Bugün hayatımın en garip ve en kısa süren ilk buluşmasını yaşadım; olay resmen tam bir mizah filmi sahnesi gibi gelişti. Her şey planlandığı gibi gidiyordu ancak buluşma günü araba tamirde olduğu için mecburen otobüsle gitmek zorunda kaldım. Normalde bu gayet insani bir durum olmasına rağmen mekana vardığımda karşı tarafın yüzündeki buz gibi ifadeyi hemen fark ettim. Daha "Selam, nasılsın?" dememe bile fırsat vermeden, elindeki kahveyi kafaya dikip "Araban yoksa baştan söyleseydin, otobüsle gelen biriyle işim olmaz, ben vizyonumla ters düşen insanlarla vakit kaybetmem!" diyerek doğrudan konuya girdi.