
joshu_acoustic. @pledis_17 บอนนี่ สวยสุดในมศว
Joined June 2021
- Tweets61.1K
- Following217
- Followers75
- Likes3.9K
น้องบซร retweeted
พอเห็นเจ้าของร้านแล้วก็ไม่แปลกใจว่าทำไมตอนดราม่าไข่เจียวเจ๊ไฝ ที่พีชชี่ไม่ได้มีปัญหาเรื่องราคาแต่มีปัญหาเรื่อง “ไม่บอกราคาก่อนว่าเป็น 4000 บาท” แกถึงไม่เข้าใจว่ามันมีปัญหาที่ตรงไหน
น้องบซร retweeted
พ้มมีใบนี้โคตรอะ 555544444444444
การ์ดออฟฟิเชียลพี่เสก กุจะบ้า 55555555555555
#30ปีโลโซนานเท่าไหร่ก็รอ #loso30th
ทำไมถึงคิดว่าเป็นลูกคนเดียวต้องน่าสงสาร?
การมีพี่น้องไม่ได้การันตีว่าโตไปแล้วจะช่วยกันดูแลพ่อแม่ได้ บางบ้านมีลูกหลายคน แต่สุดท้ายคนที่ดูแลพ่อแม่จริง ๆ กลับมีแค่คนเดียวก็มี
อีกอย่าง ลูกไม่ใช่คนที่เรามีไว้เพื่อแบ่งเบาภาระในการดูแลพ่อแม่ตอนแก่ การจะมีลูกกี่คนควรขึ้นอยู่กับความพร้อมและความต้องการของแต่ละครอบครัวมากกว่า
ยุคนี้แค่เลี้ยงลูกหนึ่งคนให้เติบโตมาอย่างมีคุณภาพก็เป็นเรื่องที่ต้องคิดเยอะแล้ว ใครพร้อมมีหลายคนก็เป็นเรื่องที่ดี ใครอยากมีคนเดียวก็ไม่ใช่เรื่องที่ต้องถูกมองว่าน่าสงสารเหมือนกัน
ความคิดใครความคิดเรานะ แต่ส่วนตัวไม่เห็นด้วยกับความคิดนี้ ;-;
ไปเจอคลิปนึงมา ไม่อยากดูดมาเดี๋ยวยังไงก็ดราม่าแน่นอน เล่าให้ฟัง
คือแม่ของพี่บีมกวีมาขึ้นไลฟ์กับพี่ออยเป็นปกติ ธรรมะของเค้านั้นละแต่มาพูดเรื่อง แล้วมีคนพูดประมาณว่าหนูไม่กล้ามีลูกหลายคนค่ะกลัวรักไม่เท่ากัน
แม่พี่บีมตอบน้อยไปการมีลูกคนเดียว บอกว่าเวลาเจอใครแล้วบอกเป็นลูกคนเดียวคือน่าสงสาร ..
ทำนองว่าต้องเลี้ยงพ่อแม่คนเดียว ถ้ามีลูกเยอะๆก็จะช่วยกันเลี้ยงพ่อแม่ได้ไง เอิ่ม..😶
นอทเซอร์ไพร์สอยู่แล้วมั้ยบ้านนี้ ใครเลี้ยงได้ในเศรษฐกิจแบบนี้จะมีกี่คนก็ทำเลย สะดวกใครสะดวกมัน ทำไมต้องคิดว่าเป็นลูกคนเดียวแล้วน่าสงสารด้วยอะ
คราวก่อนก็เปรียบเทียบอยู่ก่อนแต่งเหมือนการลองเสื้อผ้า🥲 คือชอบลูกเค้านะเด็กแฝด4คน เลี้ยงลูกเลี้ยงหลานออกมาดีคือเด็กทุกคนสุภาพมาก แต่บางทีทัศนคติของคนรอบข้างอาจจะเก่าไปหน่อย แล้วยิ่งมาพูดในยุคนี้ที่มันเป็นดิจิตอลฟรุตปริ้น ก็นะ
