Filiz 🌸🍀 (@Filiz_SVCS) header
Filiz 🌸🍀 (@Filiz_SVCS) profile picture

🌸 Filiz Dianthus | 26y | 174 🌸 —🌻ร้านขายดอกไม้ Filiz & Petals เขต 7🌻 (รายละเอียดร้านอยู่ในดอค) doc https://xitter.cf/t.co/p2dKs4wOPs #SVCS_Commu บวกได้ทุกทวิต 🗨

Joined July 2025
Photo by Filiz 🌸🍀 (@Filiz_SVCS)Photo by Filiz 🌸🍀 (@Filiz_SVCS)Photo by Filiz 🌸🍀 (@Filiz_SVCS)Photo by Filiz 🌸🍀 (@Filiz_SVCS)Photo by Filiz 🌸🍀 (@Filiz_SVCS)Photo by Filiz 🌸🍀 (@Filiz_SVCS)Photo by Filiz 🌸🍀 (@Filiz_SVCS)Photo by Filiz 🌸🍀 (@Filiz_SVCS)Photo by Filiz 🌸🍀 (@Filiz_SVCS)Photo by Filiz 🌸🍀 (@Filiz_SVCS)
[9 Spring 2003 | 7:30 AM | Zone 7 | 🌸] สมมติว่าวันนี้อากาศแจ่มใส สมมติว่าใต้กลุ่มเมฆวันนี้ยังมีเกสรดอกไม้ปลิวตามแรงลม สมมติว่าวันนี้เป็นวันสำคัญของใครสักคนหรือหลายคน—ไม่ อันนี้ไม่ต้องสมมติ ณ สุสานใจกลางเมืองชนบท ใครบางคนโผล่หน้ามาทักทายคุณตาและคุณยายเหมือนอย่างเช่นทุกครั้ง +
1
21
1
19
784
Filiz 🌸🍀 retweeted
#FlowerDanceSVCS4 หลังจากเวียนเต้นรำกับเพื่อนๆ ของเธอครบแล้ว ฟีอาน่าที่ยังติดลมก็มาเต้นออกสเตปเต้นคนเดียว ในขณะที่เพื่อนสองคนนั้นแอบหลบไปเต้นรำกันสองคน จริงๆ คือเปิดโอกาสให้สองคนนั้นได้คุยกันนั่นเอง ด้วยวิโอเจ็บมือข้างขวาแล้วโรทดูจะกังวลมากเกินไป Cms. By Rika Yukino (แจมได้)
#FlowerdanceSVCS3 'ไม่ต้องเต้นให้สวยอย่างใครเขา จงเต้นเอาเท่าที่เราจะเต้นไหว ท่าที่เต้นไม่จำเป็นต้องเหมือนใคร แค่เต้นไปตามทำนองเสียงบรรเลง' ฟีอาน่ากับการเต้นรำหมุนตัวรอบตัวเองของเธอ พาโรดี้มีมโลกสวย(?) Cr.Starica (เปิดก่อนเผื่อมีคนขอเต้นด้วยแล้วมีมจะไม่ได้เล่น---)
9
10
504
Filiz 🌸🍀 retweeted
24🌸 #FlowerDanceSVCS4 งานเทศกาลมาเยือนอีกครา ฟีอาน่าได้ชวนเพื่อนๆ ที่อยู่เมืองซูซูซิตี้มาเที่ยวเมืองเพอลิแกนและเข้าร่วมเทศกาลฟลาวเวอร์แดนซ์ในปีนี้ แม้จะสวมชุดเดิมกับปีก่อน แต่การเต้นรำของทั้งสามคนดูสนุกสนานมาก "ขอบคุณนะ โรท วิโอ ที่มาร่วมงานนี้ ดีจังน้า" Cms. by Rika Yukino
12
12
396
#FlowerDanceSVCS4 ปีนี้เดย์ล่ามาร่วมงานเทศกาลกับครอบครัวเหมือนเช่นเคย เธอและน้องชายเดินขนาบข้างพ่อแม่ ก่อนที่ฝาแฝดจะขอผละตัวออกมาและปล่อยให้พวกเขาใช้เวลาหวานด้วยกันภายในงานสังสรรค์นี้ที่นานๆ ทีคุณพ่อจะสามารถเคลียร์งานล่วงหน้าเสร็จอย่างที่ไม่ต้องกังวลใจตอนเต้นรำ +
