chaser (@Chaser_SVCS) header
chaser (@Chaser_SVCS) profile picture

Chaser Harmonelle (30 Y.) | สัตวแพทย์ คลินิกรักษาสัตว์ เขต 7 pfp: Panther Fam

Joined April 2025
เป็นเด็กดีนะครับ ไม่ดื้อไม่ซนเลย” “นั่นลูกสาวผมเอง น่ารักใช่ไหมล่ะ✨” Chaser Harmonelle (30 Y.) Veterinarian zone 7 ใจกลางเมือง Doc : shorturl.asia/wpz4G (ทัก โค โรล เวิ่น ได้ตลอดเลยค่ะแต่อาจจะตอบช้านิดนึงนะคะ CMS : Panther Fam) #SVCS_SS3 #SVCS_Commu
3
39
44
1,224
"ดูท้องฟ้านั่นสิ.. มีดวงดาวมากมายขนาดนี้เลยนะ" "ขอโทษนะคะ! แต่ฉันต้องรีบไปรับหลาน.." -- 🌟✨🌛🔭🪐🌟 -- ☄️Lyra Riviera ☄️District 7 ☄️Waitress, Observational Astronomer Profile: bit.ly/48rHoSr #SVCS_SS4 #SVCS_Commu
3
21
18
488
29 winter 2006 | 21:00 | w/@Leif_SVCS - Fairbanks, Alaska ผ่านการเดินทางมามากมายหลายทวีปที่ได้ไปเยือน จนในที่สุด... เท้าของเซไฟรัสก็เหยียบถึงแผ่นดินอลาสก้า ดินแดนแห่งความหนาวเหน็บที่เขาไม่ค่อยจะถูกกับมันเสียเท่าไหร่ แต่เคราะห์ซ้ำกรรมซัด ดันมาถึงในช่วงหน้าหนาวอีก กิจกรรมกลางแจ้งที่ควรได้ทำมันก็พลันอันตรธานหายไป จะส่องนกอินทรีหัวขาวหรือส่องหมีกริซลีก็คงไม่มีโอกาส เพราะพวกมันต่างจำศีลหลบหนีความโหดร้ายของฤดูกาลไปหมดแล้ว สุดท้ายจึงทำได้เพียงเดินทอดน่องชมพิพิธภัณฑ์และพูดคุยกับชาวเมือง เพื่อซึมซับเรื่องราวและวิถีชีวิตของคนที่นี่ เดินทางไปหลายเมืองก่อนที่จะตัดสินใจนั่งรถไฟสายประวัติศาสตร์จากแองเคอเรจมุ่งสู่แฟร์แบงค์ เมืองที่ขึ้นชื่อว่าเป็น ‘หัวใจแห่งดินแดนเที่ยงคืน’ เขาพอศึกษาข้อมูลมาบ้างว่าที่นี่มีไกด์ท้องถิ่น หรือทัวร์นำเที่ยวที่เชี่ยวชาญเรื่องการล่าแสงเหนือ จึงกะจะใช้เวลาอาทิตย์สุดท้ายก่อนปีใหม่ที่นี่เสียเลย ปล่อยให้เรื่องทริปทัวร์และการวางแผนทั้งหมดเป็นหน้าที่ของคนในพื้นที่จัดการไป เมื่อมาถึงสถานีรถไฟก็รีบมุ่งหน้าไปยังที่พักเพื่อเก็บสัมภาระในทันที วางกระเป๋าเดินทางลงข้างเตียงอย่างลวกๆ แล้วจึงออกไปหาอะไรทานที่ร้านอาหารแถวนั้น หวังจะดื่มเบียร์เย็น ๆ สักแก้วเพื่อผ่อนคลายความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง