
Vesper C. Arawentris | Y2 | Vampire | Hazel house | Co Role Dm=OK (เนียนรู้จักได้เลยค่ะ) #EMA_Commu| hp-cr.RiSAりん *แอคทีฟไม่เป็นเวลา-ทำงานประจำทุกวัน*
Dathweld
Joined June 2024
- Tweets2.7K
- Following210
- Followers200
- Likes629
Pinned Tweet
#EMA_Commu
“อย่าเอาดวงชะตาไปผูกกับคำทำนาย”
“เพราะสุดท้ายคนกำหนดเส้นทางคือตัวเธอเอง”
——————————
Vesper C. Arawentris
Hazel House🍁 | Y2 | Vampire
——————————
Doc in bio
(Co,Role,ETC.OK)
CMS.Thanaporn Teinprapa
(พ่อลุคนี้น่ารักง่ะ😭😭😭💖🫳🫳)
Replying to @EMA_Rostami
คาซิโอดอร์ค่อยๆเงยหน้าขึ้น แปลกใจในท่าทีอ่อนโยนของอีกฝ่าย แต่ก็หยิบทิชชู่มาเช็ดน้ำตาตามหางตา
“ขอบคุณมากครับ”
“เธอเนี่ยจริงๆเป็นคนใจดีสินะ”
+
1
141
Vesper ft.ยังแอคทีฟประปราย retweeted
#EMA_Montly (สำหรับอัพเดทรายเดือน)
16 Jan E.S 838
ยินดีต้อนรับสู่ปีใหม่, โลกแห่งเวทมนตร์เอสเฟอเทียได้ก้าวเข้าสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แล้ว
ข่าวจากไลเซลันด์
- ขณะนี้การพัฒนาเครื่องมือกางบาเรียกำลังเป็นไปอย่างราบรื่น ผลการทดสอบล่าสุด ทำให้พวกเราสามารถสร้างบาเรียกันอากาศแปรปวน
+
(โฮสต์เอลอนเท่ดีนะคะ)
Replying to @EMA_EllaH @Vesper_EMA
พ่อบ้านร่างเล็กตบมือแปะ ๆ 3 ที
ไม่ช้าก็ปรากฏชุดไพ่เวทมนตร์ 10 ใบ ลอยอยู่เหนือโต๊ะของทั้งสอง
"อาว~ล่ะ ผมจะอธิบายกฎการเล่นนะครับ โปรดตั้งใจฟังให้ดีล่ะ เพราะทุกเวลาหลังจากนี้มีราคาไงล่ะ"
"แต่ผมก็ไม่เดือดร้อนหรอกนะถ้านายน้อยอยากจองเวลาผมนาน ๆ น่ะ"
พูดจบเอลอนก็หัวเราะคิกคัก
+
Vesper ft.ยังแอคทีฟประปราย retweeted
[ 🎉𝐻𝒶𝓅𝓅𝓎 𝒷𝒾𝓇𝓉𝒽𝒹𝒶𝓎 🎉 ]
" 𝐸𝒹𝓇𝒾𝒶𝓃 𝐿𝒶𝓈𝓉𝓂𝒶𝓃 "
บางที การเฉลิมฉลองวันเกิดครั้งที่ 21 อาจไม่เงียบเหงาเท่าที่เคยผ่านมาก็ได้
" ปีนี้....จะขออะไรดีนะ "
(ถ้านี่ไม่ใช่พ่อบ้านที่เท่ที่สุด)
#EMA_กีฬาสี
#EMATimeTravel
“หากคุณหนูชอบความท้าทาย และกระเป๋าหนักพอ ผมมีเกมมาเสนอ ถ้าชนะผมได้ จะขออะไรก็ได้อย่างหนึ่งที่ผมสามารถทำให้ได้ภายในวันนี้และไม่เกี่ยวกับเงินคร้าบ”
พ่อบ้านเอลอนเอ่ยกับลูกค้าของตนที่คิดไม่ออกว่าจะเล่นอะไร
(มาเล่นย้อนค่ะ ทำเงื่อนไขลับได้อาจมีเซอร์ไพรส์)
1
185
Vesper ft.ยังแอคทีฟประปราย retweeted
#โรลเปิด
29 NOV E.S.837 | ไลเซลันด์ : 13.00
