یه برداشت بحث‌برانگیزی هم وجود داره در مورد زندگی زوج‌هایی که نمی‌خوان فرزند داشته باشن و اونم اینه که می‌خوان از مسئولیت فرار کنن! مشکل این موضوع کجاس؟ مگه آدما متعهدن که چهارنعل بتازن دنبال مسئولیت سنگین مادام‌العمر با کلی بحث اخلاقی؟ اتفاقا رویکرد مسئولانه‌ای به نظر میاد که!
Néda retweeted
هر شغلی یه پیش‌نیازهایی داره، مثلا برای گدایی شما باید روی ادب و پنهان کردن ذات پلیدتون کار کنید حداقل مردم دلشون بسوزه
Néda retweeted
سینه خواهرتو با چاقو ببری و چاقو فرو کنی داخل واژنش و الت تناسلیش رو ببری، خانواده اینکار رو افتخار بدونن و بگن کم بوده براش رو حتی تو این همه فیلم و پادکست و سریال جنایی ندیده بودم.
این عندونی چه سیاه‌چاله‌ایه اخبار روزش همچین فاجعه‌ایه، کیر بره تو این مرز و بوم پر گه.
انقدر تاپاس خوردیم که داریم می‌ترکیم ولی طبق بررسی‌ها، نه تنها چاق نشدم که شلوارام آزادتر هم وایسادن که البته مال پیاده‌روی طولانی سفر هم هست! نتیجه گرفتیم که وقتی برگردیم خونه، یه تغییر درست‌درمون تو مدل غذا خوردنمون ایجاد کنیم و به سمت پورشن‌های کوچیک و متنوع تاپاس‌گونه بریم😁
ترکیب این روز روشن آفتابی با آب ولرم و شن‌های درشت مدیترانه، بهترین پایان ممکن برا تابستون امساله؛ قبل اینکه زمستون تاریک و سرد و طولانی آلمان شروع بشه.
Néda retweeted
اکثر سختی‌های زندگی تو این جمله خلاصه میشه که میدونی تصمیم درست چیه، ولی کاش تصمیم درست اون نبود.
خاک تو سرت با دنیای کوچیک احمقانه‌ت اسما. چقدر بدبخت و نولایفی که رژ زن‌ها کیر میشه می‌ره تو زندگی تو.
ما اومدیم بارسلونا و ابرهای سیاه کل اروپا رو که خشکسالی چندتا قاره رو همزمان رفع و رجوع میکنن، با خودمون کشوندیم آوردیم این‌جا🥲 باورم نمی‌شه صبح همچین هشداری روی گوشی‌ها اومده😐
این تد لاسو برای خاورمیانه‌ای‌جماعت زیادی شاد و علی‌بی‌غمانه‌س. بعد هر اپیزودش، باید چندتا اپیزود از سریالای پر از بدبختی و فلاکت دید که بالانس و تنظیم موند.
Néda retweeted
می‌دونستید آلمان قانونی داره که اگر نوزادی به عنوان نوزاد جیغ‌زن «schreibaby» طبقه‌بندی بشه و مادر درخواست بده باید براش کمک مجانی بفرستن که بچه رو ازش بگیره و مراقبش باشه که مادر بتونه بخوابه یا اصلا بره بیرون که از بچه برای مدتی در هفته دور باشه؟
کافیه دکتر عمومی چنین چیزی رو مکتوب کنه و بیمه باید هزینه‌اش رو کامل بده.
Néda retweeted
۱
خانم همسایه سگ ۱۶ ساله اش رو بعد آخرین گردش،آورد در حیاط پشتی و‌با گریه صدا کرد همسایه هستی؟ گفتم بیا تو . آوار شد روی صندلی حیاط . گفت فلور امشب با تزریق دارو خواب ابدی می ره آوردم که با تو‌و‌بچه ها خداحافظی کنه. سگ زبون بسته پایین پاش نشسته و بود و غمگین ترین نگاه دنیا رو
Néda retweeted
خیلیا تو منشنا بهش گفتن و امیدوارم جدی بگیره و دنبال درمان بره، ولی ما به عنوان بچه‌های مادر و پدر اینطوری، از سن خیلی کم یاد گرفتیم بی‌کسیم، یعنی هر بلایی سرمون بیاد خودمونیم و خودمون چون اگه پدرمادرمون بفهمن صد من به ده من خودمون اضافه میشه. تا یه سنی شماره دایی‌مون رو حفظ بودیم که اگه اتفاقی افتاد به اون زنگ بزنیم، بعدم که بزرگ‌تر شدیم فقط به همدیگه خبر میدادیم. این حس که من والد بالغ ندارم از هر حسی در دنیا بدتره و بچه‌تون خیلی زودتر از اینکه فکرش رو بکنید باهاش آشنا میشه، نکنین این کار رو با بچه، مسئولیت‌پذیر باشین و برین دنبال درمان خودتون، این نه اسمش عشق و علاقه‌ست نه عادیه
Néda retweeted
از او بگو به دنیا.. از او که قصه ای داشت
او جشنِ زندگی بود.. سروی که قد برافراشت
از اُجرتِ گلوله .. از شر که می‌هراسد
از مادری که او را از خال می‌شناسد
از او بگو به دنیا.. ای شاهدِ غروبان!
این رقصِ بی‌سران است، این داغِ پایکوبان..
یاد آر اگر رگت را با مرگ می‌خراشی
تو بازمانده‌ای تا او را گواه باشی!
دیدی که بر مزارش، رقصِ پدر کدام است؟
این هلهله عزا نیست.. آئینِ انتقام است
از او بگو به دنیا.. از نغمه‌ای که سر داد
از او که نیمه جان بود در کیسه‌های اجساد…
از او بگو به دنیاااا