«بازتوزیع عادلانه‌ی ریسک مرگ» چه بسته‌بندی شیک و تهوع‌آوری برای بمب و کشتار! فقط بگو سهم خودت از این توزیع عادلانه کجاست؟ چون تجربه نشان داده کسی که برای دیگران نسخه‌ی مرگ می‌نویسد، همیشه خودش را از صف دریافت‌کننده‌ها خط می‌زند. چه قهرمانی ارزانی، وقتی قرار نیست حتی یک لحظه خودت هزینه‌اش را بدهی. رنج مردم را به معادله تبدیل می‌کنی، مرگشان را بزک می‌کنی و بعد با واژه‌های اتوکشیده برای خودت ژست اخلاق می‌گیری. چه باشکوه: تو تریبون داری، آن‌ها تابوت.