
แค่เขาหันมายิ้มให้กัน โลกของฉันก็กลายเป็นซีนหนังรักไปเลย Fan Acc for #LenaMiu #ลีน่าลลินา #หมิวณัชชา 🦋🧸
กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
Joined October 2024
- Tweets6.8K
- Following454
- Followers322
- Likes5.3K
ᴸᵁᴹᴵ introverted(ไม่จริง) 🦋🧸 retweeted
เจอกันวันนี้นะคะ อยากเติมทุกคนใจจะขาด🥺🫶🏻🔋กำลังใจของหหมูตุ๋น I miss youuuuuu
ᴸᵁᴹᴵ introverted(ไม่จริง) 🦋🧸 retweeted
ตอนนั้นยังไม่ติ่งแต่เห็นคลิปที่หมิวหอบช่อดอกไม้ไปให้พี่ลีน่าละแบบ เขินมากกก ชีวิตจริงยิ่งกว่าในหนังทุกเรื่องที่เคยดูอีก ความสัมพันธ์ของลีน่าหมิวมันน่ารักจริงๆเนอะ ซัพพอร์ตกันตลอดเลย love language โคตรน่ารัก พวกแกรักกันไปนานๆเลยนะ 🥺
武汉签售结束的那天我站在场馆门口等车,随口跟旁边的同担说:“感觉好魔幻啊,我们在这里度过了这么开心的时光,但网络上却在制造混乱”。同担说:“这大概就是乌托邦吧。”
我已经不是第一次参加LNM的内地签售了但这次是我参加过的对粉丝来说最痛苦的一次签售。虽然内地签售的主办方说白了就是把艺人当人质让粉丝交钱来见面,但连最简单的安抚粉丝的工作都不愿意做而只知道把因为改地址来不了的退票再重新售卖,这样没良心的主办我还是第一次见。我们体谅主办不容易谁都不想发生这样的事,可这次签售前期过程中主办从来没有体谅过我们一丝一毫。
但也是在这次签售见到了很多新粉丝,甚至有第一次来参加签售会,认为仅仅是能和LNM呼吸同一片空气就感到幸福满足甚至在结束时忍不住落泪的粉丝。每次想到粉丝这么纯粹的爱被无良主办方践踏就觉得很生气难过。
除了心疼这些排除万难来参加的粉丝还心疼在网络上努力反抗黑粉维护LNM的粉丝们。比起我们起码能见到真人,她们甚至因为内地签售的保密规则连最新鲜的图频都不能看不能讨论。我本来也想等活动结束再发,但看着她们特别沮丧难过想让她们开心一点于是发布了这条视频。
过去三天应该是所有中粉经历过的最难忘的三天,我始终认为追星应该是幸福的,如果痛苦大于幸福那么就不要追了。虽然这次很痛苦,但好在能见面的快乐还是无法言喻的,认识了一些新朋友也见证了LNM在中国的爆红。于我而言不管未来如何,当下的我仍然会感到快乐那么我就会继续支持,也由衷地希望所有人在追星的过程中都能有一个好心情。
🦋 : คู่นี้แต่งแล้ว คู่นี้ "อาจจะยังไม่แต่ง"
🐻 : อุ๊ย เขิน(ing)
อย่าว่าแต่หมิวตกใจเลย ป้าก็ตกใจ
แล้วแกรดูหน้าพี่หมาก พี่คิม กุจะรั่ว ดาร้าาาา
#lenamiu
#ลีน่าหมิว
ᴸᵁᴹᴵ introverted(ไม่จริง) 🦋🧸 retweeted
Done for today’s rehearsal 🫶🏻💃🏻 สนุกและเอ็นจอยกับทุกวันที่มาซ้อมเลยยย จะตั้งใจต่อไปให้สมกับที่ทุกคนตั้งใจมาเจอพวกเรานะคะ 🥺🤍
Do it with love, always.
ᴸᵁᴹᴵ introverted(ไม่จริง) 🦋🧸 retweeted
พรุ่งนี้อยากลืมมาเจอพิ่ฝรั่งน้งหมวยกันน้าาาาาา
กิจกรรมแจกลายเซ็นปฏิทินปี 2570
🦋 วันที่ 17 พฤศจิกายนนี้ เวลา 16.30 น.