4
18
1
21
803
Filiz 🌸🍀 retweeted
(วาดเล่นค่ะ boxing day หลับที่ไหนตื่นที่นั่น ชุดเดิม เพิ่มเติมหนึ่งมวนหนึ่งแก้วก่อนกลับ)
6
7
260
(รู้ตัวอีกทีมูก็จบแล้ว… ซีนี้ไม่ค่อยได้แอคทีพเท่าไหร่ แต่ก็ดีใจที่ได้เจอกับทุกคนนะคะ ฮันนายังอยู่ค่ะ ทักมาคุย มาเล่นด้วยกันได้ตลอดเลย٩( ᐛ )و🌻✨ ใครสนใจอยากแลกคอนแทคกัน กดใจ หรือทักdm มาได้เลยค่ะ!! )
7
6
184
Filiz 🌸🍀 retweeted
(คอมมูจบแล้ว ก่อนอื่นขอขอบคุณทุกคนที่มาเล่นด้วยกันนะคะ ยินดีมากเลยสำหรับการพบเจอครั้งนี้🥰 🤍 เราจะยังเก็บแอคโซเฟียเอาไว้เล่นเรื่อยๆ ตัวสตอรี่ครอบครัวจบไปแล้ว แต่ก็สามารถเติมใหม่ได้เรื่อยๆถ้าคิดออกค่ะ(ฮา) และถ้าใครอยากสานสัมพันธ์กับโซเฟียเพิ่ม ก็มาโรลกันได้เช่นกันค่ะ เราจะยังอยู่เสมอเลย! รูปนี้เป็นคมช.ที่ไม่เคยลง โซเฟียกับเด็กประจำสถานรับเลี้ยงค่ะ🫶 สำหรับเรื่องแลกคอนแทค ใครสนใจแจ้งได้เลยนะคะ เดี๋ยวเราทักเดมไป!)
9
21
1
23
1,173
[30 Winter | The Summit | ☀️] ณ จุดสูงสุดแห่งเมืองเพอลิแกน ยังมีชาวเมืองคนหนึ่งแวะเวียนขึ้นมาทักทายท้องฟ้าสีคราม แม้ยามนี้เหล่าดวงดาวนับอนันต์จะยังไม่ตื่นจากนิทราก็ตามที หญิงสาวกระซิบเสียงเบา ใคร่ขอฝากความรู้สึกคลอสายลมเหมันต์ว่าขอบคุณสำหรับปีนี้ ...และขอฝากตัวตราบนานเท่านาน
[30 Winter | 8:00 - 12:00 | ☀️] วันนี้เมื่อหนึ่งปีก่อน เอร์ลิสกลับมายังเพอลิแกนและหมกตัวอยู่ในบ้านจวบจนวันขึ้นปีใหม่มาถึง ด้วยไม่คิดอยากท้าทายอากาศจนกว่าดอกหยาดหิมะจะงอกเงยกลางผืนหิมะขาวโพลน ทว่าในปีนี้เธอกลับเลือกเปลี่ยนกิจวัตรไปจากเดิม หญิงสาวยอมที่จะออกจากบ้านตั้งแต่เช้า +
1
13
13
1,002
(งั้นไม่พิมละ)
Replying to @SVCS_Fairyrose
(พิมไรอะ อ่านไม่ออก)
1
4
5
332
#เก็บตกSVCS👾 ตอนนี้คอมมู Stardew valley : City of star ซีซั่นที่สามก็ได้จบลงแล้ว ! ทางทีมงานขอขอบคุณลูกมูทุกท่านที่เดินทางมาด้วยกันในนครแห่งดารา และทำให้คอมมูของเรามีสีสัน สามารถกิจกรรมเก็บตกส่งท้ายเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้ในลิ้งค์ด้านล่างนี้ - ด้วยรัก ทีมงานSVCS 🔽🔽🔽 forms.gle/NrZnRwDW1QzcbKaz7
37
39
1,626
@Filiz_SVCS w/ เฟยิน
1
1
1
110
(สวัสดีค่ะคนน่ารัก เนื่องในโอกาสที่ทุกคนตั้งใจส่งมอบแฟรี่โรสให้เรา วันนี้ก็ฤกษ์งามยามดี อยากมาขอถือโอกาสมอบ แฟรี่โรส ให้ทุกคนเช่นกันค่ะ💜)
