robin

รีวิวแบบทีมเจ๊นารถ : -นารถ- มีความเป็นมนุษย์ปรกติที่สุดในเรื่องละ ถึงใครจะมองว่าชีเป็นตัวแหกคอกเป็นตัวแรง แต่ลึกๆแล้ว ชีก็เป็นคนดีคนหนึ่ง ชีก็รักแม่ของชีมาก ส่งเงินมาให้แม่ไม่ขาด ถามไถ่อาการเจ็บป่วย ถึงจะกลับมาบ้านเพราะความจำเป็น แต่มันก็เป็นทางหนึ่งที่ชีคิดว่าความสัมพันธ์ของชีกับแม่จะดีขึ้นบ้าง การได้เจอขวัญคือเหมือนได้เจอความเป็นเด็กของตัวเองอีกครั้ง ชอบนารถในความกล้าที่จะฉีกกรอบของครอบครัว หรือความเชื่อของคนหมู่บ้านเรื่องแม่สะเมียง ความกล้าที่จะไปมีชีวิตเป็นของตัวเอง ใช้ชีวิตแบบสุดโต่ง ทำอะไรตามอารมณ์และความรู้สึกตัวเอง นี่เป็นคนดู ก็หลงเสน่ห์สาวหัวแดงคนนี้ได้ง่ายๆเลย -แพต- เรื่องนี้ถือเป็นงานมาสเตอร์พีซของแพตอีกเรื่องเลย ทุ่มสุดตัวมาก โคตรสปิริตในการแสดงมาก ไปสุดกับบทนารถมาก ทำเอาเราช๊อคไปกับซีนเบาะสั่นได้แบบไม่ทันตั้งตัว งานอารมณ์ งานสายตาแพตเอาอยู่หมด มาน้อยแต่มาแบบเริ่ดๆ ไม่จมไม่อ่อม สมกับที่เป็นจารย์แพต ฟังสัมฯหลายอันที่แพตพูดถึงหนังเรื่องนี้ว่าแพตรักและภูมิใจกับมันมาก นี่เองก็ภูมิใจในตัวแพตมากๆเหมือนกันนะ งานการแสดงของแพตในทุกเรื่องก็จะมีส่วนที่ยอดเยี่ยมของมัน ไม่ว่าจะเป็นงานแสดงก่อนหน้านี้ งานแสดงในเรื่องล่าสุดนี้ หรือจะเป็นงานในเรื่องต่อไป นี่ดีใจและภูมิใจกับแพตในทุกผลงานเสมอ และเชื่อในตัวแพตว่ามันจะพีคขึ้นเรื่อยๆไปอีก แพตเก่งมากนะ รักพี่ตี้ว่ะ -TAME เลี้ยงไม่เชื่อง- อาจจะไม่ใช่หนังไทยที่ดีที่สุด แต่เป็นหนังที่ชวนให้คิดหลังดูจบ ว่าเราเป็นขวัญ เป็นนารถ เป็นยศ หรือเป็นยายอ่าง อยู่หรือเปล่า หรือไม่ได้เป็นใครเลย แค่คุณตั้งคำถามกับตัวเองหลังดูหนังจบ หนังมันก็ได้ทำหน้าที่ของมันอย่างสมบูรณ์แล้ว ..