sseriously, 🐈⬛ retweeted
Replying to @PussycatYeol
พอดีเป็นคนใต้ค่ะ ที่บอกว่าเราเอ็นดู คือสงสารที่มือน้องเจ็บจ้า
sseriously, 🐈⬛ retweeted
พูดถึงอิสลาม สำหรับชั้นคือเป็นศาสนาที่สร้างอุปสรรคเวลาทำงานอ่ะ ยิ่งคนเคร่งมากๆ ล่าสุด grab โทรเรียกนี่ลงไปหยิบอาหาร คือคนกำลังคิตตี้อ่ะ นี่ก็บอกว่าวางไว้จุดส่งอาหารได้เลยค่า บอกแค่เบอร์ช่องที่วางอาหารไว้พอ เด่วนี่ไปเอาตรงจุดวางเอง นางบอกนางหยิบถุงอาหารไม่ได้ นี่ก็ขมวดคิ้วล้ะ อะไรวะ สั่งทุกเจ้าเค้าก็วางที่จุดส่งอาหารได้หมด พี่ลงมาหยิบออกจากรถผมเลยได้ไหม ผมเป็นอิสลามหยิบหมูไม่ได้ นี่ก็อึ้งเลยถามว่าและตอนไปรับสินค้าทำไง ก็คือนางให้พนงที่ร้านเอาใส่รถให้ สภาพพ คือร้านชื่อหมูกรอบ..... และชั้นสั่งกะเพราหมูกรอบที่อยู่ในกล่องแล้วก็ใส่ถุงอีกที มันโดนหมูกี่โมงวะแบบนี้ และนางโทรจิกๆเร่งๆให้ชั้นลงไปหยิบถุงที่รถนางคือ หิวก็หิว หงุดหงิดด้วยคนจะคิตตี้ ตอนลงไปก็บ่นงุบงิบๆอีกนะว่าลูกค้ามาช้า คือถ้าศาสนาจะมีปัญหาลำบากการทำงานขนาดนี้ก็ไม่ต้องกดรับออเดอร์ตั้งแต่เห็นชื่อร้านแล้วมั้ย
sseriously, 🐈⬛ retweeted
หลายคนไม่เข้าใจว่า Texas is blue มันคือยังไงว่ะ เหมือนภาคใต้ส้มทั้งแผ่นดินอะ
sseriously, 🐈⬛ retweeted
เป็นกุจบตั้งแต่ส่งเอกสารลงกลุ่มญาติแล้ว ตัวใครตัวมัน
แม่เส้นเลือดในสมองตีบ แล้วโทรมาบอกให้ลูกสาวลาออกจากงาน กลับเชียงใหม่มาดูแล
ลูกสาวถามกลับแค่ประโยคเดียว
“แม่ ตอนแบ่งบ้าน แม่บอกว่าหนูเป็นคนที่แต่งออกไปแล้ว พอตอนนี้ต้องการคนดูแล หนูกลับมาเป็นลูกสาวแม่อีกแล้วเหรอ”
แม่ร้องไห้อยู่ปลายสาย
แม่ไม่รู้เลยว่า อีกไม่กี่วัน ลูกสาวจะไปเจอจดหมายจากธนาคาร ในลิ้นชักข้างเตียงของแม่
พาริน อายุ 38 เป็นนักบัญชีอยู่กรุงเทพฯ
ณัฐ น้องชาย อายุ 35 เปิดอู่ซ่อมรถอยู่เชียงใหม่
พ่อเสียไปตั้งแต่ลูกๆ ยังเด็ก แม่ขายกับข้าวในตลาด เลี้ยงลูกสองคนมาคนเดียว
พารินเรียนมหาวิทยาลัยด้วยเงินกู้ กยศ. เสาร์อาทิตย์ไปเป็นพนักงานเสิร์ฟ
ณัฐเรียนไม่จบ ม.ปลาย แม่เอาเงินเก็บทั้งชีวิตมาเปิดอู่ให้
พารินไม่เคยค้านสักคำ
ทำงานปีแรก เงินเดือน 15,000 เธอส่งให้แม่เดือนละ 3,000
พอเงินเดือนขึ้นเป็น 38,000 เธอส่ง 5,000
แม่ป่วย เธอจ่าย ตู้เย็นเสีย เธอซื้อใหม่ น้องแต่งงาน เธอใส่ซอง 50,000
