
แดเนียล คอยล์ Famous Model (Vacation time) 191 cm | 92 kg เขต 10 (บ้านพีท @Peter_SVCS) สถานะ: ไม่ได้จีบพีท ตัวละครสำหรับ #SVCS_Commu #SVCS_SS3 | บวกได้ทุกรูท
Joined July 2025
- Tweets1.2K
- Following274
- Followers232
- Likes215
#SVCS_Commu
#SVCS_SS3
“I'm on a serious mission to do absolutely nothing.
Or maybe...everything, depending on my mood.”
.
Daniel Coy
แดเนียล คอยล์ | แดน, แดนนี่
🌟[Famous] Model | เขต 10
24 yrs. | 191 cm
doc: docs.google.com/document/d/1…
[co, role play, DM ok!]
Daniel Coy (SS3) งานเดือดจน... retweeted
(สวัสดีค่ะคนน่ารัก เนื่องในโอกาสที่ทุกคนตั้งใจส่งมอบแฟรี่โรสให้เรา
วันนี้ก็ฤกษ์งามยามดี อยากมาขอถือโอกาสมอบ แฟรี่โรส ให้ทุกคนเช่นกันค่ะ💜)
(ได้มาหย่อนสตอรี่ช่วงจบของแดเนียลพอดี! ช่วงท้ายเจองานหลักกอดขาไว้เลยไม่ได้มาตอบโรลหรืออัพเดทสตอรี่ต่อเลย 😭
ขอบคุณทุกคนที่มาเอ็นดูและเล่นกับแดเนียลมากๆ เลยค่ะ! มูนี้ทุกคนปล่อยสตอรี่กันยาวมาก เลยทำให้อยากเขียนยาวๆ ตาม
คิดว่าหลังจากนี้แดเนียลก็เดินทางกลับเมืองแล้ว จะแวะมาหาพีทบ้างช่วงอยากพัก (กับมีห้องตัวเองละด้วย เทียวมาเทียวไปไม่บอกล่วงหน้า ฮิๆ)
สำหรับโรลที่ค้างๆ ก่อนหน้า บางโรลเราขออนุญาตพอสไว้เท่านั้นนะคะเนื่องจากสตอรี่ไทม์ไลน์ของหลายๆ คนน่าจะไหลไปไกลมากแล้ว 🥺
ขอบคุณสำหรับความทรงจำที่ดีคับบบ 💖💗💖💗)
3
7
198
Daniel Coy (SS3) งานเดือดจน... retweeted
8 Winter #IceFishingSVCS3 🎣
@AL1S3_SVCS
ฤดูเหมันต์ เป็นฤดูที่เข้ากับอีกคนอย่างคงไม่มีใครกล้ามีข้อกังขา หรือถ้ามีวิลเลียมก็คงจะเข้าไปถามว่า ‘ทำไม?‘
เพราะไม่ว่าจะเป็นแพขนตาสวย เรือนผมสีบริสุทธิ์ ใบหน้าจิ้มลิ้ม ผิวขาวราวหิมะ หรือนัยน์ตาสีม่วงอ่อนที่สะท้อนแสงเย็นของวันใหม่ ทั้งหมดทั้งมวลก็ล้วนประกอบออกมาเป็นเธอที่งดงามยิ่งกว่าทิวทัศน์ใดที่เขาเคยเห็น
หลังการแข่งขันตกปลาสิ้นสุดลง วิลเลียมมานั่งลงกลางลานหิมะ ใช้ปลายนิ้วในถุงมือที่ได้เป็นของขวัญวันเกิดค่อยๆ ขีดเส้นลงบนพื้นขาวปุย
ลมหายใจแผ่วเบากลายเป็นไอ
ก่อนจะค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นรูปกระต่ายน้อยกลมบ๊อกบนพื้นออกมา มันค่อนข้างน่ารักนะ สำหรับเขา
