Orlando999

น้องเนมาขอบคุณแม่ (แม่ใคร5555555555)

ㅤ 　　　Special For Tyche 　　　โชคถล่ม ฤๅ ล่มจม ก็ทำได้ 　　　ไทคีไซร้ คือองค์เทพ มารศรี 　　　ประทานพร โชคลาภ อันพึงมี 　　　เหนือโชคดี มีโชคร้าย ตามสมควร 　　　บ่อนพนัน ที่สิบเก้า เหล่าลูกเทพ 　　　เราติดเสพ การพนัน ให้ไห้หวน 　　　ครั้นเสียไป ใจห่อเหี่ยว แสนรัญจวน 　　　ลงเหรียญดวล ประลองโชค ดูอีกที 　　　แล้วก็เกิด ดังว่า พาโชคลาภ 　　　พรประสาท ประสิทธิ์ผล เป็นเรืองศรี 　　　โอ้… พระแม่ เทพีเจ้า องค์ไทคี 　　　ทำให้เรา มั่งมี ชูหน้าตา 　　　(😂) ㅤ

ㅤ 　　　　　　𝘉𝘪𝘨 𝘊𝘭𝘦𝘢𝘯𝘪𝘯𝘨? 　　　　　　 　　　　　　#HBxCC_เควส ㅤ

ㅤ 　　แดดอ่อนต้องลมกับฟ้าสีทองดูชักชวนให้ความเหงาผ่านมาโบกมือพลิ้ว ๆ ทักทายบางห้วงเวลา หินก้อนแล้วก้อนเล่ากระเด้งกระดอนไปตามผิวน้ำก่อนทิ้งดิ่งจมลงสู่ห้วงนที และจ้าวแห่งราตรีก็ใกล้จะมาเยือนในไม่ช้า อากาศลดต่ำลงไม่มาก หากแต่เมื่ออยู่ริมทะเลสาบไอระเหยจากโมเลกุลของเหลวมักจะลอยตัวมาดูดซับเอาความร้อนจากภาคพื้นดินไป ไหนจะลมทะเลสาบที่พัดโชย มันมากพอให้เนริสซาคว้าเอาเบลเซอร์ที่วางอยู่บนตักขึ้นมาสวมใส่, เธอยังไม่อยากจะจากไป แต่อีกหน่อยน้ำก็คงหนุนลงต่ำ แล้วเตียงนอนจะเป็นที่ต้องการยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด เนริสซาคงจะต้องพลาดมื้อเย็นอีกตามเคย หากเอาแต่อ้อยอิ่งอยู่ ณ ที่แห่งนี้ หินก้อนสุดท้าย ถูกขว้างออกไปเป็นคำร่ำลา เธอเห็น ‘เวอร์จิล‘ ที่โต๊ะในระแวกใกล้เคียง เขาเองก็กำลังเก็บสัมภาระต่าง ๆ คล้ายจะเตรียมตัวไปที่ไหนสักที่ และเธอก็อยู่ในครรลองสายตาเขาไปเสียแล้ว จะหลีกเลี่ยงไม่ทักทายอย่างไรดี 　　“สวัสดีค่ะ“ 　　“พอดีเลย” คำว่า ‘พอดีเลย’ มันทำให้เธอรู้สึกกลายเป็นคนที่ฟ้าส่งมาอย่างถูกเวลาอะไรแบบนั้น 　　“หือ…? พอดีอะไรคะ” 　　“ฉันว่า ฉันคิดไอเดียจะเขียนกลอนไม่ออกน่ะ ถ้าเธอพอจะแนะไอเดียได้“ สมกับเป็นบุตรอะพอลโลอย่างไรอย่างนั้น ฉายาของเวอร์จิลเนริสซาก็พอจะรู้มาบ้างเล็กน้อย เธอยืนนิ่ง ยกสองมือขึ้นกอดอกขณะสนทนากับเขา ใบหน้าที่ดูอ่อนเยาว์กว่าอายุนึกคิดอยู่ชั่วครู่ เกรงจะทำให้เขารอนาน 　　