นี่จำได้ไม่ลืมเลย ยกให้เป็นครั้งที่น่ากลัวที่สุดสำหรับเรา ตอนนั้นไปทำงาน พี่คนนึงเป็นคนจอง รรนี้ ซึ่งเป็น รรเก่าแก่แห่งหนึ่งในจังหวัดเพชรบุรี เราว่าหลายคนอาจเคยเห็นเพราะมันอยู่กลางเมืองเลย เรานอนห้องนี้กับน้องผู้หญิงอีกคน ตอนเดินเข้าไปที่ห้องครั้งแรกเหม็บสาบแบบอับๆนี่ก็คิดว่าพรมเก่าอาจจะเหม็นอับมั้ง แต่ห้องนี้วิวตรงข้ามเป็นป่ารกร้างแล้วห้องนี้เป็นสีแดง(พรมก็แดง) รูปภาพก็เป็นยักษ์สีแดง(คล้ายๆรูปยักษ์ราหูที่อมลูกนิมิต แต่ในภาพน่าจะเป็นดวงจันทร์หรืออะไรสักอย่างกลมๆ) นี่ก็คิดว่าไม่มีอะไรแค่ตกแต่งห้องเป็นตีมสีแดงมั้ง พอตอนนอนเราเป็นคนนอนยาก ถ้าไม่คุ้นเคยมันจะหลับยากหน่อย เลยเปิดไฟโซนหน้าห้องน้ำไว้ เป็นไฟสีส้มสลัวๆหน่อยไม่ได้สว่างเข้ามาโซนนอนมาก เราก็เปิดทีวีแต่ปิดเสียงไว้ ส่วนน้องอีกคนหลับไปแล้ว จำได้ว่าตอนนั้นประมานตี2เกือบๆตี3(หลังเราโดนผีอำ เราก็โทรหาแฟนเพราะแฟนทำงานกะดึกวันนั้นเลยรับโทรศัพท์) ภาพที่เราเห็นคือผู้หญิงคนนึงผมยาว สวมชุดสีขาวๆ ไม่มีใบหน้า(ในความรู้สึกเราบอกว่าเค้าเป็นสาวประเภท2 ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน) ยืนอยู่โซนปลายเตียงกำลังร้องเพลงแล้วก็เต้นๆอยู่ ตอนแรกเค้าไม่เห็นเรา เราพยายามจะลืมตา จะขยับตัวแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ตอนนั้นพยายามท่องบทสวดในใจ ตอนนั้นเค้าก็เหมือนเห็นเรา กระโดดขึ้นมาบนเตียง(รู้สึกเลยว่าเตียงขยับตามรอยเท้า ที่นี่ใช้เป็นเตียงสปริง) เราก็พยายามหลับตาแล้วสวดมนต์ท่องนะโมตัสสะกับอะระหังสัมมา..กะว่าจะท่องจนถึงบนสัพเพสัตตา ตอนที่เค้ากระโดดขึ้นเตียงเราหลับตาแน่นมาก(พยายาทหลี่ตาให้มากที่สุด) แต่ขยับตัวไม่ได้เลย เราพยายามท่องบทอะระหังจนจบเค้าก็หายไปเลย แล้วเราก็หลุดจากการถูกอำ อย่างนึงที่จำได้แม่นเลยคือตอนที่เค้าร้องเพลงกับเต้นอยู่ เราหลี่ตาแอบมองเค้า(ทีวีกำลังฉายหนังเรื่องนึง ซึ่งทำให้เรามั่นใจว่าเราเจอของจริงละ เพราะหนังเรื่องนี้เล่นต่อไปเรื่อยๆหลังเราหลุดจากการถูกอำ(หนังเรื่อง mission im จำได้เพราะเรื่องนี้เราเคยดูแล้ว) หนังก็ยังเล่นต่อไปจากเวลานั้นที่เราเห็นเค้า แต่ทีช็อคกว่าคือ ตอนเปิดไฟมันมีรอยเท้าสีขาวที่เตียงของเราตรงผ้าห่ม ซึ่งตรงกับตำแหน่งที่เค้ากระโดดขึ้นมาก่อนหายไป(ก่อนหน้านี้ไม่มีรอยอะไร นึกภาพผ้าห่มเป็นสีเหลืองน้ำตาลคล้ายๆสีผ้าห่มพระอ่ะ) เราโทรหาแฟนแล้วให้แฟนอยู่เป็นเพื่อนแป๊บนึง เราไม่ได้นอนจนถึงเช้า แต่เราตัดสินค้าจะยังไม่เล่าให้น้องที่พักด้วยกันฟัง เพราะกลัวน้องจะกลัว เล่าให้น้องฟังอีกทีตอนเดินทางกลับ กทม แล้ว ที่ยังติดใจเราคือ รูปยักษ์สีแดงที่อมลูกนิมิตถูกแขวนอยู่ตรงกับเตียงเรา แต่อยู่ฝั่งปลายเท้า(เตียงชิดฝนังฝั่งหนึ่ง /รูปภาพ ทีวี โต๊ะเครื่องแป้ง ติดกับกำแพงอีกฝั่งหนึ่ง) เราเล่าให้พี่สาวฟัง(พี่สาวเราเป็นคนมีเซนท์) นางบอกเราว่า แกจะบ้าหรอใครให้นอนห้องที่มียักษ์ เพราะยักษ์ใช้ในการกดหรือสะกัดบางสิ่งที่ไม่ดี นางบอกว่านางเคยไปเจอห้องที่มียักษ์เหมือนกันตอนพักที่เชียงใหม่ก็เจอเคาะห้องทั้งคืน เราเลยเล่าว่ารู้สึกแปลนห้องนี้มันแปลกมาก พอเปิดประตูหน้าห้องเข้ามาด้วยความติดถนนใหญ่ ลมจะพัดเข้าห้องแรงมาก เรายังคิดว่าห้องนี้ต้องเป็นช่องลมแน่เลย ลมเย็นมาก แล้วตรงกับประตูจะเป็นเป็นกระจกห้องหักมุมเหลี่ยม เหมือนห้องทรง5เหลี่ยมในแนวยาว(พอนึกภาพออกไหม) ที่ช็อกกว่านั้นคือระหว่างทางกลับบ้าน ก็เราลองหาใน gg พิมชื่อโรงแรมนี้ มีข้อมูลขึ้นว่ามีคนเคยเจออำคล้ายเราเลย คือผู้หญิง ผมยาว ไร้หน้า แต่หุ่นคล้ายพี่กะเลย กำลังร้องเพลง ซึ่งเหมือนกับเหตุการณ์ที่เราเจอมาก พูดได้คำเดียวเลยว่า ถ้าต้องมาเพชรบุรีอีก เราจะไม่มาพักที่นี่แน่นอน ฝังใจจนทุกวันนี้ งือออ 🥲