เสียงหัวเราะแผ่วเบาจึงหลุดจากริมฝีปาก พลางเงยหน้าขึ้นมองคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล
แค่เห็นอีกฝ่ายอยู่ท่ามกลางแสงขาวของหิมะ
แค่มองเท่านั้น
หัวใจก็พลันปั่นป่วนไปเสียหมด
งามก็ส่วนงาม
แต่รูปลักษณ์แบบนั้น—ราวกับถูกสรรค์มาเพื่อล่อลวงให้คนหลงใหล
เพราะอย่างนั้นหรือเปล่านะ ถึงได้ยังถูกโชคชะตารังควานอยู่ร่ำไป
ชายหนุ่มผ่อนลมหายใจ ก้มหน้าลงอีกครั้ง ปั้นหิมะในมืออย่างระมัดระวัง พยายามกลบความคิดที่ไหลวนในหัวไม่ให้ออกมา
เขารู้ว่าอีกฝ่ายเพิ่งผ่านเรื่องที่หนักหนา เลยไม่อยากทำตัวเศร้าซ้ำให้บาดแผลนั้นเจ็บขึ้นมาอีก
แม้กระนั้น ในเสี้ยววินาทีหนึ่ง กลับเผลอคิดถึงบางเรื่องที่ไม่ควร จนเผลอบีบก้อนหิมะจนแหลกคามือ
วิลเลียมไม่ชอบความคิดนั้นของตัวเองเลย
|
“อ๊ะ…”
เสียงอุทานเบาๆ หลุดรอด ก่อนจะขมวดคิ้วแล้วเริ่มปั้นใหม่อีกครั้ง
ปั้นไปปั้นมา ประกอบกัน
จนเมื่อพอใจในผลงาน —กระต่ายหิมะที่คงไม่มีใครอยากอุ้ม
เขาก็ลุกขึ้น เดินตรงไปหา
“อลิส“
ร่างสูงโน้มตัวลงใกล้ ร่างกายแนบชิด ยกเจ้ากระต่ายหิมะในฝ่ามือขึ้นโชว์ตรงหน้าอีกคนพร้อมทำเสียงเอฟเฟคทาด้า! ประกอบด้วยตัวเอง
แม้มันจะบูดเบี้ยวจนไม่น่าให้อภัยโคตรๆ แต่แววตาของคนทำกลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนยิ่งกว่าใคร
“น่ารักไหม” เขาถาม
“น่ารักแหละ” เขาไม่ยอมให้มีคำตอบอื่น
“…คือเธอล่ะ“ เขาสารภาพไป
วิลเลียมหัวเราะคิกคัก ขอโทษที่บรรยายความงามแทบตายแต่มาจบที่กระต่ายหน้าเบี้ยวตัวหนึ่ง
เสียงหัวเราะของเจ้าตัวคล้ายกลบลมหิมะที่ตกพร่างลงมาโดยรอบ
ในรอยยิ้มอบอุ่นนั้นมีทั้งความอ่อนโยน
และคำอธิษฐานที่ไม่อาจเอ่ยออกมาให้ฟัง
หวังว่าฤดูหนาวของเธอจะไม่เจ็บปวดจนเกินไป
และหากตัวเขา ผู้ไม่ได้พิเศษอะไร
จะสามารถเป็นความอบอุ่นให้เธอได้บ้าง
สักนิดเดียว… ก็คงดี
Daniel Coy (SS3) งานเดือดจน... retweeted
(แฮปปี้เบิ้ดเดย์ย้อนหลังนาเดีย 🌷 มาช้าแต่มานะ 🥺 ปีนี้มีหนุ่มหล่อมาถ่ายรูปให้แหละ คิคิ)
#HappyBirthday_SVCS
— 04 ฤดูหนาว
วันนี้เป็นวันเกิดของ @Jade_SVCS @Smythe_Svcs @Lloyd_SVCS @Zane_SVCS @Navi_SVCS @Jamie_SVCS @Tiffany_SVCS
สุขสันต์วันเกิด! ขอให้มีความสุขมากๆ นะ 🥳
Daniel Coy (SS3) งานเดือดจน... retweeted
