Dziennikarz nie mający pojecia o czym mowi staje sie propagandystą. ​Zasady zachowania policjanta określa precyzyjnie Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 lutego 2020 r. w sprawie postępowania przy wykonywaniu niektórych uprawnień policjantów. ​Zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia, funkcjonariusz przystępujący do legitymowania ma bezwzględny obowiązek: ​Przedstawić się: Podać swój stopień, imię i nazwisko w sposób umożliwiający obywatelowi odnotowanie tych danych. ​Podać przyczynę (podstawę faktyczną): Policjant musi z własnej inicjatywy, bez dopytywania, powiedzieć, dlaczego w tym konkretnym momencie legitymuje daną osobę (np. "odpowiada Pan rysopisowi poszukiwanego", "jest Pan świadkiem zdarzenia"). ​Podać podstawę prawną (na żądanie): Jeśli obywatel tego zażąda, policjant musi przytoczyć przepis prawa pozwalający mu na tę czynność. ​Okazać legitymację (jeśli jest po cywilnemu): Policjant nieumundurowany musi okazać legitymację służbową w taki sposób, aby obywatel mógł z niej spisać dane (imię, nazwisko, numer, organ wydający). ​2. Podstawy prawne i faktyczne legitymowania ​Samo uprawnienie do legitymowania wynika z art. 15 ust. 1 pkt 1 Ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji. Jednakże uprawnienie to nie ma charakteru absolutnego. Policja działa w granicach prawa (art. 7 Konstytucji RP). ​Aby policjant mógł zgodnie z prawem wylegitymować obywatela, musi zaistnieć konkretna podstawa faktyczna powiązana z zadaniami ustawowymi Policji (wymienionymi w art. 14 Ustawy o Policji). Należą do nich wyłącznie sytuacje, w których konieczne jest: ​Zidentyfikowanie osoby podejrzewanej o popełnienie przestępstwa lub wykroczenia. ​Ustalenie tożsamości świadków zdarzenia naruszającego prawo. ​Wykonanie polecenia sądu lub prokuratora. ​Poszukiwanie osób zaginionych lub ukrywających się przed wymiarem sprawiedliwości. ​Wniosek: Prawo w Polsce nie zna pojęcia "rutynowej kontroli tożsamości" dla pieszych ani legitymowania "na wszelki wypadek" czy profilaktycznego. ​3. Dlaczego obywatel nie musi się legitymować przy braku podstaw? (Mechanizm prawny) ​Odmowa podania danych osobowych jest często karana przez policjantów z powołaniem się na art. 65 § 2 Kodeksu wykroczeń (k.w.), który brzmi: ​„Kto wbrew obowiązkowi nie udziela właściwemu organowi państwowemu lub instytucji (...) wiadomości co do tożsamości własnej (...), podlega karze grzywny.” ​Kluczowe w tym przepisie są słowa „wbrew obowiązkowi”. Z punktu widzenia logiki prawniczej i gwarancji konstytucyjnych (Art. 51 Konstytucji RP mówi wprost: Nikt nie może być obowiązany inaczej niż na podstawie ustawy do ujawniania informacji dotyczących jego osoby): ​Obywatel ma obowiązek podać swoje dane tylko wtedy, gdy organ państwowy żąda tego w sposób legalny. ​Legalność żądania istnieje tylko wtedy, gdy funkcjonariusz ma konkretną podstawę faktyczną (znajdującą oparcie w Ustawie o Policji). ​Jeżeli policjant legitymuje bez powodu, dla tzw. statystyki lub bez zachowania procedury, działa bezprawnie. ​Skoro żądanie policjanta jest bezprawne, nie powstaje obowiązek prawny po stronie obywatela. A skoro nie ma obowiązku, odmowa nie wyczerpuje znamion wykroczenia z art. 65 § 2 k.w. ​4. Orzecznictwo Sądu Najwyższego (Dowody prawne) ​Sądy powszechne oraz Sąd Najwyższy ukształtowały w tej materii niezwykle jasną i konsekwentną linię orzeczniczą, z której jasno wynika, że prawo stoi po stronie obywatela poddanego bezprawnej interwencji. Najważniejsze orzeczenia to: ​Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2026 r., sygn. akt II KK 473/25: W jednym z nowszych orzeczeń Sąd Najwyższy wprost wskazał, że legitymowanie przez policję "na wszelki wypadek" czy z powodu ogólnikowego "dziwnego zachowania" (bez sprecyzowania, o co dokładnie chodzi) jest bezprawne. SN orzekł, że jeżeli funkcjonariusz żąda danych bez odpowiedniej podstawy faktycznej, to brak jest ustawowego obowiązku po stronie obywatela, a jego odmowa podania danych nie stanowi wykroczenia.

Ciąg dalszy‼️ WAŻNE ‼️‼️‼️‼️‼️ A teraz pierwszy kontakt fizyczny. Kto kogo? Pan Piotr to emerytowany żandarm wojskowy. Czyli takiej policji wojskowej. Zna procedury, zna metody resortowe. Ręce mial przy sobie. Odczytał co chca zrobić. Policjantka nie ma kamery i popycha cialem. Policjant chwyta odwracającego się Piotra. Ten się wyrywa i ucieka. Wiedział, że to prowokacja. Doświadczenie zawodowe. Tak to się robi. "Prawicowy nożownik napadl kobietę, policjantkę". Niestety, służby zawiodły. Przeoczenie. Trafili na byłego człowieka służb siłowych. Nadepnęli na grabie.