⠀
ธีซีอุสไม่ได้กลับมาที่นี่นานแล้ว
น่าแปลกที่ทุกสิ่งรอบตัวไม่ได้ทำให้เขารู้สึกแปลกที่แปลกทางแต่อย่างใด
ฮอกวอตส์ยังคงเหมือนดังเดิม
เพราะเหตุนั้นมือปราบมารหนุ่มถึงได้เดินทอดน่องเชื่องช้า คิดเก็บบรรยากาศแห่งวัยเยาว์อันไร้เดียงสาให้นานอีกสักหน่อย
⠀
⠀
แต่กลับต้องหยุดชะงักเพราะน้ำเสียงเย่อยิ่งจากมุมทางเดิน
กลุ่มผมสีบลอนด์ซีดของคนที่ดูเป็นหัวโจกเด่นสะดุดตา แม้จะเห็นเพียงแผ่นหลังก็พอคาดเดาได้ถึงใบหน้าเย่อหยิ่งจองหอง
นี่ไม่ใช่ธุระของเขา
ถึงจะบอกตัวเองแบบนั้น สองเท้าของสคาร์มันเดอร์คนพี่ก็ยังคงพาเจ้าตัวก้าวตามอีกฝ่ายไป
⠀
𝐓𝐇𝐄𝐒𝐄𝐔𝐒 𝐒. retweeted
⠀
สุดท้ายพวกปากเสียก็ลงไปนั่งแหมะอยู่กับพื้นจนได้, ด้วยฝีมือแครบกับกอยล์
“พวกแกหัดสำนึกซะบ้างว่าตัวเองเป็นใคร ถึงได้กล้ามาท้าทายอำนาจตระกูลมัลฟอย”
ทิ้งท้ายไว้เท่านั้นก่อนจะเดินสะบัดผ้าคลุมจากไป โดยไม่ลืมลงส้นเท้าเหยียบมือของหนึ่งในคู่อริอย่างจงใจระหว่างผ่านทาง
⠀
𝐓𝐇𝐄𝐒𝐄𝐔𝐒 𝐒. retweeted
⠀
⠀ ⠀ “ฉัน-ยัง-ไม่-ตาย” ดวงตาสีซีดถลึงมองพวกปากเสียตรงหน้าอย่างถมึงทึง เด็กหนุ่มเดินตรงไปข้างหน้า ตั้งใจออกแรงกระแทกให้อีกฝ่ายล้มก้นจ้ำเบ้าลงกับพื้น
แต่ไม่สำเร็จ— ได้แค่ทำให้เซเท่านั้น
นั่นทำให้เดรโกฉุนเฉียวไม่น้อย เขาสะบัดหน้าส่งสายตาสั่งให้ลูกสมุนลงมือปฏิบัติการ
⠀
⠀
บรรจงห่อกล่องของขวัญด้วยกระดาษสีเงินเรียบหรูพร้อมผูกด้วยโบว์สีดำเหลือง
ธีซีอุสไม่เคยชินกับการทำอะไรแบบนี้นัก แต่จนใจที่ดันเผลอรับปากกับคำขอข้อหนึ่งเข้า
กล่องหนึ่งถูกส่งไปให้น้องชายอย่างนิวท์, อีกกล่องถูกส่งถึงเพื่อนเก่าต่างวัย
“เท่านี้ก็ถือว่าภารกิจเสร็จสิ้นแล้วไหมนะ”
⠀
⠀
แสงแลบแปลบปลาบไม่ได้เรียกความสนใจจากชายหนุ่มที่กำลังก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารอย่างจริงจังได้
“คุ—”
ฟ้าร้องครืนกลบเสียงเรียกของคนมาใหม่ แต่คราวนี้ธีซีอุสกลับเงยหน้าขึ้นราวกับรู้อยู่แล้ว
“ฝีเท้าวุ่นวายแบบนี้— มีปัญหาอีกแล้วสินะ”
⠀
𝐓𝐇𝐄𝐒𝐄𝐔𝐒 𝐒. retweeted
⠀
⠀ ⠀ “แหยะ— ฉันบอกแกกี่ทีแล้วว่าไม่เอาน้ำฟักทอง!”
แก้วน้ำสีทองเหลืองถูกดันออกไปไกลจากตัว ใบหน้าหล่อเหลาเบ้ลงอย่างไม่ชอบใจ
เดรโกยกส้อมจิ้มเค้กแอปเปิ้ลเข้าปาก หวังให้ความหวานอมเปรี้ยวนี่ช่วยลดอารมณ์หงุดหงิดลง
“ไม่ได้เรื่องกันสักคน!”
