Pinned Tweet
เป็นเด็กดีนะครับ ไม่ดื้อไม่ซนเลย”
“นั่นลูกสาวผมเอง น่ารักใช่ไหมล่ะ✨”
Chaser Harmonelle (30 Y.)
Veterinarian
zone 7 ใจกลางเมือง
Doc : shorturl.asia/wpz4G
(ทัก โค โรล เวิ่น ได้ตลอดเลยค่ะแต่อาจจะตอบช้านิดนึงนะคะ
CMS : Panther Fam)
#SVCS_SS3 #SVCS_Commu
chaser retweeted
"ดูท้องฟ้านั่นสิ.. มีดวงดาวมากมายขนาดนี้เลยนะ"
"ขอโทษนะคะ! แต่ฉันต้องรีบไปรับหลาน.."
-- 🌟✨🌛🔭🪐🌟 --
☄️Lyra Riviera
☄️District 7
☄️Waitress, Observational Astronomer
Profile: bit.ly/48rHoSr
#SVCS_SS4 #SVCS_Commu
chaser retweeted
29 winter 2006 | 21:00 | w/@Leif_SVCS - Fairbanks, Alaska
ผ่านการเดินทางมามากมายหลายทวีปที่ได้ไปเยือน จนในที่สุด... เท้าของเซไฟรัสก็เหยียบถึงแผ่นดินอลาสก้า ดินแดนแห่งความหนาวเหน็บที่เขาไม่ค่อยจะถูกกับมันเสียเท่าไหร่
แต่เคราะห์ซ้ำกรรมซัด ดันมาถึงในช่วงหน้าหนาวอีก กิจกรรมกลางแจ้งที่ควรได้ทำมันก็พลันอันตรธานหายไป จะส่องนกอินทรีหัวขาวหรือส่องหมีกริซลีก็คงไม่มีโอกาส
เพราะพวกมันต่างจำศีลหลบหนีความโหดร้ายของฤดูกาลไปหมดแล้ว สุดท้ายจึงทำได้เพียงเดินทอดน่องชมพิพิธภัณฑ์และพูดคุยกับชาวเมือง เพื่อซึมซับเรื่องราวและวิถีชีวิตของคนที่นี่
เดินทางไปหลายเมืองก่อนที่จะตัดสินใจนั่งรถไฟสายประวัติศาสตร์จากแองเคอเรจมุ่งสู่แฟร์แบงค์ เมืองที่ขึ้นชื่อว่าเป็น ‘หัวใจแห่งดินแดนเที่ยงคืน’
เขาพอศึกษาข้อมูลมาบ้างว่าที่นี่มีไกด์ท้องถิ่น หรือทัวร์นำเที่ยวที่เชี่ยวชาญเรื่องการล่าแสงเหนือ จึงกะจะใช้เวลาอาทิตย์สุดท้ายก่อนปีใหม่ที่นี่เสียเลย ปล่อยให้เรื่องทริปทัวร์และการวางแผนทั้งหมดเป็นหน้าที่ของคนในพื้นที่จัดการไป
เมื่อมาถึงสถานีรถไฟก็รีบมุ่งหน้าไปยังที่พักเพื่อเก็บสัมภาระในทันที วางกระเป๋าเดินทางลงข้างเตียงอย่างลวกๆ แล้วจึงออกไปหาอะไรทานที่ร้านอาหารแถวนั้น หวังจะดื่มเบียร์เย็น ๆ สักแก้วเพื่อผ่อนคลายความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง
แล้วสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่ร่างของใครคนหนึ่งที่หน้าร้าน…
ผมสีดำขลับราวกับความมือมิดยามค่ำคืน
นัยน์ตาที่ดำสนิทไม่ต่างกัน
แต่พอมองให้ดีกลับไม่ค่อยมีรอยคล้ำใต้ตาเหมือนอย่างที่เขาคุ้นเคยในความทรงจำ หรืออาจจะเป็นแค่คนหน้าคล้ายกัน?
