𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) (@EMA_ChionZ) header
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) (@EMA_ChionZ) profile picture

ᴄʜɪᴏ́ɴ ᴢᴀɪɴᴜʟ || ɴᴇʟɪᴏꜱ ʏ.1 || ᴇʟꜰ || ɪᴄᴇ❄️ || ᴄᴏ-ʀᴏʟᴇ-ꜰʟɪʀᴛ ᴅᴍ 24/7 || ꜰᴏʀ #ᴇᴍᴀ_ᴄᴏᴍᴍᴜ ᴏɴʟʏ || profile cms :: BLUECAT

Joined July 2024
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) retweeted
(มาย้อนหลังค่ะ🥹) #EMA04 Last day อา … ทำอะไรไม่ได้ซักอย่าง แบบนี้จะไปปกป้องใครได้ มือสั่นเขาของมังกรหนุ่มสั่นเทาอย่างเห็นได้ชัด ท่ามกลางเศษซากปรักหักพัง นี่คงเป็นครั้งแรกที่สัมผัสความอ่อนแอของตัวเอง … +
1
8
12
330
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) retweeted
[เกี่ยวกับการศึกษาเวทมนตร์] แม้ว่าแหล่งการเรียนรู้สุดท้ายจะได้พังทลายลงไปแล้ว แต่จากเรื่องราวของความจริงทั้งหมดที่เกิดขึ้น ทำให้รัฐบาลโลกกับสภาเวทมนตร์ ตัดสินใจว่า 'การเรียนรู้ศาสตร์เวทมนตร์ไม่ควรยุติลง' ดังนั้นพวกเขาจึงก่อตั้งวาระการประชุมขึ้นมาหลายครั้งนับจากนี้ไป เพื่อหารือว่าจะทำอย่างไรให้ผู้คนที่ได้รับความสามารถเดิมกลับมาแล้ว อยู่ด้วยกันได้อย่างมีระเบียบอีกครั้ง เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นกับโลกในตอนนี้ คือความอันตรายและความเสื่อมถอยอย่างรวดเร็ว หลังจากการหยุดนิ่งมานาน มอนสเตอร์เริ่มกระจายตัวออกไปมากยิ่งขึ้น เผ่าพันธุ์ที่เคยอยู่ในความสงบเพราะหวาดกลัว เริ่มกลับมาทวงคืนทุกสิ่ง ขณะนี้หน่วยงานอัศวินเวทมนตร์และตำรวจกำลังขาดแคลนคนเป็นอย่างมาก เพื่อยุติความวุ่นวายที่เกิดขึ้น ทางด้านเบื้องบน ได้มีการประชุมเฉพาะหัวหน้าหน่วยและคนสำคัญของรัฐบาลโลก เพื่อตัดสินใจร่างแบบแผนของ 'หน่วยงานควบคุมการศึกษาเวทมนตร์' ขึ้นมาใหม่ เพื่อจัดตั้งแนวทางรับมือ ฝึกฝนเยาวชนให้เผชิญหน้ากับโลกที่เปลี่ยนไปได้โดยเร็วที่สุด ยังไม่มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่าทุกอย่างจะเริ่มดำเนินการเมื่อไหร่ แต่พวกเขายืนยันว่าจะรีบแก้ไขปัญหาให้ได้เพื่อประชาชนทุกคน
1
9
5
10
1,987
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) retweeted
#EMA04 #EMA_Commu 📌 แบบฟอร์มกรอกข้อมูลตัวละครเพื่อรับ Code SS3📌 (ยังไม่ได้ประกาศอย่างเป็นทางการ) ทางคอมมูนิตี้ EMA ตัดสินใจจะเปลี่ยนแปลงระบบในซีซั่นต่อไปเป็นแบบ Invite Code เท่านั้น โดยมีเกณฑ์การได้รับโค้ดจากผู้เล่นสำหรับ SS2 ดังนี้ - ผู้ที่เข้าร่วม EMA04 = ได้รับการยืนยันให้ไปต่อ SS3 (ผ่านการรีแอคสถานการณ์ สตอรี่ หรือการตีมอนไม่ครบวันก็ได้) - ผู้ที่เข้าร่วม EMA04 โดยไม่หมดสภาพ (HP 0) จะได้สิทธิพิเศษไปต่อในระดับ (ชื่อยศ *อัพเดทภายหลัง*) ทันที ซึ่งถือเป็นระดับสูงกว่าคนทั่วไป (การอยู่จนถึงวันสุดท้ายได้อย่างปลอดภัย) - ผู้ที่ต้องการไปต่อ แต่ไม่ทันเข้าร่วม 04 สามารถย้อนหลังสตอรี่แล้วรีแอคส่งมาได้ ตามกำหนดการณ์ที่กำหนด เปิดรับตั้งแต่วันที่ 29 พ.ย 67 - 31 ธ.ค 67 ขอบคุณมากค่ะ forms.gle/D3SENGoywiGT3R9A7
49
3
43
2,920
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) retweeted
#โรลเปิด 29 NOV E.S.837 | ไลเซลันด์ : 13.00 เสียงของรองเท้าหนังหยุดที่หน้าสถาบัน มันยังคงสภาพรักษาไว้บางส่วน ไม่ได้พังราบไปเสียหมด แต่ก็ยังคงอยู่ในการดูแลของสภาเวทมนตร์ อันตรายขนาดที่ต้องกำหนดเวลาเข้าออก ดวงตาคำสาปสีดำสนิทมองมันนิ่ง ราวกับเห็นภาพความทรงจำหลากสีอยู่ในนั้น ' จนป่านนี้ คิดจะหายไปดื้อๆหรือไง เอนดี้ ' ' ไม่สงสารพวกเขาหรือไง... ' ลมหายใจผ่อนออกมา ก่อนจะเอาผ้าคลุมขึ้นคลุมไหล่ ทั้งสีผมสีตาเครื่องแบบ รวมถึงตราสลักที่ฝ่ามือของคาร์ลอสนั้นเปลี่ยนไปหมด ป่านนี้พวกเขาคงแยกย้ายกันหมดแล้วสินะ เขาไม่ได้คาดหวังจะให้เด็กๆจำเขาได้ เพราะตัวเขาในตอนนี้...มันน่าผิดหวังจริงๆ
7
24
8
31
2,650
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) retweeted
[#EMA04] The Truth . . ห้องขังเงียบไม่มีแม้แต่เสียงรบกวนใด ยกเว้นแต่เสียงของเหลวสีเข้มที่หยดกระทบพื้น ไม่นานนัก เสียงของผู้คุมขังก็ร้องโหยหวน ดวงตาของแวมไพร์เหลือบมองด้วยความสงสัย ร่างกายที่ทนทานต่อคำสาปนั้นสั่นไหว มันร้อนไปทั้งกาย . . แวมไพร์ผู้ซึ่งไม่รู้อะไรเลยว่าโลกภายนอกเป็นเช่นไร แต่... " อั่กก! " เสียงตะโกนดังเพราะความเจ็บปวดจากตราวัฎนภาบนผ่ามือนั้นดังลั่นห้องขัง ภาพมากมายไหลเวียนเข้าสู่ความทรงจำ ปวดหัวทรมาน มากจนไม่อาจทนได้อีกต่อไป . . โลหิตสีเข้มไหลออกมาจากดวงตา สมองเริ่มรับไม่ไหว ภายในโสตประสาทมีภาพการฆ่าฟันมากมาย พระจันทร์สีชาดปรากฎเหนือหัว ภาพของแวมไพร์ผู้ที่พยายามต่อสู้เพื่อปกป้องใครสักคน แต่ไม่อาจรู้ว่าเป็นใคร เรือนผมสีน้ำเงินยาว พาดผ่านหน้าของเขาไป เช่นเดียวกับชายเส้นผมสีม่วงที่แสดงใบหน้าเกรี้ยวกราด . . และสุดท้าย เป็นภาพที่ตัวเขายืนอยู่กลางทะเลสาปเลือด...เงยหน้ามองดวงจันทร์สีแดงที่เปรียบเหมือนบ้าน และผู้นำทางของตน ในหัวเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ . . . ภาพทุกอย่างตัดไปพร้อมสติที่เลือนหาย และลมหายใจที่แผ่วลง
