
Edrian Lastman | Hazel🍁 | Y.2 | สาขาเวทย์ธาตุ #EMA_commu SS2
Joined April 2024
- Tweets758
- Following267
- Followers239
- Likes116
Pinned Tweet
#EMA_Commu
" มีธุระอะไร?..... "
*********************************************
Edrian Lastman
| Hazel🍁| 2nd year | 20 YO
*********************************************
Doc: url.in.th/wnjDR
(Co-op always Open)
Edrian L. 🟥 retweeted
#EMA_ปาร์ตี้ชุดนอน
" สวัสดี อลิซผู้น่าสงสารที่พลัดหลง "
" เหนื่อยจากการเดินทางหรือเปล่า ? มาพักผ่อนกับเราสักหน่อยไหมล่ะ "
" ไม่ต้องห่วง ที่นี่เราไม่แบ่งชนชั้น อลิซทุกคนล้วนได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียม... "
" มาสิ มากับพวกเรา ไม่ต้องกลัว "
...
🐈🍁 [ url.in.th/HZyQy ]
Edrian L. 🟥 retweeted
Replying to @Edrian_EMA
เขากระชับมือที่กอบกุมไว้ นัยน์ตาสีทองมองผู้ที่เอ่ยถ้อยคำ
" หวังว่ามันจะเป็นจริง "
" ไม่ว่าสิ่งใดก็ตาม "
เพราะเขาจะอยู่เคียงข้าง และทำให้มันเป็นตามนั้นเอง
[ 🎉𝐻𝒶𝓅𝓅𝓎 𝒷𝒾𝓇𝓉𝒽𝒹𝒶𝓎 🎉 ]
" 𝐸𝒹𝓇𝒾𝒶𝓃 𝐿𝒶𝓈𝓉𝓂𝒶𝓃 "
บางที การเฉลิมฉลองวันเกิดครั้งที่ 21 อาจไม่เงียบเหงาเท่าที่เคยผ่านมาก็ได้
" ปีนี้....จะขออะไรดีนะ "
Edrian L. 🟥 retweeted
[19.00 | สนามกีฬา]
ออกมาอ่านหนังสือที่สนามกีฬาเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ
ดูเหมือนจะอ่านเพลินจนผล็อยงีบหลับไป เวทลอยของที่ใช้ควบคุมหนังสือจึงหยุดทำงานไปด้วยมันถึงตกทับหน้าเจ้าของแบบนี้
แต่ดูเหมือนว่าเจ้าของหนังสือที่ว่าจะไม่สะท้านอะไรและยังคงงีบต่อได้หน้าตาเฉย
🛌🛌🛌
Edrian L. 🟥 retweeted
After #EMA04
[#EMA_Story: From now on, and then]
'สิ่งที่ควรทำในตอนนี้และเรื่องราวหลังจากนี้ไป'
ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทั่วโลกได้รับรู้มันมีน้ำหนักมากเกินกว่าจะปรับตัวและเข้าใจได้ ภายในระยะเวลาไม่กี่วัน บางทีอาจเป็นเดือน เป็นปี หรือนานกว่านั้น ผู้คนที่สับสนกับอดีตของตนเอง ภาพสงคราม ตั้งคำถามกับเวทมนตร์ ต่างยังคงต้องแบกรับความสับสนทั้งหมดไว้ แล้วใช้ชีวิตต่อไปในวันพรุ่งนี้
ปัจจุบันยังไม่มีการต่อต้านหรือตั้งกลุ่มอะไรขึ้นมาเพื่อแสดงออกในจุดยืนของพวกเขา เพราะทั้งโลกยังอยู่ในความสับสนเกินกว่าจะทำความเข้าใจ
ต้องให้เวลาพวกเขา
เช่นเดียวกับที่ต้องใช้เวลาเหล่านั้นให้เป็นประโยชน์สูงสุด
_____________________________
บทสรุปของทุกๆ เรื่องจะเป็นไปตามเธรดข้างล่างนี้สำหรับการจบ SS2 อย่างเป็นทางการ
Replying to @EMA_Endy
เอเดรียน เจ้าแมวน้อยที่ไม่ชอบความวุ่นวายและตื่นคน
เด็กน้อยที่ดูเหมือนจะวางตัวอยูนอกเหนือความวุ่นวายในทุกๆ ครั้ง และไม่อยากเดินเข้าไปหาอะไรที่เป็นจุดศูนย์กลางหรือจุดเด่น ไม่ได้ต้องการความสนใจ แต่…ก็ไม่อาจปล่อยมือใครให้ต้องลำบาดเพียงคนเดียว
ฉันรู้ดีว่าเธอที่อยากจะเมินเฉยต่อโลกใบนี้ แท้จริงแล้วก็ไม่อาจละสายตาไปจากมันได้ นึกสงสัยใคร่รู้ อยากค้นหาความจริง
