Edrian L. 🟥 (@Edrian_EMA) header
Edrian L. 🟥 (@Edrian_EMA) profile picture

Edrian Lastman | Hazel🍁 | Y.2 | สาขาเวทย์ธาตุ #EMA_commu SS2

Joined April 2024
#EMA_Commu " มีธุระอะไร?..... " ********************************************* Edrian Lastman | Hazel🍁| 2nd year | 20 YO ********************************************* Doc: url.in.th/wnjDR (Co-op always Open)
1
58
3
67
4,008
#EMA_ปาร์ตี้ชุดนอน " สวัสดี อลิซผู้น่าสงสารที่พลัดหลง " " เหนื่อยจากการเดินทางหรือเปล่า ? มาพักผ่อนกับเราสักหน่อยไหมล่ะ " " ไม่ต้องห่วง ที่นี่เราไม่แบ่งชนชั้น อลิซทุกคนล้วนได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียม... " " มาสิ มากับพวกเรา ไม่ต้องกลัว " ... 🐈🍁 [ url.in.th/HZyQy ]
1
9
12
440
Replying to @Edrian_EMA
เขากระชับมือที่กอบกุมไว้ นัยน์ตาสีทองมองผู้ที่เอ่ยถ้อยคำ " หวังว่ามันจะเป็นจริง " " ไม่ว่าสิ่งใดก็ตาม " เพราะเขาจะอยู่เคียงข้าง และทำให้มันเป็นตามนั้นเอง
1
1
97
[ 🎉𝐻𝒶𝓅𝓅𝓎 𝒷𝒾𝓇𝓉𝒽𝒹𝒶𝓎 🎉 ] " 𝐸𝒹𝓇𝒾𝒶𝓃 𝐿𝒶𝓈𝓉𝓂𝒶𝓃 " บางที การเฉลิมฉลองวันเกิดครั้งที่ 21 อาจไม่เงียบเหงาเท่าที่เคยผ่านมาก็ได้ " ปีนี้....จะขออะไรดีนะ "
2
20
22
1,451
[19.00 | สนามกีฬา] ออกมาอ่านหนังสือที่สนามกีฬาเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ ดูเหมือนจะอ่านเพลินจนผล็อยงีบหลับไป เวทลอยของที่ใช้ควบคุมหนังสือจึงหยุดทำงานไปด้วยมันถึงตกทับหน้าเจ้าของแบบนี้ แต่ดูเหมือนว่าเจ้าของหนังสือที่ว่าจะไม่สะท้านอะไรและยังคงงีบต่อได้หน้าตาเฉย 🛌🛌🛌
1
17
25
1,067
After #EMA04 [#EMA_Story: From now on, and then] 'สิ่งที่ควรทำในตอนนี้และเรื่องราวหลังจากนี้ไป' ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทั่วโลกได้รับรู้มันมีน้ำหนักมากเกินกว่าจะปรับตัวและเข้าใจได้ ภายในระยะเวลาไม่กี่วัน บางทีอาจเป็นเดือน เป็นปี หรือนานกว่านั้น ผู้คนที่สับสนกับอดีตของตนเอง ภาพสงคราม ตั้งคำถามกับเวทมนตร์ ต่างยังคงต้องแบกรับความสับสนทั้งหมดไว้ แล้วใช้ชีวิตต่อไปในวันพรุ่งนี้ ปัจจุบันยังไม่มีการต่อต้านหรือตั้งกลุ่มอะไรขึ้นมาเพื่อแสดงออกในจุดยืนของพวกเขา เพราะทั้งโลกยังอยู่ในความสับสนเกินกว่าจะทำความเข้าใจ ต้องให้เวลาพวกเขา เช่นเดียวกับที่ต้องใช้เวลาเหล่านั้นให้เป็นประโยชน์สูงสุด _____________________________ บทสรุปของทุกๆ เรื่องจะเป็นไปตามเธรดข้างล่างนี้สำหรับการจบ SS2 อย่างเป็นทางการ
1
30
27
1,101
Replying to @EMA_Endy
เอเดรียน เจ้าแมวน้อยที่ไม่ชอบความวุ่นวายและตื่นคน เด็กน้อยที่ดูเหมือนจะวางตัวอยูนอกเหนือความวุ่นวายในทุกๆ ครั้ง และไม่อยากเดินเข้าไปหาอะไรที่เป็นจุดศูนย์กลางหรือจุดเด่น ไม่ได้ต้องการความสนใจ แต่…ก็ไม่อาจปล่อยมือใครให้ต้องลำบาดเพียงคนเดียว ฉันรู้ดีว่าเธอที่อยากจะเมินเฉยต่อโลกใบนี้ แท้จริงแล้วก็ไม่อาจละสายตาไปจากมันได้ นึกสงสัยใคร่รู้ อยากค้นหาความจริง จิตใจของเธอที่ดูโลเลนั้นไม่เคยหลงทาง