เซไฟรัสกะพริบตาปริบ ๆ พลางขยับแว่นที่สวมอยู่ให้เข้าที่ คำถามมากมายผุดขึ้นในใจเป็นพลวัต คนที่เขาเฝ้าคิดถึงมาตลอดสามปี
จะมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน?
อลาสก้าเนี่ยนะ? เป็นไปไม่ได้หรอก
chaser retweeted
Replying to @William_SVCS
เป็นอันว่าแผนการไปเมืองใหญ่ที่วางไว้ก็มีจุดหมุดหมายขึ้นอีกหนึ่งอย่าง, เพิ่มเติมด้วยคนร่วมทางอีกหนึ่งคน
เสียงจอแจดังแว่วมาอยู่บ้าง
ผู้คนเองก็เริ่มขยับมารวมกันไม่ห่างจากต้นคริสต์มาสต้นใหญ่
อีกไม่นานคงถึงการจับฉลาก—ไฮไลท์ประจำเทศกาลนี้
“ ชอบสิ ”
คุณได้ยินคำตอบนั้นกลางเสียงระฆังประดับเทศกาล
ไม่กังวานนัก, แผ่วเบาเสียด้วยซ้ำจากคนรอบกาย
ไม่ใช่เหตุผลอย่าง ‘ฉันชอบเธอก็ชอบ’ อะไร
บอกไปแล้วว่าคิดว่าใครก็คงชอบคุณทั้งนั้น
ตุ๊กตากระต่ายของขวัญถูกกระชับในมืออย่างหวงแหนไว้มั่นเหมือนกลัวมันจะเผลอกระโดดตามฝูงชนขวักไขว่
อลิสขดตัว กอดมันไว้ ก่อนจะเกยคางขึ้นไปเหนือศีรษะนุ่มนิ่มนั้น ซุกใบหน้าทับใบหูยาวทั้งสองข้าง
กะพริบนัยน์ตาที่ยังคงสบกัน
“ …งาน? ”
อนุมานว่าแบบนั้น
[ 25 ฤดูหนาว | เขต 7 | #FOWSSVCS3 ]
ท่ามกลางแสงแดดอ่อนๆของฤดูหนาว คุณเจ้าของไร่ชายืนอยู่ตรงนั้น
คนคุ้นหน้าที่ไม่ได้เห็นกันเสียนาน คนที่อยู่ๆก็หายไปจนสงสัยว่าไปไหน
เอสล่า ฮันท์ คลี่ยิ้มเพื่อทักทายคนรู้จัก ในอ้อมแขนของเขามีห่อผ้าสีชมพูห่อหุ้มนางฟ้าตัวน้อยๆอยู่
" ลูกสาวของฉันเอง~ "
" รีเบคก้า ฮันท์ "
" เธอน่ารักมากเลยใช่มั้ยล่ะ~~"
ชายหนุ่มเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล บรรยากาศรอบตัวอวลด้วยความสุขมากล้น
คุณพ่อมือใหม่นั้นกำลังหัดอวดลูกสาวอยู่ล่ะ
chaser retweeted
#SVCSMafia
เธอเอ่ยเสียงสดใส ขณะยื่นมือออกไป
เขาช้อนประคองไว้ ตอบรับเริงร่าไม่แพ้กัน
“ เต้นรำกันไหม เฟรดดี้ ”
“ ด้วยความยินดีครับ แฟรี่โรส ”
(ไปเวิ่นกับผปค. @Freddie_SVCS มาค่ะ ได้มาหนึ่งซีนเท่ถูกใจสุด ๆ คิกคิก🫶✨)
chaser retweeted
(แฮปปี้เบิ้ดเดย์ย้อนหลังนาเดีย 🌷 มาช้าแต่มานะ 🥺 ปีนี้มีหนุ่มหล่อมาถ่ายรูปให้แหละ คิคิ)
