Αν θέλεις να μάθεις πως η Κύπρος μετατρέπεται σε ενεργειακή αποικία των πετρελαϊκών κολοσσών το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ενημερωθείς για τις πρακτικές των εταιρειών αυτών σε άλλες χώρες, στο παρελθόν, μετά να ακούσεις τη σημερινή τοποθέτηση του Charles Ellinas στο ραδιόφωνο και μετά, να ενώσεις τις τελείες. Για το πρώτο σκέλος αφήνω σχετικό link από την παρέμβαση που έκανα τον Δεκέμβριο του 2025, στο Δικοινοτικό Φόρουμ «η Αριστερά και το Κυπριακό», με τίτλο: «Η ενέργεια ως εργαλείο αποικιοποίησης εν μέσω κλιματικής κατάρρευσης: το παράδειγμα της Κύπρου» youtu.be/IkHHvdnijfA Για το δεύτερο σκέλος: Οι πρωινές αποκαλύψεις του Charles Ellinas, στην Κατερίνα Ηλιάδη, παρά τη σοβαρότητα τους δεν περιέχουν τίποτε καινούργιο από τις πρακτικές δεκαετιών που χρησιμοποιούν οι πετρελαϊκοί κολοσσοί για να αφαιμάζουν τον δημόσιο ορυκτό πλούτο των κρατών και τελικά να τους επιστρέφουν ψίχουλα, ως «έσοδα» της εκμετάλλευσης. Ειδικά με κυβερνήσεις τόσο χαμηλών αντιστάσεων, έναντι στο μεγάλο κεφάλαιο, όσο αυτή του Νίκου Χριστοδουλίδη, παίζουν κυριολεκτικά χωρίς αντίπαλο. Σύμφωνα με τον κ. Charles Ellinas, η διαπραγματευτική ομάδα της ΚΔ, που χειριζόταν την συμφωνία του κοιτάσματος Κρόνος με την εταιρεία ENI, δεν είχε καταλήξει σε αποδεκτούς όρους βάσει όσων πρότεινε η εταιρεία. Σε αυτή τη βάση, ο επικεφαλής της ιταλικής εταιρείας επικοινώνησε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ζήτησε την παρέμβασή του και έτσι η ΚΔ και η ENI κατέληξαν σε συμφωνία και μαντέψτε προς όφελος ποιανού εκ των δύο μερών… Σε ένα άλλο κοίτασμα, το κοίτασμα Αφροδίτη, για το οποίο η ΚΔ έχει υπογράψει συμφωνία με την πετρελαϊκή εταιρεία Chevron, αυτή την περίοδο συζητούνται οι απαιτήσεις της εταιρείας για την αύξηση του κόστους μεταφοράς του φυσικού αερίου που θα προκύψει από τις εξορύξεις. Όπως εκτιμά ο C. Ellinas και παραδέχεται και ο π. Υπουργός Ενέργειας, Γιώργος Παπαναστασίου, οι αξιώσεις της εταιρείας θα μειώσουν σημαντικά τα αναμενόμενα έσοδα της ΚΔ και σχετίζονται (σύμφωνα με τον Charles Ellinas) με την προσπάθεια της Chevron να εξασφαλίσει υψηλότερη απόδοση από την επένδυσή της. Μαντικές ικανότητες δεν έχω αλλά υποψιάζομαι και για αυτή την περίπτωση ποιά θα είναι η κατάληξη. Χαρακτηριστικά δύο υποθέσεις, μεταξύ αρκετών που αναφέρω στην περσινή μου παρέμβαση για τις εταιρείες ENI και Chevron, μέσα από τις οποίες φαίνεται ο ρόλος, οι πρακτικές και οι ευνοϊκές συνθήκες που χρησιμοποιούν τούτες οι εταιρείες για να καταληστεύουν τον δημόσιο πλούτο, με τη βοήθεια διεφθαρμένων κυβερνήσεων. Στο σκάνδαλο Malabu (γνωστό και ως OPL245), από τα 1,3 δισ. δολάρια που πλήρωσαν Shell και Eni για την εξασφάλιση μόλις μίας άδειας εξόρυξης στη Νιγηρία, τα 1,1 δισ. δολάρια κατέληξαν, μέσω μεσαζόντων, σε πολιτικούς και αξιωματούχους. Το παράδειγμα του Ηνωμένου Βασιλείου, και των κοιτασμάτων της Βόρειας Θάλασσας είναι ενδεικτικό. Το 2014, ενώ Chevron, BP και Shell παρήγαγαν πάνω από 4,3 δισ. λίρες σε προϊόν, έλαβαν καθαρές φορολογικές επιστροφές άνω των 300 εκατ. Λιρών. Η αποτελεσματική φορολόγηση της Chevron να πέφτει στο 5,4% αντί του προβλεπόμενου 61–82%. Ας μεν ανοίξουμε καν το θέμα των περιβαλλοντικών και κοινωνικών ζητημάτων που προκύπτουν που τούτες τις εκμεταλλεύσεις. Όταν ακούτε κάποιον να σας λέει ότι θα αξιοποιήσουμε τον ορυκτό πλούτο της Κύπρου για να έχουμε πολλά έσοδα ή ότι οι εξορύξεις αυτές εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον, κι ότι αυτές οι εταιρείες θα είναι απλώς το όχημα προς αυτή την κατεύθυνση, δύο πράγματα να σκέφτεστε ή έχει πάρει μίζες, ή δεν έχει την παραμικρή ιδέα για τη μεγάλη και ιστορική εικόνα της δραστηριότητας των εταιρειών αυτών.