N U T ' retweeted
🚨 ข่าวล่าสุด: แฮกเกอร์กำลังโจมตีธนาคารใน 7 ประเทศพร้อมกัน
นี่คือสิ่งที่โควิดเป็นในสัปดาห์แรก ไม่กี่ประเทศ จำนวนผู้ติดเชื้อน้อย ไม่มีใครเรียกมันว่าวิกฤต
1. เกาหลีใต้: แฮกเกอร์ใช้เครื่องมือ AI ของจีนเจาะเข้าไปในบริษัททางการเงินอย่างน้อย 7 แห่ง ข้อมูลของผู้คน 68,000 คนถูกขโมย บริษัท 16 แห่งถูกเจาะภายในกลางเดือนตุลาคม สัปดาห์นี้ Daishin Securities รายงานว่าข้อมูลลูกค้า 38,490 รายรั่วไหล รวมถึงหมายเลขบัญชีธนาคารด้วย
2. ละตินอเมริกา: แก๊งหนึ่งใช้ AI ที่สร้างขึ้นจาก Claude, Grok และ Kimi โจมตีเป้าหมายกว่า 400 แห่ง รวมถึงธนาคารและบริษัทชำระเงิน พวกเขาขโมยรหัสผ่านและเข้าถึงบัญชีธนาคารของลูกค้า
3. อิตาลี: ข้อความ WhatsApp ปลอมจาก "ซีอีโอ" และเสียงที่จำลองโดย AI ทำให้ธนาคารส่วนตัวของ Intesa Sanpaolo โอนเงิน 95 ล้านยูโร เงิน 36 ล้านยูโรยังคงหายไป ถูกแปลงเป็นคริปโตเคอร์เรนซี
4. อินเดีย: ผู้ให้กู้รายย่อยสูญเสียเงิน 300 ล้านรูปี (ประมาณ 31 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ใน 2 เดือน มี 150 กรณี แฮกเกอร์คัดลอกข้อมูลล็อกอินธนาคารและส่งเงินออกไปในรูปแบบสินเชื่อปลอม บริษัทหนึ่งถูกโจมตีถึงสองครั้ง
5. คริปโตเคอร์เรนซี: เงิน 351 ล้านดอลลาร์สหรัฐถูกถอนออกจากกระเป๋าเงินดิจิทัลของ Bitget สงสัยว่าแฮกเกอร์ชาวเกาหลีเหนือเป็นผู้ลงมือ
6. ญี่ปุ่น: แฮกเกอร์โจมตีบริการซื้อขายสกุลเงินดิจิทัลของ GMO Internet และเรียกร้องเงินคริปโตเคอร์เรนซี 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นายกรัฐมนตรีสัญญาว่าจะออกมาตรการป้องกันการโจมตีทางไซเบอร์ฉุกเฉิน
7. ออสเตรเลีย: หน่วยงานกำกับดูแลเตือนว่าการโจมตีด้วย AI ทำให้เงินออมเพื่อการเกษียณอายุมากกว่า 4.5 ล้านล้านดอลลาร์ออสเตรเลียตกอยู่ในความเสี่ยง การแจ้งเตือนภัยทางไซเบอร์ของรัฐบาลเพิ่มขึ้น 80% ในหนึ่งปี
ลองมองภาพรวม
เครื่องมือแฮ็ก AI หาได้ง่ายในปัจจุบัน บริษัทขนาดเล็กมีระบบรักษาความปลอดภัยที่อ่อนแอ เงินเคลื่อนย้ายได้ในไม่กี่นาที มันข้ามธนาคาร ผ่านบัญชีเช่า ออกไปเป็นเงินสดหรือคริปโตเคอร์เรนซี ผู้บริหารมักอยู่ต่างประเทศ
โควิดทำให้ถนนถูกปิด ไม่มีใครเรียกสิ่งนี้ว่าวิกฤตในตอนนี้ แต่ธนาคารกลางต่าง ๆ ได้วางแผนรับมือไว้ล่วงหน้าแล้ว สำหรับวันที่เหล่าแฮกเกอร์สามารถเจาะระบบเข้ามาได้
กลุ่ม G7 ได้ตกลงที่จะจัดการซ้อมรับมือเหตุการณ์จำลองที่แฮกเกอร์ใช้ AI โจมตีธนาคารต่าง ๆ ส่วนธนาคารกลางยุโรป (ECB) ก็ได้กำหนดให้ธนาคารในยูโรโซนต้องส่งแผนการป้องกันภายในระยะเวลา 4 เดือน
