𝐀𝐧𝐞𝐦𝐨𝐢𝐚

گفتم: "یادِ بعضی آدما هیچ‌وقت تمومی نداره؛ با اینکه نیستن، با اینکه رفتن... ولی هیچ وقت خاطراتشون تموم نمیشه" گفت: ولی همین که نیستش... کم‌کم همه چی تموم میشه. گفتم: بودنِ بعضی از آدما، تازه بعد از نبودنشون و رفتنشون شروع میشه....

در دنيايى كه عشق و محبت و دوستى تاوان دارد در روزگارى كه حوصله‌ها به دمى بند است جايى كه دوست داشتن بشود زهر مار و درد بى درمان هواى خودت را خودت داشته باش كه به آدمى كه هيچ به ديوار هم كه تكيه كنى بايد تاوان بدهى... . . . بریم دنبال بدبختی