⠀
𝐓𝐇𝐄𝐒𝐄𝐔𝐒 𝐒. retweeted
⠀
⠀ ⠀ “อากาศดีว่าไหม”
ดวงตาสีซีดเหลือบมองความเฉอะแฉะและแอ่งน้ำนองเป็นหย่อม ๆ บนพื้น — ไม่เข้าใจว่าส่วนไหนคือ ‘ดี’ ในความเห็นของเบลส
“วันนี้มันเป็นวันดีอยู่แล้วย่ะ”
เสียงแหลมของเด็กสาวคนเดียวแทรกขึ้นกลางปล้อง
“เพราะว่าเป็นวันเกิดเดรโกไง”
⠀
𝐓𝐇𝐄𝐒𝐄𝐔𝐒 𝐒. retweeted
⠀
⠀ ⠀ เหมือนว่าเขาจะเห็นอะไรคุ้นตา
เดรโกคิดว่าช่วงนี้ตัวเองอาจจะพักผ่อนน้อยไปสักหน่อย
ไม่อย่างนั้นจะมีอะไรอธิบายสาเหตุที่คนคนนี้ปรากฎตัวขึ้นมาตรงหน้าเขาได้อีก
⠀
⠀
ธีซีอุสหยุดยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่ยักจะตามทันนักกับสถานการณ์ตอนนี้
ดูเหมือนเขาจะหายหน้าหายตาไปนานพอตัว
⠀
𝐓𝐇𝐄𝐒𝐄𝐔𝐒 𝐒. retweeted
⠀
⠀ ⠀ “กลับหอพวกแกไปให้หมด อย่ามายืนเกะกะสายตาฉัน”
“ไม่สิ จะอยู่ต่ออีกสักหน่อยก็ได้— ฉันจะได้หักคะแนนบ้านพวกแกให้หมด”
“แบบนั้นต่อให้พอตตี้จะมีอีกสักกี่วีรกรรมโกงคะแนนพิเศษก็คงทำให้บ้านของพวกแกชนะเราไม่ได้อยู่ดี”
⠀
𝐓𝐇𝐄𝐒𝐄𝐔𝐒 𝐒. retweeted
⠀
⠀ ⠀ ผ้าพันคอถูกถอดโยนทิ้งไว้ด้านข้างอย่างลวก ๆ มือเสยผมชื้นเหงื่อที่ปรกระบนใบหน้าออกทั้งคิ้วขมวดมุ่นงุ่นง่านใจ
“พัดให้มันแรง ๆ หน่อยพวกแก!”
ไม่บ่อยนักที่อากาศในฮอกวอตส์จะร้อนขนาดนี้ ยิ่งหลังจากซ้อมควิดดิชก็ยิ่งไปกันใหญ่
รีบกลับคุกใต้ดินคงจะดีกว่า
⠀
𝐓𝐇𝐄𝐒𝐄𝐔𝐒 𝐒. retweeted
⠀
⠀ ⠀ #RIPRobbieColtrane
( ooc ) ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งกับความสูญเสียนี้, และขอบคุณคุณร็อบบี้ที่เป็นหนึ่งในผู้สร้างความทรงจำวัยเด็กของคนหลายล้านคน
May Robbie Coltrane’s soul rest in peace.
⠀
⠀
เสียงนกฮูกที่ชนกระจกห้องทำงานทำให้ชายหนุ่มต้องละสายตาจากเอกสาร
ครั้งนี้ก็เป็นจดหมายถามไถ่เรื่องราวจากบุคคลเดิมที่คอยเป็นห่วงเป็นใย
ธีซีอุสอดจะคลี่ยิ้มกับเนื้อความด้านในไม่ได้, มือก็เริ่มจรดปากกาขีดเขียนตอบ
‘ผมยังสบายดีอยู่, หวังว่าทางนั้นจะราบรื่นดี’
⠀
⠀
วันนี้วันเปิดเทอมของฮอกวอตส์
ชายหนุ่มพรูลมหายใจ คงเพราะต้องเรียนอยู่ที่นั่นถึงเจ็ดปี ถ้าหากเขาจะบอกว่าไม่คิดถึงก็คงเป็นการโกหก
ธีซีอุสก็เหมือนกับทุกคน ฮอกวอตส์เป็นสถานที่ที่กักเก็บความทรงจำวัยเด็กของเขาเอาไว้มากมาย
⠀



