mooni retweeted
تاثیر گذارترین اپیزودش جایی بود که بارنی پدرش رو پیدا کرد و فهمید پدرش در واقع یه گوشه ای برای خودش زن و بچه داره. اون جایی که داشت تور بستکبال خونه ی پدرش رو میکند و میخواست ببره، گفت “اگر قرار بود یه پدر معمولی باشی، چرا نتونستی واسه ی من باشی؟”
This quoted post is unavailable.
mooni retweeted
چپ با استاندارد دوگانه زنده مانده.
از نظر چپ:
سمت راستی خوب است، چون چاق است و طرفدار فلسطین.
سمت چپی بد است و جلف، چون زیباست و طرفدار اسراییل.
mooni retweeted
مثلا چطور میتونید بگید هایمیم صرفا یه کپی از فرندزه؟با اینکه هر دو سیتکامو دوست دارم ولی خط داستانی و عمق شخصیت پردازی هایمیم خیلی قوی تر و متفاوت از فرندزه
This quoted post is unavailable.
mooni retweeted
بچه صبح کلاس شنا داشت، کلاسش یک ساعته بود، بردمش کلاس، رفتم با ماشین نون و وسایل صبونه چندتا خرید دیگه کردم و برگشتم سمت استخر که برم دنبالش، ۵ دقیقه مونده بود که برسم ماشین پلیس کنارم آژیر زد که بزن کنار،
ماشین رو نگه داشتم ولی پیاده نشدم.
خود سرهنگه سروانه چه کوفتیه
mooni retweeted
جدای از کمدی، من با How I Met یه ارتباط عاطفی‌ای برقرار کردم که با هیچ سریال دیگه‌ای اینطوری تجربه‌اش نکردم.
This quoted post is unavailable.
mooni retweeted
«بدن من، انتخاب من»:
می‌تونی ایلهان عمر باشی، با برادرت ازدواج کنی، البته اگه طرفدار فلسطین باشی.
ولی اگر سیدنی سویینی باشی و از اسرائیل حمایت کنی، ناگهان بدن تو می‌شه مسئله عمومی.
«My body, my choice» یک تبصره هم داره: انتخابت مورد تأیید کمیته مرکزی چپ باشه.
mooni retweeted
یه بسته دستمال کاغذی ۱۰۰ برگ شده ۱۲۰ هزار تومن؛
شما اگه با صدتا از این خمینیا کونتونو پاک کنید ۲۰ هزار تومنم سود کردید؛
mooni retweeted
امروز صبح توی میوه‌فروشی "دراگون فروت" دیدم و فقط تو می‌فهمی یاد چی افتادم هم‌وطن. چه‌جوری اینارو می‌شه توضیح داد؟!
mooni retweeted
انقدر به مریم عظیمی کسشر گفتید که اکانتشو پرایوت کرد. طرف موفقه، دیدگاه سیاسیش درسته، سمت مردم هم هست. دیگه چتونه به همه میپرید؟ آدم خجالت میکشه با یه‌سریاتون هموطنه!
