F. Sibel Gürcihan

SİPERDEKİ VESÂET: KÜRESEL İLAÇ KARTELLERİNE TESLİM OLAN "MİLLÎYETÇİ" SİYASETİN İFLASI ​Millî egemenlik kavramının yalnızca sınır hatlarında,askerî doktrinlerde ya da süslü retoriklerde tecelli ettiğini sanan sığ bir siyasal aklın, küresel sistemin en stratejik kuşatma hatlarını ıskalaması kaçınılmazdır. Bugün "milliyetçilik" iddiasıyla ortaya çıkan fakat millî bünyenin biyolojik, gıdasal ve tıbbî bağımsızlığını küresel kartellerin inisiyatifine terk eden siyasî hafızasızlık,tarihsel bir ihyânın değil, açık bir iflasın resmidir. ​Büyük Atatürk’ün Cumhuriyet’in kuruluş yıllarında sergilediği tavizsiz anti-emperyalist duruş, yalnızca sahadaki işgalci ordulara değil; manda zihniyetine, küresel sermaye odaklarına ve Batı merkezli etki ajanlıklarına karşı da amansızdı. Halide Edip ve İlk TBMM Hükümeti’nin Sıhhiye Vekili (Sağlık Bakanı) olan eşi Dr. Adnan Adıvar örneğinde tezahür eden tarihsel ayrışma ve tasfiye, tam da bu radikal hatta dayanmaktadır. Bu isimlerin Türkiye’den gitmek zorunda kalmalarının (kovulmalarının) arkasındaki temel dinamik; Cumhuriyet’in ilanından itibaren sağlık, ilaç ve aşı politikalarında tam bağımsız millî bir çizgi mi izleneceği, yoksa Anglo-Sakson tıp cemiyetlerinin, fonlarının ve uluslararası merkezlerin vesayetine mi boyun eğileceği kavgasıdır. Atatürk, henüz Hıfzıssıhha’nın harcını kararken yerli aşı ve tıbbî üretimi bir "Devlet Güvenlik Doktrini" olarak kodlamış; sağlığı Batı’nın denetimine açmak isteyen manda yanlısı zihniyeti Devletin karar mekanizmalarından söküp atmıştır. Bu tarihsel derinlikten yoksun bir genel başkanın, bugün "millî" olduğunu iddia ederken küresel biyopolitiğin ve yabancı ilaç lobilerinin figüranlarını kadrosuna katması, basit bir gafile düşme değil, tarihsel hafızasızlığın tescilli belgesidir. ​Türkiye’nin bağımsızlık tarihi,gıda ve sağlık alanındaki bu örtülü küresel işgallere karşı direnenlerin ve bedel ödeyenlerin mirasıyla doludur: ​Osman Nuri Koçtürk’ün Mirası: Türkiye’de beslenme rejimini,yok edilen tarım topraklarını ve Amerikan yardımlarının arkasındaki küresel gıda kartellerini ilk ifşa eden; "Tarım Dede" Osman Nuri Koçtürk’ün birikiminden bihaber olan bir siyaset anlayışı, gıda egemenliğini koruyamaz! ​Naci Doğan’ın Şehâdeti: 29 Ağustos 1980’de suikast sonucu katledilen Bursa Eczacı Odası Başkanı Eczacı Naci Doğan’ın temsil ettiği yerli eczacılık ve millî ilaç mücadelesini unutanlar,Türk milletinin sağlığını uluslararası ilaç tekellerinin insafına teslim eder! ​Bengi Başer ve Esin Şenol gibi figürlerin sistem içi geçişgenliği ve muhalefet vitrinlerinde konumlandırılması,münferit bir siyasî tercih değildir.Bunları Chatham House Partisi’nden (CHP) devralıp kendi kadrosuna kattıran akıl ile Bursa/Orhangazi’de Cargill’e sınırsız imtiyazlar vererek tarım topraklarımızı ve yerli tohumumuzu felç eden akıl aynı merkezden kumanda edilmektedir. Küresel biyogenetik,hibrit tohum ve farmasötik kuşatmanın işleyişini kavramak için en azından Soner Yalçın’ın Kara Kutusu ile Saklı Seçilmişler eserlerini bile okumaktan imtina eden bir genel başkan; ne kendi partisindeki Ali Şehirlioğlu gibi isimlerin sessizliğini sorgulayabilir ne de Türk milletinin hak ve menfaatlerini koruyabilir. ​Millî şuur,evvela millî sıhhatî ve genetik bütünlüğü savunmakla başlar. "Sağlam kafa sağlam vücutta bulunur" düsturu, çok uluslu şirketlerin deneysel sıvılarına ve Pfizer gibi kartellerin dayatmalarına teslim edilmiş bir bünyeyi değil; kendi biyolojik egemenliğini sağlayan bir toplumu işaret eder. Gerçek milliyetçilik; küresel kartellerin tıp vesayetine boyun eğmek değil, Atatürk’ün emriyle kurulan ve Cumhuriyet’in göz bebeği olan Refik Saydam Hıfzıssıhha Enstitüsü’nü çağın gereksinimleriyle yeniden ayağa kaldırmak, millî aşı ve tıbbi teknoloji bağımsızlığını ihyâ etmektir. ​Kendi burunlarının ucundaki bu stratejik tehditleri göremeyen, siyaseti vitrin düzenlemesinden ibaret sanan kadrolarla ne iktidar olunabilir ne de olunduğu takdirde Türk milletinin lehine tek bir adım atılabilir!