จิตใจของเธอที่ดูโลเลนั้นไม่เคยหลงทาง เธอรู้ดีเสมอว่าในยามนี้ต้องทำอะไร ต้องตัดสินใจทำอะไรสักอย่างแล้ว ไม่อย่างนั้นเหล่าคนสำคัญที่หวงแหนอาจหายไปโดยไม่มีโอกาสคว้าไว้…
แม้จะวิตกกังวลมากไปสักหน่อย ทว่ามันก็แสดงให้เห็นถึงปริมาณความห่วงใยที่เธอมีให้คนสำคัญ
ช่างเหมือนกับลูกแมว ที่พูดไม่เก่งจริงๆ เลยนะ
เธอรู้อยู่แล้วว่าเธอต้องทำอะไร และเดินไปทางไหนนับจากตรงนี้
ขออวยพรจากใจให้เธอไม่กลายเป็นแมวจรหลงทาง
แต่รู้เสมอใช่ไหม ถึงจะหลงก็ไม่เป็นไรหรอก
ใบเมเปิ้ลจะนำพาเธอกลับมายังบ้านที่ทุกคนรอเธออยู่เสมอ
เพราะที่นี่คือสถานที่ที่เธอจะต้องกลับมา
อย่าลืมล่ะ เจ้าตัวน้อย
@Edrian_EMA
1
108
Edrian L. 🟥 retweeted
#โรลเปิด
29 NOV E.S.837 | ไลเซลันด์ : 13.00
เสียงของรองเท้าหนังหยุดที่หน้าสถาบัน มันยังคงสภาพรักษาไว้บางส่วน ไม่ได้พังราบไปเสียหมด แต่ก็ยังคงอยู่ในการดูแลของสภาเวทมนตร์ อันตรายขนาดที่ต้องกำหนดเวลาเข้าออก
ดวงตาคำสาปสีดำสนิทมองมันนิ่ง ราวกับเห็นภาพความทรงจำหลากสีอยู่ในนั้น
' จนป่านนี้ คิดจะหายไปดื้อๆหรือไง เอนดี้ '
' ไม่สงสารพวกเขาหรือไง... '
ลมหายใจผ่อนออกมา ก่อนจะเอาผ้าคลุมขึ้นคลุมไหล่ ทั้งสีผมสีตาเครื่องแบบ รวมถึงตราสลักที่ฝ่ามือของคาร์ลอสนั้นเปลี่ยนไปหมด
ป่านนี้พวกเขาคงแยกย้ายกันหมดแล้วสินะ
เขาไม่ได้คาดหวังจะให้เด็กๆจำเขาได้ เพราะตัวเขาในตอนนี้...มันน่าผิดหวังจริงๆ
Edrian L. 🟥 retweeted
( ยังคงติดงานและเข้ามาเช็คแอคเรื่อยๆอยู่ แต่ถ้าหากใครสนใจแลกcontactกันสามารถกดเฟบทวิตนี้ไว้หรือdmมาได้เลยนะคะ!)
( ช่วงนี้ผปค.ติดงานยาวๆอาจจะไม่ได้เข้ามาแล้ว ถ้าต้องการแลกคอนแท็คหลังมูสามารถเฟบทวิตนี้หรือทักหลังไมค์มาได้เลยนะคะ🙏 )
[ #ย้อนหลัง | #EMA04 ]
DAY1
ท่ามกลางเสียงอึกทึกครึมโครมและความวุ่นวาย
เสียงของนายที่เอ่ยเรียกชื่อฉัน
กลับดังที่สุด....
@Dion_EMA_
( ต้นไม้ของพ่อ😭🙏 )
#EMA04 | Night 5 00:06
ป่าเมเปิ้ลของบ้านฮาเซล
วังวนวสันต์ผันแปร สวนป่าใบไม้แดงแห่งความทรงจำของพวกเราบ้านฮาเซล...
ไม่สิ...บัดนี้มันเป็นเพียงเศษซากความทรงจำของพวกเราไปแล้ว
ร่างของแวมไพร์หนุ่มเทเลพอร์ตกลับมายังที่แห่งนี้เพื่อทำบางสิ่ง ดวงเนตรคู่งามกวาดสายตามองรอบๆเขาวงกตป่าเมเปิ้ลที่ก่อนหน้ามันช่างงดงามและอบอุ่น อบอวลไปด้วยความรู้สึกต่างๆที่พวกเราส่งต่อกันมาเสมอ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าพวกเรารู้สึกกับที่นี่มากกว่าเป็นเพียงแค่ที่พักผ่อนฆ่าเวลา เรื่องสนุกมากมายที่เราทำไปด้วยกัน ร่วมมือกันเปลี่ยนให้มันเป็นสถานที่แสนสุข ที่หลบซ่อนและการกลั่นแกล้งตามประสา แม้จะมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นหลายครั้งกับไม้แดงเหล่านี้แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่เลยเพราะเราควบคุมได้ ที่แห่งนี้เป็นมากกว่าความทรงจำช่วงหนึ่ง...