แล้วสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่ร่างของใครคนหนึ่งที่หน้าร้าน… ผมสีดำขลับราวกับความมือมิดยามค่ำคืน นัยน์ตาที่ดำสนิทไม่ต่างกัน แต่พอมองให้ดีกลับไม่ค่อยมีรอยคล้ำใต้ตาเหมือนอย่างที่เขาคุ้นเคยในความทรงจำ หรืออาจจะเป็นแค่คนหน้าคล้ายกัน? เซไฟรัสกะพริบตาปริบ ๆ พลางขยับแว่นที่สวมอยู่ให้เข้าที่ คำถามมากมายผุดขึ้นในใจเป็นพลวัต คนที่เขาเฝ้าคิดถึงมาตลอดสามปี จะมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน? อลาสก้าเนี่ยนะ? เป็นไปไม่ได้หรอก
1
17
22
1,389
Replying to @William_SVCS
เป็นอันว่าแผนการไปเมืองใหญ่ที่วางไว้ก็มีจุดหมุดหมายขึ้นอีกหนึ่งอย่าง, เพิ่มเติมด้วยคนร่วมทางอีกหนึ่งคน เสียงจอแจดังแว่วมาอยู่บ้าง ผู้คนเองก็เริ่มขยับมารวมกันไม่ห่างจากต้นคริสต์มาสต้นใหญ่ อีกไม่นานคงถึงการจับฉลาก—ไฮไลท์ประจำเทศกาลนี้ “ ชอบสิ ” คุณได้ยินคำตอบนั้นกลางเสียงระฆังประดับเทศกาล ไม่กังวานนัก, แผ่วเบาเสียด้วยซ้ำจากคนรอบกาย ไม่ใช่เหตุผลอย่าง ‘ฉันชอบเธอก็ชอบ’ อะไร บอกไปแล้วว่าคิดว่าใครก็คงชอบคุณทั้งนั้น ตุ๊กตากระต่ายของขวัญถูกกระชับในมืออย่างหวงแหนไว้มั่นเหมือนกลัวมันจะเผลอกระโดดตามฝูงชนขวักไขว่ อลิสขดตัว กอดมันไว้ ก่อนจะเกยคางขึ้นไปเหนือศีรษะนุ่มนิ่มนั้น ซุกใบหน้าทับใบหูยาวทั้งสองข้าง กะพริบนัยน์ตาที่ยังคงสบกัน “ …งาน? ” อนุมานว่าแบบนั้น
1
7
1
7
558
[ 25 ฤดูหนาว | เขต 7 | #FOWSSVCS3 ] ท่ามกลางแสงแดดอ่อนๆของฤดูหนาว คุณเจ้าของไร่ชายืนอยู่ตรงนั้น คนคุ้นหน้าที่ไม่ได้เห็นกันเสียนาน คนที่อยู่ๆก็หายไปจนสงสัยว่าไปไหน เอสล่า ฮันท์ คลี่ยิ้มเพื่อทักทายคนรู้จัก ในอ้อมแขนของเขามีห่อผ้าสีชมพูห่อหุ้มนางฟ้าตัวน้อยๆอยู่ " ลูกสาวของฉันเอง~ " " รีเบคก้า ฮันท์ " " เธอน่ารักมากเลยใช่มั้ยล่ะ~~" ชายหนุ่มเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล บรรยากาศรอบตัวอวลด้วยความสุขมากล้น คุณพ่อมือใหม่นั้นกำลังหัดอวดลูกสาวอยู่ล่ะ
9
24
2
28
1,836
(ผมเพิ่งเข้าแอค น่ารักมากกก😭 ฝากเอาไว้ก่อนเถอะะ)
1
208
