Tyrant | Tequila (@xcorchingfirmpc) header
Tyrant | Tequila (@xcorchingfirmpc) profile picture

(โพสลอยบวกได้) Ruminant Beast(G11)& Weretiger(G10) l #MPCss5 l ForRoleplayonly https://xitter.cf/t.co/PmOp1WRk9A

Joined December 2020
Tyrant🐏🐑🐺 Tyranei Tozen Liwar(12) G11 Ruminant beast▪️ 140kg240cm Doc:bit.ly/tyranei Tequila 🐯🌘🌑🌕 Asura Shawler(24)G10 Weretiger▪️50kg185cm Doc:bit.ly/eashura ทัก/โค/โรล ok
13
137
188
9,795
(แปะรูปวาดเล่น)
1
2
184
Tyrant | Tequila retweeted
#MPC5event4 “ขอโทษที่มาช้าครับ…“ เป็นผู้ที่ถูกเชิญมามาคู่ด้วยก็ต้องแต่งตัวให้เหมาะสมกับคนชวน และไม่ลืมถือดอกไม้มามาแสดงความยินดี ที่ได้ถอดหมวกแบบนี้ก็เป็นเพราะคนจบเขาขอมาละนะ เพื่อนๆก็จำไม่ได้อยู่ดี (มาช้าแต่มานะคับ ผปค.ป่วยเพิ่งได้กลับมาวาดรูปคับแง 😔🥹💕)
1
15
1
28
836
หลังจากหายไปจากการเรียนการสอนนักเรียนตลอดช่วงหลายเดือนที่ผ่านมานี้ ไม่มีใครพบเจอเขาอีกเลย ไม่มีคำร่ำลา ไม่เห็นแม้แต่เงา อย่างน้อยใครบางคนก็ได้เห็นเขาก่อนที่เขาจะหายตัวไปจากโอเรก้อน แค่ไม่ใช่ที่โรงเรียน
17
24
723
#MPC5event4 (แอบมาแปะชุดงานพรอมคับ เดียวชุดเต็มมาอีกที🫶🥰)
2
12
19
838
thank you for good memories.. (ขอบคุณครับ ไว้เจอกันใหม่) (ต่อไปแอคนี้ คิดว่าอาจมีไว้ปล่อยรูปวาดเล่นบ้างนะครับ)
1
6
10
290
[story:Asura] หมู่เมฆาเคลื่อนกายผ่านราตรีสีควอทซ์ ที่สะท้านไหวเป็นครั้งคราว พยัคฆ์ราชลายพาดกลอนดิ้นรนเพื่อหลุดพ้นจากค่ำคืนที่กักขัง แต่ด้วยกำลังที่ด้อยกว่า ไม่ว่าจะพยายามสักเท่าไหร่ก็ไม่สามารถหนีรอดไปได้ จนกระทั่ง ฝีเท้าเนิบช้าย่างกรายเข้ามาในเขตของเส้นสายวงแหวนอักขระขีดเขียนทั่วอาณาบริเวณ เสี้ยวหน้าใต้ผ้าคลุมศีรษะเผยตัวตนเพียงเล็กน้อย ดวงตาสีแดงสว่างเรืองรองเบื้องใต้ "ยินดีต้อนรับกลับนะครับ การเดินทางเป็นอย่างไรบ้าง ไม่ได้ส่งใครไปเกิดใหม่ระหว่างทางที่มาหรอกใช่ไหม? นั่นแทบจะงานหลักคุณเลยนี่" "ล้อเล่นนะครับ" (+)
1
3
1
11
2,095