20
20
706
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) retweeted
#EMASS2 Last Event ประเภท: รีแอคชั่นและการแต่งเติมประวัติของตัวละคร (ตามใจอยาก) ในเรื่องราวสุดท้ายนี้ ทางเราได้เปิดเผยความจริงทั้งหมดของโลกยุคสงครามให้ทุกคนได้รับรู้ ซึ่งผู้ที่มีตราวัฎนภาทุกท่าน จะมองเห็น ‘อดีตชาติ’ ของพวกเขาเองในยุคสงคราม ว่าเกิดอะไร ทำอะไรไว้ และถูกใครสังหารมา ความทรงจำที่รุนแรงในสงครามทุกรูปแบบ สามารถเล่นได้หมด ไม่มีกฎเกณฑ์ ไม่มีข้อจำกัด **โปรดติด TW ทุกอย่างไว้ให้ชัดเจน ซ่อนภาพที่มีความรุนแรง หรือลงในเว็บไซด์เฉพาะทางเท่านั้น** ข้อมูลเบื้องต้นยุคสงคราม docs.google.com/document/d/1…
29
24
1,417
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) retweeted
#EMA04 "ไม่จริง...น่า" เอลล่ามองการจับกุม อ.ประจำบ้านเนลิออสอย่างไม่เชื่อสายตา ข้อหานั่น...ดูยังไงก็ใส่ความ "ปล่อยอาจารย์--อ๊ะ อย่ามายุ่งกับฉันสิ!" เอลฟ์สาวพยายามดิ้นไม่ให้เหล่าแพทย์ลากตัวเธอออกไป แต่ไม่เป็นผล "อ.คาร์ลอส!!" เสียงตะโกนไร้ความหมายด้องก้อง ก่อนค่อย ๆ จางหายไป
#EMA04 End? แพะรับบาป ท้องนภาสาดสีแดงราวกับเผยธาตุแท้ของสงครามในครั้งนี้ ความรู้สึกเสียวสันหลังปรากฏขึ้น ในตอนที่ร่างกายของตนทรุดจนต้องใช้ดาบค้ำยันเอาไว้ " ... " ! ทันทีที่สภาเวทมนตร์ปรากฏตัวพร้อมผู้แปลกหน้า ร่างของคาร์ลอสก็ถูกสูบพลังออกไปจนหมด พร้อมโซ่ที่ลากตรึงร่างกายที่บาดเจ็บสาหัสเอาไว้ “ อั่กก! ” โซ่นั้นทำหน้าที่ไม่ต่างจากกำไลระงับเวทมนตร์ มันระงับเวทมนตร์ทุกอย่างในกายของคาร์ลอส อุปกรณ์เวทมนตร์ต่างๆ ที่เขากระจายสู่นักเรียนนั้นเสื่อมสภาพลง เพราะคาร์ลอสไม่อาจใช้พลังเวทได้อีกต่อไปแล้ว " เคีย... " ร่างกายถูกยึดยากขยับ แม้แต่พูดยังทำไม่ได้ แววตาเต็มไปด้วยความโกรธที่ตัวการปรากฎมาในตอนสุดท้าย เขาใช้แรงทั้งหมดที่มีเพื่อขยับให้หลุดออกจากโซ่ที่รัดแน่น แต่เมื่อยิ่งดิ้นรนเท่าไหร่ก็ยิ่งรัดเหมือนใยแมงมุมที่จับเหยื่อ ใบหน้าของเอลฟ์หัวหน้าหน่วยผู้ตรวจการเปลี่ยนไป ในยามนี้เขาไม่เหมือนเดิม แต่รอยยิ้มยังคงเหมือนเดิม "นึกว่าจะไม่ได้เจอคุณซะแล้วคาร์ลอส ดีใจจังเลยนะครับ" เคียรอนวาดรอยยิ้มทักทายให้กับสภาพแวมไพร์ที่บาดแผลไม่สู้ดีนัก " เก่งนะครับที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่สภาพแบบนี้คงไม่ขัดขืนอะไรแล้ว " รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏบนใบหน้านั้นสมกับผู้ชนะในเกมกระดาน " ผมจะไม่พูดพล่ำทำเพลงอะไรเยอะมากมาย จงรู้เอาไว้ " ใบหน้าผู้ผยองในชัยชนะหันไปหาเหล่านักเรียนและประชาชนไลเซลันด์ " ทางสภาเวทมนตร์ขอจับกุม คาร์ลอส เบลค เฟเรซเต้ ในข้อหาผู้เสกคำสาปหายนะและเวทมนตร์โบราณ จนทำให้เกิดผลกระทบวงกว้างต่อไลเซลันด์ จนกว่าจะสอบสวนจนสิ้น บุคคลผู้นี้จะอยู่ในฐานะผู้ต้องโทษประหาร " รอยยิ้มสะใจปรากฏบนหน้าของผู้นำที่แท้จริงอย่างชัดเจน หลักฐานความผิดหลายประการถูกกระจายไปทั่วโลกตั้งแต่เมื่อวาน บุคคลที่ใช้เวทมนตร์โบราณสร้างคำสาประดับโลกขึ้นมา คนที่ทำให้ทุกคนในสนามรบโดนลูกหลงจนเสียชีวิตเพราะเวทโบราณ คดีของคาร์ลอสเรียงกันยาวเยียดเสียจนอ่านทีเดียวไม่หมด " ไม่... " ดวงตาเบิกโพลงกว้างในยามที่รู้สิ่งที่ตัวเองจะได้รับ กระจกอันเป็นภาพความทรงจำหลากหลายค่อยๆ แตกเป็นเสี่ยงๆจมดิ่งสู่ห้วงลึกของจิตใจ ร่างกายเย็นชาวาบไปทั่วผิวกาย มือกำหมัดแน่นเหมือนจะพยายามคว้าไปที่เคียรอนแต่มันก็ไม่เป็นผล ' ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้ ' ' มันจบแล้วงั้นหรือ.... ' ดวงตาสีแดงทั้งสองข้างมองไปยังเคียรอน " พวกแกชนะแล้ว... " "หึ ขอบคุณที่ชมครับ" แวมไพร์ไม่แม้แต่จะพูดคำใดออกมาหลังจากนั้น เขาเลือกที่จะเงียบและยอมจำนนต่อชะตา ดวงตาไร้ชีวาหันไปมองตามเสียงเรียก ของเหล่าผู้ที่เอ่ยชื่อของตนออกมา แต่...มันก็มีเพียงรอยยิ้มบางที่ตอบรับ ราวกับว่านี่คือบทเรียนสุดท้าย ที่เขาอยากจะสอนและฝากมันเอาไว้ กับผู้รอดชีวิตทุกคน ' จงก้าวต่อไป ' ' และเข้มแข็งด้วยตัวเองให้ได้ ' ในทันใดร่างของคาร์ลอสก็ถูกสภาเวทมนตร์พาไป และหายไปพร้อมกับความมืดของรัตติกาล . . ทิ้งเอาไว้เพียงภาพสุดท้าย . . โดยที่ไม่อาจรับรู้ได้เลยว่าเรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไป
29
9
33
2,822
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) retweeted
#EMA04 | Night 5 00:06 ป่าเมเปิ้ลของบ้านฮาเซล วังวนวสันต์ผันแปร สวนป่าใบไม้แดงแห่งความทรงจำของพวกเราบ้านฮาเซล... ไม่สิ...บัดนี้มันเป็นเพียงเศษซากความทรงจำของพวกเราไปแล้ว ร่างของแวมไพร์หนุ่มเทเลพอร์ตกลับมายังที่แห่งนี้เพื่อทำบางสิ่ง ดวงเนตรคู่งามกวาดสายตามองรอบๆเขาวงกตป่าเมเปิ้ลที่ก่อนหน้ามันช่างงดงามและอบอุ่น อบอวลไปด้วยความรู้สึกต่างๆที่พวกเราส่งต่อกันมาเสมอ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าพวกเรารู้สึกกับที่นี่มากกว่าเป็นเพียงแค่ที่พักผ่อนฆ่าเวลา เรื่องสนุกมากมายที่เราทำไปด้วยกัน ร่วมมือกันเปลี่ยนให้มันเป็นสถานที่แสนสุข ที่หลบซ่อนและการกลั่นแกล้งตามประสา แม้จะมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นหลายครั้งกับไม้แดงเหล่านี้แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่เลยเพราะเราควบคุมได้ ที่แห่งนี้เป็นมากกว่าความทรงจำช่วงหนึ่ง... หากเพียงต้องการเราก็จะมองเห็น...ความทรงจำต่างๆฉายภาพขึ้นมานับไม่ถ้วน ช่างน่าคะนึงหา แม้เราชาวฤดูใบไม้ร่วงมักจะไม่ค่อยแยแสกัน ต่างคนต่างมีโลกของตัวเองแค่ไหน แต่สุดท้ายเราก็ไม่เคยทิ้งกัน ราวกับความต่างที่เข้ากันดี รอยยิ้มผลิบานบนใบหน้ายามที่นึกถึงเรื่องเหล่านั้น แต่ก็ไม่นานนักเมื่อหันมองกับความจริงที่เกิดขึ้นกับป่าแสนงามเหล่านี้ เรื่องทุกอย่างเกิดขึ้นโดยที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวป่าไม้แสนสวยงามแห่งความทรงจำเหลือเพียงแค่ชื่อในช่วงค่ำคืนเดียว ลีโอเนลเดินเข้าไปเรื่อยๆมองสภาพสถานที่ที่เขารักได้พังลงไปอย่างช้าๆ รากไม้เน่าเสีย ต้นไม้นับร้อยล้มตาย ใบไม้สีส้มแดงแสนงดงามร่วงหล่นลงจนหมด ทำอะไรไม่ได้เลย แวมไพร์หนุ่มลากเสียงถอนหายใจยาวก่อนจะเริ่มเปล่งเสียงเรียกใครสักคน " เอนดี้ เธออยู่ไหม " สิ้นเสียงเอ่ยเรียก แมวตัวสีม่วงที่กำลังใส่ชุดนักเรียนอยู่ก็กระโดนมาตรงหน้าเขา แมวแสนน่ารักของบ้านเราที่ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็พ่อของบ้านเราชัดๆ แถมชื่อที่ให้เรียกนั่นอีก ร่างสูงย่อตัวลงนั่ง สองแขนเอื้อมไปข้างหน้าแล้วอุ้มเจ้าวิฬาร์สีม่วงขึ้นมาก่อนจะลุกขึ้นยืนอีกครั้ง ใบหน้างดงามก้มลงมาถูไถกับแมวตัวใหญ่ในอ้อมกอดคลอเคลียกับอยู่แบบนั้นครู่หนึ่ง " มีอะไรหรอ " เจ้าตัวในอ้อมกอดเอ่ยถาม ลีโอเนลอ้ำอึ้งอยู่สักพัก ใบหน้านั้นดูเศร้าหมองก่อนจะเริ่มขบแม้มริมฝีปากแน่น เขาตั้งสติแล้วยอมพูดออกมา " ต้นไม้พวกนี้ตายกันหมดแล้ว...แถมยังส่งกลิ่นที่ไม่ดีออกมาอีก " เขาเอ่ยเสียงแผ่วลง " ถ้าฉันจะ— " " ได้สิ " เสียงทุ้มหวานเอ่ยยังมิทันสิ้นกลับได้คำตอบรับกลับมาแล้ว ราวกับว่าเจ้าตัวรู้อยู่แล้วว่าเขามาที่นี่เพื่ออะไรทั้งๆที่สภาพขอป่าไม้แดงนี้เละขนาดไหน " แต่ว่า... " " ไม่เป็นอะไรหรอก ทำเถอะ ถ้าปล่อยทิ้งไว้คงแย่กว่าเดิม " เป็นจริงตามที่แมวตาสองสีพูด ลีโอเนลชั่งใจอยู่หลายวันในขณะที่มองต้นไม้เหล่านี้ ความทรงจำทุกอย่างของพวกเรา ความทรงจำตลอดหลายร้อยปีของคุณพ่อ หากเผาไป มันจะหายไปตลอดกาลไหม... " ข้าจดจำทุกสิ่งเอาไว้แล้ว " ราวกลับถูกอ่านความคิดซ้ำๆอยู่อย่างนั้น แต่ถึงกระนั้นเจ้าแวมไพร์หนุ่มก็คลี่ยิ้มออกมาได้ นัยน์ตาสีโกเมนมองภาพอดีตสวนเมเปิ้ลที่เขามักมานอนเล่นบ่อยๆอีกครั้งที่บัดนี้มันช่างน่าเวทนา ฝ่ามือซ้ายเลื่อนไปยังเบื้องหน้า เปลวเพลิงสีสวยถูกจุดประกายและค่อยๆแผดเผาอดีตไม้งามเหล่านี้อย่างช้าๆ แต่ไฟงามลุกพล่ามพวกนั้นกลับดูไม่เหมือนสิ่งที่กำลังทำลายป่าไม้้น่าพวกนี้เลย ไม่อยากทำลายพวกมันเลย อยากรักษาทุกสิ่ง...ของเขาเอาไว้ อัคคีพิบัติที่ครั้งนึงนั้นทำลายทุกสิ่งจนพินาศ ครานี้กลับแปรผันกลายไปอัคนีอบอุ่นที่คอยเยียวยาทุกสรรพสิ่งแทน แม้อดีตไม่งามเหล่านี้จะถูกเผาจนแทบกลายเป็นเศษซากธุลีแต่ความรู้สึกกลับบอกว่าไม่ใช่ การรับรู้พวกนั้นราวกลับถูกโอบกอดและร่วงลงกลับสู่ผืนดินที่เกิดมา ละอองจากการเผาซากต้นไม้แดงล่องลอยอยู่กลางอากาศและถูกกระแสลมพัดพาปลิวว่อนไปทั่วเอสเฟอเทีย เปลวเพลิงอบอุ่นโอบกอดผู้คนให้ผ่อนคลายและรักษาตามจุดประสงค์ของผู้ใช้ที่ต้องการรักษาสิ่งสำคัญของคนสำคัญของเขา " ผมขอโทษนะ...คุณพ่อ " " ไว้ผม...จะปลูกให้ใหม่นะ " หยดน้ำตาสีใสไหลอาบแก้มนวลหลากหลายความรู้สึกท่วมล้นข้างในอกโดยมีวิฬาสีม่วงตัวใหญ่ในอ้อมแขนคอยปลอบประโลมอยู่ข้างกาย ความรู้สึกนั้นหายวับไปทันทีเมื่อเขาสังเกตเห็นบางสิ่งที่เปลี่ยนไป เปลวเพลิงของเขาเปลี่ยนไป " ก็ทำได้แล้วนี่ เจ้าน่ะ " เจ้าของเปลวไฟก้มลงมองอีกสิ่งในอ้อมแขน เขารู้ว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร รู้ดีเลยล่ะ " รีบกลับไปได้แล้ว เจ้าอยากปกป้องมิใช่หรือ " เขายิ้มออกมา นั่นสินะ อยากปกป้องทุกสิ่งเอาไว้.... ร่างของทั้งสองเทเลพอร์ตเข้ามาข้างในบ้าน ลีโอเนลวางเจ้าวิฬาร์สีม่วงลงที่เบาะนั่งเล่น " ฉันไปก่อนนะ " " ช่วยรอให้ฉันกลับมากอดอีกทีด้วย "
