Het jaarlijks belasten van vermogensaanwas is eigenlijk best elegant. Er zijn goede argumenten voor. De meeste bezwaren zijn niet inherent aan VAB, maar komen door de gekozen implementatie, zoals: - geen verliesverrekening met eerdere jaren - te smalle uitzonderingen voor illiquide beleggingen - te hoog tarief vergeleken met VWB andere landen - nominaal i.p.v. reëel belasten - geen redelijke overgangsregeling voor verliezen in 2027 Die zijn oplosbaar: (1) Volledige verliesverrekening met eerdere en latere jaren. (2) Een ruime definitie van illiquide beleggingen die onder VWB vallen, eventueel onder een iets hoger tarief. (3) Een tarief van 20% voor VAB. Dat is vergelijkbaar met een VWB-tarief van 25-30%, en dat is al erg hoog in vergelijking met andere landen. (4) Een aftrekpost voor ‘normaal rendement’ zodat je alleen het reële rendement belast. (5) De optie om verliezen uit 2027 in latere jaren te verrekenen als eenmalig gebaar. Daarmee zou voor veel mensen de angel eruit zijn. Arbitrage naar box 2 wordt minder interessant. Kans op rechtszaken neemt sterk af. Dat kan allemaal niet meer als men op 12 februari voor het huidige plan stemt. Haastige spoed is zelden goed: ik denk dat men echt nog wat moet schaven aan het plan…

Coalitieakkoord VVD, CDA en D66: “We stimuleren dat mensen hun spaargeld meer beleggen in de Nederlandse economie.” Dat was dus bullshit. Talk is cheap.