(มีแฟรี่โรสอีกเยอะเลยค่ะทุกคน มารับไปหน่อยน้า💜✨)
8
9
1
14
668
#SVCSMafia เธอเอ่ยเสียงสดใส ขณะยื่นมือออกไป เขาช้อนประคองไว้ ตอบรับเริงร่าไม่แพ้กัน “ เต้นรำกันไหม เฟรดดี้ ” “ ด้วยความยินดีครับ แฟรี่โรส ” (ไปเวิ่นกับผปค. @Freddie_SVCS มาค่ะ ได้มาหนึ่งซีนเท่ถูกใจสุด ๆ คิกคิก🫶✨)
1
5
7
137
(แฮปปี้เบิ้ดเดย์ย้อนหลังนาเดีย 🌷 มาช้าแต่มานะ 🥺 ปีนี้มีหนุ่มหล่อมาถ่ายรูปให้แหละ คิคิ)
#HappyBirthday_SVCS — 04 ฤดูหนาว วันนี้เป็นวันเกิดของ @Jade_SVCS @Smythe_Svcs @Lloyd_SVCS @Zane_SVCS @Navi_SVCS @Jamie_SVCS @Tiffany_SVCS สุขสันต์วันเกิด! ขอให้มีความสุขมากๆ นะ 🥳
15
16
711
[ x Winter] หลังจากสิ้นสุดปีใหม่ในไม่กี่วันหลังจากนั้น บ้านหลังหนึ่งในเขต 6 ที่มีแสงไฟมาตลอดปีได้ถูกดับลง เสียงล็อคกลอนดังเป็นสัญญาณว่าจะไม่มีใครอยู่ที่นี่อีกต่อไป คริสโตเฟอร์ โจนส์ เก็บถือกระเป๋าเดินทางและกรงนกอีกาดำคู่หูมุ่งหน้าไปสู่สถานีรถไฟ หลังจากนี้ชายหนุ่มคงต้องพบเจอกับเรื่องราวอีกมากมายนานับไม่ถ้วน แต่อย่างไร สิ่งที่เกิดขึ้นในเพอลิแกนจะถูกสลักฝังเป็นความทรงจำสำคัญไว้ ไม่มีทางลืมอย่างแน่นอน สักวันหนึ่งเราอาจได้พบกันใหม่อีกครั้ง --- (จบฤดูหนาวแล้วเลยมาปิดจบส่งท้ายให้ตัวละครค่ะ! 🙌✨ Fun fact และเม้ามอยทิ้งท้าย! : rosette.notion.site/CJ-s-Fun… แต่ใดๆ ยังสามารถเล่นย้อนหลังได้เสมอนะคะ 😤✨)
13
26
28
1,150
( จนแล้วจนเล่า ก็ลืมแปะวิลเลียมผม original 😂 เป็นอนาคตกันไกลโพ้นที่หนังหัววิลเลียมอาจไม่พร้อมจะย้อมผมอีกแล้ว 555555555 แต่ที่เขาทำสีน้ำเงินอยู่ตอนนี้ก็ไม่ได้เป็นเพราะเหตุผลเก่าๆ แต่เป็นเพราะเขา comfort กับสีนี้ไปแล้ว i’ll be your blue ใดๆ ก็ตาม lore คือวิลเลียมสีผมนี้จะทรงเจ้าชู้มราก หวังว่าที่คอมมิชมาจะมองเป็นงั้นค่ะ …. โปรดมองให้เปนงั้นกันทีนะ ฮื่อๆๆ )
2
9
1
12
481