หากคุณมีเงินฝากอยู่ในธนาคาร อย่าลืมกดติดตามไว้ เพราะผมจะคอยติดตามว่าแฮกเกอร์จะโจมตีที่ไหนเป็นเป้าหมายถัดไป และจะกวาดเงินไปได้มากน้อยเพียงใด
N U T ' retweeted
นอนไม่หลับ เลยไปหาข้อมูลมาว่าทำไมหลายประเทศทั่วโลกออกคำแนะนำหรือแคมเปญให้ประชาชนสำรองเสบียงฉุกเฉิน (โดยทั่วไปให้พอดีอย่างน้อย 72 ชั่วโมง หรือ 3 วันขึ้นไป)
ไม่ใช่เพราะกำลังจะเกิดสงครามโลกหรือภาวะขาดแคลนอาหารกะทันหัน แต่เป็นเพราะ "ยุทธศาสตร์สร้างความเข้มแข็งของพลเรือน" (Civil Resilience) เพื่อรับมือกับภัยคุกคามยุคใหม่
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
📌 โดยสาเหตุหลักที่รัฐบาลแนะนำให้สำรองเสบียง
🔸ความเสี่ยงด้านภูมิรัฐศาสตร์และสงคราม: ความขัดแย้งระหว่างประเทศที่ยืดเยื้อ ทำให้รัฐบาลต้องวางแผนสำรองเพื่อป้องกันผลกระทบที่อาจลุกลามต่อห่วงโซ่อุปทาน
🔸 การโจมตีทางไซเบอร์: ความเสี่ยงต่อโครงสร้างพื้นฐานสำคัญ เช่น ระบบไฟฟ้า ระบบประปา หรือระบบการชำระเงินอิเล็กทรอนิกส์และธนาคารที่อาจถูกเจาะระบบหรือหยุดชะงักชั่วคราว
🔸 ภัยพิบัติทางธรรมชาติและสภาพอากาศสุดขั้ว: ปัญหาพายุรุนแรง น้ำท่วมใหญ่ แผ่นดินไหว หรือคลื่นความร้อนที่เกิดขึ้นบ่อยและรุนแรงขึ้น ซึ่งอาจทำให้การขนส่งและระบบสาธารณูปโภคตัดขาด
🔸ลดภาระหน่วยงานกู้ภัยใน 72 ชั่วโมงแรก: ในช่วง 3 วันแรกหลังเกิดเหตุฉุกเฉิน เจ้าหน้าที่รัฐต้องทุ่มกำลังไปกับการดับเพลิง ค้นหาผู้รอดชีวิต และช่วยเหลือกลุ่มเปราะบาง (ผู้ป่วยติดเตียง เด็ก หรือผู้สูงอายุ) ก่อนเป็นอันดับแรก การที่ประชาชนพึ่งพาตัวเองได้จึงช่วยลดภาระระบบช่วยเหลือ
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
📌 และนี่คือสิ่งของที่ควรเตรียมสำหรับ 72 ชั่วโมงแรก (Emergency Kit)
🔸 น้ำดื่มสะอาด: คำนวณประมาณ 3–4 ลิตรต่อคนต่อวัน (รวมดื่มและสุขอนามัย) หรืออย่างน้อย 9–12 ลิตรต่อคนสำหรับ 3 วัน
🔸 อาหารที่เก็บได้นาน: เช่น อาหารกระป๋อง บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ถั่ว หรือโปรตีนบาร์ ที่กินได้ทันทีโดยไม่ต้องใช้ไฟฟ้าหรือการปรุงสุก
🔸 ยาและอุปกรณ์ปฐมพยาบาล: ยาประจำตัว, ยาแก้ปวด, ยาแก้แพ้ และเวชภัณฑ์ที่จำเป็น
🔸 อุปกรณ์สื่อสารและให้แสงสว่าง: ไฟฉายพร้อมถ่านสำรอง, พาวเวอร์แบงก์ที่ชาร์จเต็ม
🔸 เงินสด: เผื่อกรณีเครื่องเอทีเอ็มหรือระบบสแกนจ่ายใช้งานไม่ได้