ที่อาคารมาลีนนท์ ทาวเวอร์
🧸 รับชม Live ได้ทาง Facebook, TikTok และ YouTube : Ch3Thailand
#LenaMiu #ลีน่าหมิว #ปฏิทินช่อง3ปี2570
อันนี้คุณคริส กึงๆ แกรมๆ
#คริสเคท
#เคทไม่ชอบของขม
พีทจินของคนอื่นเป็นยังไงไม่รู้ แต่พีทจินของป้าเป็นแบบนี้
#พีทจิน
#PrivateTermsxLenaMiu
32
RECAP 20/11/2025
วันนั้นน่าจะเป็นครั้งที่ 2 หรือ 3 ที่ไปเจอพี่น่า มีน้องเอา สตก หน้าดาราไปอวดดารา แต่ดาราอยากได้บ้าง เป็นโมเม้นท์ที่น่ารักมากๆ คลิปยาว ไม่ได้ตัดเพราะ ขก 55555
@mk_film2131
#LenaMiu
#lalinalena
มันแปลกทั้งคู่นะเอาจริง 🐻🦋
1. พี่น้องกันไม่หึงกันค่ะ
2. หมิวรู้ว่างอนจริง
3. หมิวเข้าชาร์จพี่น่าไวมาก
4. หมิวรู้ว่าจะต้องง้อแบบไหน
5. หมิวดีใจออกนอกหน้าที่ถูกหึง
5. ป้านั่งตรงนั้น ป้างง งงว่ากุควรงงหรือกุควรฟิน แฟนเก่ากุยังไม่ชัดเจนขนาดนี้เลย
#lenamiu
นี่เป็นหนึ่งในเทปที่ป้าชอบที่สุด ช่วงนั้นเป็นช่วงเริ่มแรก และเค้ายังได้เป็นตัวของตัวเองกันทั้งคู่ หมิวยังใหม่แล้วก็พูดยังไงดียังสดใสมาก เพราะวงการบันเทิงยังไม่ใจร้ายกับเค้าเหมือนทุกวันนี้ ไม่มีแอนตี้ ไม่มีนักข่าวปากหมา ชีวิตมีแต่งานที่รัก กับลลินาที่รัก
42
คุณลุงช้อตฟีลมากกกก 🤣
ตลอด 3 ปีที่อยู่หอพักคนเดียว ทุกครั้งที่โอนค่าเช่า ฉันมักจะพิมพ์ข้อความสั้นๆ ลงในช่องบันทึกช่วยจำ (Memo) ที่จะไปโชว์ในบัญชีของผู้รับโอน โดยไม่รู้เลยว่าเจ้าของหอพักอ่านมันอยู่ทุกเดือน
ตอนแรกก็พิมพ์แค่ “ค่าเช่าห้อง 302”
พอผ่านไปประมาณ 1 ปี เริ่มเบื่อๆ เลยพิมพ์เล่นๆ ไปว่า
“ห้อง 302 ยังมีชีวิตอยู่”
“ห้อง 302 เงินเดือนออกแล้ว”
“ห้อง 302 กำลังลดน้ำหนัก”
เจ้าของหอพักเป็นคุณป้าวัย 50 กว่าที่อาศัยอยู่ชั้นล่างตรงห้อง 201 ฉันเคยเจอท่านแค่ครั้งเดียวตอนทำสัญญา หลังจากนั้นก็แทบไม่เคยเจอกันอีกเลย
จนกระทั่งในฤดูหนาว ฉันพิมพ์ข้อความตอนโอนเงินไปว่า “ห้อง 302 ฮีตเตอร์ไม่ค่อยร้อน”
3 วันต่อมา ก็มีช่างซ่อมฮีตเตอร์มาเคาะประตูห้อง
“คุณเจ้าของหอให้ผมแวะมาดูให้น่ะครับ”
ทั้งที่ฉันไม่ได้โทรแจ้งท่านเลยสักคำ
เดือนถัดมา ฉันพิมพ์ไปว่า “ห้อง 302 ไฟหน้าประตูเสีย”
พอเลิกงานกลับมา ไฟหน้าประตูก็สว่างเรียบร้อยแล้ว แถมมีกระดาษโพสต์อิทแปะไว้ที่ประตูว่า