เธอรู้ดีเสมอว่าในยามนี้ต้องทำอะไร ต้องตัดสินใจทำอะไรสักอย่างแล้ว ไม่อย่างนั้นเหล่าคนสำคัญที่หวงแหนอาจหายไปโดยไม่มีโอกาสคว้าไว้… แม้จะวิตกกังวลมากไปสักหน่อย ทว่ามันก็แสดงให้เห็นถึงปริมาณความห่วงใยที่เธอมีให้คนสำคัญ ช่างเหมือนกับลูกแมว ที่พูดไม่เก่งจริงๆ เลยนะ เธอรู้อยู่แล้วว่าเธอต้องทำอะไร และเดินไปทางไหนนับจากตรงนี้ ขออวยพรจากใจให้เธอไม่กลายเป็นแมวจรหลงทาง แต่รู้เสมอใช่ไหม ถึงจะหลงก็ไม่เป็นไรหรอก ใบเมเปิ้ลจะนำพาเธอกลับมายังบ้านที่ทุกคนรอเธออยู่เสมอ เพราะที่นี่คือสถานที่ที่เธอจะต้องกลับมา อย่าลืมล่ะ เจ้าตัวน้อย @Edrian_EMA
1
108
( ภาพที่เก็บซ่อนมานาน ไหนๆก็ต้นรับส่งท้ายมูแล้ว!☃️☃️☃️☃️ .ลง )
1
3
2
130
#โรลเปิด 29 NOV E.S.837 | ไลเซลันด์ : 13.00 เสียงของรองเท้าหนังหยุดที่หน้าสถาบัน มันยังคงสภาพรักษาไว้บางส่วน ไม่ได้พังราบไปเสียหมด แต่ก็ยังคงอยู่ในการดูแลของสภาเวทมนตร์ อันตรายขนาดที่ต้องกำหนดเวลาเข้าออก ดวงตาคำสาปสีดำสนิทมองมันนิ่ง ราวกับเห็นภาพความทรงจำหลากสีอยู่ในนั้น ' จนป่านนี้ คิดจะหายไปดื้อๆหรือไง เอนดี้ ' ' ไม่สงสารพวกเขาหรือไง... ' ลมหายใจผ่อนออกมา ก่อนจะเอาผ้าคลุมขึ้นคลุมไหล่ ทั้งสีผมสีตาเครื่องแบบ รวมถึงตราสลักที่ฝ่ามือของคาร์ลอสนั้นเปลี่ยนไปหมด ป่านนี้พวกเขาคงแยกย้ายกันหมดแล้วสินะ เขาไม่ได้คาดหวังจะให้เด็กๆจำเขาได้ เพราะตัวเขาในตอนนี้...มันน่าผิดหวังจริงๆ
7
24
8
31
2,650
( ยังคงติดงานและเข้ามาเช็คแอคเรื่อยๆอยู่ แต่ถ้าหากใครสนใจแลกcontactกันสามารถกดเฟบทวิตนี้ไว้หรือdmมาได้เลยนะคะ!)
5
1
6
506
( ใกล้ปิดมูแล้ว ใครสนใจอยากแลกคอนแทคกัน เฟบทวิตนี้ไว้ได้เลยนะคะ🥺🥺🫰🫰🫰 )
3
6
152
( ช่วงนี้ผปค.ติดงานยาวๆอาจจะไม่ได้เข้ามาแล้ว ถ้าต้องการแลกคอนแท็คหลังมูสามารถเฟบทวิตนี้หรือทักหลังไมค์มาได้เลยนะคะ🙏 )
1
5
123
[ #ย้อนหลัง | #EMA04 ] DAY1 ท่ามกลางเสียงอึกทึกครึมโครมและความวุ่นวาย เสียงของนายที่เอ่ยเรียกชื่อฉัน กลับดังที่สุด.... @Dion_EMA_
17
4
24
1,137
( ต้นไม้ของพ่อ😭🙏 )
#EMA04 | Night 5 00:06 ป่าเมเปิ้ลของบ้านฮาเซล วังวนวสันต์ผันแปร สวนป่าใบไม้แดงแห่งความทรงจำของพวกเราบ้านฮาเซล... ไม่สิ...บัดนี้มันเป็นเพียงเศษซากความทรงจำของพวกเราไปแล้ว ร่างของแวมไพร์หนุ่มเทเลพอร์ตกลับมายังที่แห่งนี้เพื่อทำบางสิ่ง ดวงเนตรคู่งามกวาดสายตามองรอบๆเขาวงกตป่าเมเปิ้ลที่ก่อนหน้ามันช่างงดงามและอบอุ่น อบอวลไปด้วยความรู้สึกต่างๆที่พวกเราส่งต่อกันมาเสมอ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าพวกเรารู้สึกกับที่นี่มากกว่าเป็นเพียงแค่ที่พักผ่อนฆ่าเวลา เรื่องสนุกมากมายที่เราทำไปด้วยกัน ร่วมมือกันเปลี่ยนให้มันเป็นสถานที่แสนสุข ที่หลบซ่อนและการกลั่นแกล้งตามประสา แม้จะมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นหลายครั้งกับไม้แดงเหล่านี้แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่เลยเพราะเราควบคุมได้ ที่แห่งนี้เป็นมากกว่าความทรงจำช่วงหนึ่ง... หากเพียงต้องการเราก็จะมองเห็น...