🔸 เอกสารสำคัญ: สำเนาบัตรประชาชน พาสปอร์ต และเบอร์โทรฉุกเฉินใส่ซองกันน้ำ
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
เอาจริงแม่มองว่ามันก็ไม่มีอะไรเสียหายนะ อย่างน้อยถ้ามันมีอะไรเกิดขึ้นจริงๆ เราก็สามารถรับมือได้ทันด้วย ตอนนี้โลกมีภัยหลายด้านมากจริงหล่ะ
N U T ' retweeted
นี่คือหน้า 229 ผู้ต้องหา คดี #โกงเลือกสว
ใครเป็นใคร ดูได้ที่ ilaw.or.th/articles/59107
N U T ' retweeted
#ไทยมาถึงจุดที่จับคนแจ้งเบาะแสแทนจับคนร้าย
สังคมกำลังสะสมความโกรธต่อคดีทุจริตการเลือกสมาชิกวุฒิสภาเมื่อปี 2567 มาอย่างยาวนาน เรื่องที่จุดไฟอีกครั้งไม่ใช่เพียงข้อกล่าวหาว่ามีการฮั้วหรือซื้อเสียง แต่คือภาพที่หน่วยงานรัฐเลือกใช้กฎหมายกับผู้เปิดโปง ขณะที่ผู้ถูกกล่าวหาหลักยังไม่ถูกส่งเข้าสู่กระบวนการศาล
คดีนี้มีผู้ถูกกล่าวหารวมกว่าสองร้อยคน ทั้งสมาชิกวุฒิสภาชุดปัจจุบันและเครือข่ายนักการเมืองที่ถูกโยงกับขบวนการจัดตั้งผู้สมัคร ทำโพย และเส้นทางการเงิน คณะทำงานชุดหนึ่งเคยมีมติให้ดำเนินคดี แต่คณะทำงานอีกชุดกลับเห็นว่าไม่มีมูล ความเห็นที่ขัดกันถูกส่งต่อไปยังคณะกรรมการชุดใหญ่ ซึ่งยังไม่มีคำวินิจฉัยเด็ดขาด และล่าสุดยังขอเวลาเพิ่มก่อนลงมติ
ในจังหวะเดียวกันนั้น องค์กรภาคประชาชนที่รวบรวมและเปิดเผยข้อมูลถูกดำเนินคดีทั้งจากหน่วยงานรัฐและจากฝ่ายที่ถูกพาดพิง ข้อหาหลักคือการเผยแพร่เอกสารภายในและการหมิ่นประมาท ขณะที่ผู้สมัครวุฒิสภาที่ขาดคุณสมบัติหลายพันรายกลับถูกสั่งดำเนินคดีอาญาได้อย่างรวดเร็ว
ความไม่สมดุลนี้คือจุดที่ประชาชนรู้สึกว่าประเทศมาถึงจุดสูงสุดของสองมาตรฐาน
สรุปประเด็นความโกรธจากความเห็นสาธารณะ
1. จับคนแจ้งเบาะแสแทนคนร้าย — ประมาณ 45%
นี่คือเสียงที่ดังที่สุดและตรงกับความรู้สึกของสังคมมากที่สุด คนมองว่ากฎหมายถูกใช้เป็นเครื่องมือปิดปากผู้เปิดโปง แทนที่จะใช้กับผู้ถูกกล่าวหาว่าทุจริต
ประโยคที่พบบ่อยคือ
• “หลักฐานมีเป็นหมื่นหน้า แต่ไปฟ้องคนแฉ”
• “ฟันคนเล็กคนน้อยได้เร็ว แต่คนใหญ่ยังไม่ถูกส่งศาล”
• “แจ้งเบาะแสแล้วกลายเป็นผู้ต้องหา”
ความรู้สึกนี้ไม่ใช่แค่โกรธชั่วคราว แต่เป็นการหมดความเชื่อว่ากระบวนการยุติธรรมยังทำงานอย่างเท่าเทียม
2. ไม่เชื่อถือองค์กรที่ตัดสินคดี — ประมาณ 25%
หลายคนตั้งคำถามถึงความเป็นอิสระของหน่วยงานที่ต้องวินิจฉัยคดีนี้ เพราะวุฒิสภาชุดปัจจุบันมีส่วนในการให้ความเห็นชอบกรรมการชุดนี้มาก่อน ความขัดแย้งของมติภายในยิ่งตอกย้ำภาพว่าเป็นการตัดสินกันเองในวงจำกัด