“อะไรง่าย ๆ เป็นไงคะ อะไรที่รู้ ที่คิดอยู่ในหัวเรียบเรียงมันออกมา คงจะง่ายกว่าการเขียนอะไรที่ไม่รู้น่ะ” เนริสซาบอกเขาไปยาวเหยียด เวอร์จิลพยักหน้ารับฟังอย่างตั้งใจ แล้วเขาก็ทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้อีกรอบ 　　”ประลองคำกับฉันสักหน่อยไหม“ หาาา… เนริสซาอยากจะอุทานออกมาอย่างนั้น ถ้าปกติเธอไม่ใช่คนที่ชอบคิดว่า การปฏิเสธคือการหักหาญน้ำใจ 　　”คือ…“ คนถูกชวนอึกอัก แต่ก็ทิ้งตัวลงนั่งตามเขา 　　“งั้น…คีย์เวิร์ดเอาเป็น…เทพกรีกดีไหมคะ“ เวอร์จิลพยักหน้าคล้ายกำลังครุ่นคิดอยู่ในใจ ก่อนที่เขาจะเสนอตัวเป็นคนเริ่มก่อน เนริสซาเองก็ไม่ต่าง ความคิดมันโลดแล่นในหัว โลดแล่นในแบบที่จับต้นชนปลายอะไรไม่ถูก 　　“ท้องนภาสายฟ้าฟาดว่าด้วยซุส 　　ผืนสมุทรโพไซดอนปกรักษา 　　อะพอลโลสุริยันแฝดจันทรา 　　เหล่าพรานป่าอาร์เทมิสจ้าวพงไพร” ตายล่ะ… เนริสซาฟังเขาแล้วกระพริบตาปริบ ๆ เธอพยายามรีดเค้นเอาทุกอย่างในสมองมาต่อกลอนให้เขา 　　“ฉันจะพยายามสุดความสามารถนะ 　　ใต้พิภพแดนลี้ลับคือฮาเดส 　　ครองนิเวศน์ร่วมเพอร์เซ(โฟนี)เก๋ไฉน 　　เรื่องสงครามแอรีสมิห่างไกล 　　ผู้ทรงภูมิกล่าวได้อะธีนา“ 　　“มิสเตอร์ดีดื่มด่ำร่ำน้ำไวน์ 　　อะโฟรไดรท์ขึ้นชื่อลือเสน่หา 　　เหนือเทพี อื่นอื่น องค์เฮรา 　　แม่ธัญญาดีมิเทอร์ผู้บันดล” เวอร์จิลต่อจิ๊กซอว์ชิ้นต่อไปแบบไม่คิด ต่างจากเธอโดยสิ้นเชิง… กรีดเลือดคงง่ายกว่า พูดจริง ๆ 　　”แลอีกหนึ่งเทพส่งสารเคียงไอริส 　　คือเฮอร์มีสนำวิญญาณผู้สับสน 　　เฮฟเฟตัสช่างประดิษฐ์แสนอดทน 　　เมื่อแสงพ้นขอจงหลับกับฮิปนอส“ 　　”เชิญเทพฝันมอร์ฟีอัสมาสู่จิต 　　เวทย์สถิตเฮคาทีมีบอกสอน 　　เนเมซิสผู้ลงทัณฑ์ตัดบทตอน 　　ผู้เคาะค้อนในผลกรรมตามตำนาน“ คล้ายว่าสมองของเธอจะวิ่งสุดกำลังได้เท่านี้ เนริสซาบอกเขาว่า เธอคิดอะไรไม่ออกอีกแล้ว 　　”ฉันต่อแอมฟิไทรต์ให้ไหม 　　“ โอ้.. ไม่เป็นไรเลยค่ะ ไว้คราวหน้า ถ้าเราเจอกันอีก หวังว่าพอจะช่วยให้เบาขึ้นได้นะคะ” ㅤ

ㅤ 　　　　𝘐 𝘥𝘰𝘯𝘵 𝘬𝘯𝘰𝘸 𝘴𝘰 𝘸𝘦𝘭𝘭 𝘸𝘩𝘢𝘵 𝘐 𝘵𝘩𝘪𝘯𝘬 　　　　𝘜𝘯𝘵𝘪𝘭𝘭 𝘐 𝘴𝘦𝘦 𝘸𝘩𝘢𝘵 𝘐 𝘴𝘢𝘺. 　　　　𝘍𝘭𝘢𝘯𝘯𝘦𝘳𝘺 𝘖’𝘊𝘰𝘯𝘯𝘰𝘳 　　　　#HBxCC_เควส ㅤ