“เปลี่ยนให้แล้วนะ -ห้อง201-”
พอถึงเดือนเกิดของฉัน ฉันก็พิมพ์ไปว่า “ห้อง 302 วันนี้วันเกิด”
คืนนั้น มีเงินโอนเข้าบัญชีฉัน 1 วอน พร้อมข้อความกำกับว่า “สุขสันต์วันเกิดนะ”
ตอนนั้นแหละฉันถึงได้รู้ว่า บัญชีธนาคารนี้คือ “ช่องทางรับเรื่องร้องเรียน” ของหอพักเรานี่เอง
ปัญหาเกิดขึ้นตอนช่วง 2 เดือนก่อนครบกำหนดต่อสัญญา มีข้อความ SMS ส่งมาจากเจ้าของหอว่า
“ตั้งแต่สัญญาฉบับหน้าเป็นต้นไป ขอปรับขึ้นค่าเช่าเดือนละ 20,000 วอนนะ”
จะให้โทรไปคุยตรงๆ ฉันก็แอบเกร็ง เลยตัดสินใจตอบกลับผ่านช่องโอนเงินในบัญชีแทน
ในช่องบันทึกช่วยจำของค่าเช่าเดือนนั้น ฉันพิมพ์ไปว่า
“ห้อง 302 ขึ้น 2 หมื่นใจร้ายเกินไป”
วันรุ่งขึ้น มีเงินโอนเข้ามา 1 วอน
“ราคาตลาดแถวนี้ก็ประมาณนี้แหละ”
ฉันเลยโอนกลับไป 1 วอน
“ตลอด3ปีไม่เคยจ่ายช้าเลยนะ”
มีเงิน 1 วอนโอนกลับมา
“เรื่องนั้นก็ขอบคุณมากนะ”
ฉันโอนกลับไปอีก 1 วอน
“ห้อง 302 อดทนเรื่องราขึ้นผนังมาตลอด”
1 วอนโอนกลับมา
“เรื่องนั้นไม่เคยรู้เลย”
อีก 2 วันถัดมา ก็มีน้ำยากำจัดเชื้อรากับถุงมือยางแขวนไว้ที่ลูกบิดประตูห้องฉัน
ฉันเลยลองรุกต่ออีกนิด
“ขึ้นแค่1หมื่นวอนได้ไหม”
คราวนี้ตอบกลับช้ากว่าปกติ ผ่านไป 1 วันเต็มถึงมีเงิน 1 วอนโอนเข้ามา
“คุณลุง (สามี) บอกว่าไม่ได้น่ะ”
ตลอด 3 ปีที่ผ่านมา ฉันไม่เคยเห็นหน้าคุณลุงเจ้าของหอเลยสักครั้ง กลายเป็นว่าเงิน 20,000 วอนนี้ขึ้นอยู่กับคนที่ไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้ากัน
หลังจากนั้นก็ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ โอนเข้ามาอีกเลยเป็นเวลา 5 วัน
ถ้าคิดเป็นเวลา 2 ปี ก็ต้องจ่ายเพิ่มถึง 480,000 วอน เพื่อนๆ ของฉันต่างพากันแซวว่า “เตรียมหาหอใหม่รอไว้ได้เลย”
ส่วนในรายการเดินบัญชีของฉันก็มีแต่ยอดโอนเข้าออก 1 วอนเรียงรายเต็มไปหมดกว่าสิบบรรทัด
จนกระทั่ง 1 สัปดาห์ก่อนวันต่อสัญญา มีเงิน 1 วอนโอนเข้ามา พร้อมข้อความว่า
“ไว้เจอกันวันทำสัญญานะ”
พอถึงวันทำสัญญา ฉันก็เดินลงไปที่ห้อง 201 ชั้นล่าง คุณป้ากางสัญญาเช่าฉบับใหม่วางคู่กับสมุดบันทึกเล่มหนึ่งไว้บนโต๊ะอาหาร
ข้างในสมุดเล่มนั้น จดข้อความบันทึกช่วยจำของฉันเอาไว้ ทั้งหมด เรียงตามวันที่ตลอด 3 ปีที่ผ่านมา