( แวะพาวิลเย่มมาติดแอคยันวันสุดท้ายครับ > < ดีใจมากๆๆๆ ทั้งที่ได้เล่นด้วย และที่ไม่ได้เล่นก็ตาม แค่ตามอ่านสตอรี่ชาวเพอลิเกี้ยนก็สนุกแล้ว ถ้ามีใครแปะในอนาคตก็จะอ่านอีก ! ยังคงแอคทีฟเรื่อยๆ ถ้ามีคนเล่นด้วยค่ะ 💫
จริงๆ แล้วจะต้องมีสตอรี่ที่คุณแม่วิลเลียมมาหาช่วงสิ้นปีนี้ แต่เล่นไม่ทัน ฮ่าๆ อาจจะมาย้อนหลังไม่ก็แอบลงใน sns สักหนแห่ง
อย่างไรก็แล้วแต่ วิลก็จะยังคงอยู่ที่เพอลิแกนไปอีกสักพัก! น่าจะได้เริ่มเดินทางกลับอังกฤษช่วงปลายๆ spring ไปๆ มาๆ คอยดูบ้านที่จะเริ่มก่อสร้าง
แล้วก็คาดว่าจะได้มีบ้านกับเขาสักทีสิ้น winter ปีหน้าพอดี 🏡 หยิบจับอลิสมาอยู่ด้วยกัน
หลังจากนั้นค่อยเริ่มสานต่อความฝันเดิมอีกครั้ง กับการเดินทางรอบโลก ที่คราวนี้ไม่ใช่เพื่อตามหาท้องฟ้าที่ไหนอีกแล้ว แต่เป็นการพาคนสำคัญไปเห็นทุกชิ้นส่วนที่ประกอบขึ้นมาเป็นเขา
อื่นๆ อาจจะลงดีเทลอีกครั้ง ยังไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาปิดท้ายเร็วขนาดนี้ ฮือ ; ;
i just wanna mention that i really appreciate a lot of you and ur friendship, i love you guys sm 💙🤍
แลกคอนแทคได้นะคับ มุ้บๆ )
[Story]
29 ❄️ | Somewhere in Pelican Town
พ้นผ่านเทศกาลแลกของขวัญมาแล้ว เป็นเรื่องน่าเสียดายที่แดเนียลไม่ได้เข้าร่วม
เขาเคยคิดว่าสิ่งที่แย่ที่สุดในช่วงคริสมาสต์คือการต้องทำงาน
แต่ปีนี้
วันที่โดนเรียกไปเตรียมการแถลงข่าวหลังปิดยาวช่วงคริสมาสต์
นับให้เป็นเรื่องที่แย่ที่สุดในวันเทศกาลเลย
นอกจากเขาจะหายไปเพราะอยากปล่อยใจกับการสกี
ก็มีการจัดการเรื่องวุ่นวายต่างๆ ให้ลงตัวก่อนขึ้นปีใหม่
ฤดูหนาวของเพอริแกนจึงแทบไร้วี่แววของแดเนียล คอยล์
จากที่เคยเดินตามปีเตอร์เป็นเงา จากที่เคยวนเวียนในเมืองเพื่อตามชิมขนมชิ้นเล็กชิ้นจิ๋ว
หิมะไร้รอยย่ำเดียวกับรองเท้าเขา
เมืองไร้แววเรือนผมสีไวน์
จนกระทั่งช่วงปลายฤดูหนาว
หลังทุกอย่างเสร็จสิ้น (ซึ่งเขาหวังจริงๆ ให้มันจบ)
แดเนียลก็กลับมา
หิมะถมทับพื้นที่ที่เคยเป็นผืนหญ้า ต้นไม้เหลือเพียงกิ่งก้านแตกสาขาไปในอากาศ
ผิวน้ำบางที่แข็งตัวเป็นกระจกสะท้อนแดดวาวชวนหยีตา
สงบ
สงบจนเข้าใจได้ว่าทำไมเพื่อนของเขาถึงยอมลำบากรักษาฟาร์มของแม่ตัวเองไว้
มือหนึ่งที่สวมถุงมือไว้แบออกไปเบื้องหน้า
หิมะโปรยปรายเอื่อยเฉื่อยไม่ต่างจากจังหวะชีวิตของเขาที่แล้วๆ มา
สัมผัสที่แตะลงเครื่องหุ้มห่ม ย่อมไม่ทำให้เขารู้สึกหนาวเย็นอย่างที่ควรเป็น