1
22
3
23
1,104
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) retweeted
เมื่อบอกลาจบร่างสูงหยิบเสื้อคลุมแล้วเทเลพอร์ตกลับมายังสมรภูมิสนามรบที่แสนวุ่นวายอีกครั้ง แต่ครานี้เขาจัดการกับความรู้สึกทุกอย่างที่ค้างคาเอาไว้ได้แล้ว หากไม่ทำตอนนี้ จะไปทำเอาตอนไหน ฝ่ามือซ้ายยื่นออกไปยังเบื้องหน้า อัคนีสีหวานก่อตัวกันขึ้นและลุกพล่านส่องแสงสว่างยังรอบทิศ วงแหวนเวทมนต์วงใหญ่ปรากฎขึ้นใต้ผืนเท้าพร้อมๆกับร่างทั้งร่างลอยขึ้นสู่อากาศ เปลวไฟสีหวานห่อห่อหุ้มไปทั้งร่างกายของแวมไพร์อายุราวๆมากกว่าสองร้อยปี ใบหน้าที่งดงามมักประดับประดาไปด้วยรอยยิ้มสวยหวานบัดนี้กลับเปลี่ยนไปเป็นสีหน้าที่สุขุมแล้วจริงจังเมื่อมองอุปสรรคตรงหน้ามิต่างจากผู้ใด เคยมีคนผู้หนึ่งเคยพร่ำสอนเอาไว้เมื่อครั้นที่เขายังละอ่อนไว้ว่า หากเจ้านั้นอยากจะปกปักรักษาสิ่งใด จงอย่าได้คิดว่าต้องทำลายภัยเพียงเท่านั้น การป้องภัยมิใช่แค่การทำลาย และการรักษาสิ่งใด มิใช่แค่ลงมือทำแต่จงใช้ใจด้วย " หึ... " สิ่งนั้นในวัยเด็กเขาไม่เคยทำมันได้สักครั้ง การรักษาพวกนั้นไม่ใช่ทางของตัวเขาเลยสักครั้ง ไม่สิ...ก็เคยทำได้ไม่ใช่หรอ อยากที่เด็กพวกนั้นเคยพูด แม้เราจะไม่รู้ตัว เลออน อกาธ่า รูจ แล้วก็....เอนดี้ พวกเขาบอกว่าฉันทำได้นี่ จำความรู้สึกนั้นเอาไว้ และลองทำมันอีกสักครั้ง....ลีโอ นายทำได้ เจ้าแวมไพร์พ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ดึงสติให้ตั้งมั่น แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกในสถานการณ์แบบนี้ แต่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาได้ตัดสินใจทำในสิางที่ไม่เคยทำมาก่อน ย่อมมีความหวานกลัว ' หากนั่นคือสิ่งที่เธอเลือกทำ จงอย่าลังเล ' ' ความทรงจำไม่เคยหายไปไหน มันอยู่ในใจของเธอเสมอ ' ราวกับเสียงเอื้อนเอ่ยของใครสักคนที่คุ้นเคยกันดีได้กระซิบพร่ำบอกที่ข้างหู ความรู้สึกหวาดหวั่นก่อนหน้าได้หายไปราวกับปลิดทิ้ง " แน่จริง ก็มาขี่คอผมแล้วพูดให้ได้ยินชัดๆสิ พ่อ " วงเวทย์แห่งเปลวเพลิงสีหงเสนเปล่งแสงใต้ผืนเท้าของผู้คนในสมรภูมิรบแห่งนี้ เตโชสีหวานลุกพล่ามบนร่างกายของทุกคน เยียวยา โอบกอดและรักษาบาดแผลจนหายดีราวกับมันไม่เคยมีอยู่ เปลวไฟแล้วไม่ได้ให้ความรู้สึกร้อนแม้แต่นิดเดียว กลับกัน มันให้ความรู้สึกราวกับว่าให้กำลังใจอยู่เสียมากกว่า [ safe for all ] อัคคีพิทักษ์ปกปักษ์ป้องภัย " ฝากที่เหลือด้วยล่ะ...ทุกคน " เปลวเพลิงกอบกุมเริ่มมอดดับ ดุจร่างของผู้ใช้ที่ร่วงล่นลงสู่ผืนพิภพอย่างช้าๆ หยาดน้ำตาสีใสที่ไหลออกมาถูกย้อมด้วยโลหิตสีเข้ม แบบนี้ พอจะเป็นรุ่นพี่ ที่น่านับถือสำหรับพวกเธอหรือยังนะ หึ...รักพวกเธอจัง เจ้าพวกเด็กน้อย.... ----- [ผลกระทบเชิงสตอรี่] ผู้คนที่อยู่ในเขตหอพักหรือใกล้ๆหอพัก 5 ฤดูกาลจะเห็นไฟไหม้ป่าเมเปิ้ลของบ้านฮาเซลที่ลุกไหม้สักพักก็ดับลงด้วยตัวมันเอง(16 นาที) *เพิ่มเติม ไฟไหม้ไม่ได้สร้างความเสียหายอะไร เหมือนเป็นการเก็บกวาดต้นไม้ที่ตายไปแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วง ไม่เผาบ้านแน่นอน* ผู้คนที่อยู่ในเขตสถาบันเอสเฟอเทียจะสังเกตเห็นละอองไฟสีอ่อนลอยตามลมมาเมื่อสัมผัสหรือรับรู้ถึงมันจะเหมือนถูกโอบกอดด้วยไออุ่นที่ผ่อนคลายและสบายใจ บาดแผลทางกายจะถูกรักษา ผู้ที่อยู่ในสนามรบจะพบเข้ากับวงแหวนเวทมนต์ธาตุไฟที่โผล่มาได้เท้าและถูกไฟอุ่นๆ(ไม่ร้อนไม่เผา)รักษาบาดแผลและให้กำลังใจแล้วค่อยๆดับลง [ผลกระทบเชิงระบบ] ทุกคนที่อยู่ในสนาม HP/MP +10 ลีโอเนล HP/MP -19
17
6
26
1,442
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) retweeted
#EMA04 |Day6 [บัฟเชิงสตอรี่เอาไว้วาดสวยๆค่ะ💖 ไม่มีผลกับระบบ&สเตตัสใดๆ] หลังจากที่เฝ้าดูการต่อสู้ครั้งนี้มาเนิ่นนาน เด็กหนุ่มคนหนึ่งก็ได้ให้ความช่วยเหลือแก่ผู้ที่ร่วมต่อสู้กับJabberDragon เรียวนิ้วยาวกำเส้นผมที่ถูกตัดออกมาของหัวหน้าหน่วยงานตำรวจไว้มั่นพร้อมร่ายเวทย์บางอย่าง +