( แวะพาวิลเย่มมาติดแอคยันวันสุดท้ายครับ > < ดีใจมากๆๆๆ ทั้งที่ได้เล่นด้วย และที่ไม่ได้เล่นก็ตาม แค่ตามอ่านสตอรี่ชาวเพอลิเกี้ยนก็สนุกแล้ว ถ้ามีใครแปะในอนาคตก็จะอ่านอีก ! ยังคงแอคทีฟเรื่อยๆ ถ้ามีคนเล่นด้วยค่ะ 💫 จริงๆ แล้วจะต้องมีสตอรี่ที่คุณแม่วิลเลียมมาหาช่วงสิ้นปีนี้ แต่เล่นไม่ทัน ฮ่าๆ อาจจะมาย้อนหลังไม่ก็แอบลงใน sns สักหนแห่ง อย่างไรก็แล้วแต่ วิลก็จะยังคงอยู่ที่เพอลิแกนไปอีกสักพัก! น่าจะได้เริ่มเดินทางกลับอังกฤษช่วงปลายๆ spring ไปๆ มาๆ คอยดูบ้านที่จะเริ่มก่อสร้าง แล้วก็คาดว่าจะได้มีบ้านกับเขาสักทีสิ้น winter ปีหน้าพอดี 🏡 หยิบจับอลิสมาอยู่ด้วยกัน หลังจากนั้นค่อยเริ่มสานต่อความฝันเดิมอีกครั้ง กับการเดินทางรอบโลก ที่คราวนี้ไม่ใช่เพื่อตามหาท้องฟ้าที่ไหนอีกแล้ว แต่เป็นการพาคนสำคัญไปเห็นทุกชิ้นส่วนที่ประกอบขึ้นมาเป็นเขา อื่นๆ อาจจะลงดีเทลอีกครั้ง ยังไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาปิดท้ายเร็วขนาดนี้ ฮือ ; ; i just wanna mention that i really appreciate a lot of you and ur friendship, i love you guys sm 💙🤍 แลกคอนแทคได้นะคับ มุ้บๆ )
9
17
21
812
( 11.42 pm. | 28 Winter พาเด่กเกิดท้ายปีมาป้อนเค้ก อ้าม จบปี 2002 จะอายุ 24 แล้วคั้บผม!🎂🍰 )
#HappyBirthday_SVCS — 28 ฤดูหนาว วันนี้เป็นวันเกิดของ @gin_svcs @alise_svcs @Callahan_SVCS @kilian_svcs สุขสันต์วันเกิด! ขอให้มีความสุขมากๆ นะ 🥳
4
9
12
727
30 ❄️ เป็นอีกปีหนึ่งที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ฤดูใบไม้ผลิที่เบิกบาน ฤดูร้อนที่ผันผวน ฤดูใบไม้ร่วงแห่งความสุข และฤดูหนาวที่แสนเศร้าโศก สุดท้ายแล้ว ใบหน้าของเฟรินก็ไม่เคยหายไปไหน มันอยู่ตรงนี้เสมอมา และมันจะคงอยู่ตรงนี้ตลอดไป ⌚️ youtu.be/6WnC-Avx7Pc?si=9_1U…
4
13
14
358
14 ❄️ 1.00 AM —Drowned in Asphodel เสียงคลื่นกระทบฝั่งเป็นจังหวะสม่ำเสมอ บนผืนทรายมีรอยเท้ารอยใหม่มุ่งตรงไปอย่างสะเปะสะปะ เจ้าของร่างที่ยืนเงยหน้ามองฟ้าตรงนั้น ท่าทางเหม่อลอย ชุดนอนที่ใส่ก็ไม่ได้หนามากเท่าที่ควร แต่ยังดีที่มีเสื้อคลุมสวมทับอยู่อีกชั้น ลมหายใจร้อนผ่าว กับกลิ่นบางอย่างที่ห่างหายไปนับเดือน ก็ถูกห้ามนี่นา แต่ตอนนี้คนที่ห้าม… ไม่อยู่แล้วนี่ เพราะงั้นตอนนี้ ภาพที่เห็น เป็นภาพลวงตารึเปล่า? เด็กผู้หญิงที่เขาคุ้นเคยที่สุดในชีวิต ไปทำอะไรอยู่ตรงนั้นกันนะ? สะบัดรองเท้าออก เท้าเปลือยเปล่าสัมผัสกับผืนน้ำเย็นเฉียบ ตอนนั้นที่เธอร่วงหล่นลงไป จะรู้สึกแบบนี้รึเปล่านะ? แค่ต้นขาก็แทนจะทนไม่ไหวแล้ว ฮืม… สัญญาแล้วนี่นาว่าจะไม่ทำตัวน่าเป็นห่วง แต่ขออยู่ตรงนี้อีกสักพัก เดี๋ยวก็จะกลับแล้วล่ะ 🌙 youtu.be/DXuNJ267Vss?si=w3Hl…