เสียงของรองเท้าหนังหยุดที่หน้าสถาบัน มันยังคงสภาพรักษาไว้บางส่วน ไม่ได้พังราบไปเสียหมด แต่ก็ยังคงอยู่ในการดูแลของสภาเวทมนตร์ อันตรายขนาดที่ต้องกำหนดเวลาเข้าออก
ดวงตาคำสาปสีดำสนิทมองมันนิ่ง ราวกับเห็นภาพความทรงจำหลากสีอยู่ในนั้น
' จนป่านนี้ คิดจะหายไปดื้อๆหรือไง เอนดี้ '
' ไม่สงสารพวกเขาหรือไง... '
ลมหายใจผ่อนออกมา ก่อนจะเอาผ้าคลุมขึ้นคลุมไหล่ ทั้งสีผมสีตาเครื่องแบบ รวมถึงตราสลักที่ฝ่ามือของคาร์ลอสนั้นเปลี่ยนไปหมด
ป่านนี้พวกเขาคงแยกย้ายกันหมดแล้วสินะ
เขาไม่ได้คาดหวังจะให้เด็กๆจำเขาได้ เพราะตัวเขาในตอนนี้...มันน่าผิดหวังจริงๆ
Vesper ft.ยังแอคทีฟประปราย retweeted
#EMA_OnceDream
กลิ่นคาวคละคลุ้งในโพรงปาก รสชาติแปร่งสนิมเหล็กกลับหวานล้ำในความคิดของหมาป่าตัวโตที่บัดนี้ละทิ้งซึ่งการคิดอ่านอย่างปัญญาชน หวนสู่สัญชาตญาณดิบกระโจนเข้าความโกลาหลต่างเผ่าพันธุ์ที่กำลังเกิดขึ้น
เขาไม่มีชื่อเรียกขาน ไม่มีครอบครัว เพียงอยู่รอดด้วยการดูแลของกองทัพ
+
(ขอแปรงขนซามอยตัวใส่แว่นหน่อย)
Replying to @Dantalion_EMA
แต่คงจะเผลอไปเล่น เอาตัวมุดคลุกกับหิมะพร้อมกับไอ้ก้อนสำลีนี่ กลับบ้านมาเลยโดนพี่สาวทำโทษ
.โดนจับมัดจุก
.หน้าเบี้ยว ไม่ยินยอม แต่ก็ขัดขืนไม่ได้
1
96
Vesper ft.ยังแอคทีฟประปราย retweeted
#EMA_OnceDream #EMA04
วินาทีที่ตราวัฏนภาส่องแสง คือ วินาทีที่นางจะเห็นความทรงจำของชาติก่อนและสูญเสียตราไป
“ อ้าา!?!? ”
เสียงร้องแห่งความเจ็บปวดดังขึ้นจากแม่มดตนหนึ่ง
“ เจ็บ… ”
น้ำเสียงไร้เรี่ยวแรงเพราะการกรีดร้องครั้งล่าสุดเปล่งออกก่อนที่ภาพในอดีตะค่อยๆหลั่งไหลเข้ามา
Vesper ft.ยังแอคทีฟประปราย retweeted
#EMATimeTravel
มาชวนทุกคนไปเที่ยวด้วย ใครสนใจจอยอันไหนบอกได้เลยนะ โหวตสัก 24 ชม. แล้วเดี๋ยวเอนดี้พาย้อนเวลาค่ะ! 💃
(1) #EMA_ปาร์ตี้ชุดนอน ย้อนไปวันวานก่อนที่เราจะรู้กันเถอะว่าเมดประจำบ้านทำมาจากอะไร 🗿✌️ อยากเป็นแมวในป่าเมเปิ้ล หงิง
(2) #EMA_พิธีอาลัยแด่ผู้อาสัญ อยากย้อนไปเต้นรำร่วมกับทุกคนอีกครั้ง อุดสตอรี่ที่หายไประหว่างกองงานสูบ 🥹
(3) #EMA02 🗿 เก็บตกความอีโมครั้งแรก คราวนี้จะช่วยทุกคนเยียวยาจิตใจจริงๆ แล้วค่ะ 😭
เอาเท่านี้ก่อนสำหรับเดือนธันวา-มกรา เดี๋ยวเล่นอิ่มแล้วจะมาชวนใหม่ค่ะ 🥹🥺🫴🏻