1
19
5
19
1,192
(แว๊บมาแบบเลทๆ--- ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเล่นกับเดย์ล่าและไนท์เรนนะคะ! ในซีซั่นนี้เราอาจไม่ได้แอคทีฟทั้งคู่เหมือนกับซีที่แล้วเพราะงานค่อนข้างรุมเร้ามากๆ แต่คิดว่าหลังจบมูไป ทางเราก็ยังคงวนเวียนอยู่ในมูนี้ตลอดเพราะเรารักเด็กๆ บ้านเป็ดมากๆ! +) (cms : Lion Pea)
4
19
20
589
—เมื่อหิมะเกล็ดสุดท้ายละลาย ดอกไม้ก็ผลิบานอีกครั้ง วันนี้แฟรี่โรสยังคงออกมาวิ่งเล่นไปทั่วเพอลิแกนเช่นเคย (มาขอบคุณทุกคนที่เอ็นดูเด็กซน ๆ คนนี้ตลอดทั้งสี่เดือนค่ะ ไม่ว่าจะได้โรลกัน เมนชั่น วงเล็บ หรือผ่านทางมาเจอ ก็ดีใจที่ได้พบกันมาก ๆ เลย🥺💜 ในอนาคตของแฟรี่โรสคิดไว้ว่าคงแพ็คกระเป๋าออกไปผจญโลก แต่เมื่อไหร่ยังไม่แน่ใจ ไว้จะไปเคาะประตูบ้านบอกทุกคนแน่นอนค่ะ เพราะงั้นตอนนี้ยังคงมอมแมมอยู่ในเพอลิแกนไปก่อน เจอตัวได้ทุกวันเลย✨ แอคแฟรี่จะยังอยู่ และจะยังเติมพรีเมี่ยมมาต่อโรลค่ะ🥺🫶💜 ดังนั้นถ้ามีใครอยากเล่นย้อนหลัง/โรล/โค/เวิ่น ทักมาได้ 24/7 เลยนะคะ เค้าเองก็ยังอยากพาน้องไปวิ่งเล่นอีกเยอะ ๆ เลย ! มาเล่นกันนะ ! 🙌💕 สุดท้ายนี้ หากต้องการแลกคอนแทค สามารถก็อก ๆ เดมมาได้เลยนะคะ เค้ายินดีที่ได้รู้จักทุกคนเล้ย🫶💖)
4
6
11
466
(สวัสดีค่ะผปค.ไนร่าเองค่ะ! รู้ตัวอีกทีมูก็จบซะแล้ว หลายอีเว้นท์ที่พลาดไปเสรยดายมากๆที่ไม่ได้มาเล่นต่อสักทีTT หากมีซีหน้าจะพาคุณไนร่ามาเก็บทุกอีเว้นท์เลยค่ะ!😤🌷 แม้ตะได้เล่นแค่ครึ่งมูแต่ก็เป็นเวลาที่สนุกมากๆหลังไม่ได้เล่นมูมานาน ขอบคุณทุกคนที่มาเล่นกับโจรสลัดสาวคนนี้ด้วยค๊า😭💖)
7
19
21
722
[Story] 29 ❄️ | Somewhere in Pelican Town พ้นผ่านเทศกาลแลกของขวัญมาแล้ว เป็นเรื่องน่าเสียดายที่แดเนียลไม่ได้เข้าร่วม เขาเคยคิดว่าสิ่งที่แย่ที่สุดในช่วงคริสมาสต์คือการต้องทำงาน แต่ปีนี้ วันที่โดนเรียกไปเตรียมการแถลงข่าวหลังปิดยาวช่วงคริสมาสต์ นับให้เป็นเรื่องที่แย่ที่สุดในวันเทศกาลเลย นอกจากเขาจะหายไปเพราะอยากปล่อยใจกับการสกี ก็มีการจัดการเรื่องวุ่นวายต่างๆ ให้ลงตัวก่อนขึ้นปีใหม่ ฤดูหนาวของเพอริแกนจึงแทบไร้วี่แววของแดเนียล คอยล์ จากที่เคยเดินตามปีเตอร์เป็นเงา จากที่เคยวนเวียนในเมืองเพื่อตามชิมขนมชิ้นเล็กชิ้นจิ๋ว หิมะไร้รอยย่ำเดียวกับรองเท้าเขา เมืองไร้แววเรือนผมสีไวน์ จนกระทั่งช่วงปลายฤดูหนาว หลังทุกอย่างเสร็จสิ้น (ซึ่งเขาหวังจริงๆ ให้มันจบ) แดเนียลก็กลับมา หิมะถมทับพื้นที่ที่เคยเป็นผืนหญ้า ต้นไม้เหลือเพียงกิ่งก้านแตกสาขาไปในอากาศ ผิวน้ำบางที่แข็งตัวเป็นกระจกสะท้อนแดดวาวชวนหยีตา สงบ สงบจนเข้าใจได้ว่าทำไมเพื่อนของเขาถึงยอมลำบากรักษาฟาร์มของแม่ตัวเองไว้ มือหนึ่งที่สวมถุงมือไว้แบออกไปเบื้องหน้า หิมะโปรยปรายเอื่อยเฉื่อยไม่ต่างจากจังหวะชีวิตของเขาที่แล้วๆ มา สัมผัสที่แตะลงเครื่องหุ้มห่ม ย่อมไม่ทำให้เขารู้สึกหนาวเย็นอย่างที่ควรเป็น ดวงตาสีควันหลุบมองเกล็ดหิมะที่ละลายออกจนไม่เหลือร่องรอยว่าคงอยู่ แดเนียลตัดสินใจค่อยๆ ถอดถุงมือออก ก่อนยื่นมือไปอีกครั้ง สัมผัสจากหิมะครั้งนี้สร้างความเย็นแผ่ซ่านไปทั่วตัว | เขาใช้ชีวิตโดยอยู่ในห่อป้องกันมาตลอด และรู้ตัวดีว่าตนเองมีอภิสิทธิ์เช่นนั้น เคยชินกับมัน รู้สึกปลอดภัยกับมัน จนวันหนึ่งจึงตระหนักได้ว่าตนยอมให้จิตจำนงอยู่ในกรงขังที่สร้างขึ้นอย่างละเมียดละไม กุญแจถูกวางอยู่เบื้องหน้ามาตลอด แต่กลับไม่ใส่ใจ มือใหญ่ค่อยๆ พลิกให้หิมะสัมผัสจนทั่ว มุมปากเขาขยับยิ้มออก บางครั้งความสงบก็มาพร้อมกับความหนาวเย็น บางครั้งการจะมีความคิดเป็นของตนเอง ก็ควรเริ่มจากการไขออกมาจากกรงนั้น แดเนียลขำเสียงผะแผ่วแล้วโคลงหัวไปมา สวมถุงมือกลับไป | การใช้ชีวิตอย่างเรื่อยเปื่อยก็ไม่ได้แย่อะไร กุญแจยังคงวางที่เดิม โดยหวังว่าวันหนึ่งคงมีคนที่ทำให้เขาอยากไขออกไปมีความคิดเป็นของตัวเอง
5
6
351
( แวะพาวิลเย่มมาติดแอคยันวันสุดท้ายครับ > < ดีใจมากๆๆๆ ทั้งที่ได้เล่นด้วย และที่ไม่ได้เล่นก็ตาม แค่ตามอ่านสตอรี่ชาวเพอลิเกี้ยนก็สนุกแล้ว ถ้ามีใครแปะในอนาคตก็จะอ่านอีก ! ยังคงแอคทีฟเรื่อยๆ ถ้ามีคนเล่นด้วยค่ะ 💫 จริงๆ แล้วจะต้องมีสตอรี่ที่คุณแม่วิลเลียมมาหาช่วงสิ้นปีนี้ แต่เล่นไม่ทัน ฮ่าๆ อาจจะมาย้อนหลังไม่ก็แอบลงใน sns สักหนแห่ง อย่างไรก็แล้วแต่ วิลก็จะยังคงอยู่ที่เพอลิแกนไปอีกสักพัก! น่าจะได้เริ่มเดินทางกลับอังกฤษช่วงปลายๆ spring ไปๆ มาๆ คอยดูบ้านที่จะเริ่มก่อสร้าง แล้วก็คาดว่าจะได้มีบ้านกับเขาสักทีสิ้น winter ปีหน้าพอดี 🏡 หยิบจับอลิสมาอยู่ด้วยกัน หลังจากนั้นค่อยเริ่มสานต่อความฝันเดิมอีกครั้ง กับการเดินทางรอบโลก ที่คราวนี้ไม่ใช่เพื่อตามหาท้องฟ้าที่ไหนอีกแล้ว แต่เป็นการพาคนสำคัญไปเห็นทุกชิ้นส่วนที่ประกอบขึ้นมาเป็นเขา อื่นๆ อาจจะลงดีเทลอีกครั้ง ยังไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาปิดท้ายเร็วขนาดนี้ ฮือ ; ; i just wanna mention that i really appreciate a lot of you and ur friendship, i love you guys sm 💙🤍 แลกคอนแทคได้นะคับ มุ้บๆ )