หากเพียงต้องการเราก็จะมองเห็น...ความทรงจำต่างๆฉายภาพขึ้นมานับไม่ถ้วน ช่างน่าคะนึงหา แม้เราชาวฤดูใบไม้ร่วงมักจะไม่ค่อยแยแสกัน ต่างคนต่างมีโลกของตัวเองแค่ไหน แต่สุดท้ายเราก็ไม่เคยทิ้งกัน ราวกับความต่างที่เข้ากันดี
รอยยิ้มผลิบานบนใบหน้ายามที่นึกถึงเรื่องเหล่านั้น แต่ก็ไม่นานนักเมื่อหันมองกับความจริงที่เกิดขึ้นกับป่าแสนงามเหล่านี้
เรื่องทุกอย่างเกิดขึ้นโดยที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวป่าไม้แสนสวยงามแห่งความทรงจำเหลือเพียงแค่ชื่อในช่วงค่ำคืนเดียว ลีโอเนลเดินเข้าไปเรื่อยๆมองสภาพสถานที่ที่เขารักได้พังลงไปอย่างช้าๆ รากไม้เน่าเสีย ต้นไม้นับร้อยล้มตาย ใบไม้สีส้มแดงแสนงดงามร่วงหล่นลงจนหมด ทำอะไรไม่ได้เลย
แวมไพร์หนุ่มลากเสียงถอนหายใจยาวก่อนจะเริ่มเปล่งเสียงเรียกใครสักคน
" เอนดี้ เธออยู่ไหม "
สิ้นเสียงเอ่ยเรียก แมวตัวสีม่วงที่กำลังใส่ชุดนักเรียนอยู่ก็กระโดนมาตรงหน้าเขา แมวแสนน่ารักของบ้านเราที่ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็พ่อของบ้านเราชัดๆ แถมชื่อที่ให้เรียกนั่นอีก
ร่างสูงย่อตัวลงนั่ง สองแขนเอื้อมไปข้างหน้าแล้วอุ้มเจ้าวิฬาร์สีม่วงขึ้นมาก่อนจะลุกขึ้นยืนอีกครั้ง ใบหน้างดงามก้มลงมาถูไถกับแมวตัวใหญ่ในอ้อมกอดคลอเคลียกับอยู่แบบนั้นครู่หนึ่ง
" มีอะไรหรอ " เจ้าตัวในอ้อมกอดเอ่ยถาม
ลีโอเนลอ้ำอึ้งอยู่สักพัก ใบหน้านั้นดูเศร้าหมองก่อนจะเริ่มขบแม้มริมฝีปากแน่น เขาตั้งสติแล้วยอมพูดออกมา
" ต้นไม้พวกนี้ตายกันหมดแล้ว...แถมยังส่งกลิ่นที่ไม่ดีออกมาอีก " เขาเอ่ยเสียงแผ่วลง
" ถ้าฉันจะ— "
" ได้สิ "
เสียงทุ้มหวานเอ่ยยังมิทันสิ้นกลับได้คำตอบรับกลับมาแล้ว ราวกับว่าเจ้าตัวรู้อยู่แล้วว่าเขามาที่นี่เพื่ออะไรทั้งๆที่สภาพขอป่าไม้แดงนี้เละขนาดไหน
" แต่ว่า... "
" ไม่เป็นอะไรหรอก ทำเถอะ ถ้าปล่อยทิ้งไว้คงแย่กว่าเดิม "
เป็นจริงตามที่แมวตาสองสีพูด ลีโอเนลชั่งใจอยู่หลายวันในขณะที่มองต้นไม้เหล่านี้ ความทรงจำทุกอย่างของพวกเรา ความทรงจำตลอดหลายร้อยปีของคุณพ่อ หากเผาไป มันจะหายไปตลอดกาลไหม...
" ข้าจดจำทุกสิ่งเอาไว้แล้ว "
ราวกลับถูกอ่านความคิดซ้ำๆอยู่อย่างนั้น แต่ถึงกระนั้นเจ้าแวมไพร์หนุ่มก็คลี่ยิ้มออกมาได้ นัยน์ตาสีโกเมนมองภาพอดีตสวนเมเปิ้ลที่เขามักมานอนเล่นบ่อยๆอีกครั้งที่บัดนี้มันช่างน่าเวทนา
ฝ่ามือซ้ายเลื่อนไปยังเบื้องหน้า เปลวเพลิงสีสวยถูกจุดประกายและค่อยๆแผดเผาอดีตไม้งามเหล่านี้อย่างช้าๆ แต่ไฟงามลุกพล่ามพวกนั้นกลับดูไม่เหมือนสิ่งที่กำลังทำลายป่าไม้้น่าพวกนี้เลย
ไม่อยากทำลายพวกมันเลย
อยากรักษาทุกสิ่ง...ของเขาเอาไว้
อัคคีพิบัติที่ครั้งนึงนั้นทำลายทุกสิ่งจนพินาศ ครานี้กลับแปรผันกลายไปอัคนีอบอุ่นที่คอยเยียวยาทุกสรรพสิ่งแทน
แม้อดีตไม่งามเหล่านี้จะถูกเผาจนแทบกลายเป็นเศษซากธุลีแต่ความรู้สึกกลับบอกว่าไม่ใช่ การรับรู้พวกนั้นราวกลับถูกโอบกอดและร่วงลงกลับสู่ผืนดินที่เกิดมา
ละอองจากการเผาซากต้นไม้แดงล่องลอยอยู่กลางอากาศและถูกกระแสลมพัดพาปลิวว่อนไปทั่วเอสเฟอเทีย เปลวเพลิงอบอุ่นโอบกอดผู้คนให้ผ่อนคลายและรักษาตามจุดประสงค์ของผู้ใช้ที่ต้องการรักษาสิ่งสำคัญของคนสำคัญของเขา
" ผมขอโทษนะ...คุณพ่อ "
" ไว้ผม...จะปลูกให้ใหม่นะ "
หยดน้ำตาสีใสไหลอาบแก้มนวลหลากหลายความรู้สึกท่วมล้นข้างในอกโดยมีวิฬาสีม่วงตัวใหญ่ในอ้อมแขนคอยปลอบประโลมอยู่ข้างกาย
ความรู้สึกนั้นหายวับไปทันทีเมื่อเขาสังเกตเห็นบางสิ่งที่เปลี่ยนไป เปลวเพลิงของเขาเปลี่ยนไป
" ก็ทำได้แล้วนี่ เจ้าน่ะ "
เจ้าของเปลวไฟก้มลงมองอีกสิ่งในอ้อมแขน เขารู้ว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร รู้ดีเลยล่ะ
" รีบกลับไปได้แล้ว เจ้าอยากปกป้องมิใช่หรือ "
เขายิ้มออกมา นั่นสินะ อยากปกป้องทุกสิ่งเอาไว้....