54%#EMA_ปาร์ตี้ชุดนอน
33%#EMA_อาลัยแด่ผู้อาสัญ
12%#EMA02 เก็บโมเม้น
24 votes • Final results( อ โอ๊ย น่ารัก😭🫳)
#โรลเปิด | สำนักงานใหญ่สภาเวทมนตร์ เฮโรดอร์ | หลังเหตุการณ์ที่ไลเซลันด์
แมวสีแดงขนฟูนอนเหยียดร่างอยู่บนพื้น พลางกลิ้งตัวไปตามก้อนไหมพรม ก่อนที่มันจะหยุดลงดื้อๆราวกับขี้เกียจจะเล่นต่อ
มันเงยหน้ามองผู้มาใหม่แล้วส่งเสียงร้อง
"แอ้ะ"
1
148
(.โดนดาเมจกระแทกหน้าจนทรุด)
Replying to @Vesper_EMA
"โอ้ That's the Way, aha aga. I Like It, aha aha~"
อยู่ ๆ ก็เปลี่ยนเพลง พร้อมยิงลำแสงปิ้ว ๆ ใส่เพื่อนร่วมอุดมการณ์ใหม่
1
1
128
Vesper ft.ยังแอคทีฟประปราย retweeted
#EMA04
'No more game'
กระดานหมากรุกว่างเปล่าไปแล้ว ปราศจากเบี้ยและผู้เล่น เมื่อเกมจบลงสิ่งต่อไปคือการน้อมรับรางวัลของผู้ชนะ
ร่างสูงเรือนผมสีดำแซมน้ำเงินเดินเข้ามาในห้องทำงานของผู้นำสูงสุดแห่งสภาเวทมนตร์ เขาเดินไปหา ก่อนจะคว้าหลังมือมาจรดจูบ
"ภารกิจเสร็จสิ้นแล้วครับ องค์หญิง"
เห็นกลุ่มคนตรงนั้นกำลังเต้นเพลงชวนตราตรึง(?)เลยแวะแชะเก็บรูปพร้อมตบมือแปะๆด้วยความประทับใจ
#EMA_กีฬาสี #EMA_มังกรวารี
(ย้อนหลังกีฬาสี)
ณ มุมหนึ่งของริมสนามประลองมีกลุ่มเชียร์ลีดเดอร์กำลังเต้นเพลง Y.M.C.A เพื่อให้กำลังใจผู้เข้าแข่งขัน...ซะที่ไหนล่ะ เต้นเอามัน (?) เพื่อตัวเองต่างหาก
"ยกแขนให้สุดกว่านี้สิทุกคนนนน นั่นแหละ ๆ"
เสียงใส ๆ ของเอลฟ์ผมเงินดังขึ้น
+
1
4
386
Vesper ft.ยังแอคทีฟประปราย retweeted
[After #EMA04 | ที่ไหนสักแห่งบนบ้านเกิดที่ถูกทำลาย]
อีกแล้ว
ฉันเป็นคนทำให้ทุกอย่างมันพังทลายอีกแล้ว
กี่ครั้งแล้วนะ…ที่ตนเองทำได้เพียงยืนมองทุกสิ่งที่สร้างมาย่อยยับลงไป มือแห่งเปลวเพลิงแผดเผาคู่นี้พยายามสร้างทุกสิ่งให้มันถูกที่ถูกทางมาตลอด แต่ไม่ว่าอย่างไรมันก็มักจะจบลงเช่นนี้เสมอ
ครั้งแรกเขาเผาครอบครัวที่เห็นต่างกับตนให้มลาย
ครั้งสองเขาทำให้ครอบครัววอดวาย เพียงเพราะการไม่เชื่อใจ
ครั้งที่สามโหมกระหน่ำจุดเพลิงโลกันต์ใส่โลกทั้งใบเพื่อการสรรสร้างโลกใหม่
ครั้งนี้…ยืนมองทุกสิ่งที่ตนสร้างพังทลายลงด้วยฝีมือของตนเอง
เอนเดเลอัสเป็นคนล้มเหลว เป็นผู้สร้างที่ไม่อาจไขว่คว้าตอนจบแสนสุขสันต์มาให้ใครได้ตามคำสัญญา ไม่ว่าจะทำอะไรก็เปล่าประโยชน์ตลอดมา ทุ่มเทเท่าไหร่ก็ไร้ค่าไร้ราคาในตอนจบ…