ปีนั้นเธอเพิ่งซื้อคอนโดเล็กๆ ต้องผ่อนทุกเดือน
หกปีก่อน แม่เรียกเธอกลับเชียงใหม่
บนโต๊ะมีเอกสารโอนบ้านวางอยู่
บ้านสองชั้นที่พ่อกับแม่ซื้อที่ดินปลูกไว้ตั้งแต่หนุ่มสาว รวมที่ดินแล้วมูลค่า 2.8 ล้านบาท
“บ้านนี้ยกให้ณัฐ เขาเป็นลูกผู้ชาย ต้องเลี้ยงครอบครัว ต้องมีหลักประกัน”
พารินถามว่า “เรื่องใหญ่ขนาดนี้ บอกหนูล่วงหน้าสักคำไม่ได้เหรอ”
แม่ขมวดคิ้ว “จะบอกทำไม แกแต่งออกไปแล้ว ยังจะกลับมาแย่งกับน้องอีกเหรอ”
ณัฐที่นั่งอยู่ข้างๆ พูดขึ้นมา
“พี่ไม่ต้องห่วง บ้านให้ผม ต่อไปเรื่องดูแลแม่ ผมรับเองทั้งหมด”
คืนนั้น พารินร้องไห้อยู่ในห้องคนเดียวนานมาก
ไม่ใช่เพราะบ้าน
แต่เพราะเธอเพิ่งเข้าใจว่า เงินทุกบาทที่ให้มาตลอดหลายปี ในสายตาแม่มันคือ “หน้าที่”
แต่พอพูดถึงสมบัติในบ้าน เธอกลายเป็นคนนอกทันที
วันรุ่งขึ้น เธอกลับกรุงเทพฯ
หกปีหลังจากนั้น เงิน 5,000 ไม่เคยขาดสักเดือน
ปีที่แล้ว แม่เส้นเลือดในสมองตีบ
พารินบินกลับเชียงใหม่ทันที ลางานสิบวันเฝ้าแม่ที่โรงพยาบาล
ณัฐกลางวันเปิดอู่ กลางคืนแวะมาบ้างเป็นครั้งคราว
ตอนออกจากโรงพยาบาล หมอบอกว่าต้องทำกายภาพบำบัดอีกนาน และต้องมีคนดูแลตลอด
พารินเสนอให้จ้างผู้ดูแล เดือนละ 15,000
ประโยคแรกที่ณัฐพูดคือ “แพงขนาดนั้น? ผมจะเอาเงินที่ไหน”
พารินบอกว่า “พี่ออกให้ก่อน”
สองเดือน ค่าผู้ดูแลกับค่ากายภาพ เธอจ่ายไปเกือบ 40,000
พอเดือนที่สาม ณัฐโทรมา
“ไม่จ้างแล้วนะผู้ดูแล แพงเกิน พี่กลับมาดูแลเองไม่ดีกว่าเหรอ ยังไงพี่เขยก็มีรายได้อยู่แล้ว”
แม่รับสายต่อ
“แกเงินเดือนแค่ไม่กี่หมื่น ขาดเงินเดือนแกไปคนเดียว บ้านก็ไม่อดตายหรอก แกเป็นลูกสาว ดูแลแม่มันเป็นหน้าที่ไม่ใช่เหรอ”
พารินถาม “ตอนยกบ้านให้ณัฐ เขาบอกว่าจะดูแลแม่เองทั้งหมดไม่ใช่เหรอ”
แม่ตอบ “นั่นมันเมื่อก่อน ตอนนี้น้องเขาก็ลำบาก”
“แล้วหนูล่ะ หนูไม่ลำบากเหรอ”
แม่ไม่ตอบ
แล้วพารินก็ถามประโยคนั้นออกไป
ปลายสายเงียบไปนาน แล้วแม่ก็ร้องไห้
“แม่เลี้ยงแกมาจนโต ขอให้กลับมาดูแลแค่ไม่กี่เดือน แกมานั่งคิดบัญชีกับแม่เหรอ”
ไม่กี่วันต่อมา ณัฐโพสต์ในไลน์กลุ่มครอบครัว
“พี่ผมอยู่กรุงเทพฯ สบายดี แม่ป่วยขนาดนี้ ยังไม่ยอมกลับมาดูแล”
แนบรูปแม่นั่งรถเข็นอยู่คนเดียว
ป้าทักแชตส่วนตัวมา “เงินหาใหม่ได้ แต่แม่มีคนเดียวนะ”
