Ze zeggen dat ze staan voor vrijheid, voor tolerantie en de rechtsstaat. Dat iedereen in onze democratie is uitgenodigd om de richting die we met z’n allen uitgaan mede te bepalen. Ze noemen dat de open samenleving. Maar wanneer we een referendum organiseren en winnen, negeren ze de uitslag en schaffen de mogelijkheid voor burgers om ooit nog zo’n referendum te organiseren af. We richten een politieke partij op, die meedoet aan de verkiezingen en het parlementaire spel meespeelt. Die wordt vervolgens uitgesloten van coalitievorming, mag nooit in de media verschijnen, wordt structureel gedemoniseerd en er wordt zelfs een wetsvoorstel opgesteld om te komen tot een partijverbod. We richten een uitgeverij op. We publiceren een boek met fundamentele overheidskritiek (“Het Coronabedrog”) en winnen daarmee de NS Publieksprijs. Ze besluiten de prijs niet uit te reiken en veranderen de procedure zodat buitenstaanders vanaf het jaar daarna nooit meer kans maken om te winnen. We richten een omroep op. Met leden. En zendtijd. Maar de licentie trekken ze in op onzinnige gronden. We richten een school op. Ze zijn diep verontwaardigd en onderzoeken mogelijkheden om ‘m te sluiten of om de wet aan te passen om hierna in elk geval nóóit meer nóg zo’n school te laten ontstaan. Wat zijn de begrippen democratie, rechtsstaat, tolerantie en de open samenleving nog waard?