ความทรงจำต่างๆฉายภาพขึ้นมานับไม่ถ้วน ช่างน่าคะนึงหา แม้เราชาวฤดูใบไม้ร่วงมักจะไม่ค่อยแยแสกัน ต่างคนต่างมีโลกของตัวเองแค่ไหน แต่สุดท้ายเราก็ไม่เคยทิ้งกัน ราวกับความต่างที่เข้ากันดี รอยยิ้มผลิบานบนใบหน้ายามที่นึกถึงเรื่องเหล่านั้น แต่ก็ไม่นานนักเมื่อหันมองกับความจริงที่เกิดขึ้นกับป่าแสนงามเหล่านี้ เรื่องทุกอย่างเกิดขึ้นโดยที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวป่าไม้แสนสวยงามแห่งความทรงจำเหลือเพียงแค่ชื่อในช่วงค่ำคืนเดียว ลีโอเนลเดินเข้าไปเรื่อยๆมองสภาพสถานที่ที่เขารักได้พังลงไปอย่างช้าๆ รากไม้เน่าเสีย ต้นไม้นับร้อยล้มตาย ใบไม้สีส้มแดงแสนงดงามร่วงหล่นลงจนหมด ทำอะไรไม่ได้เลย แวมไพร์หนุ่มลากเสียงถอนหายใจยาวก่อนจะเริ่มเปล่งเสียงเรียกใครสักคน " เอนดี้ เธออยู่ไหม " สิ้นเสียงเอ่ยเรียก แมวตัวสีม่วงที่กำลังใส่ชุดนักเรียนอยู่ก็กระโดนมาตรงหน้าเขา แมวแสนน่ารักของบ้านเราที่ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็พ่อของบ้านเราชัดๆ แถมชื่อที่ให้เรียกนั่นอีก ร่างสูงย่อตัวลงนั่ง สองแขนเอื้อมไปข้างหน้าแล้วอุ้มเจ้าวิฬาร์สีม่วงขึ้นมาก่อนจะลุกขึ้นยืนอีกครั้ง ใบหน้างดงามก้มลงมาถูไถกับแมวตัวใหญ่ในอ้อมกอดคลอเคลียกับอยู่แบบนั้นครู่หนึ่ง " มีอะไรหรอ " เจ้าตัวในอ้อมกอดเอ่ยถาม ลีโอเนลอ้ำอึ้งอยู่สักพัก ใบหน้านั้นดูเศร้าหมองก่อนจะเริ่มขบแม้มริมฝีปากแน่น เขาตั้งสติแล้วยอมพูดออกมา " ต้นไม้พวกนี้ตายกันหมดแล้ว...แถมยังส่งกลิ่นที่ไม่ดีออกมาอีก " เขาเอ่ยเสียงแผ่วลง " ถ้าฉันจะ— " " ได้สิ " เสียงทุ้มหวานเอ่ยยังมิทันสิ้นกลับได้คำตอบรับกลับมาแล้ว ราวกับว่าเจ้าตัวรู้อยู่แล้วว่าเขามาที่นี่เพื่ออะไรทั้งๆที่สภาพขอป่าไม้แดงนี้เละขนาดไหน " แต่ว่า... " " ไม่เป็นอะไรหรอก ทำเถอะ ถ้าปล่อยทิ้งไว้คงแย่กว่าเดิม " เป็นจริงตามที่แมวตาสองสีพูด ลีโอเนลชั่งใจอยู่หลายวันในขณะที่มองต้นไม้เหล่านี้ ความทรงจำทุกอย่างของพวกเรา ความทรงจำตลอดหลายร้อยปีของคุณพ่อ หากเผาไป มันจะหายไปตลอดกาลไหม... " ข้าจดจำทุกสิ่งเอาไว้แล้ว " ราวกลับถูกอ่านความคิดซ้ำๆอยู่อย่างนั้น แต่ถึงกระนั้นเจ้าแวมไพร์หนุ่มก็คลี่ยิ้มออกมาได้ นัยน์ตาสีโกเมนมองภาพอดีตสวนเมเปิ้ลที่เขามักมานอนเล่นบ่อยๆอีกครั้งที่บัดนี้มันช่างน่าเวทนา ฝ่ามือซ้ายเลื่อนไปยังเบื้องหน้า เปลวเพลิงสีสวยถูกจุดประกายและค่อยๆแผดเผาอดีตไม้งามเหล่านี้อย่างช้าๆ แต่ไฟงามลุกพล่ามพวกนั้นกลับดูไม่เหมือนสิ่งที่กำลังทำลายป่าไม้้น่าพวกนี้เลย ไม่อยากทำลายพวกมันเลย อยากรักษาทุกสิ่ง...ของเขาเอาไว้ อัคคีพิบัติที่ครั้งนึงนั้นทำลายทุกสิ่งจนพินาศ ครานี้กลับแปรผันกลายไปอัคนีอบอุ่นที่คอยเยียวยาทุกสรรพสิ่งแทน แม้อดีตไม่งามเหล่านี้จะถูกเผาจนแทบกลายเป็นเศษซากธุลีแต่ความรู้สึกกลับบอกว่าไม่ใช่ การรับรู้พวกนั้นราวกลับถูกโอบกอดและร่วงลงกลับสู่ผืนดินที่เกิดมา ละอองจากการเผาซากต้นไม้แดงล่องลอยอยู่กลางอากาศและถูกกระแสลมพัดพาปลิวว่อนไปทั่วเอสเฟอเทีย เปลวเพลิงอบอุ่นโอบกอดผู้คนให้ผ่อนคลายและรักษาตามจุดประสงค์ของผู้ใช้ที่ต้องการรักษาสิ่งสำคัญของคนสำคัญของเขา " ผมขอโทษนะ...