مرگ تدریجی یک رویا

بچه ها من الان دو ماهه درآمد نداشتم و شرایطم خیلی سخته و نقاشی هام رو به صورت پوستر های کوچولو که پشت گوشی جا میشه، استیکر، ماگ، تیشرت و تابلو برای فروش گذاشتم. عکس‌ چهارتاشونو میذارم برای سفارش و مدل های دیگه بهم پیام بدین. #ریتوییت #فروش_نقاشی

من اومدم بگم مثل سگ مستم و بخوابم.

دقیقا و برای همین به هر خری نباید اجازه بدین که سیگارتونو روشن کنه چون اون موقع دیگه فکر میکنه اسب شده و رو اعصاب روانتون یورتمه میره.

هر کس در مورد زر زدن افراد سن و سال دار هی تحلیل و دلیل آورد این جمله طلایی رو حتما یادتون باشه. تاوان گذشته افراد و درمان نشدنشون رو شما قرار نیست پس بدین.

شهر به این بزرگی من هر بار میرم چشم بازارو کور میکنم و زبون نفهم ترین صاحبخونه رو پیدا میکنم. عالیه.

انقدر همه تقصیرا گردن من میوفته فردا در اولین فرصت میرم ثبت احوال اسمم رو میذارم "مقصرالسادات مقصریانی اصل" خیال همه دوست و اشنا رو راحت کنم. یعنی یه جوری حتی ظلم هایی که بهم میشه هم میندازن گردن خودم آدم کیف میکنه از این حجم از خلاقیت و استدلال.

تا جایی که به گوشم خورده تتو روی بدن رو کاملا خراش میدن تا از بین بره!

بچه ها جون برای این ادم فضایی هر چیزی که تو کامنتا گفته بودین و میتونستم انجام دادم مرسی از همتون که راهنمایی کردین❤️ امیدوارم دیگه برنگردن. خواهیم دید چه خواهد شد.

لایک کردم.

۶ صبح رسیدم ترمینال کاراندیش سوار ماشین شدم که برم خوابگاه. تو ماشین خیلی یهویی بی هیچ دلیلی گریم گرفت. بهم نگفته بودن و روز بعد فهمیدم خاله عزیزم دیگه نیست. تا وقتی که قطار بگیرم و ۱۰ ساعت تو راه ساکت و اروم بودم. وقتی رسیدم که مراسم ها تموم شده بود. پامو گذاشتم تو خونش شکستم.

امروز روز خوبی برای حمله ی میگرن نیست -_-

شیراز بلخره بارونی شد. خونم موریانه داره و کسی نیست دور هم بشینیم.