น้าบอกว่า “น้องเขาต้องเลี้ยงทั้งครอบครัว เป็นพี่ก็ช่วยแบกหน่อย”
พารินไม่ตอบใคร
สุดสัปดาห์นั้น เธอกลับเชียงใหม่ไปช่วยแม่จัดเอกสารสิทธิ์การรักษา
แล้วในลิ้นชักข้างเตียงของแม่ เธอก็เจอจดหมายฉบับนั้น
ใบแจ้งชำระหนี้สินเชื่อจำนองจากธนาคาร
ผู้กู้: ณัฐ
ทรัพย์ที่จำนอง: บ้านหลังนั้น
วันที่กู้: แปดเดือนหลังโอนบ้าน
ในลิ้นชักยังมีสมุดบัญชีของแม่
หกปีที่ผ่านมา ทุกเดือนที่เงิน 5,000 ของเธอเข้า วันรุ่งขึ้นจะมีเงิน 3,000 โอนออกไปบัญชีของณัฐ
หมายเหตุเขียนว่า: ค่าเทอมหลาน
พารินนั่งอยู่ข้างเตียง มือสั่นไม่หยุด
“หลักประกัน” ที่แม่ยกให้ลูกชาย ถูกจำนองให้ธนาคารไปนานแล้ว
เงินที่เธออดออมส่งมาทุกเดือน เอาไปเลี้ยงลูกของน้อง
และแม่ รู้ทุกอย่าง
คืนนั้น พารินส่งข้อความเข้าไลน์กลุ่มครอบครัว
ไม่ด่าใคร ไม่อธิบายอะไรสักคำ
มีแต่รูป
สลิปโอนเงินหกปี 72 ใบ ส่งทีละใบ
ใบเสร็จค่าผู้ดูแล
ใบเสร็จโรงพยาบาล
สองรูปสุดท้าย
วันที่โอนบ้าน
กับใบแจ้งหนี้จำนองจากธนาคาร
กลุ่มเงียบไปทั้งคืน
ป้าที่บอกว่า “แม่มีคนเดียว” ไม่โผล่มาพูดอีกเลย
วันรุ่งขึ้น ณัฐบุกมาหาเธอ
“พี่หมายความว่าไง พูดไปพูดมา ก็ยังติดใจเรื่องบ้านอยู่ใช่ไหม”
พารินมองหน้าเขา
“ติดใจ? บ้านหลังนั้นตอนนี้เป็นของแกเหรอ”
“มันเป็นของธนาคาร”
หน้าณัฐซีดลงทันที
พารินวางกระดาษแผ่นหนึ่งลงบนโต๊ะ
“จ้างผู้ดูแลต่อ ทุกเดือนพี่ออกครึ่งหนึ่ง โอนตรงให้ผู้ดูแล ไม่ผ่านมือใครทั้งนั้น”
“แกอยู่ใกล้ กลางคืนกับเรื่องฉุกเฉินแกรับผิดชอบ”
“เรื่องให้พี่ลาออก ไม่ต้องพูดถึงอีก”
น้องสะใภ้ทำท่าจะพูด พารินหันไปมอง
“ชีวิตครอบครัวพวกเธอหยุดไม่ได้ แล้วชีวิตฉันหยุดได้ตามใจงั้นเหรอ”
ไม่มีใครพูดอะไรอีก
สามเดือนต่อมา แม่เริ่มถือไม้เท้าเดินได้ช้าๆ
พารินพาแม่ไปทำกายภาพเสร็จ สองแม่ลูกนั่งรอรถอยู่หน้าโรงพยาบาล
จู่ๆ แม่ก็จับมือเธอไว้
พารินคิดว่า ในที่สุดแม่คงจะพูดอะไรสักอย่าง
แม่พูดว่า
“หนี้บ้านของน้อง ช่วงนี้เขาผ่อนไม่ค่อยไหว…แกช่วยเขาหน่อยได้ไหม”
พารินนิ่งไปหลายวินาที
แล้วก็ดึงมือกลับ
รถมาถึง เธอพยุงแม่ขึ้นรถ ปิดประตูให้เรียบร้อย แล้วกลับกรุงเทพฯ คนเดียว
ตั้งแต่เดือนถัดมา เงิน 5,000 เธอไม่โอนให้แม่อีก
ค่าผู้ดูแลยังจ่ายครบทุกบาท โอนตรงให้ผู้ดูแล
แม่โทรมาด่าว่าเธอใจดำ
ถ้าเป็นคุณ คุณจะทำยังไง?