คุณพ่อ " " ไว้ผม...จะปลูกให้ใหม่นะ " หยดน้ำตาสีใสไหลอาบแก้มนวลหลากหลายความรู้สึกท่วมล้นข้างในอกโดยมีวิฬาสีม่วงตัวใหญ่ในอ้อมแขนคอยปลอบประโลมอยู่ข้างกาย ความรู้สึกนั้นหายวับไปทันทีเมื่อเขาสังเกตเห็นบางสิ่งที่เปลี่ยนไป เปลวเพลิงของเขาเปลี่ยนไป " ก็ทำได้แล้วนี่ เจ้าน่ะ " เจ้าของเปลวไฟก้มลงมองอีกสิ่งในอ้อมแขน เขารู้ว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร รู้ดีเลยล่ะ " รีบกลับไปได้แล้ว เจ้าอยากปกป้องมิใช่หรือ " เขายิ้มออกมา นั่นสินะ อยากปกป้องทุกสิ่งเอาไว้.... ร่างของทั้งสองเทเลพอร์ตเข้ามาข้างในบ้าน ลีโอเนลวางเจ้าวิฬาร์สีม่วงลงที่เบาะนั่งเล่น " ฉันไปก่อนนะ " " ช่วยรอให้ฉันกลับมากอดอีกทีด้วย "
1
1
109
#EMA04 ดินแดนแห่งเวทมนตร์ในฝันแปรผันกลายเป็นสนามรบ คลุกกลิ่นคาวเลือดและซากศพอย่างน่าสยดสยอง มอนสเตอร์จำนวนมากเดินเรียงรายเข้ามารุมล้อม มังกรที่ไม่ยอมพ่ายแพ้ ราวกับว่าพวกมันมีเจตจำนงอันแรงกล้าที่จะทำลายทวีปนี้มาเนิ่นนานแล้ว อดทน อดกลั้นเอาไว้ ต้องอยู่ภายใต้เงาของศัตรูผู้ไม่วันวางวาย เปรียบดั่งสัตว์ร้ายในกรงขัง ที่รอขยี้ขย้ำทุกคนให้ตายเพราะโกรธา ผู้นำกองทัพฝั่งสถาบันเอสเฟอเทียต่างล้มลุกคลุกคลาน หมดสภาพการต่อสู้ แม้จะพยายามทุ่มสุดตัวมากแค่ไหนพวกเขาก็ยังมี ‘ขีดจำกัด’ ที่ไม่อาจข้ามไปได้อยู่ แตกต่างจาก ‘พวกเรา’ “อุหวา สภาพย่ำแย่กันจังเลยนะ น่าสงสาร น่าสงสาร” “เอเวอลีน ถ้าเธอไม่ได้รู้สึกอย่างที่ปากพูด ก็เงียบเถอะ” “อะไรกันยะ! ฉันสมเพชพวกนั้น ก็เหมือนกับความสงสารนั่นแหละ!” “อย่าเถียงสุภาพสตรีสิครับ คุณวาลัคส์” “ใช่แล้วๆๆ คนที่เถียงฉันได้น่ะ ไม่อนุญาตให้มีอยู่ จูโน่ยังเข้าใจเลยเห็นไหมล่ะ” เหล่าบุคคลไม่คุ้นหน้าคุ้นตายืนเถียงกันอยู่บนเนินเขาสูง ประกอบไปด้วยชายร่างใหญ่สวมหมวกเหล็กคุมหัว ชายร่างสูงผมสีแดงแลดูสุภาพ กับหญิงสาวตัวเล็กเจ้าของนามว่าเอเวอลีน พวกเขามีนิสัยแตกต่างกัน เหมือนกันก็แค่รูปลักษณ์บางส่วนเช่นสีตาและการมีชิ้นส่วนร่างกายประดับด้วยวัสดุเวทมนตร์เทคโนโลยีพิเศษ… แต่พวกเขา ต่างสวมเครื่องแบบสภาเวทมนตร์ทั้งนั้น “แม้แต่ผมก็ห้ามเถียงคุณเหรอครับ อิวี่?” “อะ…!” ใครบางคนเดินตามหลังเข้ามาพร้อมเอ่ยถามหยอกล้อหญิงสาว ใบหน้าคนถามยิ้มไม่บ่งบอกอารมณ์ แต่คนถูกถามกลับหน้าซีดเซียว “ไม่มีทางค่ะ! ถ้าเป็นเคียนี่ล่ะก็ พูดถูกหมดทุกอย่างนั่นแหละ~” “งั้นเหรอครับ ดีใจจังเลย” เอลฟ์ผมทองไร้ผ้าปิดตา เดินก้าวขึ้นมาหน้าสุดเพื่อมองดูสนามรบจากมุมนี้ สภาพของมันย่ำแย่มาก ดวงตาสีแดงดำปรายมองความเลวร้ายไร้ที่สิ้นสุด สลับกับสีหน้าสิ้นหวังของชาวบ้าน ที่เห็นจะยังดูไหวอยู่…คงมีแค่นักเรียนไม่กี่คนที่ไม่อยากยอมแพ้ อยากจะรอดกลับ เชื่อมั่นว่าถ้าเรื่องเลวร้ายตรงนี้จบลง