Wywiad: „Sztuczna inteligencja mutuje. I nie mamy pojęcia, co robi” | Connor Leahy youtu.be/Ke1wYfi6xJs

Nie ulega wątpliwości, że to historyczny dzień dla AI. Być może najważniejszy. I jeśli miałbym wskazać moment, gdy ludzkość otrzymała tzw. AGI, to chyba dziś. OpenAI dało światu to, co Wojciech Zaremba obiecywał mi w październiku 2024. Astrę. Nowy model. AI, która zdaje się rozumieć abstrakcję. Do rzeczy. Premierę miał przed chwilą w USA model GPT6 Astra. W momencie, gdy jesteśmy w San Francisco, gdy widzieliśmy się z zespołem Open AI wydali model, który osiąga bezprecedensowe wyniki w testach mierzących ogólne rozumowanie i zdolności naukowe. Blisko 98-99% na ARC-AGI-3 (wraz z zaawansowaną uprzednią strukturą agentową), 97.6% na FrontierMath Tier 4 oraz wysokie wyniki na GPQA Diamond. To jest kosmos. Fable przy tym to … Model wykazuje skokową poprawę w kontrolowaniu środowisk systemowych (np. wynik 72.6% na OSWorld), potrafiąc samodzielnie klikać, przeszukiwać przeglądarki, zarządzać terminalem oraz wykonywać wieloetapowe zadania biuro-techniczne (jak projektowanie w CAD czy kodowanie) w czasie o połowę krótszym niż jego poprzednicy. Połowę! Astra potrafi generować własne, zwarte notacje i systemy symboliczne do rozwiązywania całkowicie nowych, niespotykanych w danych treningowych środowisk, co przypomina ludzką zdolność adaptacji. Za chwilę będzie dostępny w całej Europie. Prawda jest taka, że kończy się pewna era dla matematyków teoretycznych. Już Dawid Kielak mój przyjaciel z Oxfordu i wybitny matematyk mówi mi, że muszą natychmiast zmienić program studiów w tym doktorskich. AI szuka dowodów, twierdzeń. Człowiek traci ostatni przyczułem przypisany tylko jemu w abstrakcji. Rozumienie matematyki abstrakcyjnej. Tak mówi tu dziś każdy, kto korzystał z Astry. Krytycy zwracają jednak uwagę, że część tych wyników (np. na ARC-AGI) zależy w dużej mierze od zewnętrznego oprogramowania orkiestrującego (tzw. harness / agentycznego stelaża), a nie samej wagi modelu, co sprawia, że debata o tym, czy to już pełnoprawne AGI, wciąż pozostaje otwara. Nie zgadzam się. Zarzucanie modelom takim jak GPT-6 Astra, że ich sukces wynika z zewnętrznego stelaża agentycznego (harness), opiera się na przestarzałym rozdziale między „czystym” modelem językowym a oprogramowaniem wokół niego. W erze systemów autonomicznych ta granica traci sens. Mnie osobiście przeraża to, że w czasie, gdy na świecie żyją ludzie nie korzystający z Chata GPT, są ludzie, którzy wpatrzeni w AI będą biegli w tempie nie do nadgonienia. Świat się tak podzieli, że wręcz wyewoluujemy od odrębnych ras ludzkich. Ludzie w głębokiej Afryce czy Ameryce Południowej bez dostępu do telefonów i Ci sami ludzie, którzy będą dzięki AI rozwiązywać problemy milenijne. Przeraża mnie też, że tylko w rok tylko w Polsce zgodnie z danymi GUS o 17 % wydłużył się czas poszukiwania nowej pracy. Naprawdę setki zawodów zniknie. Ja osobiście uważam, że my nie jesteśmy na to gotowi. Robię co mogę, by naszych stypendystów na to przygotować. Jestem jednak oszołomiony tym co czytam i widzę o Astra. Obejrzyjcie nasz film w komentarzu.