#HappyBirthday_SVCS
— 04 ฤดูหนาว
วันนี้เป็นวันเกิดของ @Jade_SVCS @Smythe_Svcs @Lloyd_SVCS @Zane_SVCS @Navi_SVCS @Jamie_SVCS @Tiffany_SVCS
สุขสันต์วันเกิด! ขอให้มีความสุขมากๆ นะ 🥳
chaser retweeted
[ x Winter]
หลังจากสิ้นสุดปีใหม่ในไม่กี่วันหลังจากนั้น
บ้านหลังหนึ่งในเขต 6 ที่มีแสงไฟมาตลอดปีได้ถูกดับลง เสียงล็อคกลอนดังเป็นสัญญาณว่าจะไม่มีใครอยู่ที่นี่อีกต่อไป
คริสโตเฟอร์ โจนส์ เก็บถือกระเป๋าเดินทางและกรงนกอีกาดำคู่หูมุ่งหน้าไปสู่สถานีรถไฟ
หลังจากนี้ชายหนุ่มคงต้องพบเจอกับเรื่องราวอีกมากมายนานับไม่ถ้วน
แต่อย่างไร สิ่งที่เกิดขึ้นในเพอลิแกนจะถูกสลักฝังเป็นความทรงจำสำคัญไว้ ไม่มีทางลืมอย่างแน่นอน
สักวันหนึ่งเราอาจได้พบกันใหม่อีกครั้ง
---
(จบฤดูหนาวแล้วเลยมาปิดจบส่งท้ายให้ตัวละครค่ะ! 🙌✨
Fun fact และเม้ามอยทิ้งท้าย! :
rosette.notion.site/CJ-s-Fun…
แต่ใดๆ ยังสามารถเล่นย้อนหลังได้เสมอนะคะ 😤✨)
chaser retweeted
( จนแล้วจนเล่า ก็ลืมแปะวิลเลียมผม original 😂 เป็นอนาคตกันไกลโพ้นที่หนังหัววิลเลียมอาจไม่พร้อมจะย้อมผมอีกแล้ว 555555555
แต่ที่เขาทำสีน้ำเงินอยู่ตอนนี้ก็ไม่ได้เป็นเพราะเหตุผลเก่าๆ แต่เป็นเพราะเขา comfort กับสีนี้ไปแล้ว i’ll be your blue
ใดๆ ก็ตาม lore คือวิลเลียมสีผมนี้จะทรงเจ้าชู้มราก หวังว่าที่คอมมิชมาจะมองเป็นงั้นค่ะ …. โปรดมองให้เปนงั้นกันทีนะ ฮื่อๆๆ )
chaser retweeted
( แวะพาวิลเย่มมาติดแอคยันวันสุดท้ายครับ > < ดีใจมากๆๆๆ ทั้งที่ได้เล่นด้วย และที่ไม่ได้เล่นก็ตาม แค่ตามอ่านสตอรี่ชาวเพอลิเกี้ยนก็สนุกแล้ว ถ้ามีใครแปะในอนาคตก็จะอ่านอีก ! ยังคงแอคทีฟเรื่อยๆ ถ้ามีคนเล่นด้วยค่ะ 💫
จริงๆ แล้วจะต้องมีสตอรี่ที่คุณแม่วิลเลียมมาหาช่วงสิ้นปีนี้ แต่เล่นไม่ทัน ฮ่าๆ อาจจะมาย้อนหลังไม่ก็แอบลงใน sns สักหนแห่ง
อย่างไรก็แล้วแต่ วิลก็จะยังคงอยู่ที่เพอลิแกนไปอีกสักพัก! น่าจะได้เริ่มเดินทางกลับอังกฤษช่วงปลายๆ spring ไปๆ มาๆ คอยดูบ้านที่จะเริ่มก่อสร้าง