ร่างของทั้งสองเทเลพอร์ตเข้ามาข้างในบ้าน ลีโอเนลวางเจ้าวิฬาร์สีม่วงลงที่เบาะนั่งเล่น
" ฉันไปก่อนนะ "
" ช่วยรอให้ฉันกลับมากอดอีกทีด้วย "
1
1
109
Edrian L. 🟥 retweeted
#EMA04
ดินแดนแห่งเวทมนตร์ในฝันแปรผันกลายเป็นสนามรบ คลุกกลิ่นคาวเลือดและซากศพอย่างน่าสยดสยอง มอนสเตอร์จำนวนมากเดินเรียงรายเข้ามารุมล้อม มังกรที่ไม่ยอมพ่ายแพ้ ราวกับว่าพวกมันมีเจตจำนงอันแรงกล้าที่จะทำลายทวีปนี้มาเนิ่นนานแล้ว
อดทน อดกลั้นเอาไว้ ต้องอยู่ภายใต้เงาของศัตรูผู้ไม่วันวางวาย
เปรียบดั่งสัตว์ร้ายในกรงขัง ที่รอขยี้ขย้ำทุกคนให้ตายเพราะโกรธา
ผู้นำกองทัพฝั่งสถาบันเอสเฟอเทียต่างล้มลุกคลุกคลาน หมดสภาพการต่อสู้ แม้จะพยายามทุ่มสุดตัวมากแค่ไหนพวกเขาก็ยังมี ‘ขีดจำกัด’ ที่ไม่อาจข้ามไปได้อยู่ แตกต่างจาก ‘พวกเรา’
“อุหวา สภาพย่ำแย่กันจังเลยนะ น่าสงสาร น่าสงสาร”
“เอเวอลีน ถ้าเธอไม่ได้รู้สึกอย่างที่ปากพูด ก็เงียบเถอะ”
“อะไรกันยะ! ฉันสมเพชพวกนั้น ก็เหมือนกับความสงสารนั่นแหละ!”
“อย่าเถียงสุภาพสตรีสิครับ คุณวาลัคส์”
“ใช่แล้วๆๆ คนที่เถียงฉันได้น่ะ ไม่อนุญาตให้มีอยู่ จูโน่ยังเข้าใจเลยเห็นไหมล่ะ”
เหล่าบุคคลไม่คุ้นหน้าคุ้นตายืนเถียงกันอยู่บนเนินเขาสูง ประกอบไปด้วยชายร่างใหญ่สวมหมวกเหล็กคุมหัว ชายร่างสูงผมสีแดงแลดูสุภาพ กับหญิงสาวตัวเล็กเจ้าของนามว่าเอเวอลีน
พวกเขามีนิสัยแตกต่างกัน เหมือนกันก็แค่รูปลักษณ์บางส่วนเช่นสีตาและการมีชิ้นส่วนร่างกายประดับด้วยวัสดุเวทมนตร์เทคโนโลยีพิเศษ…
แต่พวกเขา ต่างสวมเครื่องแบบสภาเวทมนตร์ทั้งนั้น
“แม้แต่ผมก็ห้ามเถียงคุณเหรอครับ อิวี่?”
“อะ…!”
ใครบางคนเดินตามหลังเข้ามาพร้อมเอ่ยถามหยอกล้อหญิงสาว ใบหน้าคนถามยิ้มไม่บ่งบอกอารมณ์ แต่คนถูกถามกลับหน้าซีดเซียว
“ไม่มีทางค่ะ! ถ้าเป็นเคียนี่ล่ะก็ พูดถูกหมดทุกอย่างนั่นแหละ~”
“งั้นเหรอครับ ดีใจจังเลย”
เอลฟ์ผมทองไร้ผ้าปิดตา เดินก้าวขึ้นมาหน้าสุดเพื่อมองดูสนามรบจากมุมนี้ สภาพของมันย่ำแย่มาก ดวงตาสีแดงดำปรายมองความเลวร้ายไร้ที่สิ้นสุด สลับกับสีหน้าสิ้นหวังของชาวบ้าน
ที่เห็นจะยังดูไหวอยู่…คงมีแค่นักเรียนไม่กี่คนที่ไม่อยากยอมแพ้
อยากจะรอดกลับ เชื่อมั่นว่าถ้าเรื่องเลวร้ายตรงนี้จบลง ทุกคนจะสามารถกลับไปเล่นสนุกได้ด้วยกันเหมือนเดิม? การติดอยู่ในลูปของภาพมายานิรันดร์มานาน ส่งผลให้บางคนยังคงยึดมั่นว่าทุกสิ่งจะกลับมาสินะ
นั่นก็ไม่เลว
แต่นั่นไม่มีทางหรอกครับ
เพราะบนโลกนี้ไร้ซึ่งดวงตะวันและจันทราที่โอบกอดพวกคุณไปแล้ว
“พวกเราควรไปกันเลยไหมคะ? หรือรอให้เจ้าพวกนั้นตายหมดก่อน?”