ดัดแปลงจากประสบการณ์จริงของเพื่อน
sseriously, 🐈⬛ retweeted
เหมือนคนดำในแอฟริกาถักผมให้แขกต่างชาติที่ไปเที่ยวบ้านเขา แชร์วัฒนธรรมกันในทางบวก แขกที่ไปก็ไม่ใช่กลุ่มที่เหยียดคนดำเหมือนสมัยก่อน คนดำก็ไม่ได้เกลียดผู้มาเยือนที่ให้เกียรติเขา อยากลองทำผมของเขา
ส่วนคนดำในตะวันตกบอกว่าอย่ามาทำผมตามฉันนะ เพราะคนขาวเคยเหยียดทรงผมของฉัน คนเอเชียอย่างเกาหลี จีน ไทยก็ด้วย พวกคุณเองก็ห้ามทำ
มีแค่คนดำในตะวันตกใช่ไหมล่ะ ที่มีสิทธิตัดสินว่ากฏของโลกนี้ควรเป็นยังไง
ถ้าพูดให้ตรงประเด็นแล้ว ก็คือเฉพาะคนอเมริกาและยุโรปนั่นแหละ ถึงเขาจะถูกเหยียดอยู่ในประเทศของเขา แต่เขาก็ยังถืออำนาจแบบชาวตะวันตก ที่ส่งอิทธิพลออกมาแล้วทั้งโลกต้องไหลตาม สามารถกำหนดทุกสิ่งได้ ถ้าผิดไปจากเขา ก็คือผิด
sseriously, 🐈⬛ retweeted
ลองสมมติเล่นๆก็ได้ ถ้าฝั่งเอเชียเกิดลุกฮือขึ้นมาบอกว่า ขอโทษนะทุกคน หลังจากนี้ถ้าพวกคุณจะคอสเพลย์เป็นตัวละครคนเอเชีย กรุณาทำผิวของคุณให้ตรงกับคาร์แรคเตอร์ด้วยนะ
เพราะทางเอเชียถือว่าการทำสีผิวให้ตรงคือการเคารพ ถ้าใครคอสแล้วเป็นสีผิวอื่น ไม่ตรงกับผิวตัวละคร = เป็นการลบตัวตนของคนเอเชียออกไปจากตัวละคร
คิดว่าจะมีใครฟังป่ะ ทั้งคนดำและคนขาวเลย
ถ้าคุณยึดหลักการจริงๆ ว่าเมื่อชนชาตินั้นพูดว่าแบบไหนคือการเคารพก็ต้องทำตาม แปลว่าเมื่อเอเชียพูดแบบนี้ ทุกคนก็ควรทำตามไง
ตัวผลงานต้นฉบับก็ของเอเชีย ตัวละครก็เอเชีย คนเอเชียก็โดนเหยียดผิว โดนเมินตัวตน จากฝั่งตะวันตกมาตลอด ถ้าจะเรียกร้องก็เรียกร้องได้นะ
แต่โลกความเป็นจริงคือ ไม่มีใครฟังหรอก แถมจะโดนทำใส่หน้ากว่าเดิมด้วย 😂
sseriously, 🐈⬛ retweeted
นี่แหละที่ฉันเคยบอกว่าคนฝั่งตะวันตก (ทั้งคนดำคนขาว) บางคนมันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนเอเชียสีผิวเปลี่ยนได้แค่ไหน ทุกครั้งที่มีตัวละครผิวสีเข้มออกมา เขาถึงบุกมาเคลมเป็นคนดำตลอด
หรือคนเอเชียพูดว่า ฉันตากแดดจนผิวดำไปหมดละ ก็ยังโดนด่าว่าพูดบ้าอะไร เธอไม่มีทางกลายเป็นคนดำไปได้ ยังไงเธอก็ไม่ดำขนาดนั้น
...โลกนี้มันไม่ได้มีแค่คนดำกับคนขาวเนอะ 😂
sseriously, 🐈⬛ retweeted