แล้วก็คาดว่าจะได้มีบ้านกับเขาสักทีสิ้น winter ปีหน้าพอดี 🏡 หยิบจับอลิสมาอยู่ด้วยกัน
หลังจากนั้นค่อยเริ่มสานต่อความฝันเดิมอีกครั้ง กับการเดินทางรอบโลก ที่คราวนี้ไม่ใช่เพื่อตามหาท้องฟ้าที่ไหนอีกแล้ว แต่เป็นการพาคนสำคัญไปเห็นทุกชิ้นส่วนที่ประกอบขึ้นมาเป็นเขา
อื่นๆ อาจจะลงดีเทลอีกครั้ง ยังไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาปิดท้ายเร็วขนาดนี้ ฮือ ; ;
i just wanna mention that i really appreciate a lot of you and ur friendship, i love you guys sm 💙🤍
แลกคอนแทคได้นะคับ มุ้บๆ )
chaser retweeted
( 11.42 pm. | 28 Winter
พาเด่กเกิดท้ายปีมาป้อนเค้ก อ้าม จบปี 2002 จะอายุ 24 แล้วคั้บผม!🎂🍰 )
#HappyBirthday_SVCS
— 28 ฤดูหนาว
วันนี้เป็นวันเกิดของ @gin_svcs @alise_svcs @Callahan_SVCS @kilian_svcs
สุขสันต์วันเกิด! ขอให้มีความสุขมากๆ นะ 🥳
chaser retweeted
30 ❄️
เป็นอีกปีหนึ่งที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ฤดูใบไม้ผลิที่เบิกบาน ฤดูร้อนที่ผันผวน ฤดูใบไม้ร่วงแห่งความสุข และฤดูหนาวที่แสนเศร้าโศก
สุดท้ายแล้ว ใบหน้าของเฟรินก็ไม่เคยหายไปไหน
มันอยู่ตรงนี้เสมอมา
และมันจะคงอยู่ตรงนี้ตลอดไป
⌚️ youtu.be/6WnC-Avx7Pc?si=9_1U…
chaser retweeted
14 ❄️ 1.00 AM —Drowned in Asphodel
เสียงคลื่นกระทบฝั่งเป็นจังหวะสม่ำเสมอ
บนผืนทรายมีรอยเท้ารอยใหม่มุ่งตรงไปอย่างสะเปะสะปะ
เจ้าของร่างที่ยืนเงยหน้ามองฟ้าตรงนั้น ท่าทางเหม่อลอย
ชุดนอนที่ใส่ก็ไม่ได้หนามากเท่าที่ควร แต่ยังดีที่มีเสื้อคลุมสวมทับอยู่อีกชั้น
ลมหายใจร้อนผ่าว กับกลิ่นบางอย่างที่ห่างหายไปนับเดือน
ก็ถูกห้ามนี่นา
แต่ตอนนี้คนที่ห้าม… ไม่อยู่แล้วนี่
เพราะงั้นตอนนี้ ภาพที่เห็น เป็นภาพลวงตารึเปล่า?
เด็กผู้หญิงที่เขาคุ้นเคยที่สุดในชีวิต ไปทำอะไรอยู่ตรงนั้นกันนะ?
สะบัดรองเท้าออก เท้าเปลือยเปล่าสัมผัสกับผืนน้ำเย็นเฉียบ
ตอนนั้นที่เธอร่วงหล่นลงไป จะรู้สึกแบบนี้รึเปล่านะ?