2
6
7
384
10 ❄️ —The Cyclamen Farewell จดหมายฉบับหนึ่งถูกส่งมาที่บ้านของฟิลิซ จ่าหน้าซองส่งมาถึงเมดหนุ่มที่เพิ่งมาอยู่ได้ไม่นาน เนื้อหามากมายยืดยาว บนกระดาษมีรอยด่างเป็นวงกระจัดกระจาย ลายมือที่สั่นระริก บ่งบอกว่าผู้เขียนแตกตื่นแค่ไหน ดาเลีย ไดแอนทัส เด็กหนุ่มกวาดสายตาอ่านข้อความทั้งหมดอย่างเงียบ ๆ แว่วเสียงเจ้าของบ้านและเจ้าหมาตัวโตที่เล่นกันอยู่นอกร้าน จวบจนบรรทัดสุดท้าย …อย่าบอกฟิลิซเด็ดขาด ด้วยเหตุนั้นเอง เย็นวันนั้นกระเป๋าก็ถูกเก็บอย่างกระทันหัน ทั้ง ๆ ที่ช่วงเวลาที่น่าเป็นห่วงที่สุดใกล้เข้ามามากแล้วแท้ ๆ แต่สถานการณ์ทางนั้น ย่ำแย่ยิ่งกว่า จึงต้องบอกลาบ้านหลังนี้ไป “คุณหนูดูแลตัวเองด้วยนะครับ” และแผ่นหลังที่ดูเล็กบอบบางร่างนั้น ก็หายลับไป
2
4
5
263
winter 2003 ฤดูหนาวในเพอลิแกนกำลังค่อย ๆ ปิดฉากปีเก่า ลมเย็นยังคงพัดเอื่อย นำพาความเงียบสงบอันคุ้นเคยมาโอบล้อมสองร่างที่ยืนอยู่ที่ประจำของเรา ท่ามกลางเสียงใบไม้ที่ปลิวไสวไปตามแรงลม ชายหนุ่มผมสีเทาไม่ได้มาตัวเปล่าเหมือนวันก่อน ๆ ข้างกายเขามีกระเป๋าเดินทางใบโตวางอยู่ ราวกับเป็นสัญลักษณ์ของการเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางไกลที่กำลังจะมาถึง “คุณเลฟครับ…” เสียงของเซไฟรัสสั่นเล็กน้อย ไม่ใช่เพียงเพราะความหนาวเย็นจากอากาศ แต่เป็นความรู้สึกที่เอ่อล้นอยู่ภายใน เขากำมือทั้งสองข้างแน่นอยู่ในกระเป๋าเสื้อ พยายามควบคุมโทนเสียงให้มั่นคงที่สุด ..สูดลมหายใจลึก กลั้นความรู้สึกที่ปั่นป่วนอยู่ในอก ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาอย่างอบอุ่นที่สุดเท่าที่จะทำได้ “แค่…จะไปแล้ว ไปตามหาที่ของตัวเอง” | “ผมอยากบอกลานิดหน่อย” “และ…ถ้าไม่รังเกียจ ผมขอที่อยู่คุณหน่อยได้ไหมครับ อยากส่งโปสการ์ดให้บ้างระหว่างทาง” ดวงตาสีฟ้าอ่อนนั้นเต็มไปด้วยความรู้สึก