น้องบซร retweeted
สุ่มการ์ดพี่เสก อะไรใหม่ๆสำหรับชั้นมาก5555555555
#30ปีโลโซนานเท่าไหร่ก็รอ
น้องบซร retweeted
คือความดังกับความสามารถมันไม่ไปพร้อมกันอะบางคน แต่ถ้ายังเรียกตัวเองว่านักแสดง นักร้องก็ต้องรับฟีดแบคแบบไม่หาข้ออ้าง
น้องบซร retweeted
พี่เสก: ที่สำคัญลูกพี่ใหญ่ของเรามาด้วยครับ ขอเสียงให้กับ พี่ทักษิณ ชินวัตร 555555555555กรุตราย
5. พ่อมึงตาย ยายมึงเกิด หีแม่มึงระเบิด ตู้มต้ามๆ
น้องบซร retweeted
ป๊าดดด ก็ระดับพ่อใหญ่ทักษิณเนอะ ใช้ไอโฟนดูโอ้ ท่าจับคือเฒ่ามาก 555555555555 ดีใจอ่ะที่ได้เห็นพ่อใหญ่ มาดามแพจอยๆกับชีวิต อยากไปไหนก็ไป อยากทำไรก็ทำ บ้านเมืองช่างแม่มันเถาะ
น้องบซร retweeted
อห พี่เสกร้องช่างแม่มันแล้วทักษิณกับอุ๊งอิ๊งก็มาคอนอีก 5555555555555555565555665555555555555555555555555555566655555555555555555555555555666 กุตราย
#30ปีโลโซนานเท่าไหร่ก็รอ #loso30th
น้องบซร retweeted
ในฐานะคนขับรถ มองว่าไม่ได้มีประโยชน์ขนาดนั้นค่ะ
1. u-turn ส่วนมากที่ทำให้รถติดคือต้องอยู่เลนขวา วางไว้ซ้ายมือ ไม่มีประโยชน์
2. คนขับรถ ต้องโฟกัสถนนเป็นหลัก ป้ายนี้ตัวหนังสือเยอะ มองแว้บแรกไม่เข้าใจเลยว่าต้องดูยังไง คืออะไร จุดไหนคือจุดไหน มันไม่เกมือนกับพวกป้ายที่จอดรถ
3. การจะทำสิ่งนี้ได้ ต้องใช้กล้องวงกรปิดทุกจุด u-turn พร้อม switch hub AI ที่ต้องคอยนับจำนวนรถและคำนวนเวลา u-turn ซึ่งกินงบประมาณมาก ยกตัวอย่างถนนเพชรเกษมฝั่งบางแค มีจุด u-turn แทบทุก 1 กม.
4. บางคนเขารู้ว่าจุดนี้รถเยอะ เลยไปจุดหน้าได้เหมือนกัน แต่เขาก็สามารถรอได้ ไม่อยากขับเลยไปอีก เพราะมันไกลกว่ากัน บางเส้นคือไกล 2-3 โล รวมวนกลับมาอีก เผลอ ๆ กินน้ำมันมากกว่าอีก
ส่วนตัวมองว่าไม่ผ่านเลย ถ้าอยากนำเสนอจริง ๆ ต้องกางมาเลยค่ะว่า ป้ายนี้แก้ปัญหารถติดยังไง ลิสต์มาเลย แล้วต้องมาดูอีกว่า จริง ๆ แล้วรถติดตรงนั้นเกิดจากอะไรบ้าง ป้ายนี้จะสามารถแก้ได้จริงมั้ย งบเท่าไหร่ คุ้มค่ากับการลงทุนมั้ย จำเป็นต้องมีขนาดนั้นเลยมั้ย
This quoted post is unavailable.