แค่ต้นขาก็แทนจะทนไม่ไหวแล้ว
ฮืม…
สัญญาแล้วนี่นาว่าจะไม่ทำตัวน่าเป็นห่วง
แต่ขออยู่ตรงนี้อีกสักพัก
เดี๋ยวก็จะกลับแล้วล่ะ
🌙 youtu.be/DXuNJ267Vss?si=w3Hl…
chaser retweeted
10 ❄️ —The Cyclamen Farewell
จดหมายฉบับหนึ่งถูกส่งมาที่บ้านของฟิลิซ
จ่าหน้าซองส่งมาถึงเมดหนุ่มที่เพิ่งมาอยู่ได้ไม่นาน
เนื้อหามากมายยืดยาว
บนกระดาษมีรอยด่างเป็นวงกระจัดกระจาย
ลายมือที่สั่นระริก บ่งบอกว่าผู้เขียนแตกตื่นแค่ไหน
ดาเลีย ไดแอนทัส
เด็กหนุ่มกวาดสายตาอ่านข้อความทั้งหมดอย่างเงียบ ๆ
แว่วเสียงเจ้าของบ้านและเจ้าหมาตัวโตที่เล่นกันอยู่นอกร้าน
จวบจนบรรทัดสุดท้าย
…อย่าบอกฟิลิซเด็ดขาด
ด้วยเหตุนั้นเอง เย็นวันนั้นกระเป๋าก็ถูกเก็บอย่างกระทันหัน
ทั้ง ๆ ที่ช่วงเวลาที่น่าเป็นห่วงที่สุดใกล้เข้ามามากแล้วแท้ ๆ
แต่สถานการณ์ทางนั้น ย่ำแย่ยิ่งกว่า
จึงต้องบอกลาบ้านหลังนี้ไป
“คุณหนูดูแลตัวเองด้วยนะครับ”
และแผ่นหลังที่ดูเล็กบอบบางร่างนั้น
ก็หายลับไป
chaser retweeted
winter 2003
ฤดูหนาวในเพอลิแกนกำลังค่อย ๆ ปิดฉากปีเก่า ลมเย็นยังคงพัดเอื่อย นำพาความเงียบสงบอันคุ้นเคยมาโอบล้อมสองร่างที่ยืนอยู่ที่ประจำของเรา
ท่ามกลางเสียงใบไม้ที่ปลิวไสวไปตามแรงลม ชายหนุ่มผมสีเทาไม่ได้มาตัวเปล่าเหมือนวันก่อน ๆ ข้างกายเขามีกระเป๋าเดินทางใบโตวางอยู่ ราวกับเป็นสัญลักษณ์ของการเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางไกลที่กำลังจะมาถึง
“คุณเลฟครับ…”
เสียงของเซไฟรัสสั่นเล็กน้อย ไม่ใช่เพียงเพราะความหนาวเย็นจากอากาศ แต่เป็นความรู้สึกที่เอ่อล้นอยู่ภายใน เขากำมือทั้งสองข้างแน่นอยู่ในกระเป๋าเสื้อ
พยายามควบคุมโทนเสียงให้มั่นคงที่สุด ..สูดลมหายใจลึก กลั้นความรู้สึกที่ปั่นป่วนอยู่ในอก ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาอย่างอบอุ่นที่สุดเท่าที่จะทำได้
“แค่…จะไปแล้ว ไปตามหาที่ของตัวเอง”
|
“ผมอยากบอกลานิดหน่อย”
“และ…ถ้าไม่รังเกียจ ผมขอที่อยู่คุณหน่อยได้ไหมครับ อยากส่งโปสการ์ดให้บ้างระหว่างทาง”
ดวงตาสีฟ้าอ่อนนั้นเต็มไปด้วยความรู้สึก ทุกคำพูดที่เอ่ยออกมานั้นราวกับส่งผ่านโดยตรงจากหัวใจ
