𝑪𝒆𝒅𝒓𝒊𝒄 retweeted
⠀
พุดดิ้งข้าวเหลือจากงานเลี้ยงวันคริสต์มาสถูกตักใส่จาน ซอสแครนเบอร์รี่อาจจะเปรี้ยวหรือหวานเหมือนที่เคย
พลุหลากสีกระจายอยู่บนท้องฟ้า เสียงมิสซิสโคลดังมาจากทิศไกล ๆ
งานเลี้ยงที่เขาไม่ได้รับเชิญ
ช้อนในมือกวาดตักพุดดิ้ง ปลายลิ้นไม่รับรสอะไร
วันขึ้นปีใหม่ แค่วันธรรมดาอีกวัน
⠀
𝑪𝒆𝒅𝒓𝒊𝒄 retweeted
⠀
ชายเสื้อคลุมที่พาดไว้กับขอบระเบียงแกว่งไหว
ความเงียบดึงเรื่องเมื่อวันปิดภาคเรียนขึ้นมา
บ้านวูลส์ บิลลี่ มิสซิสโคล
สายฝนถูกพัดมาตามลม
เหมือนตัวเขา แม้แต่ฝนก็ตกผิดฤดู
ต้อง‘จัดการ’
ดวงตาสีดำคมกริบเมื่อทอดมองสนามกว้างผ่านความมืด
เห็นเพียงหยาดน้ำปลายต้นหญ้าสะท้อนแสงจันทร์
⠀
𝑪𝒆𝒅𝒓𝒊𝒄 retweeted
⠀⠀⠀
⠀⠀⠀ ครั้งเยาว์กว่าที่เห็นแลไร้เดียงสากว่าที่ทราบ คืนหิมะพรู เฮเลน่าจดจำถ้อยกถาอ่อนโยนขณะอยู่ในอ้อมอกแสนอบอุ่นของมารดาได้เป็นอย่างดี
⠀⠀⠀
𝑪𝒆𝒅𝒓𝒊𝒄 retweeted
น่าแปลกที่เหนื่อยล้าไม่ช่วยให้เขาได้อิงหัวแนบไปกับหมอนได้อย่างใจนึก ไม่ทันได้คิดอะไรร่างกายก็พาเขามาที่หน้าเส้นเวลาอีกครั้ง น่าแปลกยิ่งกว่าคือเขาเห็นใครบางคนที่คุ้นเคยในวันก่อนหน้าไม่นานนัก
“ .... ”
“เพ้อเจ้อแล้วเบลส นายควรไปนอน”
𝑪𝒆𝒅𝒓𝒊𝒄 retweeted
⠀
ดวงตาทอดมองความมืดที่นอกหน้าต่าง เตาผิงไม่ถูกจุดในฤดูร้อน บานประตูห้องพักทุกบานปิดสนิท ห้องนั่งเล่นเงียบเสียจนได้ยินเสียงนั้น
เสียงของความสงบ
หนึ่งชั่วโมง หนึ่งเดือน หรือหนึ่งปี
นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่ได้สัมผัสมัน
⠀
𝑪𝒆𝒅𝒓𝒊𝒄 retweeted
⠀
⠀𝒹𝓇𝒶𝒸𝑜 𝓁𝓊𝒸𝒾𝓊𝓈 𝓂𝒶𝓁𝒻𝑜𝓎🥀
⠀⠀ ↱ 𝐼𝑡 𝑖𝑠 𝑒𝑥𝑐𝑒𝑝𝑡𝑖𝑜𝑛𝑎𝑙𝑙𝑦 𝑙𝑜𝑛𝑒𝑙𝑦, 𝑏𝑒𝑖𝑛𝑔 𝐷𝑟𝑎𝑐𝑜 𝑀𝑎𝑙𝑓𝑜𝑦. 𝐼 𝑤𝑖𝑙𝑙 𝑎𝑙𝑤𝑎𝑦𝑠 𝑏𝑒 𝑠𝑢𝑠𝑝𝑒𝑐𝑡𝑒𝑑. 𝑇ℎ𝑒𝑟𝑒 𝑖𝑠 𝑛𝑜 𝑒𝑠𝑐𝑎𝑝𝑖𝑛𝑔 𝑡ℎ𝑒 𝑝𝑎𝑠𝑡
⠀
⠀ the boy who had no choice.
⠀
เสียงพูดคุยใกล้เข้ามาทำให้เซดริกกับเพื่อนพรีเฟคอีกสามคนเด้งตัวจากเก้าอี้ไปยืนหน้าทางเข้าห้องโถง เขาขยับจมูกยักษ์สีแดงขณะมองเพื่อนสวมหมวกซานต้าเตรียมต้อนรับเด็กนักเรียนเข้างานเลี้ยงเหมือนกัน
ขยิบตาให้เด็กปีหนึ่งที่เดินมาถึงคนแรกพร้อมรอยยิ้ม
"สุขสันต์วันคริสมาสต์นะ"
⠀
𝑪𝒆𝒅𝒓𝒊𝒄 retweeted
⠀
⠀⠀⠀⠀บนโถงทางเดินที่เงียบสงัดในคืนก่อนวันเปิดเรียนต้นสัปดาห์นี้มีเพียงของลมหายใจกับฝีเท้าของเธอเพียงเท่านั้น, ในฐานะพรีเฟ็คแล้วเฮอร์ไมโอนี่แทบไม่พลาดการเดินตรวจตรา
⠀⠀⠀⠀ซึ่งส่วนหนึ่งก็มาจาก หน้าที่ แต่ว่ามันก็มีอีกอย่างหนึ่ง ‘เดินรับลมสักหน่อยก่อนนอนไม่ดีตรงไหน’
⠀
𝑪𝒆𝒅𝒓𝒊𝒄 retweeted
⠀
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะหลับไปจริง ๆ แบบนั้น, แอนเน็ตที่เพิ่งจะตื่นได้ไม่นานหยัดตัวขึ้นจากเตียงด้วยสภาพผมเฝ้าออกจะยุ่งไปสักนิด
ภายในห้องตอนนี้ไม่มีใครอื่นอีก และนั่นก็ทำให้มันเงียบจนได้ยินเสียงของกระเพาะ — ให้ตายสิ ต้องจำใจอดมื้อเย็นจริง ๆสินะ
⠀
𝑪𝒆𝒅𝒓𝒊𝒄 retweeted
⠀
⠀ ⠀ เรือนผมสีบลอนด์แผ่กระจายบนหมอนหนุน เด็กหนุ่มพลิกตัวไปมาบนเตียงด้วยความเบื่อหน่าย
เขาเบื่อ— ใกล้จะเฉาตายอยู่แล้ว
แต่ก่อนที่จะเริ่มก่นด่าลูกสมุนไม่ได้เรื่องพวกนั้น เสียงฝีเท้าที่ดังเข้ามาใกล้ก็ดันเรียกความสนใจไปเสียก่อน
“ออกไป ฉันไม่ได้เชิญ”
⠀