#EMA04 DAY6 โครม!! เสียงฟ้าผ่าดังสนั่นลงมาใจกลางสนามรบ พร้อมด้วยพลังงานเวทมนตร์บางพุ่งตรงเข้าสู่ร่างมังกร! วินาทีแรกคุณคิดว่ามีใครบางคนโจมตีระยะไกลเพื่อดับลมหายใจของมัน แต่เปล่า นักล่าหัวสมุนของมันดูทีท่าราวกับได้รับชัยก็มิปาน ทันใดนั้นจ้าวแห่งท้องนภาได้ลุกขึ้นมาอีกครั้ง! ร่างกายของมันแปรเปลี่ยนเป็นสีมืดครึ้ม นำพาสายฟ้าฟาดมายังสนามรบ วายุรุนแรงก่อตัวขึ้นรอบกาย! มังกรลุกขึ้นมาคำรามไปยังฟากฟ้า ห่าฝนเลือดนับล้านตกลงมามอบพลังให้กับมัน! อัสนีบาตฟาดฟันไม่รู้จุดจบ มันส่งผลกระทบทั่วทั้งเมืองกำลังลุกลามด้วยเปลวไฟ ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย ทิศทางที่มังกรมุ่งหน้าตรงไป คือสวนสวรรค์สุดท้ายของพวกที่ยังติดอยู่ในโลกมายา มันกำลังจะมาที่ฐานทัพเอสเฟอเทีย....! (มอนสเตอร์ประจำวันที่ 23/11/24) LAST BOSS! (ได้รับเวทกระตุ้นปริศนาเลยตื่นขึ้น)​ --- มอนสเตอร์ The Real Jabber Dragon (EVO)​ ปรากฏตัว!! HP : 144,752/200,000 --- รอบตัวมังกรปกคลุมด้วยพายุฝนและสายฟ้าฟาดตลอดเวลา พร้อมแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นทุก 5 นาที และจงอย่าประมาทเปลวเพลิงจากปากของมัน เพราะนั่นหมายถึงการลดโอกาสเห็นรุ่งอรุณของวันพรุ่งนี้! มังกรสามารถใช้พลังงานได้ครบทุกธาตุ ร่างกายของมันต้านทานทุกการโจมตีไม่ว่าจะเป็นพลังธาตุแบบใด อีกทั้งสติปัญญาของมันยังชาญฉลาด สามารถพ่นไฟสีม่วงพร้อมสั่งสายฟ้าฟาด เกิดระเบิดเป็นวงกว้างกลางสนามรบ มิหนำซ้ำวินาทีต่อมา มันยังรวมเอาวาตะมรณาเข้ากับเหมันต์เยือกแข็ง ก่อเกิดพายุน้ำแข็งกลางเวหา! (ผลกระทบเชิงสตอรี่ ทุกคนที่เข้าร่วมจะถูกโจมตีจากทุกธาตุอย่างรุนแรง) ____________________ **เงื่อนไข 1. นาฬิกาอลิซสามารถทำดาเมจ 10K ใช้ได้เลย ไม่สามารถนำไปคำนวณบัฟใดๆ เพิ่มได้อีก ติดคริไม่ได้ ใครใช้ก็ดาเมจเท่ากัน . 2. ทุกคนได้รับฮีลเพิ่มทั้งสนามเป็น HP/MP + 10 /1 ครั้ง/คน (บัฟจากเผาป่าฮาเซล) . 3. ทุกคนได้รับบัฟตีติดคริสูงสุด 25/35 5ครั้งโดยไม่เสียเลือด (จากเอซบ้านซันนิว่า) . 4. ทุกคนได้รับบัฟเป็นน้ำแข็ง 3 ชิ้นรอบตัว ช่วยกันดาเมจจากบอสได้ 3 แต้ม / และจะเพิ่มโอกาสติดคริติคอลดาเมจ +5 จากเดิม (เป็นนักเรียน npc 30 / สภาเวท บุคลากร 40) โดยใช้ได้ 3 ครั้ง/คน (บัฟจาก npc ลุควิก) . 5. ทุกคนได้รับบัฟจากเวทมนตร์ในฐานเอสเฟอเทีย +3HP/MP ทุก30นาที เป็นเวลา2ชั่วโมง (รวมเป็น+12HP/MP) (บัฟจากนักเรียนเอโบนี่) 6. คนที่ตีไปแล้วใน DAY5 สามารถตีซ้ำได้อีกครั้ง การโจมตีของบอส ทุก 200 ดาเมจ จะถูกลด 1 hp ต้องตีเป็นดาเมจคริเท่านั้น * นักเรียน | NPC นับคริที่ 20+ ขึ้นไป สูงสุด 25 * บุคลากร | สภาเวท นับคริที่ 30+ ขึ้นไป สูงสุด 35 ---- ตัวอย่างวิธีการคำนวณบอสตัวสุดท้าย นักเรียนตี 13 ครั้ง (12,20,21,21,21,21,21,21,22,21,22,21,21)​ ติดคริ 11 ครั้ง รวมดาเมจ 21+21+21+21+21+21+22+21+22+21+21 = 233 คำนวนการเสีย HP -1 จากการหักทุกๆ 200 ดาเมจ -13 จากคริ (1+1+1+1+1+1+2+1+2+1+1) รวม 14 แปลว่าตีมังกรเข้า 233 เสียเลือดตัวเอง 16 แต้ม *สามารถกลับไปฮีล HP เพื่อมาตีมังกรใหม่ได้ แต่รบกวนระบุการกระทำคร่าวๆ ในเมนชั่นเดียว* พึงระวังให้ดี เริ่มโจมตีได้!! ชีตอัพเดทสถานะมอนสเตอร์ bit.ly/Monsterfinal
1
11
12
460
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) retweeted
[ผลเชิงสตอรี่] ทุกคนได้รับการช่วยเหลือจากทีมของสภาเวทมนตร์สำนักงานใหญ่ ที่มาช่วยจากบลันธาเรีย และความร่วมมือจากหน่วยงานต่างๆ ของดินแดนรอบข้าง เส้นทางเชื่อมต่อถูกซ่อมแซมอีกครั้ง พื้นที่ใดเข้าไม่ได้ก็เปิดประตูมิติ เข้ามา ทีมแพทย์ช่วยเหลือคนเจ็บ ทีมฟื้นฟูช่วยมารักษาสนามรบ จากนี้ไปทุกคนสามารถพักผ่อนได้แล้ว สถานที่พักผ่อนคือสถานพยาบาลแห่งชาติ ทวีปบลันธาเรีย --จบ--
19
1
14
1,719
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) retweeted
#EMA04 ดินแดนแห่งเวทมนตร์ในฝันแปรผันกลายเป็นสนามรบ คลุกกลิ่นคาวเลือดและซากศพอย่างน่าสยดสยอง มอนสเตอร์จำนวนมากเดินเรียงรายเข้ามารุมล้อม มังกรที่ไม่ยอมพ่ายแพ้ ราวกับว่าพวกมันมีเจตจำนงอันแรงกล้าที่จะทำลายทวีปนี้มาเนิ่นนานแล้ว อดทน อดกลั้นเอาไว้ ต้องอยู่ภายใต้เงาของศัตรูผู้ไม่วันวางวาย เปรียบดั่งสัตว์ร้ายในกรงขัง ที่รอขยี้ขย้ำทุกคนให้ตายเพราะโกรธา ผู้นำกองทัพฝั่งสถาบันเอสเฟอเทียต่างล้มลุกคลุกคลาน หมดสภาพการต่อสู้ แม้จะพยายามทุ่มสุดตัวมากแค่ไหนพวกเขาก็ยังมี ‘ขีดจำกัด’ ที่ไม่อาจข้ามไปได้อยู่ แตกต่างจาก ‘พวกเรา’ “อุหวา สภาพย่ำแย่กันจังเลยนะ น่าสงสาร น่าสงสาร” “เอเวอลีน