ความเห็นกลุ่มนี้มักโยงไปถึงโครงสร้างทั้งระบบ ว่าองค์กรอิสระถูกออกแบบให้ตรวจสอบยากเมื่อผู้ถูกตรวจสอบมีอำนาจเลือกผู้ตรวจสอบ
3. ความล่าช้าดูจงใจ — ประมาณ 15%
คดีใช้เวลากว่าสองปี สำนวนหนานับหมื่นหน้า แต่ยังขอเลื่อนอีก คนจำนวนหนึ่งเชื่อว่าการดึงเวลาคือการรอให้แรงกดดันจากสังคมลดลง หรือรอให้ช่องทางทางกฎหมายแคบลง
มีคำถามซ้ำๆ ว่าทำไมเรื่องที่มีพยาน เส้นเงิน และพฤติการณ์เป็นระบบ ยังไปไม่ถึงศาล ทั้งที่ระยะทางทางกายภาพใกล้เพียงไม่กี่กิโลเมตร
4. ต้องการให้ศาลเป็นผู้ชี้ขาด — ประมาณ 10%
กลุ่มนี้ไม่ได้เรียกร้องให้ตัดสินว่าผิดหรือถูกทันที แต่ต้องการให้เรื่องออกจากมือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องโดยตรง และเข้าสู่ศาลที่มีอำนาจเพิกถอนสิทธิ พวกเขาเห็นว่าถ้าไม่ส่งศาล คดีจะถึงทางตัน และไม่มีช่องทางดำเนินคดีซ้ำได้อีก
5. ประเด็นโครงสร้างระบบ — ประมาณ 5%
ส่วนน้อยแต่ชัดเจน ชี้ไปที่ระบบเลือกสมาชิกวุฒิสภาแบบกลุ่มอาชีพว่าเปิดช่องให้จัดตั้งได้ง่าย รวมถึงความล้มเหลวของกลไกตรวจสอบทั้งระบบ ไม่ใช่แค่คดีเดียว
ภาพรวมความรู้สึกในขณะนี้
ความโกรธไม่ได้พุ่งไปที่บุคคลใดบุคคลหนึ่งเป็นหลัก แต่พุ่งไปที่ รูปแบบที่ซ้ำซาก — คนมีอำนาจถูกคุ้มครองด้วยกระบวนการ คนที่เปิดเผยข้อมูลกลับต้องไปสู้ในศาล
สิ่งที่สังคมโกรธที่สุดไม่ใช่แค่การทุจริตที่ถูกกล่าวหา แต่คือการที่รัฐเลือกใช้พลังของกฎหมายในทิศทางตรงกันข้ามกับสิ่งที่ประชาชนคาดหวังจากคำว่า “ความยุติธรรม”
เมื่อคนแจ้งเบาะแสกลายเป็นผู้ถูกดำเนินคดี ขณะที่ผู้ถูกกล่าวหาหลักยังอยู่ในตำแหน่งและยังไม่มีคำตอบจากศาล ความรู้สึกที่เหลืออยู่จึงไม่ใช่แค่โกรธ แต่เป็นความรู้สึกว่าประเทศกำลังส่งสัญญาณว่าการเปิดโปงมีราคาแพงกว่าการทุจริตเอง
Doxzilla.com ดูสารคดีช่วยทำให้มีเหตุมีผล และตรรกะ
หมายเหตุ นี่คือการรวบรวมความรู้สึกของประชาชน จาก Social Media เมื่อ 29.09.2026
N U T ' retweeted
เสืออ้วนมีชาวต่างชาติเป็นผู้สนับสนุนใจดี
- ชาวต่างชาติคนนั้นจะแวะมาทั้งเช้า และ เย็น
- จะคอยมาสอบถามพี่วินตลอดว่าน้องสบายดีไหม ป่วยไหม
- ถ้าไม่สบาย พี่วินก็จะพาไปหาหมอ ชาวต่างชาติคนนั้นจะซัพพอร์ตค่าใช้จ่ายให้
- ชาวต่างชาติคนนั้นคอยซัพพอร์ตเสืออ้วนมาตั้งแต่เล็กๆแล้ว ไม่ใช่แค่ตอนที่ดัง
- มีบางคนที่ผ่านไปผ่านมาชอบเอาพวกหมูทอด ไก่ทอด หรือแบบอาหารที่คนกินกันมาให้น้อง ซึ่งน้องไม่กิน พี่ๆวินต้องคอยดูและระวังไว้ในส่วนของอาหาร






































