Franciszek Piotr Markiewicz

Chciał zgłosić stłuczkę jako świadek - wezwał Policje. Skończył w kajdankach, z obelgami, poniżaniem, zastraszaniem i wezwaną karetką. Do rzeczy... Materiał z interwencji policji w Katowicach [Link do całego filmu poniżej w wpisie] i powiem szczerze, dawno nie widziałem czegoś takiego. Zacznijmy od początku... Mężczyzna zauważa kolizję. Według jego relacji kobieta uderzyła w zaparkowany samochód i próbowała odjechać. Reaguje, nagrywa sytuację, zabiera jej kluczyki i czeka na policję. Policja miała jedno proste zadanie - przyjechać na miejsce, ustalić fakty, rozstrzygnąć, co się wydarzyło i wystawić mandat. Tymczasem już w drodze na interwencję słyszymy, jak jeden z funkcjonariuszy rzuca: „agresywniejszego, od razu w kajdanki i do auta”. I dokładnie tak wygląda dalszy przebieg wydarzeń. Policjant praktycznie od pierwszych minut traktuje zgłaszającego jak potencjalnego przestępcę. Padają zarzuty o agresję, której w ogóle nie ma. Zostaje zakuty w kajdanki. Funkcjonariusz tłumaczy to „prewencyjnym przeciwdziałaniem objawom agresji”. Problem w tym, że samo niezadowolenie obywatela, podniesiony głos, dyskusja czy nagrywanie interwencji nie powinny automatycznie stawać się pretekstem do stosowania środków przymusu. Co gorsza, monitoring zaczyna weryfikować relację uczestników. I obraz sytuacji nie potwierdza wersji, którą początkowo przedstawiała kobieta. Policjant sam odtwarza nagrania, analizuje zachowanie zgłaszającego i wskazuje, że ten uderzył w samochód, a następnie upozorował upadek. Tyle że zgłaszający od początku twierdził, że nie to było powodem jego interwencji i wezwania służb. Wydawałoby się, że w tym momencie emocje powinny opaść. Sprawa została wyjaśniona, kluczyki oddane, kobieta nie chce dalej dochodzić swoich roszczeń. Można zakończyć czynności. Ale nie. Wtedy zaczyna się najbardziej kuriozalna część całego nagrania. Policjant wyciąga kolejne zarzuty i zaczyna straszyć mężczyznę mandatami. Pada kwota 1500 zł za znieważenie kobiety, następnie 5000 zł za tamowanie ruchu. Pojawiają się również groźby dotyczące kosztów naprawy, więzienia i kolejnych konsekwencji. Kiedy mężczyzna nie przyjmuje mandatów i chce, aby sprawa została rozstrzygnięta przez sąd, funkcjonariusz zaczyna rozważać wezwanie karetki i badanie psychiatryczne. Z nagrania można odnieść wrażenie, że odmowa przyjęcia mandatu stała się kolejnym powodem do eskalowania interwencji. A na koniec interwencji słyszymy jeszcze „nie drzyj już ryja”. No ale jeszcze jest wisienka na torcie :) Policjant, już w radiowozie, mówi wprost o swojej „metodzie psychologicznej” polegającej na wyśmianiu mężczyzny przy innych osobach. Następnie próbuje jeszcze udowodnić, że zgłaszający kłamie, obserwując, czy odjedzie hulajnogą, która wcześniej miała być niesprawna. Obywatel ma prawo nagrywać interwencję. Ma prawo pytać o podstawę prawną. Ma prawo nie zgodzić się z oceną funkcjonariusza i odmówić przyjęcia mandatu. Od tego jest sąd, żeby rozstrzygać spory, a nie policyjne widzimisię. Najbardziej niepokojące jest jednak to, że ten człowiek zadzwonił po policję, bo chciał zareagować na sytuację, którą uznał za niewłaściwą. Ostatecznie przez ponad półtorej godziny sam musiał tłumaczyć się z tego, że wezwał służby.