ถ้าเธอไม่ได้รู้สึกอย่างที่ปากพูด ก็เงียบเถอะ” “อะไรกันยะ! ฉันสมเพชพวกนั้น ก็เหมือนกับความสงสารนั่นแหละ!” “อย่าเถียงสุภาพสตรีสิครับ คุณวาลัคส์” “ใช่แล้วๆๆ คนที่เถียงฉันได้น่ะ ไม่อนุญาตให้มีอยู่ จูโน่ยังเข้าใจเลยเห็นไหมล่ะ” เหล่าบุคคลไม่คุ้นหน้าคุ้นตายืนเถียงกันอยู่บนเนินเขาสูง ประกอบไปด้วยชายร่างใหญ่สวมหมวกเหล็กคุมหัว ชายร่างสูงผมสีแดงแลดูสุภาพ กับหญิงสาวตัวเล็กเจ้าของนามว่าเอเวอลีน พวกเขามีนิสัยแตกต่างกัน เหมือนกันก็แค่รูปลักษณ์บางส่วนเช่นสีตาและการมีชิ้นส่วนร่างกายประดับด้วยวัสดุเวทมนตร์เทคโนโลยีพิเศษ… แต่พวกเขา ต่างสวมเครื่องแบบสภาเวทมนตร์ทั้งนั้น “แม้แต่ผมก็ห้ามเถียงคุณเหรอครับ อิวี่?” “อะ…!” ใครบางคนเดินตามหลังเข้ามาพร้อมเอ่ยถามหยอกล้อหญิงสาว ใบหน้าคนถามยิ้มไม่บ่งบอกอารมณ์ แต่คนถูกถามกลับหน้าซีดเซียว “ไม่มีทางค่ะ! ถ้าเป็นเคียนี่ล่ะก็ พูดถูกหมดทุกอย่างนั่นแหละ~” “งั้นเหรอครับ ดีใจจังเลย” เอลฟ์ผมทองไร้ผ้าปิดตา เดินก้าวขึ้นมาหน้าสุดเพื่อมองดูสนามรบจากมุมนี้ สภาพของมันย่ำแย่มาก ดวงตาสีแดงดำปรายมองความเลวร้ายไร้ที่สิ้นสุด สลับกับสีหน้าสิ้นหวังของชาวบ้าน ที่เห็นจะยังดูไหวอยู่…คงมีแค่นักเรียนไม่กี่คนที่ไม่อยากยอมแพ้ อยากจะรอดกลับ เชื่อมั่นว่าถ้าเรื่องเลวร้ายตรงนี้จบลง ทุกคนจะสามารถกลับไปเล่นสนุกได้ด้วยกันเหมือนเดิม? การติดอยู่ในลูปของภาพมายานิรันดร์มานาน ส่งผลให้บางคนยังคงยึดมั่นว่าทุกสิ่งจะกลับมาสินะ นั่นก็ไม่เลว แต่นั่นไม่มีทางหรอกครับ เพราะบนโลกนี้ไร้ซึ่งดวงตะวันและจันทราที่โอบกอดพวกคุณไปแล้ว “พวกเราควรไปกันเลยไหมคะ? หรือรอให้เจ้าพวกนั้นตายหมดก่อน?” เอเวอลีนถามอีกครั้ง แต่หนนี้จูโน่กลับตอบให้แทน “ปล่อยให้ตายหมดไม่ได้หรอกครับ ต้องเหลือพวกใจกล้าเอาไว้จำนวนหนึ่ง ตอนที่โลกเปลี่ยนแปลงไปเพราะอะไร จะได้มีพยานสักหน่อย” “ถูกต้องแล้วครับ อำนาจที่ได้มาซึ่งการซื้อขายหรือยึดครอง มันไม่ถาวรหรอก” “...” “ต้องทำให้สิ้นหวังเสียก่อน แล้วปรากฎตัวในยามท้อแท้ นั่นแหละถึงจะเป็นอำนาจที่แท้จริง” เคียรอนแสยะยิ้ม เมื่อนึกถึงการควบคุมจิตใจคนที่ง่ายดายกว่าการใช้คำสาปหรือเวทมนตร์ แต่เขาก็รู้ว่าทุกอย่างไม่มีคำว่าตลอดไป หลังจากนี้พอเชื่อใจแล้วค่อยล่ามโซ่ใหม่ ทับอันเก่าไปก็ได้ “ไปกันเถอะครับ ตามที่ตกลงไว้ บุคลากรส่วนใหญ่ให้เข้าไปช่วยเหลือพวกเขารอดชีวิตกลับมา” “ครับ” “โอเค้!” “อืม” “ส่วนคาร์ลอส…จับเป็นเท่านั้นครับ เพราะเขายังมีประโยชน์อีกเยอะ” “ถ้ายังมีแรงขัดขืนล่ะครับ?” จูโน่เอ่ยถาม “อืม…ผมไม่ชอบตัวหมากที่ถูกตัดแขนขาซะด้วย งั้นควักลูกตาสักข้างก็ดีนะครับ ให้สาหัสนิดหน่อย แต่อย่าพิการเลย มันดูใช้งานได้ไม่คุ้ม” “รับทราบครับ ผมจะปฏิบัติตามคำสั่งของท่านเป็นอย่างดี” “ได้เวลาแล้ว” พวกเขาทั้งสี่คนแสดงสีหน้าตื่นเต้นที่จะได้ออกมาบนโลกใบนี้อย่างเหมาะสมมาโดยตลอด ทันทีที่สะสมพลังเวทมาไว้ในร่างกาย เพื่อเตรียมพร้อมเข้าสู่สนามรบ บนใบหน้าของพวกเขาก็ปรากฎเขาดุจดั่งอสุราขึ้นมา… “ไปจบเรื่องนี้ในแบบที่พวกเราวาดฝันกันเถอะครับ” . . . . . สภาเวทมนตร์เข้าสู่สนามรบ
1
32
3
28
2,371
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) retweeted
#EMA04 Hero? “ไม่จริง…” เสียงสิ้นหวังของชาวเมืองไลเซลันด์ต่างพึมพำออกมา เมื่อมองเห็นว่าฟากฟ้าที่พวกเขาดีใจได้ไม่ถึงเสี้ยววินาที กำลังแปรปวนไปเพราะพลังเวทสะสมมหาศาล ลอยวนอยู่กลางท้องฟ้า เตรียมพร้อมจะระเบิดทำลายทุกสิ่งบนดินแดนแห่งนี้! “ฮะ….ฮะ…” พวกเขาทุกคนไม่มีใครเหลือเรี่ยวแรงสำหรับต่อสู้อีกต่อไปแล้ว แค่การขยับตัวออกไปจากสนามรบยังยากเย็น ต่อให้ตอนนี้จะมีแรงเหลือพอ ใครจะสามารถหนีไปจากทวีปอันกว้างใหญ่นี้ได้ พอได้แล้ว พอสักที จบทุกอย่างได้แล้ว!! ไม่อยากสู้ต่อไปอีกแล้ว!!! “ไม่ใช่ว่าผู้นำของพวกคุณ เฝ้าสอนกันมาว่าไม่ให้ยอมแพ้เหรอครับ?” !!!? ท่ามกลางความสิ้นหวัง จู่ๆ กลุ่มคนร่างสูงสวมเครื่องแบบสีดำก็ปรากฎตัวออกมายืนอยู่หน้าชาวเมือง พวกเขาปรายดวงตาสีแดงดำสุดประหลาดหันกลับไปมอง ก่อนจะเผยรอยยิ้มอ่อนโยนที่ไร้ซึ่งความจริงใจ “น่าอนาถจังเลยน้า แต่อุตส่าห์ทำได้ขนาดนี้ก็ต้องให้รางวัลสักหน่อย จริงไหมล่ะ เนอะ?” “ทุกคนเก่งมากครับ เชิญพักผ่อนเถอะ” ชายผมแดงและหญิงสาวตัวเล็กเอ่ยบอก ก่อนที่พวกเขาจะหันไปเผชิญหน้ากับพลังงานเวทมนตร์ตรงหน้า ทั้งสี่คนร่ายเวทมนตร์ประหลาดออกมา มันเต็มไปด้วยกลิ่นอายของพลังงานธาตุมืดบางอย่าง หนาแน่นเสียยิ่งกว่าความมืดที่แวมไพร์มี ต่อให้อยู่ใต้แสงตะวันพวกเขาก็ไม่หวั่นเกรง ครืน! ประตูมิติสีดำขนาดใหญ่ถูกเปิดออก! ลักษณะของมันไม่ต่างอะไรกับหลุมดำไร้ก้นบึ้ง