ดวงตาสีควันหลุบมองเกล็ดหิมะที่ละลายออกจนไม่เหลือร่องรอยว่าคงอยู่
แดเนียลตัดสินใจค่อยๆ ถอดถุงมือออก ก่อนยื่นมือไปอีกครั้ง
สัมผัสจากหิมะครั้งนี้สร้างความเย็นแผ่ซ่านไปทั่วตัว
|
เขาใช้ชีวิตโดยอยู่ในห่อป้องกันมาตลอด และรู้ตัวดีว่าตนเองมีอภิสิทธิ์เช่นนั้น
เคยชินกับมัน รู้สึกปลอดภัยกับมัน จนวันหนึ่งจึงตระหนักได้ว่าตนยอมให้จิตจำนงอยู่ในกรงขังที่สร้างขึ้นอย่างละเมียดละไม
กุญแจถูกวางอยู่เบื้องหน้ามาตลอด แต่กลับไม่ใส่ใจ
มือใหญ่ค่อยๆ พลิกให้หิมะสัมผัสจนทั่ว
มุมปากเขาขยับยิ้มออก
บางครั้งความสงบก็มาพร้อมกับความหนาวเย็น
บางครั้งการจะมีความคิดเป็นของตนเอง ก็ควรเริ่มจากการไขออกมาจากกรงนั้น
แดเนียลขำเสียงผะแผ่วแล้วโคลงหัวไปมา สวมถุงมือกลับไป
|
การใช้ชีวิตอย่างเรื่อยเปื่อยก็ไม่ได้แย่อะไร
กุญแจยังคงวางที่เดิม
โดยหวังว่าวันหนึ่งคงมีคนที่ทำให้เขาอยากไขออกไปมีความคิดเป็นของตัวเอง
[Story]
Winter❄️ | Somewhere with the snow
เมื่อก้าวเข้าฤดูหนาว หนุ่มผมแดงไวน์ก็เลือนหายจากสายตาของชาวเมือง
ที่เมืองนี้ไม่มีภูเขาสูงพอจะให้เขาเล่นสกีบอร์ด แดเนียลเลยหายไปครั้งละหลายวันเพื่อทำตามใจ
ความสัมพันธ์ของเขาและหิมะก็เหมือนความสัมพันธ์เป็นพิษ
บางครั้งภาพทิวทัศน์ของหิมะที่ไกลสุดลูกหูลูกตาก็ทำให้เขาหวาดหวั่น
บางครั้งก็ทำให้ใจเต้น
บางครั้งก็ทำให้ผ่อนคลายและโลดแล่นจนคล้ายจะบินได้ในอากาศ
บางครั้งก็ทำให้หายใจไม่ออก ขยับไม่ได้ จนเหมือนตายทั้งเป็น
ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ให้ความรู้สึกแย่คอยรั้งขาตัวเองไว้
หากไม่ไหวก็พัก แล้วค่อยเดินต่อ
จังหวะชีวิตเขาไม่มีเรื่องให้เร่งรีบ จนออกจะเฉื่อยชาด้วยซ้ำ
|
ภูเขาแห่งนี้ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์
เป็นการตัดขาดข่าวสารโดยสิ้นเชิง
'คดีใกล้จบแล้ว'
'ลูกกลับมาบ้านได้แล้วจ้ะ'
'--มันโดนฟ้องจนเกือบล้มละลาย'
'ไม่มีใครกล้าทำให้ลูกเสียหาย--'
'ทางเราดำเนินการอย่างเด็ดขาดครับ'
'คุณคอยล์ไม่ต้องทำอะไร อยู่เงียบๆ ก็พอ'
'ตอนนี้ดำเนินการมาถึงขั้นสุดท้ายแล้วครับ'
'ต้องมาให้การเพิ่ม--'
'ไม่ต้องห่วง ลูกทำได้อยู่แล้ว พูดไปตามจริง'
'ไม่ต้องห่วงครับ คุณคอยล์ ไม่เกินความสามารถคุณครับ'
พวกเขามั่นใจเหลือเกิน
ว่าเขาจะทำได้
.
