И.Балжинням: Монгол Улсын хилээр орж ирсэн эмүүдэд татвар, гаалийн татвар төлж эхэлдэг. Хил гааль дээрх мэдүүлэг, тээврийн зардал зэрэг 18 орчим төрлийн татвар төлж байгаа. Энэ нь эмийн үнийн 30-35 орчим хувийг эзэлдэг. Үүнээс гааль дээрээс эцсийн хэрэглэгчдэдээ хүртэл 13 орчим хувийн НӨАТ төлдөг. Дараагийн асуудал нь дандаа гадаад валютаар эмээ авч байгаа. Валютын ханш чангарах тусам манай төгрөгийн ханш унадаг. Дараагийн асуудал нь санхүүгийн зардал маш өндөр болж байна. Нийт эмийн 50 орчим хувийг улс авч байгаа. Энэхүү эм, эмнэлгийн хэрэгслийн үнэ төлөгдөхгүй олон жил болж байна. Урд хормойгоороо хойд хормойгоо нөхдөг тогтолцоонд орсон. Үүнийг дагаад гадаад төлбөрөө төлж чадахаа байсан. Гадаад төлбөрөө төлж чадахаа больчихоор Монголд нийлүүлэх эмийнхээ тоог багасгачихдаг. Гэрээний нөхцөлүүд чангарч, заавал бэлэн мөнгөөр худалдаж авах шаардлагатай болчихдог. Үүнээс болоод жагсаалтаар нэн тэргүүнд Монголд эм өгөх асуудал байхгүй болно гэсэн үг. Хамгийн сүүлд илүү гарвал Монголд өгнө. Ингээд Монголын компаниуд хар жагсаалтад орно. Одоогоор манай улсын эмийн компаниуд гадаад захиалга хийгээд 20-30 хувийг нь л авч байгаа, бүрэн авч чадахгүй байна. Үүнээс үүдэн хэрэгцээтэй хэмжээгээрээ эмээ авч чадахаа байчихсан. Улмаар эмийн тасалдал үүсч, хүртээмж байхгүй болж байна. Мөн Монгол Улсын хувьд өргөн уудам, нутаг дэвсгэртэй учраас дотоод тээврийн зардал, дулаан цахилгааны үнэ тогтмол өсдөг. Ингээд өртөг нэмэгддэг. Долдугаар сарын байдлаар инфляци 13 хувьтай, эмийн үнийн өсөлт 7.3 хувьтай байгаа. Эм хангамжийн салбарынхан аль болох үнэ нэмэхгүй байх, эрсдэлээ өөрсдөө үүрэх чиглэл рүү ажилласаар ирсэн. Хамгийн том нөлөөлөл үзүүлж байгаа зүйл бол төр засгаас эрүүл мэндийн байгууллагуудын авсан өр, төлбөрийн асуудлыг хурдан шийдвэрлэх шаардлагатай байна dnn.mn/article/6ab379664e17f…