ทันใดนั้นวินาทีต่อมา พลังงานจากมังกรทั้งหมดถูกสีดำกลืนกินไปในชั่วพริบตา!!!???? “นะ นี่มัน…” “อะไร…กัน” ทุกอย่างเกิดขึ้นกะทันหันจนไม่ทันได้ทำความเข้าใจ จู่ๆ พลังระเบิดจากซากมังกรที่จะทำลายทวีป กลับถูกกลืนหายไปด้วยมิติสีดำของคนสี่คน ท้องฟ้ากลับมาสว่างไสวอีกครั้งได้อย่างง่ายดาย ไม่มีเสียงแรงกระแทกใดๆ ไม่มีเสียงระเบิด ทุกอย่างหายไปราวกับว่าไม่เคยมีอยู่… “อืม~ขอบใจที่เลี้ยง รสชาติของมังกรก็ไม่ได้แย่เลยนะเนี่ย” หญิงสาวผมเขียวพูดออกมา ใบหน้าของนางแลดูเหมือนคนที่เพิ่งได้กินของอร่อยเข้าไป พวกเขาสี่คนหันกลับมามองชาวเมืองอีกครั้ง หนนี้ไร้ซึ่งแสงสะท้อนและแรงกดดันจากรอบข้าง ทำให้ทุกคนได้เห็นรูปลักษณ์แปลกตาของบุคคลที่เข้ามาช่วยเหลือ หูเอลฟ์…? ดวงตาสีดำแดง…? และ….เขา? ใครกัน???? “โปรดวางใจได้ พวกเรามาเพื่อช่วยเหลือทุกคน” เอลฟ์ผมทองตรงกลางเอ่ยบอกด้วยเวทกระจายเสียงเพื่อให้ได้ยินกันทั่วถึง “จากนี้ไป สภาเวทมนตร์จะรับผิดชอบเรื่องทุกอย่างเอง เชิญวางใจได้เลยครับ” สิ้นสุดคำพูดนั้น ทีมแพทย์จำนวนมากและนักเวทหลากหลายเผ่าพันธุ์ มีทั้งพวกตาสีดำที่ไม่เคยพบเห็น ทั้งเผ่าอื่นๆ เปิดประตูมิติเข้ามายังไลเซลันด์ เพื่อช่วยเหลือพวกเขาทุกคนให้ปลอดภัย สงครามจบลงแล้ว ความช่วยเหลือได้มาถึงทุกคนแล้ว สุดท้ายก็แฮปปี้เอนดิ้ง น่ายินดีจริงๆ นะว่าไหม….เอนเดเลอัส EMA04 THE END
1
18
1
14
932
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) retweeted
#EMA04 'ชัยชนะเพียงหนึ่งครั้ง ไม่อาจนำพาสันติสุขแท้จริงมาสู่โลกใบนี้ได้' ในวันต่อไปพวกเราก็ต้องหยิบอาวุธขึ้นมาสู้ โดยที่บาดแผลยังไม่ทันหายดีด้วยซ้ำ วันถัดไปอีกเราอาจสูญเสีย แต่แล้วอย่างไร วงจรแห่งความทรมานที่เรียกว่าสงครามจะไม่มีวันสิ้นสุดลง หากปราศจาก... . . . . 'คงเป็นอย่างที่เจ้าว่าไว้' จากมุมมองตรงนี้ เราต่างได้มองเห็นความเสียหายมากมายจากยุคสมัยใหม่ที่แสนสงบสุข ภาพมายากำลังเริ่มพังทลาย พวกเขาต่างคิดว่าการได้ชัยเพียงหนึ่งครั้ง หมายความว่าทุกอย่างจะจบลง ไม่มีทางหรอก โลกนี้ไม่ใจดีขนาดนั้น วันพรุ่งนี้มอนสเตอร์ตัวใดจะปรากฎ ภัยแบบไหนจะมารุกราน เราไม่อาจคาดเดาอะไรได้เลย จนกว่าต้องเผชิญหน้ากับมันไปซ้ำๆ ทุกชัยชนะ แลกมากับจิตใจที่จำยอมจนอยากยอมแพ้ เหมือนในครั้งนี้ ชั่วเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงหลังจากมังกรเหล็กไหลถูกกำจัดลงไป ทั่วทั้งสนามรบกำลังเร่งมือช่วยเหลือ เข้ามารักษาคนเจ็บเท่าที่จะทำได้ ปลายแสงจะฟากฟ้ากำลังโปรยปรายลงมาสู่เช้าวันใหม่ พร้อมกับการสลายตัวไปของมังกร... และสัญญาณของการทำลายล้างที่มันพลีชีพเพื่อครั้งนี้ ก็กำลังจะเริ่มต้นขึ้น...!?
1
30
22
927
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) retweeted
#EMA04 ชัยชนะ โครม!! ในที่สุดมังกรร้ายก็ได้ล้มลง หมดสิ้นลมหายใจแล้ว! เสียงดังสนั่นจากการพังทลายของสัตว์ประหลาดใจกลางทวีปไลเซลันด์ เปรียบดั่งเสียงสวรรค์ที่บอกกับทุกคนให้รับรู้ว่า ‘พวกเราชนะแล้ว’ ท้องฟ้ามืดมัวได้เริ่มคลายตัวออก แสงดวงตะวันจากผืนนภาสาดส่องผ่านเมฆครึ้มลงมา บ่งบอกให้พวกเขาได้รู้ว่าความเลวร้าย ความทรมาน ความเจ็บปวดทั้งหมดกำลังจะจบลง พวกเราต่างทุ่มเทสุดชีวิตเพื่อเอาตัวรอดมาจากเหตุการณ์ไม่คาดคิดได้ถึงขนาดนี้ หลายวันหลายคืนที่ผ่านมาต้องเผชิญกับอะไร สูญเสียอะไรไปบ้าง ทั้งบ้านอันเป็นที่รัก บุคคลสำคัญมากมาย แม้แต่เวลาที่หลั่งน้ำตาเศร้าเสียใจ ยังไม่มีโอกาสนั้นให้ทำด้วยซ้ำ ทว่าสัญญาณการสิ้นสุดลงในครั้งนี้ นำพาความรู้สึกหลากหลายมาให้กับผู้คนทั้งสนามรบ ใจหนึ่งรู้สึกปิติยินดีกับแสงสว่างของรุ่งอรุณ ใจหนึ่งหวนเศร้าหมองแด่ผู้วางวายทั้งหลาย มันเป็นความรู้สึกมากมายถาโถมตีเข้ามา ไม่รู้แล้วว่าควรจะยิ้มหรือร้องไห้ในเวลานี้ เคล้ง… เสียงอาวุธ อุปกรณ์เวทมนตร์ร่วงหล่นลงบนพื้นเมื่อการต่อสู้จบลง บางคนหมดสติ บางคนทรุดหนักจนแทบขยับตัวไม่ได้ ทีมแพทย์ที่ยังเหลือรอดรีบมุ่งหน้ามายังสนามรบ เพื่อช่วยเหลือทุกคนให้ทันเวลา ห้ามตายนะ อย่าตายเด็ดขาด พวกเราสู้มาขนาดนี้เพื่อชนะแล้วแท้ๆ ‘จงมีชีวิตอยู่ต่อไปด้วยหัวใจที่มุ่งมั่นจะเห็นแสงสว่างนี้…’ ความสงบสุขมาเยือนพร้อมกับการช่วยเหลือที่ต้องรีบกระจายตัวไปให้ถึงทุกคน ท่ามกลางบรรยากาศเหล่านั้นและซากปรักหักพังแห่งการสูญเสีย หัวใจที่จมดิ่งมานานราวกับว่าได้แหวกว่ายขึ้นมาหายใจได้เสียที แต่พวกเขาไม่ทางรู้ ไม่มีทางเข้าใจ ชัยชนะเพียงหนึ่งครั้งในสงครามนั้นไร้ซึ่งความหมาย ความสงบสุขจะไม่มีวันยั่งยืน หากไร้ซึ่งชัยชนะอันเป็นนิจนิรันดร… . . .