.
.
ใช่ เขาทำได้
แต่ถ้าวันหนึ่งทำไม่ได้ขึ้นมา ใครจะผิดหวังมากกว่ากันนะ?
คนนอก
หรือเขาเอง
|
แดเนียลดึงสายรัดหมวกนิรภัยให้แน่นขึ้นแล้วสวมแว่นกันลม
ปล่อยให้เรื่องเหล่านั้นอยู่ไกลออกไปจากภูเขาแห่งนี้
ความหนาวระหว่างเคลื่อนตัวลงภูเขาจะปัดเป่ากองความคาดหวังให้หายไปครู่หนึ่ง
แค่ครู่เดียวก็เพียงพอ
ครู่เดียวที่เขาจะจดจ่อแค่ความรู้สึกตัวเองที่มีต่อหิมะที่กว้างจนเกือบเป็นนิรันดร์
[Story - ย้อนหลัง]
27 Fall 🍂| ใจกลางเมือง | เขต 7
เขาจำได้ว่าเขาเคยพูดกับพีทไปครั้งหนึ่ง หรืออาจจะสอง? สาม? ว่าที่เมืองนี้มีเทศกาลเยอะแยะชะมัด
พึ่งผ่านพ้นวันเกิดไปไม่นานก็เข้าเทศกาลใหม่อีกแล้ว
.
หากอยู่ในเมืองเหมือนปีก่อนๆ วันนี้ ช่วงนี้ จะเป็นช่วงที่กินพลังงานเขามาก
ยกให้เหนื่อยเท่าช่วงทำงานตอนเทศกาลคริสมาสต์เลย
ต้องแต่งหน้าแต่งตัว เข้าร่วมปาร์ตี้ด้วยเหตุผลพื้นๆ อย่าง
'สร้าง connection ไว้สิแดน! นายก็ดูชอบงานสังสรรค์นี่!'
ชอบ...?
ฉัน ดู ชอบอะไรพวกนั้นงั้นเหรอ
ในสายตาของพวกเขา ก็คงไม่ผิดจากมาดผู้ชายเพลย์บอยที่ลบยังไงก็ลบไม่ออกล่ะมั้ง
|
สำหรับที่เพอริแกน
ตอนแรกเขาอิดออดไม่อยากไป
แต่หลังจากโดนกล่อมก่อนนอนจนเหมือนนิทานปรัมปรา
'โอเค'
นั่นคือคำที่เขาโพล่งขึ้นและบอกกับเจ้าของบ้าน
'โอเค ฉันไป'
ในวันงาน เขาแต่งตัวกลืนไปกับชาวเมือง
หน้ากากที่ปิดบังเกือบหมด เหลือเพียงปากเอาไว้
ไว้พูด ไว้ยิ้ม ไว้กิน (หลักๆ เลยล่ะ)
ยังดีที่ไม่ต้องเหนื่อยกับการแต่งตัวมาก
และ อาหารอร่อย
|
ทุกอย่างกำลังไปได้ดี จะมีอะไรไม่ดีบ้างล่ะในเทศกาลเช่นนี้
บรรยากาศเย็นสบาย ลมหนาวเริ่มพัดโชยทักทาย
ชั่วขณะนั้นเองที่เขารู้สึก...ชะงักงัน
ลมหนาวที่เสียดปอด ราวกับผลึกน้ำแข็งแผ่จนเต็มอวัยวะ
ขนคอลุกตั้งชัน สะท้านไปทั้งตัว
เขานิ่ง
ความรู้สึกนี้เช่นเดียวกับตอนที่รอบตัวรายล้อมด้วยหิมะ
หาต้นหาปลายไม่ถูก หาเหนือหาใต้ไม่เจอ
ความรู้สึกคล้ายความตายเฉียดผ่าน
ความรู้สึกดังความโดดเดี่ยวที่โถมหากระทันหัน
ชั่วขณะนั้นเหมือนชั่วนิรันดร์ จนมีใครสักคนบังเอิญเดินผ่านแตะแขนเขา
แดเนียลหายใจเข้าเฮือกใหญ่ มือสั่นระริกแบบคุมไม่ได้