ท่านแม่ เอลัน ดีวาน
ข้าเหนื่อยเหลือเกิน…
‘ตอนจบ’ ที่ท่านปรารถนาคืออย่างไรกันแน่…
ผู้เป็นนิรันดร์ไม่อาจหาคำตอบให้กับคำถามของตนเองได้สักครา เขาเคยคิดว่าหากสร้างทุกสิ่งขึ้นมาใหม่จากศูนย์ ลบล้างบาปจากความทรงจำอันแสนทรมานของทุกคนออกไป จำกัดเงื่อนไขต่างๆ และพยายามทำให้โลกนี้เท่าเทียม จะสามารถไปสู่ตอนจบที่สุขสันต์ได้ในสักวัน
แม้ตลอดทางนั้นจะมีคนจำนวนไม่น้อยตั้งข้อสงสัย คำครรหาคร่ำครวญพยายามจะรับรู้ความจริง หรือพยายามทำลายกรอบที่ตั้งเอาไว้ หน้าที่ของเขามีเพียงแค่การกำจัดทุกความเป็นไปได้ ที่จะพังโลกมายานี้ออกไป
ยินยอมแบกรับบาปในฐานะผู้กวาดล้างเอาไว้ ดึงเอาครอบครัวที่เหลืออยู่มาพัวพันจนมอดม้วยมรณา
ข้างในจิตใจพังลงซ้ำซาก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองยังยิ้มไหวได้อย่างไร แต่เอนเดเลอัสเชื่อมั่นว่าการทำแบบนี้จะทำให้ทุกคนมีความสุขได้ อุตส่าห์ระวัง ป้องกันทุกอย่างเป็นอย่างดี แต่สุดท้าย…
เขาก็ไม่อาจหลอกลวงทุกคนไปตลอดกาล
พ่อมดเพลิงไม่เคยเกรงกลัวความผิดบาปที่ตนเองก่อ หากมีใครบอกให้ชดใช้เขายิ่งยินดีทำตามประสงค์ อยากเลิกโกหก อยากหนีออกไป แต่ลึกๆ แล้วก็เข้าใจว่าไม่มีใครทำหน้าที่นี้ได้นอกจากตน ตอนที่ความลับถูกเปิดเผย เขาไม่ได้กลัวหรอกว่าจะถูกประนามชั่วร้ายอย่างไร
เพราะจุดยืนของผู้ที่ทำร้ายคนอื่น ห้ามแสดงออกว่าเศร้าเสียใจเด็ดขาด
สิ่งเดียวที่เขากลัวคงมีแค่ความสงบสุขที่พังทลายลงไป…หากรู้ความจริงแล้ว พวกเธอคงไม่อาจย้อนกลับไปยังวันวานที่ไม่รับรู้อะไรได้ แต่ว่า
ก็อยากให้ความไม่รู้นั้น จูงมือเธอไปในแสงสว่างที่มั่นคงอยู่ดี
“....”
สุดท้ายพ่อมดก็ทำผิดพลาดอีกครั้ง
ผิดพลาดเสียจนไม่อาจหาญมาสร้างอะไรให้กลายเป็นโศกนาฏกรรมครั้งที่ห้าแล้ว
ใบหน้าคนบาปจับจ้องไปยังภาพนรกบนดินตรงหน้าตนอย่างไม่ละสายตา เขาไม่คิดจะให้อภัยทุกสิ่งที่ตัวเองทำลงไป และไม่อาจกล่าวคำขอโทษแก่ใครที่ถูกตนหลอกลวง
ทว่าอย่างน้อยที่สุดก็ห้ามเบือนหน้าหนี
จงเผชิญหน้ากับสิ่งที่เกิดขึ้นซะ เอนเดเลอัส
(โอ้ย เอลล่าาา😭😭)
#EMA04
"ไม่จริง...น่า"
เอลล่ามองการจับกุม อ.ประจำบ้านเนลิออสอย่างไม่เชื่อสายตา
ข้อหานั่น...ดูยังไงก็ใส่ความ
"ปล่อยอาจารย์--อ๊ะ อย่ามายุ่งกับฉันสิ!"