ไม่มีอะไรฮาเท่าชายไทยบอกจะไปเอาสาวจีนเวียดนามญี่ปุ่นแล้ว กุขำฟันจะหลุด ดูถูกหญิงไทยกดจนจมตีน พอเค้าบอกว่าไม่เอามึง มึงจะไปมีเมียต่างชาติ โอ้ย พี่ พี่offerเหี้ยไรไม่ได้เลยเงินก็ไม่มี emotional intelligence ความมั่นคงอะไรพี่ก็ให้ไม่ได้ ใครจะควายมาคบพี่ 😭😭😭
sseriously, 🐈⬛ retweeted
ประเด็นนี้เป็นเรื่องที่เข้าใจผิดกันมาตลอดเลยเพราะจริงๆแล้วการเปิดแอร์ครั้งแรกไม่ได้เกิดการกระชากไฟจนส่งผลต่อค่าไฟอย่างที่ว่ากัน การทำงานต่อเนื่องเป็นเวลานานในช่วงเริ่มปรับอากาศต่างหากที่ทำให้แอร์ใช้พลังงานต่อเนื่องนานกว่าช่วงที่ปรับอากาศได้ในสภาวะที่คงที่แล้ว
sseriously, 🐈⬛ retweeted
เรียบร้อยครับ เพราะรัฐบาลมีเสียงข้างมากในกรรมาธิการอยู่แล้ว ยังไม่รวมพรรคฝ่ายคอยอีก ถ้าต้องให้เป็นมติ กมธ. ก็ไม่ต้องตรวจสอบการทำงานของฝ่ายบริหาร
.
ต้องย้ำอีกครั้งว่า เดิมรัฐธรรมนูญ 60 ได้ถอดเขี้ยวเล็บ กมธ. ในการตรวจสอบถ่วงดุลของฝ่ายสภาต่อฝ่ายบริหารก็หนักแล้ว เพราะอำนาจ กมธ. ถูกเปลี่ยนมาบัญญัติไว้ในมาตรา 129 จากเดิม "สอบสวน" เป็น "สอบหาข้อเท็จจริง" และจาก "อำนาจออกคำสั่งเรียก" เป็น "อำนาจเรียก" บุคคลและเอกสาร เรียกว่าเปลี่ยนรูปแบบการทำงานของ กมธ. จากการ "สอบสวน" และใช้อำนาจ "บังคับ" ไปเป็นเพียง "การสอบหาข้อเท็จจริง" และ "ขอความร่วมมือ" จากเดิมที่มีโทษอาญาสำหรับคนที่ฝ่าฝืนไม่มาตามคำสั่งเรียก เหลือเพียงให้เป็นหน้าที่ของรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องในการสั่งการให้เจ้าหน้าที่ในสังกัดให้ความร่วมมือ เรียกว่าเป็นเสือกระดาษอยู่แล้ว ทีนี้พรรคที่เป็นรัฐบาลคุมกระทรวงไหน ก็จับจอง กมธ. ที่เกี่ยวกับกระทรวงนั้นๆ เห็นอะไรไหมครับ กมธ. ควรเป็นกลไกตรวจสอบถ่วงดุล แต่เมื่อพรรคการเมืองที่เป็นเจ้ากระทรวงเอาคนของตัวเองไปนั่งเป็นประธาน กมธ. แล้ว อำนาจความรับผิดชอบกรณีการสอบหาข้อเท็จจริงก็ยังไปอยู่ที่รัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องนั้นด้วย มันจะเอื้อต่อการตรวจสอบถ่วงดุลอย่างไร ยิ่งคุณรักชอบรัฐบาลยิ่งควรปล่อยให้กลไกตรวจสอบถ่วงดุลทำงานอย่างที่มันควรจะเป็น
.