ดวงตาหลุบมองมือตนเองและพยายามกำเข้าให้แน่นจนไม่เหลือช่องว่างใดๆ
|
เขาไม่เชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติมากนัก
แต่บางที ณ ที่แห่งนี้
มันคงใกล้กับบางสิ่งบางอย่างมากกว่าที่เขาเข้าใจ
Daniel Coy (SS3) งานเดือดจน... retweeted
(คิดถึงแฟยี่ >< @SVCS_Fairyrose )
Daniel Coy (SS3) งานเดือดจน... retweeted
30 ❄️
เป็นอีกปีหนึ่งที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ฤดูใบไม้ผลิที่เบิกบาน ฤดูร้อนที่ผันผวน ฤดูใบไม้ร่วงแห่งความสุข และฤดูหนาวที่แสนเศร้าโศก
สุดท้ายแล้ว ใบหน้าของเฟรินก็ไม่เคยหายไปไหน
มันอยู่ตรงนี้เสมอมา
และมันจะคงอยู่ตรงนี้ตลอดไป
⌚️ youtu.be/6WnC-Avx7Pc?si=9_1U…
Daniel Coy (SS3) งานเดือดจน... retweeted
[ x Winter]
หลังจากสิ้นสุดปีใหม่ในไม่กี่วันหลังจากนั้น
บ้านหลังหนึ่งในเขต 6 ที่มีแสงไฟมาตลอดปีได้ถูกดับลง เสียงล็อคกลอนดังเป็นสัญญาณว่าจะไม่มีใครอยู่ที่นี่อีกต่อไป
คริสโตเฟอร์ โจนส์ เก็บถือกระเป๋าเดินทางและกรงนกอีกาดำคู่หูมุ่งหน้าไปสู่สถานีรถไฟ
หลังจากนี้ชายหนุ่มคงต้องพบเจอกับเรื่องราวอีกมากมายนานับไม่ถ้วน
แต่อย่างไร สิ่งที่เกิดขึ้นในเพอลิแกนจะถูกสลักฝังเป็นความทรงจำสำคัญไว้ ไม่มีทางลืมอย่างแน่นอน
สักวันหนึ่งเราอาจได้พบกันใหม่อีกครั้ง
---
(จบฤดูหนาวแล้วเลยมาปิดจบส่งท้ายให้ตัวละครค่ะ! 🙌✨
Fun fact และเม้ามอยทิ้งท้าย! :
rosette.notion.site/CJ-s-Fun…
แต่ใดๆ ยังสามารถเล่นย้อนหลังได้เสมอนะคะ 😤✨)
Daniel Coy (SS3) งานเดือดจน... retweeted
🎂💚
[Sophia's Day]
19 Winter, 2000
Kellogg's Nursery
ยามหิมะโปรยปราย บ้างถูกขนานนามว่าเป็นพรแห่งทวยเทพเพื่อชำระโลกโสมมให้สะอาดตา
จะทั้งเรื่องร้ายที่เกิด หรือการสูญเสียอันไม่อาจเลี่ยง
อย่างไรเสีย, หญิงสาวเชื่อว่าทุกคนจะมีวันของตัวเอง
หนึ่งในสามร้อยหกสิบห้า—
ปุยหนาวนุ่มฟู ปลายจมูกขึ้นสีผ่านไอเย็น
สถานรับเลี้ยงสะท้อนแสงอบอุ่นตรงมุมหน้าต่าง แล้วทุกอย่างก็มืดดับลงอย่างไม่ทันตั้งตัว จุดประกายไฟดวงเล็กเหนือก้อนขนมหวานปอนด์ใหญ่
ทุกคนในบ้านรู้ ว่าเธอผ่านอะไรมาบ้าง