เอเวอลีนถามอีกครั้ง แต่หนนี้จูโน่กลับตอบให้แทน
“ปล่อยให้ตายหมดไม่ได้หรอกครับ ต้องเหลือพวกใจกล้าเอาไว้จำนวนหนึ่ง ตอนที่โลกเปลี่ยนแปลงไปเพราะอะไร จะได้มีพยานสักหน่อย”
“ถูกต้องแล้วครับ อำนาจที่ได้มาซึ่งการซื้อขายหรือยึดครอง มันไม่ถาวรหรอก”
“...”
“ต้องทำให้สิ้นหวังเสียก่อน แล้วปรากฎตัวในยามท้อแท้ นั่นแหละถึงจะเป็นอำนาจที่แท้จริง”
เคียรอนแสยะยิ้ม เมื่อนึกถึงการควบคุมจิตใจคนที่ง่ายดายกว่าการใช้คำสาปหรือเวทมนตร์ แต่เขาก็รู้ว่าทุกอย่างไม่มีคำว่าตลอดไป หลังจากนี้พอเชื่อใจแล้วค่อยล่ามโซ่ใหม่ ทับอันเก่าไปก็ได้
“ไปกันเถอะครับ ตามที่ตกลงไว้ บุคลากรส่วนใหญ่ให้เข้าไปช่วยเหลือพวกเขารอดชีวิตกลับมา”
“ครับ”
“โอเค้!”
“อืม”
“ส่วนคาร์ลอส…จับเป็นเท่านั้นครับ เพราะเขายังมีประโยชน์อีกเยอะ”
“ถ้ายังมีแรงขัดขืนล่ะครับ?” จูโน่เอ่ยถาม
“อืม…ผมไม่ชอบตัวหมากที่ถูกตัดแขนขาซะด้วย งั้นควักลูกตาสักข้างก็ดีนะครับ ให้สาหัสนิดหน่อย แต่อย่าพิการเลย มันดูใช้งานได้ไม่คุ้ม”
“รับทราบครับ ผมจะปฏิบัติตามคำสั่งของท่านเป็นอย่างดี”
“ได้เวลาแล้ว”
พวกเขาทั้งสี่คนแสดงสีหน้าตื่นเต้นที่จะได้ออกมาบนโลกใบนี้อย่างเหมาะสมมาโดยตลอด ทันทีที่สะสมพลังเวทมาไว้ในร่างกาย เพื่อเตรียมพร้อมเข้าสู่สนามรบ บนใบหน้าของพวกเขาก็ปรากฎเขาดุจดั่งอสุราขึ้นมา…
“ไปจบเรื่องนี้ในแบบที่พวกเราวาดฝันกันเถอะครับ”
.
.
.
.
.
สภาเวทมนตร์เข้าสู่สนามรบ
Edrian L. 🟥 retweeted
#EMA04
'ชัยชนะเพียงหนึ่งครั้ง ไม่อาจนำพาสันติสุขแท้จริงมาสู่โลกใบนี้ได้'
ในวันต่อไปพวกเราก็ต้องหยิบอาวุธขึ้นมาสู้ โดยที่บาดแผลยังไม่ทันหายดีด้วยซ้ำ วันถัดไปอีกเราอาจสูญเสีย แต่แล้วอย่างไร
วงจรแห่งความทรมานที่เรียกว่าสงครามจะไม่มีวันสิ้นสุดลง
หากปราศจาก...
.
.
.
.
'คงเป็นอย่างที่เจ้าว่าไว้'
จากมุมมองตรงนี้ เราต่างได้มองเห็นความเสียหายมากมายจากยุคสมัยใหม่ที่แสนสงบสุข ภาพมายากำลังเริ่มพังทลาย พวกเขาต่างคิดว่าการได้ชัยเพียงหนึ่งครั้ง หมายความว่าทุกอย่างจะจบลง
ไม่มีทางหรอก โลกนี้ไม่ใจดีขนาดนั้น
วันพรุ่งนี้มอนสเตอร์ตัวใดจะปรากฎ ภัยแบบไหนจะมารุกราน เราไม่อาจคาดเดาอะไรได้เลย จนกว่าต้องเผชิญหน้ากับมันไปซ้ำๆ
ทุกชัยชนะ แลกมากับจิตใจที่จำยอมจนอยากยอมแพ้
เหมือนในครั้งนี้
ชั่วเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงหลังจากมังกรเหล็กไหลถูกกำจัดลงไป ทั่วทั้งสนามรบกำลังเร่งมือช่วยเหลือ เข้ามารักษาคนเจ็บเท่าที่จะทำได้ ปลายแสงจะฟากฟ้ากำลังโปรยปรายลงมาสู่เช้าวันใหม่ พร้อมกับการสลายตัวไปของมังกร...
