கடந்த ஆண்டு இதே நாளில், அப்போதைய மாண்புமிகு துணை முதலமைச்சரும், இன்றைய மாண்புமிகு எதிர்க்கட்சித் தலைவருமான அண்ணன் திரு. @Udhaystalin அவர்களின் கரங்களால் அரசு மருத்துவ அலுவலராக எனது நியமன ஆணையைப் பெற்றேன். அந்த நாள், என் மருத்துவப் பயணத்தில் மறக்க முடியாத ஒரு மைல்கல். மக்களுக்குச் சேவை செய்யும் வாய்ப்பை எனக்கு வழங்கிய திராவிட மாடல் அரசின் நம்பிக்கையை, வாழ்நாள் முழுவதும் நன்றியுடன் நினைவுகூர்வேன். ஆனால், சில மாதங்களிலேயே, கழகமும் (@arivalayam) கழகத் தலைவர் @mkstalin அவர்களும், மேற்கு மண்டல பொறுப்பாளர் அண்ணன் @V_Senthilbalaji அவர்களும் என்மீது வைத்த மற்றொரு நம்பிக்கையின் அடையாளமாக, சட்டமன்றத் தேர்தலில் போட்டியிடும் வாய்ப்பு எனக்கு கிடைத்தது. அப்போது மனதில் எத்தனையோ கேள்விகள்... “இத்தனை கஷ்டப்பட்டு பெற்ற அரசுப் பணியை விட்டுவிட வேண்டுமா?” இந்த வேலைக்காக எத்தனை வருடங்கள் நம்ம குடும்பம் கனவு கண்டிருக்கும்... நம்ம ஊர்லயே பச்சை மையில கையெழுத்து போடுற அரசு வேலை கிடைச்ச முதல் ஆள் நான்தானே... அதுவும் எவ்வளவு பெரிய கனவு! ஒவ்வொரு மாதமும் முதல் தேதியன்று கிடைக்கும் கிட்டத்தட்ட ஒரு லட்சம் ரூபாய் சம்பளம்... அந்தப் பாதுகாப்பை விட்டுட்டு போயிட்டா? நாளைக்கு தேர்தலில் ஜெயிக்கவில்லை என்றால் என்ன செய்வோம்? இப்போது ஓய்வூதியத்திற்கான பாதுகாப்பும் இருக்கிறது... வாழ்க்கையின் கடைசி வரை ஒரு நிம்மதி இருக்கும். இத்தனை பாதுகாப்பையும் விட்டுவிட்டு, உறுதியில்லாத ஒரு பாதையை ஏன் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்? ஒரு பெண்ணாகவும், எங்கள் குடும்பத்தின் சூழ்நிலையை அறிந்தவளாகவும், இந்தக் கேள்விகள் என்னை இன்னும் அதிகமாக யோசிக்க வைத்தன. ஆனால்... மனது மட்டும் வேறொன்றைச் சொன்னது. “கலைஞர் போட்ட ஏணியில் ஏறி வந்தவள் நீ. ஏறிவிட்டோம் என்று அந்த ஏணியை மறந்துவிடப் போகிறாயா? இல்லை... அந்த ஏணியைத் தாங்கி நிற்கும் கரங்களில் ஒன்றாக, நம் கழகத் தலைவருக்கு உறுதுணையாக நிற்கப் போகிறாயா?” அந்தக் கேள்விக்கான பதில்தான் என் முடிவு. திராவிடம் என்ற கனிமரத்தின் கனியைத் தின்று வளர்ந்தவள் நான். என்னைப் போன்ற எத்தனையோ எளிய குடும்பங்களைச் சேர்ந்த பெண்களுக்கும், பிள்ளைகளுக்கும் கல்வி, சமூகநீதி, இடஒதுக்கீடு, வாய்ப்பு என வாழ்க்கையின் கதவுகளைத் திறந்த இயக்கம் இது. அப்படியிருக்கும்போது, அந்த மரத்தின் நிழலில் வளர்ந்த நான், எனக்கான இடத்தை மட்டும் பாதுகாத்துக்கொண்டு நின்றுவிட முடியுமா? எனக்குக் கிடைத்த வாய்ப்பை மட்டும் அனுபவித்துவிட்டு, அந்த வாய்ப்பை உருவாக்கிய பாதையில் நான் ஒரு பங்காக இருக்காமல் போக முடியுமா? அதனால்தான், அரசு மருத்துவர் என்ற பாதுகாப்பான பொறுப்பிலிருந்து விலகி, மக்களுக்காக இன்னொரு களத்தில் நிற்கும் முடிவை எடுத்தேன். அது ஒரு பதவியை விட்டுச் சென்ற முடிவு அல்ல. என்னைப் போலவே, வருங்கால தலைமுறையினரும் பயனடைய வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் எடுத்த முடிவு. அன்று கிடைத்த நியமன ஆணை என் வாழ்க்கையின் ஒரு முக்கிய அத்தியாயத்தைத் தொடங்கியது. இன்று அந்த அத்தியாயம் முடிந்திருக்கலாம். பதவி மாறலாம். பாதை மாறலாம். ஆனால் மக்களோடு என் பயணம் தொடரும். என் பயணத்தில் உடன் நின்ற, இன்றும் உடன் நிற்கும் ஒவ்வொருவருக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றிகள்.🙏🏾