ทุกคำพูดที่เอ่ยออกมานั้นราวกับส่งผ่านโดยตรงจากหัวใจ “…ผมไม่เคยมีใคร…ที่ทำให้รู้สึกอยากอยู่ใกล้ขนาดนี้มาก่อน” มุมปากของเซไฟรัสยกยิ้มอีกครั้ง ก่อนที่จะค่อย ๆ ยื่นมือออกไป กุมมือของเลฟไว้อย่างแผ่วเบา แม้ว่าความอบอุ่นทางกายจะไม่ได้ส่งผ่านเขาโดยตรง แต่ก็หวังให้อีกฝ่ายได้รับความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้ไว้..เซไฟรัสโน้มตัวลงช้า ๆ แนบริมฝีปากลงบนกลุ่มผมสีดำขลับ ราวกับต้องการเก็บช่วงเวลานี้ไว้ในความทรงจำตลอดกาล ไม่ให้เลือนหายไป “ลาก่อนครับ…ผมจะคิดถึงคุณเสมอ” คำพูดสุดท้ายนั้นล่องลอยอยู่ในอากาศ ก่อนที่ลมหนาวจะพัดผ่านไปทิ้งไว้เพียงแค่ความอบอุ่นทางใจที่ได้ฝากไว้ ก่อนที่แต่ละคนจะก้าวเดินออกไปตามเส้นทางของตัวเอง
8
9
266
[ นี่คือเรื่องราว 1 ปีหลังจากนี้ ในวันที่หิมะโปรยลงมา ] ฤดูหนาวปลายปี 2003 ยามเมื่อเหมันต์มาถึงนั่นคือการจากลา หนังสักเรื่องที่เขาเคยดูได้กล่าวไว้แบบนั้น เลฟ แลนเดอร์ ยืนอยู่ที่สะพานริมแม่น้ำที่เดิมที่เขามักจะมาพักผ่อนอยู่บ่อยครั้ง ที่เดิมที่มักจะพบคนๆหนึ่งอยู่ร่ำไป เขาเคยรำคาญคนที่พูดไม่หยุด เขาเคยหูทวนลมคำพูดมากมายเหล่านั้นอยู่บ่อยครั้ง อย่างไรก็ตาม..ตั้งแต่ตอนไหนกันนะ ที่เขาสอดสายตาหาใครคนนั้นยามไม่พบเจอ ตั้งแต่ตอนไหนกันที่เขารอฟังเสียงคนที่พูดน้อยลง ตั้งแต่ตอนไหนกัน...ที่เขารู้สึกว่าระยะทางระหว่างเรามันไม่แย่นัก ความรู้สึกบางอย่างเคยก่อตัวขึ้นมาอย่างช้าๆ มีหลายครั้งที่เขาเคยเผลอไผล แต่ใช่..มันก็แค่เคย มันควรจะแค่เคยรู้สึก และจากวันนี้ ความรู้สึกนั้นควรจะถูกกลบฝังลงไปลึกในใจ เขารู้อยู่แล้วว่าใครคนนั้นจะต้องไป เขารู้อยู่แล้วว่าวันนี้จะมาถึง . . ใช่..เขารู้อยู่แล้ว . . เรือนผมสีควันบุหรี่ที่กลืนไปกับหิมะสะท้อนอยู่ในตาของเขา จดจำน้ำเสียงที่นุ่มนวลนั้นไว้ในใจเป็นครั้งสุดท้าย “ ที่อยู่..อ่า..