และสัญญาณของการทำลายล้างที่มันพลีชีพเพื่อครั้งนี้ ก็กำลังจะเริ่มต้นขึ้น...!?
Edrian L. 🟥 retweeted
( คลานออกจากกองงานมาให้กำลังใจแฟนย้อนหลังค่ะ😭 )
สองมือกอดไว้จนจมอก อบอุ่นราวกับว่าหิมะที่โปรยอยู่นอกหน้าต่างนั้นเป็นเพียงภาพลวงตา
เอ่ยคำสัญญา วาดฝันเอาไว้ล่วงหน้า
แม้ทั้งสองจะรู้อยู่แก่ใจว่าวันรุ่งขึ้นไม่อาจถูกคาดเดา
หวังว่าฤดูหนาวนี้จะไม่ยาวนานเกินไปสำหรับเราสองคน
#EMA04
อุณหภูมิทั่วไลเซลันด์ติดลบกะทันหัน ราวกับจะย้ำเตือนให้รู้ ว่าในตอนนี้ยังคงเป็นฤดูหนาว
มันเริ่มจากตอนเช้า อากาศเย็นลงเรื่อยๆ จนผู้คนคิดว่าเป็นผลกระทบจากฝนตก แต่เปล่าเลย จู่ๆ หิมะได้โปรยปรายลงมา บ่งบอกว่าจากนี้ไปมันจะเลวร้ายแค่ไหน
อุณหภูมิอยู่ที่ - 15 องศา หิมะทั่วพื้นไม่มีที่ท่าว่าจะหยุดลง โปรดระวังการออกไปนอกฐาน พื้นลื่นมาก
กลิ่นคาวเลือดทั่วเมืองผสมปนเปกับหิมะสีขาวจนกลายเป็นสีชมพูอ่อน
นี่อาจเป็นความงดงามอันน่าสยดสยองที่เห็นได้เฉพาะยามสงคราม
ผลกระทบ: ระวังลื่นหิมะ
(เข้าไปตีไม่ทันแต่อยากให้ทุกคนเห็นสิ่งนี้ค่ะ😭🤛👊🔥🔥)
#EMA04 DAY6
โครม!!
เสียงฟ้าผ่าดังสนั่นลงมาใจกลางสนามรบ พร้อมด้วยพลังงานเวทมนตร์บางพุ่งตรงเข้าสู่ร่างมังกร! วินาทีแรกคุณคิดว่ามีใครบางคนโจมตีระยะไกลเพื่อดับลมหายใจของมัน แต่เปล่า นักล่าหัวสมุนของมันดูทีท่าราวกับได้รับชัยก็มิปาน
ทันใดนั้นจ้าวแห่งท้องนภาได้ลุกขึ้นมาอีกครั้ง! ร่างกายของมันแปรเปลี่ยนเป็นสีมืดครึ้ม นำพาสายฟ้าฟาดมายังสนามรบ วายุรุนแรงก่อตัวขึ้นรอบกาย! มังกรลุกขึ้นมาคำรามไปยังฟากฟ้า ห่าฝนเลือดนับล้านตกลงมามอบพลังให้กับมัน!
อัสนีบาตฟาดฟันไม่รู้จุดจบ มันส่งผลกระทบทั่วทั้งเมืองกำลังลุกลามด้วยเปลวไฟ ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย ทิศทางที่มังกรมุ่งหน้าตรงไป คือสวนสวรรค์สุดท้ายของพวกที่ยังติดอยู่ในโลกมายา
มันกำลังจะมาที่ฐานทัพเอสเฟอเทีย....!
(มอนสเตอร์ประจำวันที่ 23/11/24) LAST BOSS!
(ได้รับเวทกระตุ้นปริศนาเลยตื่นขึ้น)
---
มอนสเตอร์ The Real Jabber Dragon (EVO) ปรากฏตัว!!
HP : 144,752/200,000
---
รอบตัวมังกรปกคลุมด้วยพายุฝนและสายฟ้าฟาดตลอดเวลา พร้อมแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นทุก 5 นาที และจงอย่าประมาทเปลวเพลิงจากปากของมัน เพราะนั่นหมายถึงการลดโอกาสเห็นรุ่งอรุณของวันพรุ่งนี้!
มังกรสามารถใช้พลังงานได้ครบทุกธาตุ ร่างกายของมันต้านทานทุกการโจมตีไม่ว่าจะเป็นพลังธาตุแบบใด อีกทั้งสติปัญญาของมันยังชาญฉลาด สามารถพ่นไฟสีม่วงพร้อมสั่งสายฟ้าฟาด เกิดระเบิดเป็นวงกว้างกลางสนามรบ มิหนำซ้ำวินาทีต่อมา มันยังรวมเอาวาตะมรณาเข้ากับเหมันต์เยือกแข็ง ก่อเกิดพายุน้ำแข็งกลางเวหา!
(ผลกระทบเชิงสตอรี่ ทุกคนที่เข้าร่วมจะถูกโจมตีจากทุกธาตุอย่างรุนแรง)
____________________
**เงื่อนไข
1. นาฬิกาอลิซสามารถทำดาเมจ 10K ใช้ได้เลย ไม่สามารถนำไปคำนวณบัฟใดๆ เพิ่มได้อีก ติดคริไม่ได้ ใครใช้ก็ดาเมจเท่ากัน
.
