7 EKİM ÜZERİNE TEZLER Henüz çok erken olsa da bir 7 Ekim muhasebesi yapmak gerektiği için, üç yıl boyunca süregelen sürece dair aklımda yer alanları kısa kısa yazdım. Naçizane. 7 Ekim’de işgal edilmiş Filistin topraklarına paramotorlarla sızan HAMAS mücahitleri, Ortadoğu’daki sınırları değiştirmedi, İsrail’den toprak da kopartamadı ancak dünya tarihinin seyrini değiştirecek bir sürecin tetikleyicisi oldular. 7 Ekim’in birçok sonucu var. Öncül öncül saymadan önce, söz konusu tarihte meydana gelen olayın ve devamında gelişen sürecin insanlık tarihinin önemli dönüm noktalarından birisi olduğunu düşünüyorum. Çok iddialı bir söylem de olsa 7 Ekim; tarafları, sonuçları, henüz üç yıl gibi kısa sürede getirdiği değişimler bakımından bir milattır, tarihin kilometretaşı olma niteliği taşıyan bir noktadadır. Birincisi, İsrail’in yenilmezliğinin bir vasıf değil bir itikat olduğu anlaşıldı. Milyarca dolarlık sismik ve askeri ağların, duvarların, sınır karakollarının devre dışı kalması, teknolojik üstünlükle zihinsel üstünlüğün aynı şey olmadığını gösterdi. İsrail gerçekte yenilmez değildi, yalnızca yıllar içerisindeki süreçte, medya ve geçici bölgesel dengeler bizi buna ikna etmişti. İsrail’in bütün bu kapasitesinin yanında, bir kağıttan kaplan olduğu da açıkça ortaya çıktı. Bu netice Gazze'yle sınırlı kalmadı. Kızıldeniz'de rotalar değişti, bölgesel ve küresel ekonomi-politik yeniden yazıldı, Lübnan ve Yemen hatları aynı denklemin parçası haline geldi. İkincisi, sessizce ilerleyen bir normalleşme süreci yarıda kesildi. Eylül 2020'de Beyaz Saray'ın bahçesinde imzalanan anlaşmaya bir peygamberin adı verilmişti. Ticaret hacmini, istihbarat paylaşımını ve silah tedarikini düzenleyen anlaşmalar, üç dinin ortak (!) atasının ismiyle kutsandı… İbrahim. Törenin havası da buna uygundu… Uzun bir masa, sıralanmış kalemler, kameralar için ayarlanmış el sıkışmalar…   7 Ekimle beraber, İsrail ve Körfez bölgesindekiler başta olmak üzere Arap ülkelerini normalleştirmeyi amaçlayan İbrahim Anlaşmaları ve getireceği yeni düzen projeksiyonu ciddi yara aldı. İbrahim Anlaşmalarının kurduğu denklem şuydu… ‘’Bölgenin refahı’’ ile ‘’işgalin bekası’’ aynı elmanın iki yarısı sayılacaktı. Süreç tamamlansaydı işgal bir hukuki mesele olmaktan çıkıp bölgenin kalıcı mimarisine dönüşebilirdi. Filistin davası bir arşiv dosyasına indirilebilirdi. Ancak masa devrildi. Bir avuç Filistinli mücahit masayı ve etrafındaki imzacıların planının berhava etti. Üçüncüsü, Batı kamuoyunda bir kırılma yaşandı. İsrail'in uluslararası itibarı bugüne kadar görmediği bir zarar gördü. Avrupa’nın başkentleri başta olmak üzere Batı dünyasının başkentlerinde geniş çaplı protestolar, yürüyüşler, mitingler gerçekleştirildi. New York’taki belediye seçimlerinde Siyonizm karşıtı aday olan Zohran Mamdani, Yahudi lobisinin tüm kara propagandasına rağmen, Filistin diasporasıyla beraber yol yürüyerek seçimi kazandı. Akdeniz’i aşarak Gazze’ye uluslararası yardım götürme kavgasında olan Sumud Filosundaki nüfusta da çoğunluk Batı ülkelerinin vatandaşlarındaydı. Dördüncüsü, Müslüman dünyanın kendi içinde bir turnusol işledi. Kuzu postuna bürünmüş olanlar için saklanacak gölge kalmadı. Reel-politikçiler için kaçınılmaz bir karikatürleşme süreci başladı. İslami alanda şöhretin ve uhreviliğin imtihanını tatmamış olan kürsü sahipleri için zorlu bir süreçti şüphesiz. İktidarla, belediye konferanslarından gelecek ücretlerle arasını açmak istemeyen ‘’muhafazakar şöhretliler’’, Gazze’de katledilenlerle arayı açtılar. İsrail’i ticareti, tüccarlardan; İsrailli normalleşmeyi Dışişlerindeki diplomatlardan daha çok savunan ruhban sınıfının ne denli bir çürüme içinde olduğu, bütün Müslüman kamuoyunun malumu oldu. Devamı…🔻 🔻 🔻