Soheil retweeted
تقریبا هیچ مسئلهای نمیتونه یک انسان رو به اندازهی تجربه «ناکامی» تحت تاثیر قرار بده. خودکارآمدی، عزتنفس، افکتویتیهای سازنده، تکانه و رانههای تحرکبخش، ساختهای شخصیت و عملا هرچیزی که یک Self رو تشکیل میده بصورت کامل میتونه فروبپاشه و زندگیت بعد از اون تجربه ناکامی متوقف بشه.
کاش میشد خوابید و دیگه فرداش بیدار نشد. من از این بیدار شدنها تا ابد خستهام. نه راه پیش هست نه پس. همینطور خیره به سقف چند ده سال دیگه بگذره تا نوبت منم برسه.
Soheil retweeted
مهاجرت فقط تغییر جغرافیا نیست، فرسایش تدریجی «جان و زبان» است. در وطن با یک نگاه یا طنز مشترک گل میگفتیم و میشنیدیم، اما سر کار در غربت، از ترس سوءتفاهم و نداشتن خاطرهی مشترک، ترجیح میدهیم سکوت کنیم. آب رفتن شخصیت و تبدیل شدن به نسخهای ساکت و درونگرا، بهای سنگین مهاجرت است.
Replying to @catformin
دقیقا همون موقع وقت اصلاحات بود، وقتی جامعه بر حکومت پیروز شده بود.
Soheil retweeted
گمون میکنیم نوستالژی پس از مهاجرت و بویژه تبعید، صرفا معطوف به مکانه. در حالیکه معطوف به زمان هم هست. تازه اون مکان هم پس از گذر زمان، دیگه اون مکان آشنای ما نیست…
این ایران، اون ایرانی نیست که گذاشتیم و رفتیم.
تبعید از این حیث غمی یگانه است.
Replying to @Nimaaaaa7
من بیشتر تو این فکر بودم که خب چرا یه سر برنگشت.
بعدا به تجربه فهمیدم یه وقتایی چیزایی که تو گذشته بوده رو دیگه نداری و حتی برگشتن به اون مکان قبلی درد و غمت رو کم نمی کنه که هیچ بدترش می کنه.
لطفاً تو توییتهاتون سوال نپرسید. ما لایک کنندههای صرف حوصله جواب دادن نداریم، میخوایم فقط با لایک محبتمون رو نشون بدیم. سوالاتتون رو از جپت بپرسید.
2
38
627
من که تو زندگیم هیچوقت هالووین نرفتم و احتمالا هم نمیرم، اما لعنت به کسی که چشم دیدن هالووین رفتن بقیه رو نداره چون خودش دوست نداره. بیوجود پستفطرت.
من از اون روز مصاحبه با آدولف تا به امروز نشستم منتظر، ببینم چند تا اشتباه استراتژیک بیضوی رو باید ندید بگیریم چون که ایشون حتما در حال تمرین و آزمون و خطا هستن.
1
28
509
از وقتی فهمیدم ونزوئلاییها هم کونشونو میشورن احساس نزدیکی بیشتری دارم باهاشون. درود به تمام پاکیزگان جهان.
2
63
1,052