[Story | Asura(XII):lightning ....... ท้องฟ้าแดงฉานอันน่าหวาดกลัวมีเมฆครึ้มเคลื่อนเข้าบดบัง สายลมพัดกรรโชกแรง สายฝนสีทองที่โปรยปรายลงมาก็เริ่มรุนแรงขึ้นในฉับพลัน หมอกเหมยพัดเอาความเย็นเยียบล้อมวงเข้ามารอบด้าน ซัดซาเอาไอร้อนระอุที่ปกคลุมเบาบาง ขจัดมันให้หายไป สายฟ้ากัมปนาทกระหึ่มไปทั่วสารทิศ ราวกับเสียงคำรามของราชสีห์พิโรธ ความคลุ้มคลั่งที่เหมือนจะฉุดดึงพยัคฆราชที่จมอยู่ใต้ก้นบึงให้ออกมา แต่ไม่ เสียงกัมปนาทนั้นรุนแรงปานประหนึ่งว่า หากสมิงนั้นคิดจะเผยตน จะต้องโดนสังหารเสียในบัดดลเดี๋ยวนั้น แสงวัชระสว่างทั่วฟ้า แล้วซัดเป็นสายสีทองเจิดจ้าลงมาอย่างแรงจนสรรพสิ่งสั่นไหว องคาพยพสะท้านสะเทือนจนแทบจะเด้งลอยจากการนั่งคุกเข่า ก่อนจะล้มทั้งยืนฟาดหน้าลงกับพื้นดังโครม เส้นสายฟ้าแล่นปราดไปทั่วใบหน้า แขนขา เมฆาสีขาวคลายตนจางหาย กลับคืนมาเป็นรัตติกาลที่เดียวดาย ไร้ซึ่งเงาของจันทราซึ่งเคยมีอมาวสีบดบัง ร่างกระตุกชักเกร็งสำลักลมหายใจ สองมือสั่นเทาตะครุบเข้ามากอดรั้งร่างตนเอง กระนั้นรอยยิ้มก็ผุดพรายบนใบหน้าชื้นเหงื่อ ยิ้มที่เหี้ยมเกรียมสาแก่ใจกับบางสิ่งที่เป็นไปดังคาดไม่ผิดแผก เอ่ยกระซิบปนเสียงหัวเราะกิ๊กว่า "ไม่อยู่แล้ว ไปแล้ว..." สร้างความฉงนปนกังวลขึ้นกับผู้ที่ยืนดูผลงานตนจนตาเบิกขึ้น "ออกไปแล้ว?" "เดี๋ยว!" ร่างที่สั่นเทานอนคู้ตัวกับพื้น หากแต่มิช้าก็จะค่อยๆสงบลง ดวงตาที่ก่อนนี้เป็นสีทอง กลับเป็นสีดำทึมๆ กระซิบแผ่วเบาออกมา คล้ายพึมพำ "อันความกรุณาปรานี จะมีใครบังคับก็หาไม่ หลั่งมาเองเหมือนฝนอันชื่นใจ จากฟากฟ้าสุราลัยสู่แดนดิน เป็นสิ่งดีสองชั้น พลันปลื้มใจ แห่งผู้ให้และผู้รับสมถวิล" แล้วก็นอนหัวเราะ.. อีกฝ่ายเลิกคิ้วนิดหน่อย สองมือบีบนิ้วตนที่กอบกุมกันไว้เพราะกำลังครุ่นคิดว่าควรจะทำอะไรต่อ "คุณก็รู้ว่าความจงรักภักดีของผม เป็นของใคร" ค่อยๆคายคำพูดออกมาจากลำคอ แต่ก็ยังคงกลั้นที่จะแสดงอารมณ์ที่ลิงโลดไว้ "เรื่องจะให้เปลี่ยนไปสวามิภักดิ์กับคนอื่นน่ะ ไม่มีทางเด็ดขาด" "มันหงุดหงิด คันคะเยอสุดๆเลย เข้าใจไหม" "ผมก็เลย.." คนยืนฟังนิ่ง ประมวลผลคำพูด ก่อนที่คิ้วจะค่อยๆขมวดเข้าหากัน "นายทำอะไร?" คำถามที่เหมือนไม่อยากถามและไม่อยากฟังคำตอบ แต่ว่าก็ต้องถามออกไป "ผม แบ่งปัน สัญญาความจำของผมให้แก่อสุรา" [สัญญาความจำทั้งห้า