“ห้อง 302 ยังมีชีวิตอยู่”
“ห้อง 302 เงินเดือนออกแล้ว”
“ห้อง 302 กำลังลดน้ำหนัก”
และในช่องของเดือนถัดไปทันที เขียนไว้ว่า
“ห้อง302เลิกไดเอตแล้ว”
คุณป้ายิ้มแล้วเล่าให้ฟังว่า
“เวลาค่าเช่าโอนเข้ามามันจะแจ้งเตือนในมือถือป้าน่ะ”
“นี่มันเหมือนนิตยสารรายเดือนประจำบ้านป้าเลยนะ”
“ส่วนวิธีโอนเงิน 1 วอนเพื่อส่งข้อความ ป้าก็หัดมาจากลูกสาวอีกที”
เรื่องที่จะขึ้นค่าเช่า 20,000 วอนนั้นเป็นความคิดของคุณลุง แต่คุณป้าเอาสมุดบันทึกเล่มนี้ให้คุณลุงอ่าน พอลุงนั่งอ่านอยู่พักใหญ่ ท่านก็เปลี่ยนใจบอกว่าให้อยู่ราคาเดิมไปนั่นแหละ
สรุปคือค่าเช่าของฉันยังคงเดิมไม่ปรับขึ้น
แต่แลกกับการที่คุณป้าหยิบปากกาลูกลื่นมาเขียนเงื่อนไขพิเศษเพิ่มลงในช่องหมายเหตุของสัญญา 1 บรรทัดว่า
“ผู้เช่าจะต้องพิมพ์ข้อความในช่องบันทึกช่วยจำทุกครั้งที่โอนค่าเช่า”
ในขณะที่ฉันกำลังจะประทับตราลงนาม ประตูห้องนอนใหญ่ก็เปิดออก และคุณลุงก็โผล่หน้าออกมาให้เห็นเป็นครั้งแรก ท่านมองหน้าฉันแวบหนึ่งแล้วพูดทิ้งท้ายสั้นๆ แค่ประโยคเดียวก่อนเดินกลับเข้าห้องไป
“รอบนี้ก็พยายามลดน้ำหนักให้นานๆ หน่อยล่ะ”
339
ตลอด 3 ปีที่อยู่หอพักคนเดียว ทุกครั้งที่โอนค่าเช่า ฉันมักจะพิมพ์ข้อความสั้นๆ ลงในช่องบันทึกช่วยจำ (Memo) ที่จะไปโชว์ในบัญชีของผู้รับโอน โดยไม่รู้เลยว่าเจ้าของหอพักอ่านมันอยู่ทุกเดือน
ตอนแรกก็พิมพ์แค่ “ค่าเช่าห้อง 302”
พอผ่านไปประมาณ 1 ปี เริ่มเบื่อๆ เลยพิมพ์เล่นๆ ไปว่า
“ห้อง 302 ยังมีชีวิตอยู่”
“ห้อง 302 เงินเดือนออกแล้ว”
“ห้อง 302 กำลังลดน้ำหนัก”
เจ้าของหอพักเป็นคุณป้าวัย 50 กว่าที่อาศัยอยู่ชั้นล่างตรงห้อง 201 ฉันเคยเจอท่านแค่ครั้งเดียวตอนทำสัญญา หลังจากนั้นก็แทบไม่เคยเจอกันอีกเลย
จนกระทั่งในฤดูหนาว ฉันพิมพ์ข้อความตอนโอนเงินไปว่า “ห้อง 302 ฮีตเตอร์ไม่ค่อยร้อน”
3 วันต่อมา ก็มีช่างซ่อมฮีตเตอร์มาเคาะประตูห้อง
“คุณเจ้าของหอให้ผมแวะมาดูให้น่ะครับ”
ทั้งที่ฉันไม่ได้โทรแจ้งท่านเลยสักคำ
เดือนถัดมา ฉันพิมพ์ไปว่า “ห้อง 302 ไฟหน้าประตูเสีย”
พอเลิกงานกลับมา ไฟหน้าประตูก็สว่างเรียบร้อยแล้ว แถมมีกระดาษโพสต์อิทแปะไว้ที่ประตูว่า
“เปลี่ยนให้แล้วนะ -ห้อง201-”