1
34
1
27
1,101
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) retweeted
#EMA04 Name : Qadir Charles Wallace Race : Vampire Team : Attacker Elements : Dark - Fire Self Healing : ❌ Status Update : bit.ly/4dEU8oW
1
4
128
[ #EMA04] Name : Ludwig Eugenesia Race : Beast (white bear) Elements : Ice Healing : None Status Update :shorturl.asia/NQHEl (มาแปะแบบเลทๆค่ะ orz เดี๋ยวมาย้อนเล่นสตอรี่อีกที)
1
6
231
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) retweeted
#EMA04 DAY5 [Final round] โครม!! เสียงฟ้าผ่าดังสนั่นลงมาใจกลางสนามรบ พร้อมด้วยพลังงานเวทมนตร์บางพุ่งตรงเข้าสู่ร่างมังกร! วินาทีแรกคุณคิดว่ามีใครบางคนโจมตีระยะไกลเพื่อดับลมหายใจของมัน แต่เปล่า นักล่าหัวสมุนของมันดูทีท่าราวกับได้รับชัยก็มิปาน ทันใดนั้นจ้าวแห่งท้องนภาได้ลุกขึ้นมาอีกครั้ง! ร่างกายของมันแปรเปลี่ยนเป็นสีมืดครึ้ม นำพาสายฟ้าฟาดมายังสนามรบ วายุรุนแรงก่อตัวขึ้นรอบกาย! มังกรลุกขึ้นมาคำรามไปยังฟากฟ้า ห่าฝนเลือดนับล้านตกลงมามอบพลังให้กับมัน! อัสนีบาตฟาดฟันไม่รู้จุดจบ มันส่งผลกระทบทั่วทั้งเมืองกำลังลุกลามด้วยเปลวไฟ ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย ทิศทางที่มังกรมุ่งหน้าตรงไป คือสวนสวรรค์สุดท้ายของพวกที่ยังติดอยู่ในโลกมายา มันกำลังจะมาที่ฐานทัพเอสเฟอเทีย....! (มอนสเตอร์ประจำวันที่ 21/11/24) LAST BOSS! (ได้รับเวทกระตุ้นปริศนาเลยตื่นขึ้น)​ --- มอนสเตอร์ The Real Jabber Dragon (EVO)​ ปรากฏตัว!! HP : 200,000/200,000 --- รอบตัวมังกรปกคลุมด้วยพายุฝนและสายฟ้าฟาดตลอดเวลา พร้อมแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นทุก 5 นาที และจงอย่าประมาทเปลวเพลิงจากปากของมัน เพราะนั่นหมายถึงการลดโอกาสเห็นรุ่งอรุณของวันพรุ่งนี้! มังกรสามารถใช้พลังงานได้ครบทุกธาตุ ร่างกายของมันต้านทานทุกการโจมตีไม่ว่าจะเป็นพลังธาตุแบบใด อีกทั้งสติปัญญาของมันยังชาญฉลาด สามารถพ่นไฟสีม่วงพร้อมสั่งสายฟ้าฟาด เกิดระเบิดเป็นวงกว้างกลางสนามรบ มิหนำซ้ำวินาทีต่อมา มันยังรวมเอาวาตะมรณาเข้ากับเหมันต์เยือกแข็ง ก่อเกิดพายุน้ำแข็งกลางเวหา! (ผลกระทบเชิงสตอรี่ ทุกคนที่เข้าร่วมจะถูกโจมตีจากทุกธาตุอย่างรุนแรง) ____________________ *เงื่อนไข: 1. ตีเข้าก็ต่อเมื่อติดคริติคอล (ตีครั้งหนึ่งติดคริเท่าไหร่ก็ได้ ดาเมจนับรวมหมด เช่น ตี 21 (ตี 20 คริ 1) นับดาเมจเป็น 21 แต่ถ้าตี 20 (ไม่มีคริ)​ ถือว่าตีไม่เข้า ไม่ได้ดาเมจเลย 2. ทุกๆ การสร้างดาเมจถึง 200 จะถูกโจมตีกลับทำให้เสียเลือด 1 HP (หัก HP แยกกับคริติคอล)​ 3. หากใช้ไอเท็ม [นาฬิกาพกของอลิส]​ สามารถสร้างความเจ็บปวดให้มังกรร้ายได้ (ใช้ 1 ครั้ง ลด HP มังกร 10,000 (ดาเมจฟรีเพิ่มต่างหาก)​ และทำให้ผู้ใช้สามารถตีมังกรเข้าโดยไม่ต้องติดคริ แต่ยังถูกโจมตีสวนได้) * นักเรียน | NPC นับคริที่ 20+ ขึ้นไป สูงสุด 25 * บุคลากร | สภาเวท นับคริที่ 30+ ขึ้นไป สูงสุด 35 ---- ตัวอย่างวิธีการคำนวณบอสตัวสุดท้าย นักเรียนตี 13 ครั้ง (12,20,21,21,21,21,21,21,22,21,22,21,21)​ ติดคริ 11 ครั้ง รวมดาเมจ 21+21+21+21+21+21+22+21+22+21+21 = 233 คำนวนการเสีย HP -1 จากการหักทุกๆ 200 ดาเมจ -13 จากคริ (1+1+1+1+1+1+2+1+2+1+1) รวม 14 แปลว่าตีมังกรเข้า 233 เสียเลือดตัวเอง 16 แต้ม *สามารถกลับไปฮีล HP เพื่อมาตีมังกรใหม่ได้ แต่รบกวนระบุการกระทำคร่าวๆ ในเมนชั่นเดียว* พึงระวังให้ดี เริ่มโจมตีได้!! ชีตอัพเดทสถานะมอนสเตอร์ bit.ly/Monsterfinal
34
35
6
28
4,545
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) retweeted
[ #EMA04 ] Name : Pheos Eryx Race : Vampire- werewolf Team : Attacker Element : Thunder Self healing : ✔️ Status update : bit.ly/PheosEMA02
1
7
125
𝓒𝓱𝓲𝓸́𝓷 ( SS2 || Final crisis ) retweeted
#EMA04 Day 5 นักล่าผู้เย่อหยิ่งไม่มีวันยอมแพ้ต่อเหล่าสิ่งมีชีวิตเล็กจ้อย มันหวนคืนกลับสู่สนามรบอีกครั้ง นำพาเอาหายนะมาพร้อมกับอัสนีสีแดงฉาน เปรี้ยง!! ท่ามกลางความโกลาหล อยู่ ๆ ใจกลางเมืองก็เกิดเสียงระเบิดกัมปนาทดังสนั่นหวั่นไหว จนเหล่าไวเวิร์นร่วงหล่นจากฟ้าเพราะความหวาดกลัว ตามมาด้วยเสียงแผดคำรามลั่นแสดงความเกรี้ยวกราดของมังกรโบราณขนาดใหญ่ ทว่าผิวหนังของมันกลับมีสภาพเหมือนเหล็กไหลต่างจากมังกรทั่วไป ทุกย่างก้าวของมันทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว ยามเมื่อปีกมหึมากระพือมันจะสร้างพายุฝนและสายฟ้าฟาดเสียงดังกึกก้อง และยามอสุรกายร้ายอ้าปาก มันจะพ่นเปลวเพลิงสีชาดเผาผลาญทุกสิ่งที่ขวางหน้าจนมอดไหม้ ด้วยเกล็ดโลหะที่แข็งแกร่งดุจเกราะศักดิ์สิทธิ์ การโจมตีทั่วไปไม่อาจสร้างแม้แต่รอยขีดข่วนได้ --- (มอนสเตอร์ประจำวันที่ 21/11/24) BOSS! มอนสเตอร์ The Real Jabber Dragon ปรากฏตัว!! HP : 1,500,000/1,500,000 --- รอบตัวมังกรปกคลุมด้วยพายุฝนและสายฟ้าฟาดตลอดเวลา พร้อมแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นทุก 5 นาที และจงอย่าประมาทเปลวเพลิงจากปากของมัน เพราะนั่นหมายถึงการลดโอกาสเห็นรุ่งอรุณของวันพรุ่งนี้! ---- เงื่อนไข ทุก 2000 แต้ม HP - 1 ดาเมจรวม x10 คริ 22 ของนักเรียน / คริ 32 ของอาจารย์ ไม่หักเลือด ---- สามารถกลับไปฮีล HP เพื่อมาตีมังกรใหม่ได้ แต่รบกวนระบุการกระทำคร่าวๆ ในเมนชั่นเดียว พึงระวังให้ดี เริ่มโจมตีได้!! ชีตอัพเดทสถานะมอนสเตอร์ bit.ly/Monsterfinal ผู้เล่นทุกท่านสามารถเมนชั่นเพื่อตีมอนสเตอร์ได้เลย โปรดสรุปมาในเมนชั่นเดียว
17
28
4
22
4,671