การจดจำผ่านประสาททั้งหก] "เลือดที่ถูกชะโลมอาบมันซึมซาบคงอยู่ในกายนี้ ส่งกลิ่นอบอวนไม่เคยจางหาย" "นายกำลังทำเกินกว่าหน้าที่" ชายหนุ่มในผ้าคลุมถึงกับเอามือกุมหัว อาการพานิคกำเริบ แต่ถึงจะอยากด่ากลับ ก็ยังกลั้นเสียงเบาเพราะกลัวมีคนได้ยิน "ถ้าเกิดว่าโดนรู้เข้าละก็--" พูดยังไม่จบประโยค เสียงคำรามก็ดังขัด "นี่คือสิ่งที่เราควรทำต่างหาก" จากคนที่กำลังชันกายขึ้นมานั่งคุกเข่า "คุณเองก็รู้อยู่แก่ใจ" มือลูบทั่วลำแขนตน เส้นสีดำคล้ายรอยสักที่สองแขนพลันปรากฏเป็นริ้วเลือดเรืองรอง "มันชัดเจนตั้งแต่แรก" "มันเป็นโอกาศดีที่จะทำให้อสุราได้ตระหนักรู้" อสุราควรจะรู้ว่าใครคือเจ้านายที่แท้จริง เป็นแค่เสือเลี้ยงแท้ๆ แต่กลับต้องทำให้วุ่นวายขนาดนี้ แล้วสุดท้ายจะให้ปล่อยกลับบ้านไปอย่างง่ายๆ คงจะต้องให้ชดใช้เป็นการแลกเปลี่ยนสักหน่อย อีลูกเสือหน้ามึนซนไม่รู้เรื่อง เลี้ยงกันตามใจจนเสียคน มันต้องโดนดี อดใจรอแทบไม่ไหวแล้วสิ ที่จะได้เห็นใบหน้าที่ซีดเผือดของคนเลี้ยงเสือคนนั้น
1
1
397
[Story | Asura(XIII):resurrection [END] ------------------ หยาดอัญมณีสีน้ำผึ้งที่แสนงดงามนั้น เป็นหลักฐานของการยึดติดในความรักและหลงใหลอย่างรุนแรง จนสิ่งอื่นสิ้นไร้ความหมาย เป็นศูนย์กลางให้จักรวาลหมุนรอบตัว แต่คงไม่ใช่ทุกผู้ ที่จะกลืนรสหวานของน้ำผึ้งนั้นลงคอได้อย่างเป็นสุข แม้จะดูอ่อนโยนและหวานซึ้งอยู่เสมอทุกคราที่จ้องมอง และถูกจับจ้อง หากแต่ความแสนสงบนั้นไม่มีจริง เพราะเหตุนั้น นี่จึงเป็นเศษเสี้ยววิญญาณสุดท้าย ที่จะใช้ปิดรอยแผล และเป็นส่วนที่บางเบาและถูกระแวดระวังมากที่สุด [การดิ้นรน] เสียงคำรามของสิงห์โตกู่ก้องแผดออกไปทั่วฟ้า มีเสียงกัมปนาทของพายุฝนแซ่ซ้องรอรับ สายอัศนีบาตผ่าลงมารอบแล้วรอบเล่า แสงทองจ้าแทงลงพื้นพสุธา แล่นไปทั่วอนูกายเป็นกิ่งก้านดอกไม้สายฟ้า คมมีดทิ่มแทงเข้ามาเชือดเฉือนท้องฟ้าขาดเป็นริ้ว ก่อเกิดรอยแผลสีแดงนับพัน ท้องฟ้าที่กลายเป็นเนื้อหนัง แขนขา-ใบหน้า-ลำตัว จากรอยแผลฟาดฟันกลับเป็นแผลสด และเลือด ก็พุ่งออกมาจากแผลซึ่งเกิดมาแทนที่ลายขีดพาดกลอนบนร่างกาย ร่างของสมิงบิดเร่าด้วยความเจ็บปวด ตะเกียกตะกายจมกองเลือดที่ไหลนองบนพื้น อ้าปาก กรีดร้องด้วยเสียงที่เค้นจากลำคอที่ไม่ได้ใช้งานมานาน เปล่งเสียงร้องที่ฟังไม่เป็นภาษาใดเลย แม้แต่เสียงสัตว์ ในอกปวดร้าว ราวกับโดนกระทืบซ้ำๆด้วยฝ่าเท้าหนักๆ กดกระแทกลงไปถึงหัวใจจนทำให้เลือดสูบฉีดเข้าออกอย่าบ้าคลั่ง "อุ...