ทุกคนจะสามารถกลับไปเล่นสนุกได้ด้วยกันเหมือนเดิม? การติดอยู่ในลูปของภาพมายานิรันดร์มานาน ส่งผลให้บางคนยังคงยึดมั่นว่าทุกสิ่งจะกลับมาสินะ นั่นก็ไม่เลว แต่นั่นไม่มีทางหรอกครับ เพราะบนโลกนี้ไร้ซึ่งดวงตะวันและจันทราที่โอบกอดพวกคุณไปแล้ว “พวกเราควรไปกันเลยไหมคะ? หรือรอให้เจ้าพวกนั้นตายหมดก่อน?” เอเวอลีนถามอีกครั้ง แต่หนนี้จูโน่กลับตอบให้แทน “ปล่อยให้ตายหมดไม่ได้หรอกครับ ต้องเหลือพวกใจกล้าเอาไว้จำนวนหนึ่ง ตอนที่โลกเปลี่ยนแปลงไปเพราะอะไร จะได้มีพยานสักหน่อย” “ถูกต้องแล้วครับ อำนาจที่ได้มาซึ่งการซื้อขายหรือยึดครอง มันไม่ถาวรหรอก” “...” “ต้องทำให้สิ้นหวังเสียก่อน แล้วปรากฎตัวในยามท้อแท้ นั่นแหละถึงจะเป็นอำนาจที่แท้จริง” เคียรอนแสยะยิ้ม เมื่อนึกถึงการควบคุมจิตใจคนที่ง่ายดายกว่าการใช้คำสาปหรือเวทมนตร์ แต่เขาก็รู้ว่าทุกอย่างไม่มีคำว่าตลอดไป หลังจากนี้พอเชื่อใจแล้วค่อยล่ามโซ่ใหม่ ทับอันเก่าไปก็ได้ “ไปกันเถอะครับ ตามที่ตกลงไว้ บุคลากรส่วนใหญ่ให้เข้าไปช่วยเหลือพวกเขารอดชีวิตกลับมา” “ครับ” “โอเค้!” “อืม” “ส่วนคาร์ลอส…จับเป็นเท่านั้นครับ เพราะเขายังมีประโยชน์อีกเยอะ” “ถ้ายังมีแรงขัดขืนล่ะครับ?” จูโน่เอ่ยถาม “อืม…ผมไม่ชอบตัวหมากที่ถูกตัดแขนขาซะด้วย งั้นควักลูกตาสักข้างก็ดีนะครับ ให้สาหัสนิดหน่อย แต่อย่าพิการเลย มันดูใช้งานได้ไม่คุ้ม” “รับทราบครับ ผมจะปฏิบัติตามคำสั่งของท่านเป็นอย่างดี” “ได้เวลาแล้ว” พวกเขาทั้งสี่คนแสดงสีหน้าตื่นเต้นที่จะได้ออกมาบนโลกใบนี้อย่างเหมาะสมมาโดยตลอด ทันทีที่สะสมพลังเวทมาไว้ในร่างกาย เพื่อเตรียมพร้อมเข้าสู่สนามรบ บนใบหน้าของพวกเขาก็ปรากฎเขาดุจดั่งอสุราขึ้นมา… “ไปจบเรื่องนี้ในแบบที่พวกเราวาดฝันกันเถอะครับ” . . . . . สภาเวทมนตร์เข้าสู่สนามรบ
1
32
3
28
2,371
#EMA04 'ชัยชนะเพียงหนึ่งครั้ง ไม่อาจนำพาสันติสุขแท้จริงมาสู่โลกใบนี้ได้' ในวันต่อไปพวกเราก็ต้องหยิบอาวุธขึ้นมาสู้ โดยที่บาดแผลยังไม่ทันหายดีด้วยซ้ำ วันถัดไปอีกเราอาจสูญเสีย แต่แล้วอย่างไร วงจรแห่งความทรมานที่เรียกว่าสงครามจะไม่มีวันสิ้นสุดลง หากปราศจาก... . . . . 'คงเป็นอย่างที่เจ้าว่าไว้' จากมุมมองตรงนี้ เราต่างได้มองเห็นความเสียหายมากมายจากยุคสมัยใหม่ที่แสนสงบสุข ภาพมายากำลังเริ่มพังทลาย พวกเขาต่างคิดว่าการได้ชัยเพียงหนึ่งครั้ง หมายความว่าทุกอย่างจะจบลง ไม่มีทางหรอก โลกนี้ไม่ใจดีขนาดนั้น วันพรุ่งนี้มอนสเตอร์ตัวใดจะปรากฎ ภัยแบบไหนจะมารุกราน เราไม่อาจคาดเดาอะไรได้เลย จนกว่าต้องเผชิญหน้ากับมันไปซ้ำๆ ทุกชัยชนะ แลกมากับจิตใจที่จำยอมจนอยากยอมแพ้ เหมือนในครั้งนี้ ชั่วเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงหลังจากมังกรเหล็กไหลถูกกำจัดลงไป ทั่วทั้งสนามรบกำลังเร่งมือช่วยเหลือ เข้ามารักษาคนเจ็บเท่าที่จะทำได้ ปลายแสงจะฟากฟ้ากำลังโปรยปรายลงมาสู่เช้าวันใหม่ พร้อมกับการสลายตัวไปของมังกร... และสัญญาณของการทำลายล้างที่มันพลีชีพเพื่อครั้งนี้ ก็กำลังจะเริ่มต้นขึ้น...!?
