เลม่อนเมล่อน

เห็นมีข่าวธนาคารต่างประเทศมีปัญหาเลยไปดูว่าเกิดจากอะไรบ้าง แล้วกลับมาดูว่าเงินฝากในธนาคารไทยว่าของเราปลอดภัยแค่ไหน ? ช่วงนี้ผมเห็นข่าวธนาคารในต่างประเทศอยู่สองเรื่อง เลยเกิดความสงสัยว่า เค้าโดนกันท่าไหนยังไง เรื่องแรกเกิดขึ้นที่ฝรั่งเศส ธนาคาร Credit Mutuel Arkea ถูกแฮ็กเงินออกไปประมาณ 100 ล้านยูโร หรือราว 3,700 ล้านบาท โดยแฮ็กเกอร์ไม่ได้เจาะบัญชีลูกค้าโดยตรง แต่ใช้ช่องทาง Third Party ที่เชื่อมต่อกับระบบธนาคาร โอนเงินออกไปยังธนาคารอื่น ก่อนที่เงินบางส่วนจะถูกนำไปเปลี่ยนเป็นคริปโต แล้วก็ยังสืบสวนหาตัวแฮคเกอร์อยู่ แม้ธนาคารจะยืนยันว่าเงินฝากลูกค้าไม่ได้รับผลกระทบ แต่ผมมองว่าเรื่องนี้ค่อนข้างน่ากลัว เพราะถ้าวันหนึ่งเงินที่ถูกแฮ็กมีจำนวนมากจนกระทบฐานะธนาคาร แล้วผู้ฝากเงินเกิดความกลัวจนพากันถอนเงินออกมาพร้อมกัน ก็อาจกลายเป็น Bank Run ได้ อีกเรื่องเกิดขึ้นที่ปารากวัย เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ธนาคารกลางสั่งให้ Ueno Bank เข้าสู่กระบวนการจัดการสถาบันการเงินที่มีปัญหา หลังพบว่าเงินกองทุนต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนด กรณีนี้ไม่ได้เกิดจากการถูกแฮ็ก แต่เป็นปัญหาฐานะทางการเงินของธนาคารเอง ซึ่งของประเทศนี้เราก็ไม่น่าจะแปลกใจเท่าไร ที่นี้พอเห็นสองข่าวนี้ ผมเลยลองกลับมาดูประเทศไทยบ้าง ว่าของเราน่ากลัวตรงไหนบ้างไหม จากที่ไปดูมา ระบบธนาคารพาณิชย์ไทยยังมีความมั่นคงอยู่มาก ทั้งเงินกองทุนและสภาพคล่องก็อยู่ในระดับสูง ส่วนการแฮ็กแล้วนำเงินบาทจำนวนมหาศาลไปเปลี่ยนเป็นคริปโต ผมคิดทำได้ยากในการจะเอาเงินบาทจำนวนมากไปแลกเปลี่ยนผ่านศูนย์ซื้อขายได้ ผมเชื่อว่า เรื่องการเงินฝากในธนาคารไทยได้รับความคุ้มครอง1 ล้านบาทต่อคนต่อสถาบันการเงิน เป็นสิ่งที่ทุกคนรู้อยู่แล้ว แต่ที่ผมเพิ่งรู้ก็คือธนาคารออมสินกลับมีความแตกต่าง เพราะมีกฎหมายกำหนดให้รัฐบาลเป็นผู้ประกันเงินฝากทั้งเงินต้นและดอกเบี้ยเต็มจำนวน เพราะงั้นคนที่คิดว่าตัวเองมีเงินมากพอที่จะเกินการคุ้มครองก็คงรู้กันอยู่แล้ว ผมคิดว่าเราไม่จำเป็นต้องรอให้ธนาคารมีปัญหาก่อน แล้วค่อยคิดว่าจะป้องกันเงินของตัวเองอย่างไร เพราะการกระจายความเสี่ยงไม่ได้มีไว้เฉพาะกับการลงทุนเท่านั้น ในยุคนี้ที่มีการโจมตีทางไซเบอร์ กระทั่งเงินฝากในธนาคารเองก็ควรคิดเรื่องนี้เหมือนกัน