9
17
21
812
[ x Winter] หลังจากสิ้นสุดปีใหม่ในไม่กี่วันหลังจากนั้น บ้านหลังหนึ่งในเขต 6 ที่มีแสงไฟมาตลอดปีได้ถูกดับลง เสียงล็อคกลอนดังเป็นสัญญาณว่าจะไม่มีใครอยู่ที่นี่อีกต่อไป คริสโตเฟอร์ โจนส์ เก็บถือกระเป๋าเดินทางและกรงนกอีกาดำคู่หูมุ่งหน้าไปสู่สถานีรถไฟ หลังจากนี้ชายหนุ่มคงต้องพบเจอกับเรื่องราวอีกมากมายนานับไม่ถ้วน แต่อย่างไร สิ่งที่เกิดขึ้นในเพอลิแกนจะถูกสลักฝังเป็นความทรงจำสำคัญไว้ ไม่มีทางลืมอย่างแน่นอน สักวันหนึ่งเราอาจได้พบกันใหม่อีกครั้ง --- (จบฤดูหนาวแล้วเลยมาปิดจบส่งท้ายให้ตัวละครค่ะ! 🙌✨ Fun fact และเม้ามอยทิ้งท้าย! : rosette.notion.site/CJ-s-Fun… แต่ใดๆ ยังสามารถเล่นย้อนหลังได้เสมอนะคะ 😤✨)
13
26
28
1,150
[Story] Winter❄️ | Somewhere with the snow เมื่อก้าวเข้าฤดูหนาว หนุ่มผมแดงไวน์ก็เลือนหายจากสายตาของชาวเมือง ที่เมืองนี้ไม่มีภูเขาสูงพอจะให้เขาเล่นสกีบอร์ด แดเนียลเลยหายไปครั้งละหลายวันเพื่อทำตามใจ ความสัมพันธ์ของเขาและหิมะก็เหมือนความสัมพันธ์เป็นพิษ บางครั้งภาพทิวทัศน์ของหิมะที่ไกลสุดลูกหูลูกตาก็ทำให้เขาหวาดหวั่น บางครั้งก็ทำให้ใจเต้น บางครั้งก็ทำให้ผ่อนคลายและโลดแล่นจนคล้ายจะบินได้ในอากาศ บางครั้งก็ทำให้หายใจไม่ออก ขยับไม่ได้ จนเหมือนตายทั้งเป็น ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ให้ความรู้สึกแย่คอยรั้งขาตัวเองไว้ หากไม่ไหวก็พัก แล้วค่อยเดินต่อ จังหวะชีวิตเขาไม่มีเรื่องให้เร่งรีบ จนออกจะเฉื่อยชาด้วยซ้ำ | ภูเขาแห่งนี้ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ เป็นการตัดขาดข่าวสารโดยสิ้นเชิง 'คดีใกล้จบแล้ว' 'ลูกกลับมาบ้านได้แล้วจ้ะ' '--มันโดนฟ้องจนเกือบล้มละลาย' 'ไม่มีใครกล้าทำให้ลูกเสียหาย--' 'ทางเราดำเนินการอย่างเด็ดขาดครับ' 'คุณคอยล์ไม่ต้องทำอะไร อยู่เงียบๆ ก็พอ' 'ตอนนี้ดำเนินการมาถึงขั้นสุดท้ายแล้วครับ' 'ต้องมาให้การเพิ่ม--' 'ไม่ต้องห่วง ลูกทำได้อยู่แล้ว พูดไปตามจริง' 'ไม่ต้องห่วงครับ คุณคอยล์ ไม่เกินความสามารถคุณครับ' พวกเขามั่นใจเหลือเกิน ว่าเขาจะทำได้ . . . ใช่ เขาทำได้ แต่ถ้าวันหนึ่งทำไม่ได้ขึ้นมา ใครจะผิดหวังมากกว่ากันนะ? คนนอก หรือเขาเอง | แดเนียลดึงสายรัดหมวกนิรภัยให้แน่นขึ้นแล้วสวมแว่นกันลม ปล่อยให้เรื่องเหล่านั้นอยู่ไกลออกไปจากภูเขาแห่งนี้ ความหนาวระหว่างเคลื่อนตัวลงภูเขาจะปัดเป่ากองความคาดหวังให้หายไปครู่หนึ่ง แค่ครู่เดียวก็เพียงพอ ครู่เดียวที่เขาจะจดจ่อแค่ความรู้สึกตัวเองที่มีต่อหิมะที่กว้างจนเกือบเป็นนิรันดร์
1
2
3
142
[Story - ย้อนหลัง] 27 Fall 🍂| ใจกลางเมือง | เขต 7 เขาจำได้ว่าเขาเคยพูดกับพีทไปครั้งหนึ่ง หรืออาจจะสอง? สาม? ว่าที่เมืองนี้มีเทศกาลเยอะแยะชะมัด พึ่งผ่านพ้นวันเกิดไปไม่นานก็เข้าเทศกาลใหม่อีกแล้ว . หากอยู่ในเมืองเหมือนปีก่อนๆ วันนี้ ช่วงนี้ จะเป็นช่วงที่กินพลังงานเขามาก ยกให้เหนื่อยเท่าช่วงทำงานตอนเทศกาลคริสมาสต์เลย ต้องแต่งหน้าแต่งตัว เข้าร่วมปาร์ตี้ด้วยเหตุผลพื้นๆ อย่าง 'สร้าง connection ไว้สิแดน! นายก็ดูชอบงานสังสรรค์นี่!' ชอบ...? ฉัน ดู ชอบอะไรพวกนั้นงั้นเหรอ ในสายตาของพวกเขา ก็คงไม่ผิดจากมาดผู้ชายเพลย์บอยที่ลบยังไงก็ลบไม่ออกล่ะมั้ง | สำหรับที่เพอริแกน ตอนแรกเขาอิดออดไม่อยากไป แต่หลังจากโดนกล่อมก่อนนอนจนเหมือนนิทานปรัมปรา 'โอเค' นั่นคือคำที่เขาโพล่งขึ้นและบอกกับเจ้าของบ้าน 'โอเค ฉันไป' ในวันงาน เขาแต่งตัวกลืนไปกับชาวเมือง หน้ากากที่ปิดบังเกือบหมด เหลือเพียงปากเอาไว้ ไว้พูด ไว้ยิ้ม ไว้กิน (หลักๆ เลยล่ะ) ยังดีที่ไม่ต้องเหนื่อยกับการแต่งตัวมาก และ อาหารอร่อย | ทุกอย่างกำลังไปได้ดี จะมีอะไรไม่ดีบ้างล่ะในเทศกาลเช่นนี้ บรรยากาศเย็นสบาย ลมหนาวเริ่มพัดโชยทักทาย ชั่วขณะนั้นเองที่เขารู้สึก...ชะงักงัน ลมหนาวที่เสียดปอด ราวกับผลึกน้ำแข็งแผ่จนเต็มอวัยวะ ขนคอลุกตั้งชัน สะท้านไปทั้งตัว เขานิ่ง ความรู้สึกนี้เช่นเดียวกับตอนที่รอบตัวรายล้อมด้วยหิมะ หาต้นหาปลายไม่ถูก หาเหนือหาใต้ไม่เจอ ความรู้สึกคล้ายความตายเฉียดผ่าน ความรู้สึกดังความโดดเดี่ยวที่โถมหากระทันหัน ชั่วขณะนั้นเหมือนชั่วนิรันดร์ จนมีใครสักคนบังเอิญเดินผ่านแตะแขนเขา แดเนียลหายใจเข้าเฮือกใหญ่ มือสั่นระริกแบบคุมไม่ได้ ดวงตาหลุบมองมือตนเองและพยายามกำเข้าให้แน่นจนไม่เหลือช่องว่างใดๆ | เขาไม่เชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติมากนัก แต่บางที ณ ที่แห่งนี้ มันคงใกล้กับบางสิ่งบางอย่างมากกว่าที่เขาเข้าใจ
1
3
4
127