Pinned Tweet
"Rest in peace in the windswept forest, Gilda.."
on.soundcloud.com/DdrKRRVtGy…
از این دخترایی که تو اتوبوس یا قطار و امثالهم وقتی پیرمردهای غریبه باهاشون هی صحبت می‌کنن و فکر می‌کنن بامزن، به جای اخم و برخورد کردن بهشون می‌خندن و باادب جواب می‌دن بدم میاد، از خود اون پیرمردا هم نفرت دارم.
برید با هم‌سن خودتون چرت و پرت بگید حالمو بهم نزنید نکبتا. 🦍
سربسته بگم خدمتتون که پودر لباس‌شویی دستی اصلا به عنوان شامپو خوب عمل نمی‌کنه.
شاید خیلی عالی چربی سر رو بشوره اما به محض خشک شدن موها کف سرتون می‌خاره.
من باز زدم جاده‌خاکی و تصمیم دارم تا یه مدتی هیچ ارتباط نزدیکی برقرار نکنم مگر اینکه واقعا احساس کنم کسی مشتاق بوده به ارتباط.
دورم داره اشباع میشه از آدم‌هایی که احساس می‌کنم دلشون نمی‌خواسته این یارو رو ببینن. بهترین راهی که به ذهنم رسید همین بود که ارتباطمو کم/قطع کنم فعلا. 🦍
اه اه لعنت به تک تک اون روزها. خیلی جدی مغزم فکر کرده اگر خواب برگشتن اون روزها و آدم مربوط بهشون رو ببینم باعث میشه احساس بدی بهش نداشته باشم.
شب گذشته یک پشه از منبع نامعلومی وارد اتاق شده بود.
به حدی حیوان آزارم داد که در نهایت از سر استیصال و درماندگی کل هیکلم رو از نوک مو تا نوک پا زیر پتو قایم کردم و دعا دعا کردم که نتونه نفوذ کنه به آخرین پناهگاهم.
در همین حد بازنده
هیچ انرژی ندارم برای فعالیت‌هایی که بهتره انجام بدم، نمی‌دونم چرا واقعا.
بعضی کارهارو عمیقا دوست دارم انجام بدم اما تا میام شروع کنم حس می‌کنم کاملا بیهوده‌ست.
عجب🦍🕳️
دستم خون میومد رفته بودم توالت عمومی دستمو بشورم یهو یه صدایی از پس‌زمینه اومد که:
«آقا محمدرضا پسرم شاش کن»
نمی‌دونم چرا انقدر عجیب بود برام
قبل خواب به این فکر بودم که خدایا من باید دقیقاً به چی فکر کنم که زودتر خوابم ببره؟ خیالبافی کنم؟ به بدبختیام فکر کنم؟ به زندگی روزمرمه فکر کنم؟ به کارهای روز بعد فکر کنم؟ به درس‌هام فکر کنم؟
در نهایت با همین فکر احمقانه خوابم برد.
