
คาร์ลอส เบลค เฟเรซเต้ | อาจารย์ประจำวิชาเวทมนตร์ต้องห้ามและคำสาป | Vampire | 161Yrs. | Co-Story , Role , DM - 24/7 +ได้ทุกรูทลอย | #EMA_SS2
Esfurtia Magic Academy
Joined June 2024
- Tweets2.3K
- Following264
- Followers243
- Likes1.3K
#โรลเปิด
29 NOV E.S.837 | ไลเซลันด์ : 13.00
เสียงของรองเท้าหนังหยุดที่หน้าสถาบัน มันยังคงสภาพรักษาไว้บางส่วน ไม่ได้พังราบไปเสียหมด แต่ก็ยังคงอยู่ในการดูแลของสภาเวทมนตร์ อันตรายขนาดที่ต้องกำหนดเวลาเข้าออก
ดวงตาคำสาปสีดำสนิทมองมันนิ่ง ราวกับเห็นภาพความทรงจำหลากสีอยู่ในนั้น
' จนป่านนี้ คิดจะหายไปดื้อๆหรือไง เอนดี้ '
' ไม่สงสารพวกเขาหรือไง... '
ลมหายใจผ่อนออกมา ก่อนจะเอาผ้าคลุมขึ้นคลุมไหล่ ทั้งสีผมสีตาเครื่องแบบ รวมถึงตราสลักที่ฝ่ามือของคาร์ลอสนั้นเปลี่ยนไปหมด
ป่านนี้พวกเขาคงแยกย้ายกันหมดแล้วสินะ
เขาไม่ได้คาดหวังจะให้เด็กๆจำเขาได้ เพราะตัวเขาในตอนนี้...มันน่าผิดหวังจริงๆ
Karlos—Story | The Loop
“หรือมันจะเหมือนในนิยาย”
“มันเขียนว่าดวงวิญญาณที่เคยพบรักในชาติก่อน เกิดใหม่อีกคราจะได้พบดวงวิญญาณเดิมที่เคยพบรัก~”
.
.
1
2
247
' หากการหักกิ่งก้าน คือการพรากดวงดาวนั้นให้ห่างไกล '
' ฉันขอเลือกที่จะรับการเวียนว่ายไร้สิ้นสุดนี้ '
มือหนายกขึ้นก่อนจะวางลงบนศีรษะของเอลฟ์สาวที่กำลังหลับใหล
' และเผชิญโชคชะตาด้วยเส้นทางแห่งดวงดาว ที่ฉันจะก้าวเดินด้วยตัวเอง '
' พร้อมกับเธอ '
1
158
เสียงหอบหายใจดังขึ้นภายในป่าเหมันต์ ร่างของแวมไพร์ในชุดสูทสีดำสนิทกำลังก้าวเดินหาเหยื่อผู้โชคร้าย
หากแต่...เหยื่อผู้โชคร้ายในคราวนี้กลับเป็นถึงผู้นำตระกูลสูงส่ง ' คาร์ลอส '
ผลเสียของการกลับมาของความทรงจำในอดีต ก็นำพาซึ่งศัตรูหลากทิศ
แต่..ผู้นำของแวมไพร์จะพ่ายแพ้เช่นนี้ น่าแปลก
3
312
แวมไพร์เอนกายลงบนเก้าอี้ พร้อมกับแก้วของเหลวสีเข้มในมือ
การรายงานของข่าวประจำสัปดาห์นั้นไม่ได้ผิดแปลกไปจากที่คาดคิดเท่าไหร่ สุดท้ายเรื่องทั้งหมดก็อยู่ที่อัตตาตน
" ท่านคาร์ลอส จะไปปฏิบัติหน้าที่ในฐานะสภาเวทเมื่อใดขอรับ "
เสียงของ ' คาร์เรย์ ' ผู้นำแห่งตระกูลเทอรอนใต้สังกัดของเฟเรซเต้เอ่ยถาม
" คงอีกสักพัก ฉันยังใช้ข้ออ้างรักษาตัวอยู่คงไม่เป็นไร "
เสียงทุ้มเอ่ยพร้อมดื่มเครื่องดื่มรสหวานในแก้วนั้นลงคอ
" ผลึกเวทที่กว้านซื้อมา สั่งปล่อยขายได้แล้ว มีคนต้องการอีกมาก "
ผู้เป็นนายเอ่ยปากสั่ง
" ขอรับ.. "
ความเงียบแทรกกลางระหว่างบทสนทนา แต่แล้วผู้ที่พูดก่อนหน้านี้ก็เป็นเอ่ยขึ้นมาแทน
" คาร์เรย์ งานวิจัยลอสเทอเกียร์ไปถึงไหนแล้ว "
ว่าขึ้นพร้อมกับแก้วไวน์ใสไร้ร่องรอยเครื่องดื่ม ที่ถูกวางกับโต๊ะขาสูง
" อ่า...เริ่มดำเนินการต่อแล้วขอรับ ไม่คิดว่าสักวันจะได้ทำมันต่อ "
" อืม ทำยังไงได้ โลกแห่งความเป็นจริงมันโหดร้ายนี่ "
สิ่งที่เกิดขึ้นกับคาร์ลอสเองก็เป็นหนึ่งในนั้น
บทสนทนาเนิ่นนาน แต่แวมไพร์ผมสีดำถึงยอมมองหน้า ' น้องชายตน ' บรรยากาศรอบกายเปลี่ยนไป
" คงไม่โกรธพี่ใช่หรือเปล่า "
น้องชายผู้ถูกถามยิ้มแล้วส่ายหน้า
