ส่วนตัวเลิกบิน low cost airlines มานานแล้วทั้งในประเทศและต่างประเทศ เว้นแต่จำเป็นจริง เช่นบินในประเทศแล้วสนามบินนั้นไม่มี TG
ไม่ใช่เพราะรวย แต่เวลาเกิดปัญหาไฟล์ทเลื่อน/ยกเลิกแบบนี้ งานเสียหายหนักกว่าค่าตั๋ว แถมโอกาสได้รับชดเชยแทบไม่มี ปสก เคยโดนไฟล์ทในประเทศไป 2 รอบ เข็ด ลาขาด
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH
รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน
เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น.
ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น.
พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น.
และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ
ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร
ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า
“แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?”
พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป
สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน?
ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน
แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย
ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน
เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่
หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก
เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน
ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ
จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม
มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก”
กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
“พรุ่งนี้ผมมีงานครับ”
แล้วเดินออกไป
คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ?
ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป
ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า
“สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?”
“พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?”
“แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?”
“ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?”
แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้
ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?”
เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า
เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ
แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก
ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า
“If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
V retweeted
ยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกว่าไม่มีอะไรน่ากลัวไปกว่าการลงไปใต้น้ำลึกๆอีกแล้ว
ที่ความลึกกว่า 6,200 เมตรในร่องลึกฟิลิปปินส์ แสงอาทิตย์ส่องลงไปไม่ถึง แต่กล้องสำรวจใต้น้ำกลับบันทึกภาพสิ่งมีชีวิตรูปร่างแปลกตาที่พบได้ยากมากในทะเลลึก 🌊
Bigfin Squid (สกุล Magnapinna) 🦑 หมึกทะเลลึกสุดลึกลับที่ทั่วโลกเคยเห็นแค่ราว 70 ครั้งตลอดหลายทศวรรษ และยังไม่เคยมีใครจับตัวเต็มวัยขึ้นมาศึกษาได้จริง ๆ สักครั้ง
จุดจำแนกชัดเจนคือข้อศอกที่หักมุมกลางแขนยาวเหยียดถึง 4–8 เมตร ปลายเรียวบางคล้ายเส้นสปาเก็ตตี้ ลอยตัวนิ่ง ๆ เหนือพื้นทะเลมืดมิดในระดับความลึก 1,600–6,212 เมตร
หลายอย่างเกี่ยวกับชีวิตของพวกมันยังเป็นปริศนา 🧩 ทั้งวิธีล่าเหยื่อและวงจรชีวิต แต่ทุกฟุตเทจที่บันทึกได้คือหน้าต่างบานเล็ก ๆ 🎥 ที่เตือนว่ามหาสมุทรลึกยังซ่อนความลับอีกมหาศาลรอให้เราค้นพบ ✨
V retweeted
ที่ผ่านมา 37 ปีประกันสังคมบริหารโดยระบบราชการมาตลอด ดูว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
- ซื้อตึก SKYY9 แพงกว่าราคาตลาด
- ทำปฏิทิน 13 ปี 840 ล้าน
- ตัดสูท 4 ครั้ง 152.5 ล้าน
- เอาเงินไปสร้างโรงอาหารกระทรวง 12 ล้าน
- ลงทุนในศรีพันวา
- ลงทุน TU Dome
- ลงบัญชีในโปรแกรม Excel จนผู้สอบบัญชี “ไม่แสดงความเห็น” เพราะทรัพย์สินหายไป 4,000 ล้าน
ทั้งหมดนี้เฉพาะที่ประกันสังคมก้าวหน้าไปขุดมาได้นะ เชื่อเถอะว่ายังมีซุกไว้อีกเยอะ
V retweeted
ทำไมคนไทยไปทำงานตปท.ต้องสอบวัดระดับภาษา แต่ต่างชาติมาทำงานในไทยไม่ต้องสอบวะ
V retweeted
บางบริษัทไม่ได้ Layoff พนักงานด้วยการแจ้งเลิกจ้าง ฟังดูจากหลายๆ เคสที่เพื่อนๆ เจอกันในปีนี้ คือบริษัทใช้วิธีที่แนบเนียนกว่า คือโยกคนไปทำงานที่ไม่ถนัด ลดบทบาท ตัดความรับผิดชอบ และทำให้ชีวิตการทำงานไม่มีความสุข จนสุดท้ายพนักงานต้องเดินออกไปเอง บางทีใครที่ชอบบอกว่าให้กอดงานเอาไว้ แต่งานมันไม่ได้กอดเรากลับน่ะสิ
ในฐานะลูกค้า เราเลิกพูดภาษาอังกฤษกันมะ?