น้องบซร retweeted
ไล่ด่าคนไปทั่วสุดๆ ทำไมคิดว่าคำนี้มันเป็นคำที่ทุกคนรู้ทั่วกันว่าหมายถึงเมนตัวเอง ทุกคนรู้กันในด้อมตัวเองมันก็ไม่ได้แปลว่าคนอื่นรู้ด้วย แต่ละวงสังคมมันก็มีความหมายของตัวเอง ทำไมเรื่องพื้นฐานแค่นี้ไม่เข้าใจ อย่างคำว่าแม็คแต่ละคนนึกถึงอะไรอย่างแรก มันก็ไม่เหมือนกันถูกไหม
น้องบซร retweeted
อุบาทว์ที่สุดเท่าที่เคยมีมาในวงการบันเทิงสยามประเทศ
อุมากกก สรุปตั้งใจล้อเลียนเรื่อง “เจ๊หงส์” ในตำนานจริง ดีเทบเป๊ะ เอาแตงโมมาให้ตอนนัดกัน ใด ๆ คือไม่เริ่ดอะ มันคือคดีที่คนปลอมตัวเป็นผู้หญิงเพื่อล่อลวงผู้ชายจำนวนมากมามีพศพ.แล้วแอบถ่ายคลิปไปเผยแพร่หรือขายออนไลน์ แต่ไม่แปลกใจ คนเอาเรื่องนี้มาล้อกันเล่นเยอะจะตาย
#แรงเงาEP9
น้องบซร retweeted
อยากรู้ว่าคนเรามันจะกล้าเล่าเรื่องตัวเองขนาดนั้นเลยหรอ บางคนป่วยยังไม่บอกพ่อแม่เลย บางคนขิตไปครอบครัวยังไม่รู้เลยว่าป่วย บางคนเจอมรสุมชีวิตยังไม่กล้าเล่าให้ใครฟังเลย
น้องบซร retweeted
อันคนภาคกลางควรภูมิใจคือ เพราะคนใต้หลายคนพยายามมากที่จะพูดกลางให้ได้เพื่อจะได้คุยกับคุณรู้เรื่อง พยายามเปลี่ยนคำ เปลี่ยนสำเนียงให้กลางที่สุดเพื่อให้คุณเข้าใจ ถ้าคุณไปเจอคนที่เขาไม่พูดคือไม่พูดเลยนะ ไม่แม้แต่จะพยายามด้วย อันนี้ถือว่าให้เกียรติมากๆ แม้รู้ว่าพูดไปแล้วอาจจะพลาดโดนล้อ
น้องบซร retweeted
เพจอวยไส้แตกฯ พูดถึงนักแสดงวัยรุ่นยุคปัจจุบันที่อยู่ในกระแส ที่ผู้จัดเลือกจากเอ็นเกจมากกว่าฝีมือ หลายคนฐานะดี คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด ใช้ของแบรนด์เนมแต่เด็ก หมดยุคที่แมวมองไปหาคนสู้ชีวิตมาเป็นดาราแล้ว บางคนคอนเนคชั่นดีได้เป็นดารา มีแฟนคลับ ได้เงินเป็นฟ่อน แค่โชว์ตัวไม่ต้องทำไรมาก ไม่ต้องฝึกฝนการแสดง ถ้าแค่ถูกใจแม่จีนเงินก็ไหลมาเทมาแล้ว
มีความเห็นยังไงกันบ้าง แต่นี่คิดว่าถ้าได้ขึ้นชื่อเป็นนักแสดงยังไงก็ควรจะฝึกฝนฝีมือตัวเอง ให้สมกับที่แฟนคลับรักและสนับสนุนนะ
น้องบซร retweeted
ตอนแรกนึกภาพไม่ออกว่าอยู่กันยังไง แล้ว4 องศา...แต่พอเห็นรูปนี้ในเฟส คือแย่มกว่าที่คิดมากกก เด็ก100 กว่าชีวิต รวมๆแล้วผู้โดยสาร300 คน ทำไมแอร์เอเชียห่วยได้ขนาดนี้อะ
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH
รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน
เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น.
ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น.
พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น.
และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ
ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร
ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า
“แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?”
พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป
สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน?
ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน
แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย
ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน
เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่
หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก
เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน
ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ
จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม
มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก”
กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
“พรุ่งนี้ผมมีงานครับ”
แล้วเดินออกไป
คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ?
ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป
ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า
“สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?”
“พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?”
“แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?”
“ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?”
แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้
ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?”
เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า
เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ
แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก
ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า
“If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“












