1
30
22
927
( คลานออกจากกองงานมาให้กำลังใจแฟนย้อนหลังค่ะ😭 ) สองมือกอดไว้จนจมอก อบอุ่นราวกับว่าหิมะที่โปรยอยู่นอกหน้าต่างนั้นเป็นเพียงภาพลวงตา เอ่ยคำสัญญา วาดฝันเอาไว้ล่วงหน้า แม้ทั้งสองจะรู้อยู่แก่ใจว่าวันรุ่งขึ้นไม่อาจถูกคาดเดา หวังว่าฤดูหนาวนี้จะไม่ยาวนานเกินไปสำหรับเราสองคน
#EMA04 อุณหภูมิทั่วไลเซลันด์ติดลบกะทันหัน ราวกับจะย้ำเตือนให้รู้ ว่าในตอนนี้ยังคงเป็นฤดูหนาว มันเริ่มจากตอนเช้า อากาศเย็นลงเรื่อยๆ จนผู้คนคิดว่าเป็นผลกระทบจากฝนตก แต่เปล่าเลย จู่ๆ หิมะได้โปรยปรายลงมา บ่งบอกว่าจากนี้ไปมันจะเลวร้ายแค่ไหน อุณหภูมิอยู่ที่ - 15 องศา หิมะทั่วพื้นไม่มีที่ท่าว่าจะหยุดลง โปรดระวังการออกไปนอกฐาน พื้นลื่นมาก กลิ่นคาวเลือดทั่วเมืองผสมปนเปกับหิมะสีขาวจนกลายเป็นสีชมพูอ่อน นี่อาจเป็นความงดงามอันน่าสยดสยองที่เห็นได้เฉพาะยามสงคราม ผลกระทบ: ระวังลื่นหิมะ
13
2
19
729
(เข้าไปตีไม่ทันแต่อยากให้ทุกคนเห็นสิ่งนี้ค่ะ😭🤛👊🔥🔥)
#EMA04 DAY6 โครม!! เสียงฟ้าผ่าดังสนั่นลงมาใจกลางสนามรบ พร้อมด้วยพลังงานเวทมนตร์บางพุ่งตรงเข้าสู่ร่างมังกร! วินาทีแรกคุณคิดว่ามีใครบางคนโจมตีระยะไกลเพื่อดับลมหายใจของมัน แต่เปล่า นักล่าหัวสมุนของมันดูทีท่าราวกับได้รับชัยก็มิปาน ทันใดนั้นจ้าวแห่งท้องนภาได้ลุกขึ้นมาอีกครั้ง! ร่างกายของมันแปรเปลี่ยนเป็นสีมืดครึ้ม นำพาสายฟ้าฟาดมายังสนามรบ วายุรุนแรงก่อตัวขึ้นรอบกาย! มังกรลุกขึ้นมาคำรามไปยังฟากฟ้า ห่าฝนเลือดนับล้านตกลงมามอบพลังให้กับมัน! อัสนีบาตฟาดฟันไม่รู้จุดจบ มันส่งผลกระทบทั่วทั้งเมืองกำลังลุกลามด้วยเปลวไฟ ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย ทิศทางที่มังกรมุ่งหน้าตรงไป คือสวนสวรรค์สุดท้ายของพวกที่ยังติดอยู่ในโลกมายา มันกำลังจะมาที่ฐานทัพเอสเฟอเทีย....! (มอนสเตอร์ประจำวันที่ 23/11/24) LAST BOSS! (ได้รับเวทกระตุ้นปริศนาเลยตื่นขึ้น)​ --- มอนสเตอร์ The Real Jabber Dragon (EVO)​ ปรากฏตัว!! HP : 144,752/200,000 --- รอบตัวมังกรปกคลุมด้วยพายุฝนและสายฟ้าฟาดตลอดเวลา พร้อมแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นทุก 5 นาที และจงอย่าประมาทเปลวเพลิงจากปากของมัน เพราะนั่นหมายถึงการลดโอกาสเห็นรุ่งอรุณของวันพรุ่งนี้! มังกรสามารถใช้พลังงานได้ครบทุกธาตุ ร่างกายของมันต้านทานทุกการโจมตีไม่ว่าจะเป็นพลังธาตุแบบใด อีกทั้งสติปัญญาของมันยังชาญฉลาด สามารถพ่นไฟสีม่วงพร้อมสั่งสายฟ้าฟาด เกิดระเบิดเป็นวงกว้างกลางสนามรบ มิหนำซ้ำวินาทีต่อมา มันยังรวมเอาวาตะมรณาเข้ากับเหมันต์เยือกแข็ง ก่อเกิดพายุน้ำแข็งกลางเวหา! (ผลกระทบเชิงสตอรี่ ทุกคนที่เข้าร่วมจะถูกโจมตีจากทุกธาตุอย่างรุนแรง) ____________________ **เงื่อนไข 1. นาฬิกาอลิซสามารถทำดาเมจ 10K ใช้ได้เลย ไม่สามารถนำไปคำนวณบัฟใดๆ เพิ่มได้อีก ติดคริไม่ได้ ใครใช้ก็ดาเมจเท่ากัน . 