“…ผมไม่เคยมีใคร…ที่ทำให้รู้สึกอยากอยู่ใกล้ขนาดนี้มาก่อน”
มุมปากของเซไฟรัสยกยิ้มอีกครั้ง ก่อนที่จะค่อย ๆ ยื่นมือออกไป กุมมือของเลฟไว้อย่างแผ่วเบา แม้ว่าความอบอุ่นทางกายจะไม่ได้ส่งผ่านเขาโดยตรง
แต่ก็หวังให้อีกฝ่ายได้รับความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้ไว้..เซไฟรัสโน้มตัวลงช้า ๆ แนบริมฝีปากลงบนกลุ่มผมสีดำขลับ
ราวกับต้องการเก็บช่วงเวลานี้ไว้ในความทรงจำตลอดกาล ไม่ให้เลือนหายไป
“ลาก่อนครับ…ผมจะคิดถึงคุณเสมอ”
คำพูดสุดท้ายนั้นล่องลอยอยู่ในอากาศ ก่อนที่ลมหนาวจะพัดผ่านไปทิ้งไว้เพียงแค่ความอบอุ่นทางใจที่ได้ฝากไว้ ก่อนที่แต่ละคนจะก้าวเดินออกไปตามเส้นทางของตัวเอง
chaser retweeted
[ นี่คือเรื่องราว 1 ปีหลังจากนี้ ในวันที่หิมะโปรยลงมา ]
ฤดูหนาวปลายปี 2003
ยามเมื่อเหมันต์มาถึงนั่นคือการจากลา
หนังสักเรื่องที่เขาเคยดูได้กล่าวไว้แบบนั้น
เลฟ แลนเดอร์ ยืนอยู่ที่สะพานริมแม่น้ำที่เดิมที่เขามักจะมาพักผ่อนอยู่บ่อยครั้ง ที่เดิมที่มักจะพบคนๆหนึ่งอยู่ร่ำไป
เขาเคยรำคาญคนที่พูดไม่หยุด
เขาเคยหูทวนลมคำพูดมากมายเหล่านั้นอยู่บ่อยครั้ง
อย่างไรก็ตาม..ตั้งแต่ตอนไหนกันนะ ที่เขาสอดสายตาหาใครคนนั้นยามไม่พบเจอ
ตั้งแต่ตอนไหนกันที่เขารอฟังเสียงคนที่พูดน้อยลง
ตั้งแต่ตอนไหนกัน...ที่เขารู้สึกว่าระยะทางระหว่างเรามันไม่แย่นัก
ความรู้สึกบางอย่างเคยก่อตัวขึ้นมาอย่างช้าๆ มีหลายครั้งที่เขาเคยเผลอไผล
แต่ใช่..มันก็แค่เคย
มันควรจะแค่เคยรู้สึก
และจากวันนี้ ความรู้สึกนั้นควรจะถูกกลบฝังลงไปลึกในใจ
เขารู้อยู่แล้วว่าใครคนนั้นจะต้องไป เขารู้อยู่แล้วว่าวันนี้จะมาถึง
.
.
ใช่..เขารู้อยู่แล้ว
.
.
เรือนผมสีควันบุหรี่ที่กลืนไปกับหิมะสะท้อนอยู่ในตาของเขา
จดจำน้ำเสียงที่นุ่มนวลนั้นไว้ในใจเป็นครั้งสุดท้าย
“ ที่อยู่..อ่า..ไม่มีปัญหา “
เขาเอ่ยเช่นนั้นเมื่อถูกถามถึงที่อยู่สำหรับส่งจดหมาย
นิ้วเรียวหยิบปากกา เขียนลงบนกระดาษโน้ตสำนักงานใบเล็กที่พกติดตัว ข้างในโน้ตนั้นคือที่อยู่ของบ้านเช่าในเพอลิแกนที่อีกคนแวะไปเยี่ยมเยียนเป็นครั้งครา
ยังคงเป็นที่เดิม ที่ๆมีความทรงจำมากมาย