และแม้จะสำนึกผิด แต่ก็ไม่อาจให้ความเศร้ามากลบวันอันแสนสำคัญได้
ทั้งคุณแม่และคุณน้า ร่วมขับขานเสียงเพลงให้แก่เธอ คำขอโทษ คำอวยพร และคำมั่นว่าหลังจากนี้ครอบครัวของเราจะเหนียวแน่นกว่าเดิม
แก้วตาดวงใจตลอดสามสิบเอ็ดปี
สุขสันต์วันเกิด— โซเฟีย เคลล็อกก์
Daniel Coy (SS3) งานเดือดจน... retweeted
15-17 Winter | 🌕
#NmarketSVCS3⛵️
ณ มุมสงบหนึ่งบนชายหาด ยังมีรถขายหนังสือ กลุ่มดวงไฟแสนอบอุ่น และเหล่าโซฟานุ่มนิ่มเปิดให้บริการอยู่
จะไม่อุดหนุน แต่ถือเครื่องดื่มร้อนมานั่งเล่นด้วยกันก็ยังได้?
[SNOWDROP & STARDUST]
❄️Detail: bit.ly/SVCS3_SnowdropStardus…
❄️CMS: airaexel
PART XXXX #SVCS_Commu👾
ᴀ ʀᴀᴛ-ᴛᴀᴛ-ᴛᴀᴛ ᴏɴ ᴍʏ ʜᴇᴀʀᴛ
[ตลาดน้ำกลางคืน] #NmarketSVCS3⛵️
[Highly recommend to read]🧜♀️
bit.ly/3XspFV5
now playing : CITY OF STARS - LA LA LAND✨
Daniel Coy (SS3) งานเดือดจน... retweeted
(คุณอลิสสกินนี้สวยมากค่ะ😭🤍)
@AL1S3_SVCS
Daniel Coy (SS3) งานเดือดจน... retweeted
#IceFishingSVCS3🧊
[การแข่งขันตกปลา]
สตาฟจะทำการสุ่ม
จำนวนปลาที่จับได้ ให้+จำนวนปลาตามนี้
ตัวละครตกปลาเป็นอาชีพ
[ที่สุ่มได้+4ตัว]
ตัวละครมีทักษะในการตกปลาดีเยี่ยม
[ที่สุ่มได้+3 ตัว]
ตัวละครมีทักษะในการตกปลาดี
[ที่สุ่มได้+2ตัว]
ตัวละครมีอุปกรณ์ที่ดีมาก
[จำนวนที่สุ่มได้+1ตัว]
Daniel Coy (SS3) งานเดือดจน... retweeted
(ที่ญี่ปุ่นวันใหม่แล้ว เพราะงั้น-)
❄️10 Winter | #HappyBirthday_SVCS
บางครั้ง… ความสุขก็เป็นเพียงเรื่องเรียบง่าย
แค่กลิ่นขนมปังอบสดใหม่ และความวุ่นวายน่ารักในทุกวัน
สุขสันต์วันเกิด ลีฟ แฟร์เบิร์น 🎂✨
[CMS. by Masjimon]
Daniel Coy (SS3) งานเดือดจน... retweeted
27🍁 #EVESVCS3
หญิงสาวเรือนผมสีแดงในเครื่องแต่งกายพยาบาลแบบล้าสมัย เดินออกมาจากสวนวงกตพร้อมเยอรมันเชพเพิร์ดของคุณเพื่อนบ้าน ใครผ่านมาก็เห็นทั้งสองตัวติดกันตลอดเทศกาล
แม้เธอจะยิ้มอย่างเข้มแข็ง เพื่อกลบความกลัวกับเหล่าพลังงานที่ต้องเผชิญ
ขอบคุณอย่างสุดซึ้ง! ฉันติดหนี้เธอแล้ว!
































