İbnülemin Mahmud Kemal İnal’ın en önemli biyografik eserlerinden biri olan Son Sadrıazamlar, Osmanlı Devleti’nin Tanzimat’tan saltanatın ilgasına uzanan son dönemini sadrazamların hayatları üzerinden ele alıyor. 1855’teki ikinci sadâreti itibarıyla Mehmed Emin Âlî Paşa’dan başlayıp 1922’de sadâret makamının kaldırılmasına kadar geçen sürede görev yapmış 37 sadrazamın hâl tercümelerini ihtiva eden eser saray ve Bâbıâli çevresini, siyasî mücadeleleri, devlet teşkilatını, dönemin sosyal ve kültürel hayatını, şahsî münasebetleri, hatıraları ve belgeleri de bir araya getiriyor.
Ketebe retweeted
Zehirli Cennet: Elhamra...
Mimarlık psikolojisi cihetinden bu kitaptan daha iyisini henüz okumadım.
Robert Irwin: Bir Dünya Harikası Elhamra
Trc.: Enes Ergöktaş
@ketebe 2025
Ketebe retweeted
#Yeni / "Tik ile tak arasındaki aralığı doldurma biçimlerimiz giderek daha zor, daha özeleştirel ve aynı zamanda daha çeşitli olmak zorundadır; hissetmeye devam ettiğimiz uyum ihtiyacıdır ve bunu giderek daha çeşitli uyum kurgularıyla karşılarız. Bu kurgular, bizim ortada durarak tatmin görünümü aradığımız gerçeklik değiştikçe değişir; çünkü ‘dönemler değişir.’ ‘Yeterli olanı’ bulmak için başvurduğumuz kurgular da değişir. Artık tarihsel bir tik’in kesinlikle belirleyici bir tak ile tamamlanacağı bir dünyada yaşamıyoruz; bu yüzden kurgularımız da değişir. Ve tüm diğer değişen kurgular arasında, edebi kurgular da yerini alır. Değişen dünyayı bizim adımımıza keşfederler; tamamlayıcılıklarımızı düzenlerler. Bunu, bazılarımız için büyük ölçüde bilinçli olarak yanlış oldukları için; belki tarihten belki ilahiyattan bile daha iyi yaparlar. Ama gelişimlerini anlamanın yolu, onları bu diğer kurmaca sistemlerle ilişkileri içinde görmektir.” Son Duygusu: Kurgu Kuramı Çalışmaları, insanın zamanı ve kendi yaşamını başlangıçlar ve sonlar aracılığıyla anlamlandırma ihtiyacı ile edebi kurmaca arasındaki ilişkiyi inceliyor. Kıyamet düşüncesi, kriz, chronos ve kairos, mit ve kurmaca gibi kavramlardan hareket eden Kermode; insanların zamanın akışı içindeki deneyimlerine anlam verebilmek için nasıl anlatılar oluşturduklarını araştırıyor. Edebiyat kuramını felsefe, teoloji ve tarihle buluşturan eser; Kermode’un en önemli ve kalıcı çalışmalarından biri kabul ediliyor.
Frank Kermode, Son Duygusu, çev. Sevda Akyüz, @ketebe
Martin Bernal, Kara Atena’da Avrupamerkezci tarih yazımının köklerine inerek Antik Yunan uygarlığına dair inşa edilen anlatıyı sorguluyor.
19. yüzyıl ırkçılığı ve sömürgecilik düşüncesiyle şekillenen "Avrupa uygarlığının biricik beşiği Yunanistan" kabülünün arka planını açığa çıkarırken, bu mirasın mayalanmasında belirleyici rol oynayan Asya ve Afrika etkilerini gün yüzüne çıkarıyor.
Bernal, Doğu toplumlarını tarihin akışının dışına iten teorileri yapıbozuma uğratarak medeniyetin kökenlerini tek sesli bir Avrupa mucizesi olarak sunan modeli sarsıyor.
Tarihe Tanıklığım'dan Köle Olmayacağız'a, Aliya İzetbegoviç’in mirası, insan onurunun ve haysiyetinin manifestosudur. Hem kalemiyle hem de ilkeli duruşuyla tarihe yön veren Aliya İzetbegoviç, düşünceleri ve mücadelesiyle özgürlüğün, adaletin ve insanlık onurunun simgesi olarak yaşamaya devam ediyor.
Ketebe retweeted
Türklerin en önemli kök metinlerinden olan Oğuznameler; Türklerin yeryüzüne bakışını, gökle kurduğu bağı, töresini, soyunu ve cihan düzenine dair inancını ortaya koyar.
Destan özelliği taşımasına rağmen tarihsel gerçekliği, dil yapısı, hukuk anlayışı, kültürel kodları ve mitolojik anlatılarıyla aynı zamanda bir siyasal ve toplumsal belgedir.
Kahramanlık burada kutsal bir mirastır, yönetim göksel bir emanet, söz ise başlı başına bir kurucu güçtür. Oğuz Kağan’ın doğumuyla başlayan ve Issık Göl kıyılarından Anadolu’nun merkezine uzanan sefer, Türk milletinin tarih sahnesine sürdüğü kalıcı bir iz, tartışmasız bir egemenlik iddiasıdır.
ketebe.com/oguzname-necati-d…
Türk düşüncesinin ve edebiyatının en önemli isimlerinden Nuri Pakdil'i vefat yıl dönümünde saygı ve minnetle anıyoruz...
Ketebe retweeted
#Yeni / Simone Weil, düşüncesi kadar yaşayışıyla da uzlaşmazdı. Felsefe öğretmenliğinden fabrika işçiliğine, işçi mücadelelerinden İspanya İç Savaşı’na, siyasal sorgulamalardan mistik deneyimlere uzanan hayatı boyunca düşüncesini deneyimle sınadı; savunduğu fikirlerin gereğini yerine getirmekten kaçınmadı. Pek çok kişiyi öfkelendiren, bugün de okurlarını huzursuz etmeyi sürdüren bu hayatın merkezinde, hakikate duyulan dinmez bir açlık vardı. Weil’i okul yıllarından tanıyan Simone Pétrement, kırk yıl boyunca topladığı mektuplar, defterler ve tanıklıklarla dostunun hayatını bütün çelişkileri içinde anlatıyor. Goffredo Fofi’nin dürüstlüğünü ve titizliğini övdüğü bu biyografi, dostluğun yakınlığını eleştirel bir bakışla birleştiriyor. Düşünmekle yaşamak arasındaki bağı sonuna kadar zorlayan bir insanı anlamak için temel bir kaynak.
Simone Pétrement, Yerçekimine Karşı: Simone Weil’in Hayatı, çev. Mehmet Yazgan, @ketebe
Bu yağmur, kanımı boğan bir iplik,
Tenimde acısız yatan bir bıçak.
Bu yağmur, yerde taş ve bende kemik,
Dayandıkça çisil çisil yağacak.