ให้มันอยู่ตรงนั้น เก็บไว้ที่ตรงนั้น ก่อนที่ความรู้สึกนี้จะเติบโตไปมากกว่าเดิม
เขาจะไม่บอกว่าเขาเองก็จะจากไปเช่นกัน
กลบฝังมันทิ้งไว้
เพราะที่ตรงนั้นไม่ใช่ของเขา
เพียงแค่...ฝ่ามือที่สัมผัสกัน สัมผัสนุ่มนวลที่เรือนผม ให้มันอยู่อีกสักนิด
เพียงแค่นิดเดียว
แล้วฉันจะบอกนาย
“ ลาก่อน เซไฟรัส แอชฟิลด์ ”
“ ขอให้การเดินทางหลังจากนี้ มีแต่สิ่งที่งดงาม ”
น่าตลกที่เรารู้จักกันครั้งแรกที่สะพานแห่งนี้ และเราพบกันครั้งสุดท้ายที่สะพานแห่งนี้เพื่อจากลากัน
เขาไม่เคยอธิษฐาน
แต่เขาจะอธิษฐาน
ความปรารถนาเพียงอย่างเดียวที่เขามี ไม่ว่าที่ไหน ขอให้อีกคนมีชีวิตที่เต็มไปด้วยความสุข
ขอเพียงเท่านี้ คงไม่มากเกินไปนักหรอก
chaser retweeted
28 Winter | ช่วงเช้า | บ้านณอน
@AL1S3_SVCS
เช้าวันที่ 28 ของเหมันต์มาเยือนพร้อมลมหายใจขาวจาง ท้องฟ้าอ่อนเหมือนยังไม่ตื่นดี
และหิมะที่สะสมกันมาตลอดทั้งฤดูกาล ก็ปูพื้นให้กลายเป็นผืนผ้าสีขาวบริสุทธิ์ทั่วทั้งผืนดิน
วันนี้ถือเป็นวันที่พิเศษสำหรับวิลเลียม
รู้สึกตื่นเต้นกังวลอย่างบอกไม่ถูก
กระทั่งกระดิ่งประตูที่ปลายลานก็เหมือนจะดังกังวานกว่าปกติเมื่อเขากดไป
แต่แล้วแทนที่จะนับเลข ยืนรอ หรือมองนกมองฟ้า
กลับทิ้งพัสดุเอาไว้ ตัวหายไป
พร้อมจดหมายที่เขียนด้วยลายมือตัวเอง
𓂃 𓈒𓏸❄︎
ถึง อลิส
ผมไม่แน่ใจว่าจดหมายวันเกิดเนี่ยควรจะเริ่มด้วยถ้อยคำแบบกวีหรืออะไรรึเปล่า
แต่คิดว่าเธอก็คงรู้อยู่แล้ว
ว่าผมน่ะไม่ค่อยถนัดอะไรที่ควรจะทำเอาเสียเลย
เพราะงั้น…จะเริ่มแบบซื่อๆ บื้อๆ เลยก็แล้วกัน
ดีใจนะครับ ที่เธอเกิดมา
และขอบคุณนะครับ ที่ยอมให้ผมได้รักเธอ
อยากจะให้อะไรสักอย่างที่มันจะอยู่กับเธอไปอีกนาน
ก็เลยใส่ม้วนเทปกับจดหมายเล็กๆ ไว้ในกล่อง
แทนเศษเสี้ยวเสียงของผม
แทนเวลาหลายชั่วโมงที่ใช้ไปกับการคิดถึงเธอ
ที่จริง—ก็ไม่จำเป็นต้องเปิดมันทั้งหมดวันนี้หรอก
แค่เก็บไว้ใกล้ๆ
เก็บผม…ไว้ใกล้ๆ
แล้วก่อนที่เธอจะกลับไปอ่านประโยคนี้ซ้ำอีกครั้ง
หันหลังมาสิครับ
วิลเลียม
chaser retweeted
[ 25 Winter | #FOWSSVCS3🎄| w/ @William_SVCS ]