พอถึงเดือนเกิดของฉัน ฉันก็พิมพ์ไปว่า “ห้อง 302 วันนี้วันเกิด”
คืนนั้น มีเงินโอนเข้าบัญชีฉัน 1 วอน พร้อมข้อความกำกับว่า “สุขสันต์วันเกิดนะ”
ตอนนั้นแหละฉันถึงได้รู้ว่า บัญชีธนาคารนี้คือ “ช่องทางรับเรื่องร้องเรียน” ของหอพักเรานี่เอง
ปัญหาเกิดขึ้นตอนช่วง 2 เดือนก่อนครบกำหนดต่อสัญญา มีข้อความ SMS ส่งมาจากเจ้าของหอว่า
“ตั้งแต่สัญญาฉบับหน้าเป็นต้นไป ขอปรับขึ้นค่าเช่าเดือนละ 20,000 วอนนะ”
จะให้โทรไปคุยตรงๆ ฉันก็แอบเกร็ง เลยตัดสินใจตอบกลับผ่านช่องโอนเงินในบัญชีแทน
ในช่องบันทึกช่วยจำของค่าเช่าเดือนนั้น ฉันพิมพ์ไปว่า
“ห้อง 302 ขึ้น 2 หมื่นใจร้ายเกินไป”
วันรุ่งขึ้น มีเงินโอนเข้ามา 1 วอน
“ราคาตลาดแถวนี้ก็ประมาณนี้แหละ”
ฉันเลยโอนกลับไป 1 วอน
“ตลอด3ปีไม่เคยจ่ายช้าเลยนะ”
มีเงิน 1 วอนโอนกลับมา
“เรื่องนั้นก็ขอบคุณมากนะ”
ฉันโอนกลับไปอีก 1 วอน
“ห้อง 302 อดทนเรื่องราขึ้นผนังมาตลอด”
1 วอนโอนกลับมา
“เรื่องนั้นไม่เคยรู้เลย”
อีก 2 วันถัดมา ก็มีน้ำยากำจัดเชื้อรากับถุงมือยางแขวนไว้ที่ลูกบิดประตูห้องฉัน
ฉันเลยลองรุกต่ออีกนิด
“ขึ้นแค่1หมื่นวอนได้ไหม”
คราวนี้ตอบกลับช้ากว่าปกติ ผ่านไป 1 วันเต็มถึงมีเงิน 1 วอนโอนเข้ามา
“คุณลุง (สามี) บอกว่าไม่ได้น่ะ”
ตลอด 3 ปีที่ผ่านมา ฉันไม่เคยเห็นหน้าคุณลุงเจ้าของหอเลยสักครั้ง กลายเป็นว่าเงิน 20,000 วอนนี้ขึ้นอยู่กับคนที่ไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้ากัน
หลังจากนั้นก็ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ โอนเข้ามาอีกเลยเป็นเวลา 5 วัน
ถ้าคิดเป็นเวลา 2 ปี ก็ต้องจ่ายเพิ่มถึง 480,000 วอน เพื่อนๆ ของฉันต่างพากันแซวว่า “เตรียมหาหอใหม่รอไว้ได้เลย”
ส่วนในรายการเดินบัญชีของฉันก็มีแต่ยอดโอนเข้าออก 1 วอนเรียงรายเต็มไปหมดกว่าสิบบรรทัด
จนกระทั่ง 1 สัปดาห์ก่อนวันต่อสัญญา มีเงิน 1 วอนโอนเข้ามา พร้อมข้อความว่า
“ไว้เจอกันวันทำสัญญานะ”
พอถึงวันทำสัญญา ฉันก็เดินลงไปที่ห้อง 201 ชั้นล่าง คุณป้ากางสัญญาเช่าฉบับใหม่วางคู่กับสมุดบันทึกเล่มหนึ่งไว้บนโต๊ะอาหาร
ข้างในสมุดเล่มนั้น จดข้อความบันทึกช่วยจำของฉันเอาไว้ ทั้งหมด เรียงตามวันที่ตลอด 3 ปีที่ผ่านมา