ถ้าพนง.ตอบว่า No, I’m not Thai. I can’t speak Thai เรามาช่วยกันตอกกลับว่า
‘Then get me someone who can speak Thai. I will not speak other language in my own country’ จะได้ไม่ต้องส่งเสริมมันทางอ้อม
V retweeted
เคยคิดว่า 4 ปีเปลี่ยนได้ อดทนรอ แต่จริงๆใช้ไม่ได้กับเมืองไทย คนไทยโง่เกินเยียวยา เห็นแก่ผลประโยชน์ตัวเอง ไม่คิดถึงส่วนรวมเหมือนเมื่อก่อน ที่สำคัญคือ ไม่คิดอะไรให้ลึกๆ ตกเป็นทาสนักการเมืองได้ง่าย ความโง่ที่ได้มาโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่สอดไส้มาในรูปแบบการศึกษาแบบ propaganda ในหนังสือเรียน สื่ออ่อนแอ ถูกปิดปากได้ง่าย ทำข่าวมอมเมาเอามันเท่านั้น
คนที่กล้าคิดต่าง เอาความจริงมาตีแผ่น ถูกจับติดคุกโทษหนัก หนักกว่าฆ่าคนตายหรือค้ายาเสพติด และถูกบั่นทอนให้หยุดแสดง คห ไปเองในที่สุด
นี่คือสังคมไทยที่อ่อนแอขั้นสุด พร้อมจะพังทลายแล้ว คนใช้ชีวิตไปวันๆเท่านั้น ชนชั้นกลางล่าง-กลางบน ติดแกลม ติดหนี้ ส่วน
คน 1% มีความสุขกับการขยาย wealth และอำนาจของตัวเองแบบไม่รู้จบ ควบคุมต้นน้ำทั้งหมดแบบเบ็ดเสร็จ รัฐกดขี่แรงงานให้เป็นทาสด้วยความสมัครใจ ทำลายรัฐสวัสดิการ ให้คนยากจนเลื่อนฐานะได้ยาก เป็นหนูถับจักรผลิตภาษีไปช่วยชีวิต
Apple ยอมเปิดฟีเจอร์ปลดล็อกด้วยใบหน้า ให้ iPhone Duo แล้ว เริ่มทดสอบใน iOS 27.3 beta 2
โดยฟีเจอร์นี้ไม่ใช่ Face ID ไม่มีการสแกนความลึกตื้นของใบหน้า ไม่สามารถปลดล็อกในที่มืดได้ ใช้ได้เฉพาะกล้องของหน้าจอด้านนอก และใช้ในการปลดล็อกเครื่องเท่านั้น ไม่สามารถใช้แทนพาสเวิร์ด และ Apple Pay ได้
ตอนนี้ยังเป็น Developer Beta คาดว่าจะปล่อยให้ผู้ใช้งานทั่วไปในการอัปเดต iOS 27.3 เร็วๆ นี้
🇹🇭🇺🇸Breaking ! ไทย-สหรัฐ ลงนามแถลงการณ์ร่วมแนวทางข้อตกลงการค้าต่างตอบแทนระหว่างไทยและสหรัฐฯแล้วเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา
โดยสาระสำคัญ ที่ทาง "กรุงเทพธุรกิจ" รายงานก่อนหน้านี้ คือ สหรัฐ เสนอเก็บภาษี 19% จากสินค้าไทย เพื่อแลกกับการที่ไทยต้องยอมรับเงื่อนไข 5 ข้อ เช่น เปิดตลาดให้สินค้าเกษตรและอาหารจากสหรัฐ และลดอุปสรรคทางการค้าที่ไม่ใช่ภาษี
เมื่อกี้เท่าที่ฟังทรัมป์แถลง ระบุว่า ไทยจะยกเลิกภาษีและลดอุปสรรคการค้าให้แก่สินค้าสหรัฐ เช่นหมวดยานยนต์ อุปกรณ์การแพทย์ เวชภัณฑ์ เอทานอล และเนื้อสัตว์
พร้อมตกลงจะซื้อสินค้าทางการเกษตรจากสหรัฐมูลค่ากว่า 2,600 ล้านดอลลาร์ (8.7หมื่นล้านบาท) ตรงนี้ทรัมป์บอกว่า "เกษตรกรเราจะแฮปปี้มากๆ เราทำดีลที่ยอดเยี่ยมให้เกษตรของเรา เป็นความสำเร็จของทั้งคนไทยและอเมริกัน"
V retweeted
คุณคนนี้บอกว่า…..
ถ้ารู้สึกว่าชีวิตช่วงนี้โคตรน่าเบื่อ ลองทำอะไรพวกนี้ดู
- วันธรรมดาตอนกลางวัน ลองไปดูหนังคนเดียว
- ตื่นตี 5 แล้วแวะไปกินแมค
- ไปซาวน่า เหงื่อออกให้ความเครียดหายไปด้วย
- ออกไปเดินเล่นตอนกลางคืนสัก 15 นาที
- นัดกินข้าวกับเพื่อนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ
- วางมือถือไว้ แล้วไปนั่งอ่านหนังสือชิล ๆ ที่คาเฟ่
- ลองไปกินบุฟเฟต์โรงแรมหรูคนเดียวสักครั้ง
- จัดบ้าน เคลียร์ของที่ไม่ใช้ แล้วทำความสะอาดให้หมด
- ลองไปในย่านที่ไม่เคยไป แล้วเดินเล่นดูอะไรไปเรื่อย
บางทีแค่ลองทำอะไรใหม่ ๆ เล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ทำให้ชีวิตกลับมาสนุกขึ้นได้เป็นร้อยเท่าเลย







