เอลฟ์สาวพยายามดิ้นไม่ให้เหล่าแพทย์ลากตัวเธอออกไป แต่ไม่เป็นผล
"อ.คาร์ลอส!!"
เสียงตะโกนไร้ความหมายด้องก้อง ก่อนค่อย ๆ จางหายไป
1
161
(/กกพี่ เอ๋งๆๆๆ ฟืดๆๆๆ)
Replying to @L3One1_ema
เมื่อบอกลาจบร่างสูงหยิบเสื้อคลุมแล้วเทเลพอร์ตกลับมายังสมรภูมิสนามรบที่แสนวุ่นวายอีกครั้ง แต่ครานี้เขาจัดการกับความรู้สึกทุกอย่างที่ค้างคาเอาไว้ได้แล้ว
หากไม่ทำตอนนี้ จะไปทำเอาตอนไหน
ฝ่ามือซ้ายยื่นออกไปยังเบื้องหน้า อัคนีสีหวานก่อตัวกันขึ้นและลุกพล่านส่องแสงสว่างยังรอบทิศ วงแหวนเวทมนต์วงใหญ่ปรากฎขึ้นใต้ผืนเท้าพร้อมๆกับร่างทั้งร่างลอยขึ้นสู่อากาศ เปลวไฟสีหวานห่อห่อหุ้มไปทั้งร่างกายของแวมไพร์อายุราวๆมากกว่าสองร้อยปี
ใบหน้าที่งดงามมักประดับประดาไปด้วยรอยยิ้มสวยหวานบัดนี้กลับเปลี่ยนไปเป็นสีหน้าที่สุขุมแล้วจริงจังเมื่อมองอุปสรรคตรงหน้ามิต่างจากผู้ใด
เคยมีคนผู้หนึ่งเคยพร่ำสอนเอาไว้เมื่อครั้นที่เขายังละอ่อนไว้ว่า หากเจ้านั้นอยากจะปกปักรักษาสิ่งใด จงอย่าได้คิดว่าต้องทำลายภัยเพียงเท่านั้น การป้องภัยมิใช่แค่การทำลาย และการรักษาสิ่งใด มิใช่แค่ลงมือทำแต่จงใช้ใจด้วย
" หึ... "
สิ่งนั้นในวัยเด็กเขาไม่เคยทำมันได้สักครั้ง การรักษาพวกนั้นไม่ใช่ทางของตัวเขาเลยสักครั้ง
ไม่สิ...ก็เคยทำได้ไม่ใช่หรอ
อยากที่เด็กพวกนั้นเคยพูด แม้เราจะไม่รู้ตัว
เลออน อกาธ่า รูจ แล้วก็....เอนดี้ พวกเขาบอกว่าฉันทำได้นี่
จำความรู้สึกนั้นเอาไว้ และลองทำมันอีกสักครั้ง....ลีโอ นายทำได้
เจ้าแวมไพร์พ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ดึงสติให้ตั้งมั่น แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกในสถานการณ์แบบนี้ แต่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาได้ตัดสินใจทำในสิางที่ไม่เคยทำมาก่อน ย่อมมีความหวานกลัว
' หากนั่นคือสิ่งที่เธอเลือกทำ จงอย่าลังเล '
' ความทรงจำไม่เคยหายไปไหน มันอยู่ในใจของเธอเสมอ '
ราวกับเสียงเอื้อนเอ่ยของใครสักคนที่คุ้นเคยกันดีได้กระซิบพร่ำบอกที่ข้างหู ความรู้สึกหวาดหวั่นก่อนหน้าได้หายไปราวกับปลิดทิ้ง
" แน่จริง ก็มาขี่คอผมแล้วพูดให้ได้ยินชัดๆสิ พ่อ "
วงเวทย์แห่งเปลวเพลิงสีหงเสนเปล่งแสงใต้ผืนเท้าของผู้คนในสมรภูมิรบแห่งนี้ เตโชสีหวานลุกพล่ามบนร่างกายของทุกคน เยียวยา โอบกอดและรักษาบาดแผลจนหายดีราวกับมันไม่เคยมีอยู่ เปลวไฟแล้วไม่ได้ให้ความรู้สึกร้อนแม้แต่นิดเดียว กลับกัน มันให้ความรู้สึกราวกับว่าให้กำลังใจอยู่เสียมากกว่า
[ safe for all ]
อัคคีพิทักษ์ปกปักษ์ป้องภัย
" ฝากที่เหลือด้วยล่ะ...ทุกคน "
เปลวเพลิงกอบกุมเริ่มมอดดับ ดุจร่างของผู้ใช้ที่ร่วงล่นลงสู่ผืนพิภพอย่างช้าๆ หยาดน้ำตาสีใสที่ไหลออกมาถูกย้อมด้วยโลหิตสีเข้ม
แบบนี้ พอจะเป็นรุ่นพี่ ที่น่านับถือสำหรับพวกเธอหรือยังนะ
หึ...รักพวกเธอจัง เจ้าพวกเด็กน้อย....