2. ทุกคนได้รับฮีลเพิ่มทั้งสนามเป็น HP/MP + 10 /1 ครั้ง/คน (บัฟจากเผาป่าฮาเซล) . 3. ทุกคนได้รับบัฟตีติดคริสูงสุด 25/35 5ครั้งโดยไม่เสียเลือด (จากเอซบ้านซันนิว่า) . 4. ทุกคนได้รับบัฟเป็นน้ำแข็ง 3 ชิ้นรอบตัว ช่วยกันดาเมจจากบอสได้ 3 แต้ม / และจะเพิ่มโอกาสติดคริติคอลดาเมจ +5 จากเดิม (เป็นนักเรียน npc 30 / สภาเวท บุคลากร 40) โดยใช้ได้ 3 ครั้ง/คน (บัฟจาก npc ลุควิก) . 5. ทุกคนได้รับบัฟจากเวทมนตร์ในฐานเอสเฟอเทีย +3HP/MP ทุก30นาที เป็นเวลา2ชั่วโมง (รวมเป็น+12HP/MP) (บัฟจากนักเรียนเอโบนี่) 6. คนที่ตีไปแล้วใน DAY5 สามารถตีซ้ำได้อีกครั้ง การโจมตีของบอส ทุก 200 ดาเมจ จะถูกลด 1 hp ต้องตีเป็นดาเมจคริเท่านั้น * นักเรียน | NPC นับคริที่ 20+ ขึ้นไป สูงสุด 25 * บุคลากร | สภาเวท นับคริที่ 30+ ขึ้นไป สูงสุด 35 ---- ตัวอย่างวิธีการคำนวณบอสตัวสุดท้าย นักเรียนตี 13 ครั้ง (12,20,21,21,21,21,21,21,22,21,22,21,21)​ ติดคริ 11 ครั้ง รวมดาเมจ 21+21+21+21+21+21+22+21+22+21+21 = 233 คำนวนการเสีย HP -1 จากการหักทุกๆ 200 ดาเมจ -13 จากคริ (1+1+1+1+1+1+2+1+2+1+1) รวม 14 แปลว่าตีมังกรเข้า 233 เสียเลือดตัวเอง 16 แต้ม *สามารถกลับไปฮีล HP เพื่อมาตีมังกรใหม่ได้ แต่รบกวนระบุการกระทำคร่าวๆ ในเมนชั่นเดียว* พึงระวังให้ดี เริ่มโจมตีได้!! ชีตอัพเดทสถานะมอนสเตอร์ bit.ly/Monsterfinal
1
5
191
#EMA04 DAY6 โครม!! เสียงฟ้าผ่าดังสนั่นลงมาใจกลางสนามรบ พร้อมด้วยพลังงานเวทมนตร์บางพุ่งตรงเข้าสู่ร่างมังกร! วินาทีแรกคุณคิดว่ามีใครบางคนโจมตีระยะไกลเพื่อดับลมหายใจของมัน แต่เปล่า นักล่าหัวสมุนของมันดูทีท่าราวกับได้รับชัยก็มิปาน ทันใดนั้นจ้าวแห่งท้องนภาได้ลุกขึ้นมาอีกครั้ง! ร่างกายของมันแปรเปลี่ยนเป็นสีมืดครึ้ม นำพาสายฟ้าฟาดมายังสนามรบ วายุรุนแรงก่อตัวขึ้นรอบกาย! มังกรลุกขึ้นมาคำรามไปยังฟากฟ้า ห่าฝนเลือดนับล้านตกลงมามอบพลังให้กับมัน! อัสนีบาตฟาดฟันไม่รู้จุดจบ มันส่งผลกระทบทั่วทั้งเมืองกำลังลุกลามด้วยเปลวไฟ ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย ทิศทางที่มังกรมุ่งหน้าตรงไป คือสวนสวรรค์สุดท้ายของพวกที่ยังติดอยู่ในโลกมายา มันกำลังจะมาที่ฐานทัพเอสเฟอเทีย....! (มอนสเตอร์ประจำวันที่ 23/11/24) LAST BOSS! (ได้รับเวทกระตุ้นปริศนาเลยตื่นขึ้น)​ --- มอนสเตอร์ The Real Jabber Dragon (EVO)​ ปรากฏตัว!! HP : 144,752/200,000 --- รอบตัวมังกรปกคลุมด้วยพายุฝนและสายฟ้าฟาดตลอดเวลา พร้อมแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นทุก 5 นาที และจงอย่าประมาทเปลวเพลิงจากปากของมัน เพราะนั่นหมายถึงการลดโอกาสเห็นรุ่งอรุณของวันพรุ่งนี้! มังกรสามารถใช้พลังงานได้ครบทุกธาตุ ร่างกายของมันต้านทานทุกการโจมตีไม่ว่าจะเป็นพลังธาตุแบบใด อีกทั้งสติปัญญาของมันยังชาญฉลาด สามารถพ่นไฟสีม่วงพร้อมสั่งสายฟ้าฟาด เกิดระเบิดเป็นวงกว้างกลางสนามรบ มิหนำซ้ำวินาทีต่อมา มันยังรวมเอาวาตะมรณาเข้ากับเหมันต์เยือกแข็ง ก่อเกิดพายุน้ำแข็งกลางเวหา! (ผลกระทบเชิงสตอรี่ ทุกคนที่เข้าร่วมจะถูกโจมตีจากทุกธาตุอย่างรุนแรง) ____________________ **เงื่อนไข 1. นาฬิกาอลิซสามารถทำดาเมจ 10K ใช้ได้เลย ไม่สามารถนำไปคำนวณบัฟใดๆ เพิ่มได้อีก ติดคริไม่ได้ ใครใช้ก็ดาเมจเท่ากัน . 