2. ทุกคนได้รับฮีลเพิ่มทั้งสนามเป็น HP/MP + 10 /1 ครั้ง/คน (บัฟจากเผาป่าฮาเซล)
.
3. ทุกคนได้รับบัฟตีติดคริสูงสุด 25/35 5ครั้งโดยไม่เสียเลือด (จากเอซบ้านซันนิว่า)
.
4. ทุกคนได้รับบัฟเป็นน้ำแข็ง 3 ชิ้นรอบตัว ช่วยกันดาเมจจากบอสได้ 3 แต้ม / และจะเพิ่มโอกาสติดคริติคอลดาเมจ +5 จากเดิม (เป็นนักเรียน npc 30 / สภาเวท บุคลากร 40) โดยใช้ได้ 3 ครั้ง/คน (บัฟจาก npc ลุควิก)
.
5. ทุกคนได้รับบัฟจากเวทมนตร์ในฐานเอสเฟอเทีย +3HP/MP ทุก30นาที เป็นเวลา2ชั่วโมง (รวมเป็น+12HP/MP) (บัฟจากนักเรียนเอโบนี่)
6. คนที่ตีไปแล้วใน DAY5 สามารถตีซ้ำได้อีกครั้ง
การโจมตีของบอส
ทุก 200 ดาเมจ จะถูกลด 1 hp
ต้องตีเป็นดาเมจคริเท่านั้น
* นักเรียน | NPC นับคริที่ 20+ ขึ้นไป สูงสุด 25
* บุคลากร | สภาเวท นับคริที่ 30+ ขึ้นไป สูงสุด 35
----
ตัวอย่างวิธีการคำนวณบอสตัวสุดท้าย
นักเรียนตี 13 ครั้ง (12,20,21,21,21,21,21,21,22,21,22,21,21) ติดคริ 11 ครั้ง รวมดาเมจ 21+21+21+21+21+21+22+21+22+21+21 = 233
คำนวนการเสีย HP
-1 จากการหักทุกๆ 200 ดาเมจ
-13 จากคริ (1+1+1+1+1+1+2+1+2+1+1)
รวม 14
แปลว่าตีมังกรเข้า 233 เสียเลือดตัวเอง 16 แต้ม
*สามารถกลับไปฮีล HP เพื่อมาตีมังกรใหม่ได้ แต่รบกวนระบุการกระทำคร่าวๆ ในเมนชั่นเดียว*
พึงระวังให้ดี
เริ่มโจมตีได้!!
ชีตอัพเดทสถานะมอนสเตอร์
bit.ly/Monsterfinal
Edrian L. 🟥 retweeted
#EMA04 DAY6
โครม!!
เสียงฟ้าผ่าดังสนั่นลงมาใจกลางสนามรบ พร้อมด้วยพลังงานเวทมนตร์บางพุ่งตรงเข้าสู่ร่างมังกร! วินาทีแรกคุณคิดว่ามีใครบางคนโจมตีระยะไกลเพื่อดับลมหายใจของมัน แต่เปล่า นักล่าหัวสมุนของมันดูทีท่าราวกับได้รับชัยก็มิปาน
ทันใดนั้นจ้าวแห่งท้องนภาได้ลุกขึ้นมาอีกครั้ง! ร่างกายของมันแปรเปลี่ยนเป็นสีมืดครึ้ม นำพาสายฟ้าฟาดมายังสนามรบ วายุรุนแรงก่อตัวขึ้นรอบกาย! มังกรลุกขึ้นมาคำรามไปยังฟากฟ้า ห่าฝนเลือดนับล้านตกลงมามอบพลังให้กับมัน!
อัสนีบาตฟาดฟันไม่รู้จุดจบ มันส่งผลกระทบทั่วทั้งเมืองกำลังลุกลามด้วยเปลวไฟ ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย ทิศทางที่มังกรมุ่งหน้าตรงไป คือสวนสวรรค์สุดท้ายของพวกที่ยังติดอยู่ในโลกมายา
มันกำลังจะมาที่ฐานทัพเอสเฟอเทีย....!
(มอนสเตอร์ประจำวันที่ 23/11/24) LAST BOSS!
(ได้รับเวทกระตุ้นปริศนาเลยตื่นขึ้น)
---
มอนสเตอร์ The Real Jabber Dragon (EVO) ปรากฏตัว!!
HP : 144,752/200,000
---
รอบตัวมังกรปกคลุมด้วยพายุฝนและสายฟ้าฟาดตลอดเวลา พร้อมแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นทุก 5 นาที และจงอย่าประมาทเปลวเพลิงจากปากของมัน เพราะนั่นหมายถึงการลดโอกาสเห็นรุ่งอรุณของวันพรุ่งนี้!
มังกรสามารถใช้พลังงานได้ครบทุกธาตุ ร่างกายของมันต้านทานทุกการโจมตีไม่ว่าจะเป็นพลังธาตุแบบใด อีกทั้งสติปัญญาของมันยังชาญฉลาด สามารถพ่นไฟสีม่วงพร้อมสั่งสายฟ้าฟาด เกิดระเบิดเป็นวงกว้างกลางสนามรบ มิหนำซ้ำวินาทีต่อมา มันยังรวมเอาวาตะมรณาเข้ากับเหมันต์เยือกแข็ง ก่อเกิดพายุน้ำแข็งกลางเวหา!