ไม่มีปัญหา “ เขาเอ่ยเช่นนั้นเมื่อถูกถามถึงที่อยู่สำหรับส่งจดหมาย นิ้วเรียวหยิบปากกา เขียนลงบนกระดาษโน้ตสำนักงานใบเล็กที่พกติดตัว ข้างในโน้ตนั้นคือที่อยู่ของบ้านเช่าในเพอลิแกนที่อีกคนแวะไปเยี่ยมเยียนเป็นครั้งครา ยังคงเป็นที่เดิม ที่ๆมีความทรงจำมากมาย ให้มันอยู่ตรงนั้น เก็บไว้ที่ตรงนั้น ก่อนที่ความรู้สึกนี้จะเติบโตไปมากกว่าเดิม เขาจะไม่บอกว่าเขาเองก็จะจากไปเช่นกัน กลบฝังมันทิ้งไว้ เพราะที่ตรงนั้นไม่ใช่ของเขา เพียงแค่...ฝ่ามือที่สัมผัสกัน สัมผัสนุ่มนวลที่เรือนผม ให้มันอยู่อีกสักนิด เพียงแค่นิดเดียว แล้วฉันจะบอกนาย “ ลาก่อน เซไฟรัส แอชฟิลด์ ” “ ขอให้การเดินทางหลังจากนี้ มีแต่สิ่งที่งดงาม ” น่าตลกที่เรารู้จักกันครั้งแรกที่สะพานแห่งนี้ และเราพบกันครั้งสุดท้ายที่สะพานแห่งนี้เพื่อจากลากัน เขาไม่เคยอธิษฐาน แต่เขาจะอธิษฐาน ความปรารถนาเพียงอย่างเดียวที่เขามี ไม่ว่าที่ไหน ขอให้อีกคนมีชีวิตที่เต็มไปด้วยความสุข ขอเพียงเท่านี้ คงไม่มากเกินไปนักหรอก
7
11
244
28 Winter | ช่วงเช้า | บ้านณอน @AL1S3_SVCS เช้าวันที่ 28 ของเหมันต์มาเยือนพร้อมลมหายใจขาวจาง ท้องฟ้าอ่อนเหมือนยังไม่ตื่นดี และหิมะที่สะสมกันมาตลอดทั้งฤดูกาล ก็ปูพื้นให้กลายเป็นผืนผ้าสีขาวบริสุทธิ์ทั่วทั้งผืนดิน วันนี้ถือเป็นวันที่พิเศษสำหรับวิลเลียม รู้สึกตื่นเต้นกังวลอย่างบอกไม่ถูก กระทั่งกระดิ่งประตูที่ปลายลานก็เหมือนจะดังกังวานกว่าปกติเมื่อเขากดไป แต่แล้วแทนที่จะนับเลข ยืนรอ หรือมองนกมองฟ้า กลับทิ้งพัสดุเอาไว้ ตัวหายไป พร้อมจดหมายที่เขียนด้วยลายมือตัวเอง 𓂃 𓈒𓏸❄︎ ถึง อลิส ผมไม่แน่ใจว่าจดหมายวันเกิดเนี่ยควรจะเริ่มด้วยถ้อยคำแบบกวีหรืออะไรรึเปล่า แต่คิดว่าเธอก็คงรู้อยู่แล้ว ว่าผมน่ะไม่ค่อยถนัดอะไรที่ควรจะทำเอาเสียเลย เพราะงั้น…จะเริ่มแบบซื่อๆ บื้อๆ เลยก็แล้วกัน ดีใจนะครับ ที่เธอเกิดมา และขอบคุณนะครับ ที่ยอมให้ผมได้รักเธอ อยากจะให้อะไรสักอย่างที่มันจะอยู่กับเธอไปอีกนาน ก็เลยใส่ม้วนเทปกับจดหมายเล็กๆ ไว้ในกล่อง แทนเศษเสี้ยวเสียงของผม แทนเวลาหลายชั่วโมงที่ใช้ไปกับการคิดถึงเธอ ที่จริง—ก็ไม่จำเป็นต้องเปิดมันทั้งหมดวันนี้หรอก แค่เก็บไว้ใกล้ๆ เก็บผม…ไว้ใกล้ๆ แล้วก่อนที่เธอจะกลับไปอ่านประโยคนี้ซ้ำอีกครั้ง หันหลังมาสิครับ วิลเลียม
1
4
1
8
1,228
