سلام دوستان🐼! آیا می‌دانستید همه پانداها سیاه ‌و سفید نیستند؟ اینجا در پارک علمی «چهار گنجینهٔ کوه چین‌لینگ» در نزدیک شی‌آن، «چی‌زی» تنها پاندای قهوه‌ای جهان زندگی می‌کند که انگار بدنش با شکلات درست شده! پانداهای پارک چین‌لینگ صورتشان هم نسبت به بقیه پانداها گردتر است و بیشتر شبیه گربه‌های غول‌پیکر هستند. اما در این ویدیو فقط با پانداها آشنا نمی‌شویم و می‌خواهیم چهار ستارهٔ جنگل‌های چین یعنی پاندای قهوه‌ای، میمون طلایی صورت آبی، تاکین و لک‌لک سفید تاج‌دار یا «ژوئی‌هویی» را با هم ببینیم؛ که آخر تقریبا چند دهه پیش تقریبا منقرض شده بود و با تلاش‌های چین دوباره در استان شاآن‌شی احیا شد. این پارک قبلاً مرکز نجات حیوانات بود و کارکنان آن پس از درمان و کمک به حیوانات زخمی و گم‌شده، دوباره آنها را به طبیعت برمی‌گرداندند. بنابراین می‌توان گفت که اینجا علاوه بر دیدن «حیوان قشنگ» معجزهٔ حیات دوباره یک گونه کمیاب از پرندگان را هم می‌توان دید. 🌿 اگر برای دیدن پانداها به چین سفر کردید، فقط به باغ‌وحش شهرهای بزرگ نروید؛ بیایید به دامنه‌های کوه چین‌لینگ تا علاوه بر دیدن «چی‌زی»، از به پرواز در آمدن ژوئی‌هویی و زیبایی خیره‌کننده تاکین‌ها هم لذت ببرید. شما کدام ‌یک از این حیوانات را بیشتر دوست دارید؟ 🐼✨ #Panda #China

非常值得一去

🤝🤝🤝

نویسنده این کتاب، همدانشگاهی من است

🙏🙏🙏

با توجه به آنکه چین و ایران دو تمدن‌ کهن در جهان هستند، مردم چین همواره به طور طبیعی نسبت به ایران حس مثبت داشته‌اند. بسیاری از ما چینی‌ها اولین بار از طریق درس تاریخ با تمدن ایران آشنا می‌شویم. یکی از کتاب‌های اصلی درس تاریخ دوره دبیرستان در چین با عنوان «کلیات تاریخ چین و جهان (جلد دوم)» است که در درس دوم آن در مورد «امپراتوری‌های جهان باستان و تبادل تمدن‌ها» آمده است: «در قرن ششم پیش از میلاد، پارسیان در فلات ایران به قدرت رسیدند. کوروش کبیر با بنیان گذاشتن پادشاهی هخامنشی، «بین‌النهرین، مصر و آسیای صغیر را فتح کرد. این امپراتوری در دوره داریوش اول به اوج خود رسید و به نخستین امپراتوری بزرگ تاریخ بشر تبدیل شد که قلمرو آن سه قاره آسیا، آفریقا و اروپا را در بر می‌گرفت.» این بخش از تاریخ ایران همیشه بخشی از مطالب آموزشی اصلی مدارس چین بوده و تصویری از یک تمدن بزرگ و تأثیرگذار را در ذهن ما چینی‌ها به جا گذاشته است. امیدواریم این آشنایی متقابل همواره ادامه داشته باشد. #Iran #China

ای مگس، عرصه سیمرغ نه جولانگه توست عرض خود می‌بری و زحمت ما می‌داری #China #Iran

دقیقاً

بعضی‌ها چین را منفعل یا ترسو می‌دانند اما چین آرامش را با ضعف اشتباه نمی‌گیرد. چین با هوش،صبر و استراتژی عمل می‌کند، بدون وحشت‌زدگی و هیاهوی بیهوده. #China 🇨🇳

🙏🙏🙏

نه، فکر نمی‌کنم این نظر نمایانگر دیدگاه اکثر مردم چین باشد، زیرا این شخص در تایوان چین زندگی می کنه، و اکثر مردم سرزمین اصلی چین اینگونه فکر نمی‌کنند.

🙏🙏🙏

منطق بعضی از کسانی که در کشورهای مختلف چین‌هراسی می‌کنند واقعا مزخرفه! مثلا بعضی از ایرانی‌ها نه فقط غرب‌گرا هستند، بلکه از آن دسته‌ای هستند که وقتی ترامپ ایران را بمباران می‌کرد، از او تشکر هم می‌کردند! حالا یکی از استدلال‌هایشان برای چین‌ستیزی چیه؟ این است که نظامی گنجوی حدود ۸۰۰ سال پیش این شعر را سرود: ز چینی به جز چین ابرو مخواه ندارند پیمان مردم نگاه سخن راست گفتند پیشینیان که عهد و وفا نیست در چینیان همه تنگ‌چشمی پسندیده‌اند فراخی به چشم کسان دیده‌اند بعد از این شعر نتیجه می‌گیرند که چینی‌ها قابل اعتماد نیستند و باید با چین مخالفت کرد! 😂 یعنی واقعا قراره روابط امروز ایران و چین را بر اساس برداشت از یک شعر مربوط به ۸۰۰ سال پیش قضاوت کنیم؟! آن هم در حالی که همین افراد از کسی تشکر می‌کردند که ایران را بمباران کرده بود!!!! نه فقط در ایران، بلکه در خیلی از کشورها کسانی‌ هستند که ادعای میهمن‌پرستی می‌کنند اما در اصل مزدور امپریالیسم آمریکا هستند.