อำนาจของ กมธ. โดนถอดเขี้ยวเล็บโดยรัฐธรรมนูญ 60 และศาลรัฐธรรมนูญก็มาชี้ว่า พ.ร.บ.คำสั่งเรียกของคณะกรรมาธิการของสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา พ.ศ. 2554 มาตรา 5, 8 และ 13 ซึ่งให้อำนาจ กมธ. ออก "คำสั่งเรียก" พร้อมกำหนดโทษอาญาหากฝ่าฝืนนั้น ขัดต่อรัฐธรรมนูญ 2560 มาตรา 129 นั่นแหละ จนต้องมาแก้กฎหมายใหม่เปลี่ยนจากเดิมที่มีโทษอาญา เหลือเพียงโทษทางวินัยสำหรับคนที่ไม่ให้ความร่วมมือเท่านั้น
.
คนที่เสียหายจากสภาพนี้ไม่ใช่เพียงฝ่ายค้านหรือคนที่ทำหน้าที่ตรวจสอบครับ แต่มันคือประชาชนที่ไม่มีคนคอยมาตรวจสอบถ่วงดุลรัฐบาลนี่แหละครับ ไปกันใหญ่แล้วแบบนี้
.
ยังไม่นับรวมกลไกอย่างองค์กรอิสระที่พอเห็นที่มาก็พอเดาผลได้ อย่าง กกต. ก็แสดงผลงานเป็นว่าเล่นให้เราเห็น
sseriously, 🐈⬛ retweeted
เห็นคนโควตว่าทางที่ดีป้องกันค่ะ แล้วก็อยากให้รู้ว่าคนที่เขาตั้งใจมีบุตร แต่จำเป็นต้องยุติการตั้งครรภ์มีมากมายกว่าที่คุณคิดเนาะ และต่อให้ยุติเพราะด้วยสุขภาพ หรือด้วยพลาดไม่ได้ป้องกันจริงๆ มันก็สิทธิ์ของเขา อุตส่าห์มีคนมาแชร์ความรู้ แชร์ประสบการณ์ที่คนทั่วไปไม่อยากมาแชร์
sseriously, 🐈⬛ retweeted
แม้แต่การประชุมที่สำคัญที่สุดของประเทศ ก็ไม่มีใครทำแบบที่ ประธานโสภณทำ ไม่ว่าจะ
(1) ฝ่ายบริหาร - การประชุม ครม. ตัวนายกก็สั่งนัดประชุม และบรรจุวาระเองได้ ไม่ต้องขอมติ
(2) ฝ่ายนิติบัญญัติ - การประชุมสภา ไม่ว่าจะโหวตกฎหมาย หรือ โหวตรัฐธรรมนูญ ประธานสภาก็ไม่ต้องขอมติจากสภา ประธานสามารถบรรจุวาระเองได้
(3) ฝ่ายตุลาการ - การประชุมศาลฎีกา ประธานศาลก็ไม่ต้องขอมติที่ประชุม เพื่อจะนัดประชุม
สิ่งที่ประธานโสภณกำลังทำ คือ สร้างมาตรฐาน ที่ต่ำที่สุดให้กับสภา เกียรติภูมิของการทำหน้าที่ “ผู้แทนราษฎร” แทบไม่เหลือ
ขัดขวางการทำงานของกรรมาธิการ และฝ่ายค้านเต็มทุกรูปแบบ ปากบอกคนดี แต่กลับกลัวการตรวจสอบจากฝ่ายค้าน
แม้แต่สมัยพล.อ.ประยุทธ ก็ยังไม่กล้าปิดปาก การทำงานของกรรมาธิการ แบบไร้ยางอายได้ขนาดนี้
ถ้าท่านจะเป็น “ผู้แทนราษฎร” แล้วมีพฤติกรรมแบบนี้ อย่าเป็นเลยครับ ทำลายเกียรติภูมิของสภาไทย จนจะไม่เหลืออยู่แล้วครับ
#newlow
โสภณ เด้งรับ ริบอำนาจกมธ.สภา ห้ามปธ.กำหนดวาระ เรียกคนชี้แจงต้องใช้มติที่ประชุม
#โสภณ #ประธานสภา #มติชนออนไลน์




