" ไม่โกรธอย่างน้อยก็ยังมีชีวิตนี่ครับ "
บทสนทนาระหว่างสองคนเปลี่ยนไป เป็นการคุยสบายๆ ของแวมไพร์ทั้งสอง
" หากวันใดพี่เสื่อมอำนาจ นายก็ต้องจริงจังกับมันบ้างนะคาร์เรย์ ตำแหน่งผู้นำปล่อยว่างไม่ได้ "
เสียงเหอะดังออกมาจากลำคอของผู้เป็นน้อง
" ให้ผมบริหาร ผมยอมฆ่าจะดีกว่า "
เสียงหัวเราะทุ้มของพี่ชายดังขึ้นทันทีที่ได้ยินคำตอบ
" เสพติดกลิ่นความตายแบบนี้ก็แย่น่ะสิ "
คาร์ลอสเอ่ยติดเล่นด้วยน้ำเสียง พร้อมกับสายตาที่มองอีกฝ่าย
ใบหน้าทรงผมเหมือนกับคารอสทุกอย่าง แต่ต่างที่สีผม ขาวสว่าง ดวงตาสีแดงมีจุดน้ำเงินตรงกลาง
" เอาเถอะ ทำอะไรก็เป็นได้ แต่ตามใจเถอะ "
คาร์ลอสเอ่ย ก่อนจะหันไปมองม้วนหนังสือพิมพ์ที่ถูกโยนเข้ากองเพลิงไปแล้ว ด้วยมือของเขาเอง
3
245
1 JAN E.S.838 | 11.00
" ฉันไม่คิดจะกลับดาธเวลด์เร็วขนาดนี้ "
" หากไม่ใช่คำขอที่เขียนในจดหมาย "
พวกเขารู้ดีเสมอเลย...
แวมไพร์ถอนหายใจ การปรากฎตัวของเขาทำให้ตระกูลแปลกใจไม่น้อย เพราะปกติแล้วทุกคนมักจะเข้าใจว่าบุคคลนี้ไม่อ่านจดหมายใด
ดวงตาคำสาปมองเหล่าบุคคลมีอำนาจในตระกูลที่ออกมาต้อนรับ ในแววตาของพวกเขาเหล่านั้นไม่ต่างจากเด็กเจอพ่อ มันทำให้ตัวเขาต้องถอนหายใจอีกรอบ
เอาเถอะ...
" กลับบ้านกันเถอะ "
เสียงทุ้มของคาร์ลอสเอ่ยออกมา ก่อนเป็นฝ่ายเดินนำเข้าไปยังรั้วของตระกูลใหญ่ โดยมีผู้นำของเหล่าตระกูลทั้งหมดเดินเรียงหน้ากระดาน
เป็นภาพที่ยิ่งใหญ่ไม่น้อยสำหรับผู้ได้เห็น และเป็นภาพหายากที่เหล่าผู้นำทั้งสิบสามตระกูลจะอยู่พร้อมหน้ากัน
(เกิดมาเพิ่งเคยเจอแมวหางไหม้ ปกติเห็นแต่งู)
This Post is from an account that no longer exists. Learn more
153
5 DEC E.S.837 | 21.45
📍เวเลนด์
ริมชายหาดบริเวณที่ห่างเมืองและผู้คน แวมไพร์หนุ่มในเสื้อสีขาว เดินเลียบริมทะเลให้ฝ่าเท้าเปล่าของเขาสัมผัสพื้น
ดวงตานั้นเหม่อลอย ไร้ซึ่งจุดหมาย ไร้ซึ่งแผนใด มีเพียงก้าวสั้นๆที่ก้าวออกไปสัมผัสเกลียวคลื่นกระทบฝั่ง
" ... "
ปลายผมสีน้ำเงินปลิวไหว เพียงแค่ขยับหน่อยๆ
ทะเลครามสะท้อนแสง ลิบตาจะเห็นเหล่านางเงือกขึ้นมาระบำเย้ยแสงจันทร์ยามค่ำคืน แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ
ทำเพียงเดินแบบนั้น และเดินต่อไป
2
402
3 DEC E.S.837 | 01.30
ฝีเท้าก้าวหยุดที่สวนในบ้านเช่นเดิม ในตอนนี้เขาเองยังไม่พร้อมกลับไปยังดาธเวลด์นัก แต่ก็คอยดูแลอยู่ไกลๆ ผ่านกระแสจิตเพื่อสั่งการ
ลมหายใจถอนออกมายาว ได้แต่เพียงมองท้องฟ้ายามราตรีเฉกเช่นเดิมทุกวัน
.
.
[เบียทิซ]
เสียงทุ้มเอ่ยในห้วงภวังค์จิต เพื่อจะตามหาเธอว่าอยู่ที่แห่งใด
กี่วันแล้ว ที่ไม่ได้เจอกันเลย
สองแขนยกขึ้นชันบนเข่าและฟุบหน้าลง แม้อากาศจะเย็นเพียงใดก็ตาม
5
211
เรียกว่าบังเอิญหรือจงใจ(?) คาร์ลอสที่ใช้ท้องฟ้าลองพลังใหม่ สังเกตถึงระเบิดที่ดังลั่นป่าเงียบสงบ
ปลายเท้าเหยียบยันท้องนภา ก่อนจะเสกไม้กวาดขึ้นมานั่ง ปีกสีดำเหยียดสบายๆ
" หืม... "
คนคุ้นหน้าทั้งคู่เลยนี่
' ขอดูหน่อยแล้วกัน '
This Post is from an account that no longer exists. Learn more
10
403