تنگه هرمز؛ از هر پنج بشکه نفت جهان، یک بشکه از اینجا می‌گذرد. آمریکا می‌گوید کنترل آن را درست دارد، ایران هم می‌گوید شبانه‌روز این تنگه را زیر نظر دارد — اما کشتی‌ها یکی پس از دیگری آسیب می‌بینند. تبعات آن به جیب مردم عادی هم رسیده است: افزایش قمیت بنزین، نان، روغن. ریشه این بازی قدرت در ایران نیست؛ وقتی جلوی درِ خانه یک کشور را بگیرند، او هم بی‌تفاوت نمی‌ماند. این تنگه به خلیج فارس وصل است — نه به «خلیج آمریکا». #StraitOfHormuz #PersianGulf #EnergySecurity

فعالاً نه. این ممنوعیت فعلاً فقط برای نهادهای دولتی است، برای عمومیان نیست

من هم

وقتی خبر تازه را دیدم، اولین فکرم این بود: «این فیلم را قبلاً هم دیده‌ایم.» 🎬 دولت آمریکا به نهادهای خود دستور داده استفاده از DeepSeek و برخی ابزارهای هوش مصنوعی چینی را متوقف کنند؛ با استناد به «امنیت ملی» و بدون اینکه دلیل فنی روشنی ارائه شود. یک مدل هوش مصنوعی که برای خیلی از کاربران ایرانی یکی از معدود راه‌های آسان و کم‌هزینه دسترسی به AI بود، حالا در آمریکا «خطر امنیتی» طبقه‌بندی می‌شود. برای ایرانی‌ها این داستان تازگی ندارد. می‌دانم محدودیت‌های اینترنتی در ایران فقط یک لایه ندارد و سیاست‌های داخلی هم در آن نقش دارند؛ اما یک لایه مهم و انکارناپذیر، همان «امنیت ملی» آمریکاست که بارها بهانه‌ای شده برای حذف رقبا. شما بهتر از هر کسی می‌دانید این بهانه یعنی چه: یعنی مسدود شدن نزدیک به ۲۰۰ هزار دامنه برای کاربران ایرانی، و دردسترس نبودن ChatGPT و بسیاری از سرویس‌های ابری و ابزارهای برنامه‌نویسی. اسمش را هر چه بگذاریم، نتیجه یکی است: یک عده از فناوری روز دنیا عقب می‌مانند. و این اولین بار نیست. همان منطقی که علیه هواوی به کار رفت—قطع اندروید و تحریم تراشه—و همان الگویی که برایTikTok و حتی آلستوم فرانسه استفاده شد—بازداشت مدیرعامل در فرودگاه و فروش اجباری بخش بزرگی از شرکت به رقیب آمریکایی—این بار با DeepSeek تکرار می‌شود. تفاوت این است که این بار پای یک هوش مصنوعی نسبتاً باز و در دسترس در میان است. برای خیلی از ایرانی‌هاDeepSeek فقط یک اپ نبود؛ نمادی بود از اینکه می‌شود بدون واسطه و بدون پرداخت دلاری، به فناوری پیشرفته دسترسی داشت. وقتی آمریکا آن را هم حذف می‌کند، پیام روشن است: «فناوری خوب فقط برای ما.» سوال من این است: آیا واقعاً DeepSeek برای امنیت آمریکا خطرناک است، یا فقط برای انحصار فناوری آمریکا؟ نظر شما چیست؟ 👇 #DeepSeek #TechPolitics #Iran #USSanctions #AI

فکر می‌کنم به دلیل فقدان محیط مناسب، دستیابی به آن در چین دشوار باشد.

عذرخواهی می‌کنم که توییت این کاربر چینی برداشت بدی از شما ایجاد کرده است. با این حال، این دیدگاه اکثر مردم چین را نشان نمی‌دهد؛ از زمان آغاز درگیری اسرائیل و فلسطین، اکثر مردم چین از فلسطین حمایت کرده‌اند. اما مانند بسیاری از کشورهای دیگر، در چین نیز «آمریکایی‌های معنوی» وجود دارند.

به عنوان یک جوان چینی که فارسی می‌خوانم، خبر دیدار لی چیانگ و دکتر عارف در حاشیه نشست شانگهای در دوشنبه برایم فقط یک خبر دیپلماتیک نبود. بیشتر شبیه گفت‌وگوی دو تمدن قدیمی بود که هر دو خوب می‌دانند این روزها دنیا بیش از هر چیز به آرامش، گفت‌وگو و همکاری واقعی نیاز دارد. 🕊️ امسال ۵۵ سال رابطه دیپلماتیک و ۱۰ سال مشارکت راهبردی جامع چین و ایران است. این اعداد شاید خشک به نظر برسند، اما پشتشان چیزهایی است که مردم می‌توانند حس کنند: تجارت، تحصیل، فرهنگ و اعتماد سیاسی. برای من جالب بود که ایران در این دیدار از نقش چین در چندجانبه‌گرایی و تلاش برای صلح قدردانی کرد؛ یعنی چین فقط شعار صلح نمی‌دهد، برایش وقت و انرژی هم می‌گذارد. از نگاه یک فارسی‌آموز چینی، این نوع رابطه باید فقط در بیانیه‌ها نماند. باید بیشتر در تبادلات جوانان، رسانه، دانشگاه و گردشگری دیده شود. شاید نسل ما بتواند پل کوچکی بین دو فرهنگ باشد؛ پلی که از سفر و موسیقی و غذا شروع می‌شود، اما به اعتماد پایدار می‌رسد. شما چه فکر می‌کنید؟ برای نزدیک‌تر شدن مردم چین و ایران، اولویت را به اقتصاد می‌دهید، گردشگری، یا فرهنگ و هنر؟ 👇 #China #Iran #Peace #StrategicCooperation #SCO