-----
[ผลกระทบเชิงสตอรี่]
ผู้คนที่อยู่ในเขตหอพักหรือใกล้ๆหอพัก 5 ฤดูกาลจะเห็นไฟไหม้ป่าเมเปิ้ลของบ้านฮาเซลที่ลุกไหม้สักพักก็ดับลงด้วยตัวมันเอง(16 นาที)
*เพิ่มเติม ไฟไหม้ไม่ได้สร้างความเสียหายอะไร เหมือนเป็นการเก็บกวาดต้นไม้ที่ตายไปแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วง ไม่เผาบ้านแน่นอน*
ผู้คนที่อยู่ในเขตสถาบันเอสเฟอเทียจะสังเกตเห็นละอองไฟสีอ่อนลอยตามลมมาเมื่อสัมผัสหรือรับรู้ถึงมันจะเหมือนถูกโอบกอดด้วยไออุ่นที่ผ่อนคลายและสบายใจ บาดแผลทางกายจะถูกรักษา
ผู้ที่อยู่ในสนามรบจะพบเข้ากับวงแหวนเวทมนต์ธาตุไฟที่โผล่มาได้เท้าและถูกไฟอุ่นๆ(ไม่ร้อนไม่เผา)รักษาบาดแผลและให้กำลังใจแล้วค่อยๆดับลง
[ผลกระทบเชิงระบบ]
ทุกคนที่อยู่ในสนาม HP/MP +10
ลีโอเนล HP/MP -19
1
107
Vesper ft.ยังแอคทีฟประปราย retweeted
เมื่อบอกลาจบร่างสูงหยิบเสื้อคลุมแล้วเทเลพอร์ตกลับมายังสมรภูมิสนามรบที่แสนวุ่นวายอีกครั้ง แต่ครานี้เขาจัดการกับความรู้สึกทุกอย่างที่ค้างคาเอาไว้ได้แล้ว
หากไม่ทำตอนนี้ จะไปทำเอาตอนไหน
ฝ่ามือซ้ายยื่นออกไปยังเบื้องหน้า อัคนีสีหวานก่อตัวกันขึ้นและลุกพล่านส่องแสงสว่างยังรอบทิศ วงแหวนเวทมนต์วงใหญ่ปรากฎขึ้นใต้ผืนเท้าพร้อมๆกับร่างทั้งร่างลอยขึ้นสู่อากาศ เปลวไฟสีหวานห่อห่อหุ้มไปทั้งร่างกายของแวมไพร์อายุราวๆมากกว่าสองร้อยปี
ใบหน้าที่งดงามมักประดับประดาไปด้วยรอยยิ้มสวยหวานบัดนี้กลับเปลี่ยนไปเป็นสีหน้าที่สุขุมแล้วจริงจังเมื่อมองอุปสรรคตรงหน้ามิต่างจากผู้ใด
เคยมีคนผู้หนึ่งเคยพร่ำสอนเอาไว้เมื่อครั้นที่เขายังละอ่อนไว้ว่า หากเจ้านั้นอยากจะปกปักรักษาสิ่งใด จงอย่าได้คิดว่าต้องทำลายภัยเพียงเท่านั้น การป้องภัยมิใช่แค่การทำลาย และการรักษาสิ่งใด มิใช่แค่ลงมือทำแต่จงใช้ใจด้วย
" หึ... "
สิ่งนั้นในวัยเด็กเขาไม่เคยทำมันได้สักครั้ง การรักษาพวกนั้นไม่ใช่ทางของตัวเขาเลยสักครั้ง
ไม่สิ...ก็เคยทำได้ไม่ใช่หรอ
อยากที่เด็กพวกนั้นเคยพูด แม้เราจะไม่รู้ตัว
เลออน อกาธ่า รูจ แล้วก็....เอนดี้ พวกเขาบอกว่าฉันทำได้นี่
จำความรู้สึกนั้นเอาไว้ และลองทำมันอีกสักครั้ง....ลีโอ นายทำได้
