ayhan şensoy

HAYAT BÖYLE DE OLUR Ne mutluyum ne de umutlu. Ama huzurluyum. Çünkü hâlâ bir şeyleri değiştirmeye çalışan insanlar var. Herkesin kolayca “Böyle gelmiş, böyle gider” diyebildiği bir dünyada, onlar durup “Başka türlü olabilir” diyorlar. Bu çabaların nereye varacağını bilmiyorum. Hoş, bilmeye de ihtiyacım yok. Başaramasalar da olur. İnsan içine çıkacak yüzü olmayan zaferlerdense, böyle başarısızlıkları daha çok seviyorum. Yaptıkları her şeyin sonunda bir zafer beklemek zorunda değiliz. İnsan bazen bir başkasına yalnız olmadığını hissettirmek için de bir şey yapar. Bir başkası görür, sesini duyar; dünyada böyle düşünen, böyle hisseden insanların hâlâ var olduğunu anlar. Bu da az şey değildir. Üstelik bir yere varmak kadar, oraya nasıl varıldığı da önemlidir. Bazı insanların geçmeyi reddettikleri köprüler, vardıkları yerlerden daha çok şey anlatır. Âşık Şenlik’in dediği gibi: “Namertlerin kanadıyla uçmam, Allah kerimdir. Coşkun suya köprü olsa geçmem, Allah kerimdir.” Güzelbahçe Sohbetleri 2026 * Resim: V. van Gogh — Tohum Eken, Haziran 1888 * Müzik: D. Gasparyan — I Will Not Be Sad in This World