2. ทุกคนได้รับฮีลเพิ่มทั้งสนามเป็น HP/MP + 10 /1 ครั้ง/คน (บัฟจากเผาป่าฮาเซล) . 3. ทุกคนได้รับบัฟตีติดคริสูงสุด 25/35 5ครั้งโดยไม่เสียเลือด (จากเอซบ้านซันนิว่า) . 4. ทุกคนได้รับบัฟเป็นน้ำแข็ง 3 ชิ้นรอบตัว ช่วยกันดาเมจจากบอสได้ 3 แต้ม / และจะเพิ่มโอกาสติดคริติคอลดาเมจ +5 จากเดิม (เป็นนักเรียน npc 30 / สภาเวท บุคลากร 40) โดยใช้ได้ 3 ครั้ง/คน (บัฟจาก npc ลุควิก) . 5. ทุกคนได้รับบัฟจากเวทมนตร์ในฐานเอสเฟอเทีย +3HP/MP ทุก30นาที เป็นเวลา2ชั่วโมง (รวมเป็น+12HP/MP) (บัฟจากนักเรียนเอโบนี่) 6. คนที่ตีไปแล้วใน DAY5 สามารถตีซ้ำได้อีกครั้ง การโจมตีของบอส ทุก 200 ดาเมจ จะถูกลด 1 hp ต้องตีเป็นดาเมจคริเท่านั้น * นักเรียน | NPC นับคริที่ 20+ ขึ้นไป สูงสุด 25 * บุคลากร | สภาเวท นับคริที่ 30+ ขึ้นไป สูงสุด 35 ---- ตัวอย่างวิธีการคำนวณบอสตัวสุดท้าย นักเรียนตี 13 ครั้ง (12,20,21,21,21,21,21,21,22,21,22,21,21)​ ติดคริ 11 ครั้ง รวมดาเมจ 21+21+21+21+21+21+22+21+22+21+21 = 233 คำนวนการเสีย HP -1 จากการหักทุกๆ 200 ดาเมจ -13 จากคริ (1+1+1+1+1+1+2+1+2+1+1) รวม 14 แปลว่าตีมังกรเข้า 233 เสียเลือดตัวเอง 16 แต้ม *สามารถกลับไปฮีล HP เพื่อมาตีมังกรใหม่ได้ แต่รบกวนระบุการกระทำคร่าวๆ ในเมนชั่นเดียว* พึงระวังให้ดี เริ่มโจมตีได้!! ชีตอัพเดทสถานะมอนสเตอร์ bit.ly/Monsterfinal
6
24
7
20
4,226
น่าเสียดายที่อาวุธของเขาจริงๆ นั้นพังไปตั้งแต่ก่อนมาเอสเฟอเทียแล้วแต่ช่างมันประไร ต่อให้เหลือแค่ซากก็ยังพอดึงพลังมันมาได้ [ horoscope ] "...anew" ลัสเติมต่อด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ สีหน้ายังคงเรียบนิ่งแต่นัยน์ตากำลังมีประกายไฟเล็กๆ จุดขึ้นมา +
1
7
8
17
1,423
[ EMA04 ] DAY5 [Final round] เสื้อคลุมเวทมนตร์ถูกเหวี่ยงขึ้นไหล่ ร่างของแวมไพร์ที่กำลังฟื้นตัววาร์ปเข้าสู่สนามรบ ศาสตราคำสาปแปรเปลี่ยนเป็นอาวุธทำลายล้างที่เก็บมาเนิ่นนาน วงเวทสีดำแดงของคำสาประดับหายนะก่อตัวเหนือร่างของมังกร ซ้อนด้วยวงเวทสองธาตุ รอบกายปรากฎเปลวไฟสีฟ้า ผืนดินสะพรั่งไปด้วยกุหลาบสีน้ำเงิน พลังทั้งหมดผสมเก็บสะสมเอาไว้ในเคียวสีชาด ที่เริ่มปรากฎแสงสีแดงชัดขึ้นทุกขณะ . . ผลึกเวทต่างธาตุนับหลายสิบอันวนรอบตัว ราวกับเป็นพลังให้ เหนือนภาปรากฎดวงจันทร์สีแดงดวงใหญ่ รอบข้างมืดลงพร้อมกับแสงที่จางหาย ย้อมด้วยความดำมืดของเวทมนตร์รัตติกาล วงเวทคำสาปขนาดใหญ่กำลังกักเก็บไปพร้อมๆกับศาสตราหลัก รอเวลาที่จะได้โจมตี ' ครั้งสุดท้าย ' เพื่อที่สงครามจะได้จบลงเสียที
23
5
28
1,080