แค่ก!" ลิ่มเลือดที่จุกในหลอดลม ถูกดันพรวดออกมากองกับพื้น ระบบร่างกายกำลังกลับมาทำงาน ด้วยแรงของ [การดิ้นรน] กระเสือกกระสนอย่างยิ่งยวดที่จะ [มีชีวิต] สติหมุนคว้าง ดวงตาเบิกกว้าง แต่ภาพนั้นมองไม่เห็นอะไรนอกจาก [นรก] ที่ขมุกขมัว และภาพของเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมาตลอดถูกนำมากรอฉายซ้ำๆให้ได้ดู
161
"เท่านี้ก็ไปกันได้แล้วใช่มั้ย?" เขา... ไม่สิ เธอเสยรยางค์หนวดและมัดเสื้อโค้ทไว้ที่เอว ทำตามความต้องการของเจ้าตัวน้อยทั้งสองและพร้อมออกไปผจญภัยข้างนอกกันแล้ว 🍓🤍 "เย้! ✨" เด็ก ๆ ต่างร้องดีใจ ก่อนที่อาเซลจะโน้มลงไปอุ้มกวินนี่ขึ้นมาขี่คอ ส่วนโรซี่ก็กระโจนขึ้นเกาะหลังตามกัน [+]
1
9
3
17
1,441
จากระยะเวลาตั้งแต่ต้นปีที่ได้มีประกาศ ร่วมถึงรับฟังความคิดเห็นของผู้สนใจ ผ่านกระบวนการการกลั่นกรองข้อมูลและวางแผนมา พร้อมทั้งการจัดวางระบบให้กิจกรรมดำเนินการอย่างไหลลื่น แม้จะมีปัญหาบ้าง ทั้งในเรื่องของสถานการณ์ในชีวิตจริง หรือระบบของแพลตฟอร์มที่มีปัญหาบ้าง แต่อย่างไรเสีย ทางทีมงานก็อยากที่จะขอบคุณผู้เล่นหลายๆท่านที่ได้ช่วยเหลือทางทีมงานมาโดยตลอด โพสนี้จึงเป็นโพสสุดท้ายจากทางคอมมู MPCss5 นี้ และขอประกาศปิดคอมมูอย่างเป็นทางการในวันที่ 7 ตุลาคม 2568 ขอขอบคุณผู้เล่นทุกท่านที่ได้ให้ความสนใจ มีความสุข และสนุกสนานกับคอนเทนต์ในคอมมู พวกเราทำไม่ได้ หากไม่มีพวกคุณทุกคน ปล. แม้จะจบมูไปแล้ว แต่อีเวนต์ทุกอันของทางคอมมู ยังคงสามารถเล่นย้อนหลังได้ทุกเมื่อ ขอขอบคุณทุกท่านจากใจจริง
1
88
40
108
11,542
#MPC5event4 แมนติคอร์หนุ่มใช้สิทธิ์เกรด 12 ชวนสาวน้อยผู้หิวโหยเกรด 11 (อีกรอบ) อย่าง @Whitney_MPC มาอยู่ข้างกายในค่ำคืนนี้ และแน่นอน การเต้นรำเป็นเพียงกิจกรรมฆ่าเวลา เพราะกิจกรรมหลักคือการ กิน กิน กิน! และดื่ม! พวกเขาอาจหายไปจากงานกลางคันเพื่อไปหาที่ลิ้มรส 'ของหวาน' สุดพิเศษต่อ