เจ้าแวมไพร์พ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ดึงสติให้ตั้งมั่น แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกในสถานการณ์แบบนี้ แต่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาได้ตัดสินใจทำในสิางที่ไม่เคยทำมาก่อน ย่อมมีความหวานกลัว
' หากนั่นคือสิ่งที่เธอเลือกทำ จงอย่าลังเล '
' ความทรงจำไม่เคยหายไปไหน มันอยู่ในใจของเธอเสมอ '
ราวกับเสียงเอื้อนเอ่ยของใครสักคนที่คุ้นเคยกันดีได้กระซิบพร่ำบอกที่ข้างหู ความรู้สึกหวาดหวั่นก่อนหน้าได้หายไปราวกับปลิดทิ้ง
" แน่จริง ก็มาขี่คอผมแล้วพูดให้ได้ยินชัดๆสิ พ่อ "
วงเวทย์แห่งเปลวเพลิงสีหงเสนเปล่งแสงใต้ผืนเท้าของผู้คนในสมรภูมิรบแห่งนี้ เตโชสีหวานลุกพล่ามบนร่างกายของทุกคน เยียวยา โอบกอดและรักษาบาดแผลจนหายดีราวกับมันไม่เคยมีอยู่ เปลวไฟแล้วไม่ได้ให้ความรู้สึกร้อนแม้แต่นิดเดียว กลับกัน มันให้ความรู้สึกราวกับว่าให้กำลังใจอยู่เสียมากกว่า
[ safe for all ]
อัคคีพิทักษ์ปกปักษ์ป้องภัย
" ฝากที่เหลือด้วยล่ะ...ทุกคน "
เปลวเพลิงกอบกุมเริ่มมอดดับ ดุจร่างของผู้ใช้ที่ร่วงล่นลงสู่ผืนพิภพอย่างช้าๆ หยาดน้ำตาสีใสที่ไหลออกมาถูกย้อมด้วยโลหิตสีเข้ม
แบบนี้ พอจะเป็นรุ่นพี่ ที่น่านับถือสำหรับพวกเธอหรือยังนะ
หึ...รักพวกเธอจัง เจ้าพวกเด็กน้อย....
-----
[ผลกระทบเชิงสตอรี่]
ผู้คนที่อยู่ในเขตหอพักหรือใกล้ๆหอพัก 5 ฤดูกาลจะเห็นไฟไหม้ป่าเมเปิ้ลของบ้านฮาเซลที่ลุกไหม้สักพักก็ดับลงด้วยตัวมันเอง(16 นาที)
*เพิ่มเติม ไฟไหม้ไม่ได้สร้างความเสียหายอะไร เหมือนเป็นการเก็บกวาดต้นไม้ที่ตายไปแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วง ไม่เผาบ้านแน่นอน*
ผู้คนที่อยู่ในเขตสถาบันเอสเฟอเทียจะสังเกตเห็นละอองไฟสีอ่อนลอยตามลมมาเมื่อสัมผัสหรือรับรู้ถึงมันจะเหมือนถูกโอบกอดด้วยไออุ่นที่ผ่อนคลายและสบายใจ บาดแผลทางกายจะถูกรักษา
ผู้ที่อยู่ในสนามรบจะพบเข้ากับวงแหวนเวทมนต์ธาตุไฟที่โผล่มาได้เท้าและถูกไฟอุ่นๆ(ไม่ร้อนไม่เผา)รักษาบาดแผลและให้กำลังใจแล้วค่อยๆดับลง
[ผลกระทบเชิงระบบ]
ทุกคนที่อยู่ในสนาม HP/MP +10
ลีโอเนล HP/MP -19






