“ห้อง 302 ยังมีชีวิตอยู่”
“ห้อง 302 เงินเดือนออกแล้ว”
“ห้อง 302 กำลังลดน้ำหนัก”
และในช่องของเดือนถัดไปทันที เขียนไว้ว่า
“ห้อง302เลิกไดเอตแล้ว”
คุณป้ายิ้มแล้วเล่าให้ฟังว่า
“เวลาค่าเช่าโอนเข้ามามันจะแจ้งเตือนในมือถือป้าน่ะ”
“นี่มันเหมือนนิตยสารรายเดือนประจำบ้านป้าเลยนะ”
“ส่วนวิธีโอนเงิน 1 วอนเพื่อส่งข้อความ ป้าก็หัดมาจากลูกสาวอีกที”
เรื่องที่จะขึ้นค่าเช่า 20,000 วอนนั้นเป็นความคิดของคุณลุง แต่คุณป้าเอาสมุดบันทึกเล่มนี้ให้คุณลุงอ่าน พอลุงนั่งอ่านอยู่พักใหญ่ ท่านก็เปลี่ยนใจบอกว่าให้อยู่ราคาเดิมไปนั่นแหละ
สรุปคือค่าเช่าของฉันยังคงเดิมไม่ปรับขึ้น
แต่แลกกับการที่คุณป้าหยิบปากกาลูกลื่นมาเขียนเงื่อนไขพิเศษเพิ่มลงในช่องหมายเหตุของสัญญา 1 บรรทัดว่า
“ผู้เช่าจะต้องพิมพ์ข้อความในช่องบันทึกช่วยจำทุกครั้งที่โอนค่าเช่า”
ในขณะที่ฉันกำลังจะประทับตราลงนาม ประตูห้องนอนใหญ่ก็เปิดออก และคุณลุงก็โผล่หน้าออกมาให้เห็นเป็นครั้งแรก ท่านมองหน้าฉันแวบหนึ่งแล้วพูดทิ้งท้ายสั้นๆ แค่ประโยคเดียวก่อนเดินกลับเข้าห้องไป
“รอบนี้ก็พยายามลดน้ำหนักให้นานๆ หน่อยล่ะ”
자취 3년 동안 월세 보낼 때마다 받는 분 통장 표시에 한 줄씩 적었음
그걸 집주인이 매달 읽고 있는 줄은 몰랐음
처음엔 그냥 "302호월세"였음
1년쯤 지나니까 심심해서 장난을 치기 시작했음
"302호살아있음"
"302호월급들어옴"
"302호다이어트중"
집주인은 바로 아래층 201호 사는 50대 아주머니였음
계약할 때 한 번 보고 그 뒤로는 마주친 적도 거의 없었음
그러다 겨울에 "302호보일러약함"이라고 보냈는데
사흘 뒤에 보일러 기사님이 왔음
"집주인분이 봐 달라고 하셔서요"
나는 연락한 적이 없었음
다음 달엔 "302호현관등나감"
퇴근하고 오니까 현관 불이 들어와 있었음
문에 포스트잇 하나
"갈았어요 -201호-"
내 생일 달엔 "302호오늘생일"이라고 보냈음
그날 밤 내 통장에 1원이 들어왔음
메모는 "축하해요"
그때 알았음
이 통장이 우리 집 민원 창구라는 걸
문제는 재계약 두 달 전이었음
집주인한테 문자가 왔음
"다음 계약부터 월세 2만 원 올리겠습니다"
전화하기엔 좀 쫄렸음
그래서 나도 통장으로 답장하기로 했음
แกร...ป้าสงสัย
คนอื่นเค้าเฟสไทม์กันยังไง จุ๊บไปจุ๊บมาแบบนี้มั้ย แบบลีน่าหมิวอ่ะ ป้าเป็นเก ป้าว่ามันแปลกๆ
#ลีน่าหมิว
#lenamiu
แล้วกุชอบความพี่น่าช่วยแก้ตัว แต่ยิ่งแก้ยิ่งยุ่ง
บ้านนี้โกหกไม่รอดหรอก เชื่อป้า!!!
#lenamiu
#ลีน่าหมิว
ป้าสงสัยอ่ะ ใครเค้าใส่ชุดว่ายน้ำแช่บาธกัน
แกร...หยั่มมาพิรุธได้ป่าวววว ป้าจิ้นนะ
#ลีน่าหมิว
#lenamiu
309