แสงไฟพร่าวพราวตกกระทับนัยน์ตา, ทิ้งเสี้ยวเบาบางระยิบระยับไว้ที่ปลายสุดท้ายของความทรงจำประจำปี
ลมหายใจกลายเป็นไอบางออกจากปากขณะอลิสซุกใบหน้าลงกับผ้าผืนหนารอบลำคอ
ใกล้สิ้นปีแล้ว
และไม่รู้ว่าเขาพูดออกไปบ่อยแค่ไหน
แต่มันไว—มากจนคว้าจับไม่ทัน
นัยน์ตาอ่อนจางละจากภาพต้นไม้ประดับไฟที่เต็มไปด้วยสีสัน ละไปยังใครบางคนที่ยืนไม่ห่างไปนัก
วันนี้อากาศหนาวมาก, ยิ่งกลางคืนยิ่งแล้วใหญ่
ใบหน้าเขาเลยมีสีเรื่อขึ้นบ้าง
คุณเองก็อาจจะคล้ายกัน
ฝีเท้าขยับก้าวเข้าไปใกล้
และก่อนจะเรียกอะไร—ก็ดันบังเอิญได้สบตา
” … “
อลิสยกยิ้มเบาบาง, ขยับเข้าไปใกล้อีกนิด
“ วิลเลียม ”
ของขวัญสีน้ำเงินที่ซุกไว้ในกระเป๋าถูกหยิบออกมาถือไว้, และคุณคงเข้าใจว่ามันหมายถึงอะไรกับชื่อที่ถูกเรียกนั้น
อลิสผ่อนลมหายใจ
ในหัวก็นึกย้อนกลับไปถึงหัวข้อของขวัญประจำปี
สิ่งที่ดีที่สุด—ว่าเข้านั่น
เล้วก็พลันพิจารณาคนตรงหน้า
จะห่อใส่กล่องลงไปอีท่าไหน
หรือถึงทำไหว อย่างกับมันจะเป็นสิ่งที่อลิสยอมส่งให้คนอื่นได้ไปอย่างนั้นล่ะ
เพราะตั้งใจแล้วว่าจะยึดไว้ให้มั่นเท่าที่ทำได้
ดวงดาวดวงเดียวที่อยากรักษาไม่ให้หล่นหายจากขอบฟ้าของเขาไป, ไม่ว่าฤดูไหนก็ตาม
ถุงมือข้างหนึ่งถูกถอดออก ปลายนิ้วแตะสัมผัสกรอบใบหน้า แตะให้โน้มลงมาหาในระยะที่ขยับเข้าไปใกล้ชิดได้ในระยะอภิสิทธิ์
นัยน์ตาสบกันอีกครั้งและอีกครั้ง
—ราวกับคุณเป็นโลกทั้งใบ
จุดรวมสีสันที่อาจไม่ได้ฉูดฉาดอะไร
แต่ในโลกสีขาวกลับทำให้หัวใจเต้นเป็นจังหวะอันมั่นคง
คงไม่เคยพูดให้ฟัง และคนหน้าบางก็ไม่รู้ว่าจะมีวันที่ถ้อยคำที่คิดเหล่านี้ได้เป็นมากกว่าเสียงในใจบ้างไหม
แต่เขาชอบดวงตาคู่นั้นมาก
รอยยิ้มนั้นเองก็เช่นกัน
ชอบมาตั้งนาน—ตั้งแต่ก่อนจะชอบทุกอย่างที่เป็นคุณ
เลยยินดีจมลงไปในมหาสมุทรคู่นั้น
อีกครั้งและอีกครั้งเช่นเดียวกัน
จนกว่าจะนับครั้งไม่ไหว
“ — ”
เสียงนุ่มนวลกระซิบถ้อยคำ
คำที่คุณเท่านั้นจะได้ฟังใทุกนวันนับจากนี้
ถูกคุณหยิบมาเป็นหลักประกันตั้งไม่รู้กี่ครั้ง
เลยนึกอยากรบกวนวงดาวทั้งหลายในเทศกาลบ้าง
—หวังว่าจะช่วยเป็นพยานให้รอบนี้ด้วยแล้วกัน



































