Jîndar Ax

APO'NUN ISLAK HACMİNDE BONCUK ARAMAYI EMREDEN SİYASAL SEKRETERYA! Elinizi vicdanınıza koyun! En ufak bir onur, haysiyet ve entelektüel dürüstlük taşıyorsanız, bu tabloyu tarafsız bir gözle eleştirmek zorunda değil misiniz? Sözünü ettiğimiz zat, 30 yılını zindanda geçirmiş; siyasal düşünce dünyasını Apo merkezli bir ideolojik iklim içerisinde şekillendirmiş bir figür. Bugün çıkıp sözde Kürd siyaseti ve aydınların rolü üzerine ahkâm kesiyor. Ancak ortada başka bir garabet var: Yarım saatlik konuşmanın önemli bir bölümünde Kürdçe ile Türkçe birbirine karışıyor. Düşünceyi Kürdçe ifade etmek yerine Türkçe kavramlarla başlayıp Kürdçeye yamamaya çalışan, ortaya dilsel bir ucube çıkaran bir siyasal anlatıyla karşı karşıyayız. İnsan ister istemez soruyor: Kürd Milleti adına siyaset yaptığını iddia edenler, 30 yıllık zindan hayatından sonra neden hâlâ iki kelimeyi kendi dilinde özgürce ifade edemiyor? Üstelik bütün avam konuşmanın derinliği, Apo’nun fikir dünyasında boncuk aramayan aydınlara sitem etmekten ibaret. Yani aydınların görevi gerçeği sorgulamak değil, bir kişinin ideolojik külliyatına anlam yüklemek! Peki, aydınlık bunun neresinde? Eleştirel düşünce bunun neresinde? Bir milletin geleceğini tek bir kişinin düşünsel tekelinde aramak hangi özgürlük anlayışına sığar? Biz sizin meselenizin Kürdçe, Kürdistan veya Kürd Milleti’nin tarihsel hakları olmadığını biliyoruz. Mesele, elli yıllık çatışma ve siyasal bağımlılık döngüsünün ardından geriye kalan toplumsal iradeyi de demokratik entegrasyon ambalajıyla mevcut kamalist egemenlik düzenine eklemlemektir. Önce bir milletin hafızasını ideolojik kalıplara hapset, sonra dilini, kimliğini ve tarihsel taleplerini tali mesele hâline getir; en sonunda da buna özgürlük ve demokratikleşme adını ver! Ne güzel siyaset değil mi? Bir milletin kendi kaderini tayin hakkını tartışmak yerine, ona nasıl entegre/asimile olacağını anlatmak!