29
1
40
1,120
#MPC5event4 ~ ถึงไม่ใช่พวกที่อยากพบปะเจอหน้าใครก็จริง แต่ในเมื่อมีรุ่นน้องก้อนอึ่งชักชวน(แกมบังคับ)ให้ร่วมงาน แถมคนสำคัญก็มาซะด้วย ─ เอาเถอะ ถือว่ามาแสดงความยินดี ให้กับรุ่นพี่ในชมรมละกัน เห็นคนอื่นมีความสุขก็ไม่แย่เท่าไหร่นะ (คีบพ่องูมาหย่อนไว้ในงานพรอมส่งท้ายมูครับ 🐍✨)
4
29
43
1,987
[STORY] Phase 04: Transcend the Void Power หลังจากอาราตะได้สติกลับมาก็เห็นทั้งคู่อยู่ตรงหน้า ในขณะที่เขากำลังสิ้นหวังเพราะทั้งคู่มีพลังมากเกินไป จู่ๆ พลังที่ซ่อนอยู่ก็ถูกปลุกขึ้นมา เพื่อที่จะแก้แค้นและช่วยเซน เขาจึงเลือกที่จะสู้กลับ แม้อาจต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม #APXCALYPTIC_MPC
2
2
142
[Ending 1] ทุกเรื่องราวต้องมีจุดจบ เมื่อวัฏจักรครบรอบอีกครั้ง บางเรื่องยังคงเป็นปริศนาที่แก้ไม่หาย ค้างคา แต่ว่าสำหรับเขา น่าจะเป็นจุดเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เมื่อเขามาเยือน ณ สถานที่แห่งนี้ โอเรกอน และโรงเรียนสปู๊กกี้ไฮ แล้วเรื่องราวจะเป็นยังไงต่อล่ะ? ใครจะไปรู้กัน... . . .
1
22
1
29
730
Tyrant | Tequila retweeted
"วันนี้ดูดีมากเลยครับ" ชมแบบไม่ดูตัวเองที่สลัดภาพมอมแมมในทุกๆวันจนหมดสิ้น เคราที่โกนอย่างเรียบร้อย และผมที่แสกขึ้นดูเป็นระเบียบเรียบร้อยกว่าปกติมาก
1
7
4
17
1,126
🪞: วันนี้พวกคุณก้าวพ้นบทเรียนในห้องเรียน แต่สิ่งที่รออยู่เบื้องหน้านั้น จะไม่มีตำราหรือครูคนใดบอกคำตอบที่แน่นอนให้ได้ ความผิดพลาดอาจเป็นครูที่ยิ่งใหญ่ที่สุด จงใช้ความรู้สร้างเส้นทางของตน และอย่าลืมว่า การใช้ชีวิตเองก็คือศิลปะที่ควรเรียนรู้อยู่เสมอ ขอให้เกรด 12 ทุกคนโชคดีครับ
17
25
704
#MPC5event4 มาร์คัสเลื้อยมาพร้อมกับรุ่นพี่สาวของตนเอง แม้จะไม่มั่นใจนักกับชุดและตัวเองรวมถึงบรรยากาศงานพรอาที่เพียบพร้อมด้วยคู่รักมากมายเช่นนี้ก็ตาม “ วันนี้ .. พี่สวยมากๆ เลยนะครับ “ เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยให้กับรุ่นพี่สาวที่แต่งตัวสวยเป็นพิเศษในวันนี้ ( มากับรุ่นพี่ค่ะ 🤏🏻🤍 )
2
14
2
29
776