(ผลกระทบเชิงสตอรี่ ทุกคนที่เข้าร่วมจะถูกโจมตีจากทุกธาตุอย่างรุนแรง)
____________________
**เงื่อนไข
1. นาฬิกาอลิซสามารถทำดาเมจ 10K ใช้ได้เลย ไม่สามารถนำไปคำนวณบัฟใดๆ เพิ่มได้อีก ติดคริไม่ได้ ใครใช้ก็ดาเมจเท่ากัน
.
2. ทุกคนได้รับฮีลเพิ่มทั้งสนามเป็น HP/MP + 10 /1 ครั้ง/คน (บัฟจากเผาป่าฮาเซล)
.
3. ทุกคนได้รับบัฟตีติดคริสูงสุด 25/35 5ครั้งโดยไม่เสียเลือด (จากเอซบ้านซันนิว่า)
.
4. ทุกคนได้รับบัฟเป็นน้ำแข็ง 3 ชิ้นรอบตัว ช่วยกันดาเมจจากบอสได้ 3 แต้ม / และจะเพิ่มโอกาสติดคริติคอลดาเมจ +5 จากเดิม (เป็นนักเรียน npc 30 / สภาเวท บุคลากร 40) โดยใช้ได้ 3 ครั้ง/คน (บัฟจาก npc ลุควิก)
.
5. ทุกคนได้รับบัฟจากเวทมนตร์ในฐานเอสเฟอเทีย +3HP/MP ทุก30นาที เป็นเวลา2ชั่วโมง (รวมเป็น+12HP/MP) (บัฟจากนักเรียนเอโบนี่)
6. คนที่ตีไปแล้วใน DAY5 สามารถตีซ้ำได้อีกครั้ง
การโจมตีของบอส
ทุก 200 ดาเมจ จะถูกลด 1 hp
ต้องตีเป็นดาเมจคริเท่านั้น
* นักเรียน | NPC นับคริที่ 20+ ขึ้นไป สูงสุด 25
* บุคลากร | สภาเวท นับคริที่ 30+ ขึ้นไป สูงสุด 35
----
ตัวอย่างวิธีการคำนวณบอสตัวสุดท้าย
นักเรียนตี 13 ครั้ง (12,20,21,21,21,21,21,21,22,21,22,21,21) ติดคริ 11 ครั้ง รวมดาเมจ 21+21+21+21+21+21+22+21+22+21+21 = 233
คำนวนการเสีย HP
-1 จากการหักทุกๆ 200 ดาเมจ
-13 จากคริ (1+1+1+1+1+1+2+1+2+1+1)
รวม 14
แปลว่าตีมังกรเข้า 233 เสียเลือดตัวเอง 16 แต้ม
*สามารถกลับไปฮีล HP เพื่อมาตีมังกรใหม่ได้ แต่รบกวนระบุการกระทำคร่าวๆ ในเมนชั่นเดียว*
พึงระวังให้ดี
เริ่มโจมตีได้!!
ชีตอัพเดทสถานะมอนสเตอร์
bit.ly/Monsterfinal
Edrian L. 🟥 retweeted
น่าเสียดายที่อาวุธของเขาจริงๆ นั้นพังไปตั้งแต่ก่อนมาเอสเฟอเทียแล้วแต่ช่างมันประไร ต่อให้เหลือแค่ซากก็ยังพอดึงพลังมันมาได้
[ horoscope ]
"...anew" ลัสเติมต่อด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ สีหน้ายังคงเรียบนิ่งแต่นัยน์ตากำลังมีประกายไฟเล็กๆ จุดขึ้นมา
+
Edrian L. 🟥 retweeted
[ EMA04 ] DAY5 [Final round]
เสื้อคลุมเวทมนตร์ถูกเหวี่ยงขึ้นไหล่ ร่างของแวมไพร์ที่กำลังฟื้นตัววาร์ปเข้าสู่สนามรบ
ศาสตราคำสาปแปรเปลี่ยนเป็นอาวุธทำลายล้างที่เก็บมาเนิ่นนาน วงเวทสีดำแดงของคำสาประดับหายนะก่อตัวเหนือร่างของมังกร ซ้อนด้วยวงเวทสองธาตุ
รอบกายปรากฎเปลวไฟสีฟ้า ผืนดินสะพรั่งไปด้วยกุหลาบสีน้ำเงิน พลังทั้งหมดผสมเก็บสะสมเอาไว้ในเคียวสีชาด ที่เริ่มปรากฎแสงสีแดงชัดขึ้นทุกขณะ
.
.
ผลึกเวทต่างธาตุนับหลายสิบอันวนรอบตัว ราวกับเป็นพลังให้ เหนือนภาปรากฎดวงจันทร์สีแดงดวงใหญ่ รอบข้างมืดลงพร้อมกับแสงที่จางหาย ย้อมด้วยความดำมืดของเวทมนตร์รัตติกาล
วงเวทคำสาปขนาดใหญ่กำลังกักเก็บไปพร้อมๆกับศาสตราหลัก
รอเวลาที่จะได้โจมตี ' ครั้งสุดท้าย '
เพื่อที่สงครามจะได้จบลงเสียที

