[ 25 Winter | #FOWSSVCS3🎄| w/ @William_SVCS ] แสงไฟพร่าวพราวตกกระทับนัยน์ตา, ทิ้งเสี้ยวเบาบางระยิบระยับไว้ที่ปลายสุดท้ายของความทรงจำประจำปี ลมหายใจกลายเป็นไอบางออกจากปากขณะอลิสซุกใบหน้าลงกับผ้าผืนหนารอบลำคอ ใกล้สิ้นปีแล้ว และไม่รู้ว่าเขาพูดออกไปบ่อยแค่ไหน แต่มันไว—มากจนคว้าจับไม่ทัน นัยน์ตาอ่อนจางละจากภาพต้นไม้ประดับไฟที่เต็มไปด้วยสีสัน ละไปยังใครบางคนที่ยืนไม่ห่างไปนัก วันนี้อากาศหนาวมาก, ยิ่งกลางคืนยิ่งแล้วใหญ่ ใบหน้าเขาเลยมีสีเรื่อขึ้นบ้าง คุณเองก็อาจจะคล้ายกัน ฝีเท้าขยับก้าวเข้าไปใกล้ และก่อนจะเรียกอะไร—ก็ดันบังเอิญได้สบตา ” … “ อลิสยกยิ้มเบาบาง, ขยับเข้าไปใกล้อีกนิด “ วิลเลียม ” ของขวัญสีน้ำเงินที่ซุกไว้ในกระเป๋าถูกหยิบออกมาถือไว้, และคุณคงเข้าใจว่ามันหมายถึงอะไรกับชื่อที่ถูกเรียกนั้น อลิสผ่อนลมหายใจ ในหัวก็นึกย้อนกลับไปถึงหัวข้อของขวัญประจำปี สิ่งที่ดีที่สุด—ว่าเข้านั่น เล้วก็พลันพิจารณาคนตรงหน้า จะห่อใส่กล่องลงไปอีท่าไหน หรือถึงทำไหว อย่างกับมันจะเป็นสิ่งที่อลิสยอมส่งให้คนอื่นได้ไปอย่างนั้นล่ะ เพราะตั้งใจแล้วว่าจะยึดไว้ให้มั่นเท่าที่ทำได้ ดวงดาวดวงเดียวที่อยากรักษาไม่ให้หล่นหายจากขอบฟ้าของเขาไป, ไม่ว่าฤดูไหนก็ตาม ถุงมือข้างหนึ่งถูกถอดออก ปลายนิ้วแตะสัมผัสกรอบใบหน้า แตะให้โน้มลงมาหาในระยะที่ขยับเข้าไปใกล้ชิดได้ในระยะอภิสิทธิ์ นัยน์ตาสบกันอีกครั้งและอีกครั้ง —ราวกับคุณเป็นโลกทั้งใบ จุดรวมสีสันที่อาจไม่ได้ฉูดฉาดอะไร แต่ในโลกสีขาวกลับทำให้หัวใจเต้นเป็นจังหวะอันมั่นคง คงไม่เคยพูดให้ฟัง และคนหน้าบางก็ไม่รู้ว่าจะมีวันที่ถ้อยคำที่คิดเหล่านี้ได้เป็นมากกว่าเสียงในใจบ้างไหม แต่เขาชอบดวงตาคู่นั้นมาก รอยยิ้มนั้นเองก็เช่นกัน ชอบมาตั้งนาน—ตั้งแต่ก่อนจะชอบทุกอย่างที่เป็นคุณ เลยยินดีจมลงไปในมหาสมุทรคู่นั้น อีกครั้งและอีกครั้งเช่นเดียวกัน จนกว่าจะนับครั้งไม่ไหว “ — ” เสียงนุ่มนวลกระซิบถ้อยคำ คำที่คุณเท่านั้นจะได้ฟังใทุกนวันนับจากนี้ ถูกคุณหยิบมาเป็นหลักประกันตั้งไม่รู้กี่ครั้ง เลยนึกอยากรบกวนวงดาวทั้งหลายในเทศกาลบ้าง —หวังว่าจะช่วยเป็นพยานให้รอบนี้ด้วยแล้วกัน
1
21
1
22
1,690