Nieuwe buren. Een zonnige zondagmiddag, op het balkon aan het lezen, mét een live optreden van deze buren van een accordeon en Nederlandse hoempapa-muziek. 🥲
Eerste (vrije) maandag als afgestudeerde: vrij en verloren door het huis ijsberen. Zó uitgekeken naar het moment dat ik écht niks hoefde en álles kon doen wat ik wilde, maar nu weet ik even niet wat ik met al die tijd moet. 😂
Zit in de laatste twee weken voordat ik (hoop ik denk ik) afstudeer voor mijn master. Eerst nog een ei leggen dat thesis heet. Help.
Ik had ‘heel 2024 nog geen nieuwe plantjes gekocht’, dus drie nieuwe planten meegenomen bij de plaatselijke bloemen- en plantenwinke. Moest bij thuiskomst toch even achter de oren krabben toen bleek dat ik EIGENLIJK niet per se plek had.
Ik voel me de hele week al zoals het weer. Grauw. Grijs. Druilerig. Onstuimig. Vraag me af wanneer er weer zon voorspeld wordt. Dan klaar ik ook vast op.
Hoezo klettert je telefoon 100 keer op het scherm op de grond (tegels, hoekjes van tafels, buiten) en gaat die niet stuk, maar die ene keer dat die op z’n rug op het hoesje (!!) valt ligt ineens je scherm aan 1000 stukjes? Nou?
Net in de Intertoys uitgebreid mee gedanst met de Pieten-Tjoe Tjoe Wa. Inclusief dus gestrekte armen, duimen omhoog, schouders op, hoofd omhoog, tong naar buiten, billen naar achteren.
Lief wist niet of weg te lopen of te lachen. 🤷🏼♀️
Hoewel ik best geniet van theetjes op de bank onder een dekentje en ook van de natuur die langzaam in een schilderij verandert, ben ik nog niet helemaal klaar voor opstaan in het donker en bibberend wachten op de eerste spitstrein. 🥲
Laatste loodjes voor de tweede kans van mijn scriptie. 120 woorden over de max, een beetje onzeker, maar in good spirit want bijna met de caravan erop uit.
Let’s go.
“Ik heb zin in ijs.”
“We hebben nog waterijsjes?”
“Ja, maar nee. Ik wil écht ijs.”
Hij is nu onderweg naar de appie.
Vervelend: matige begeleiding voor scriptie, daardoor drie weken vertraging oplopen en deze niet weg kunnen werken voor de deadline.
Vervelend: heel weekend verslagen en sip.
Fijn: trots op wat ik wél had en herkansing is ook een kans.
Fijn: vakantie & even stil staan.
Beste keuze van mijn leven was, op aanraden van een docent op de pabo en een oud buurmeisje, te starten met humanistiek. Het was thuiskomen in een bad vol kennis over de mens en mijzelf.
Als ik dit jaar afstudeer voor mijn BA Humanistiek, start ik met de MA Burgerschap en Kwaliteit van Samenleven.
Wie kan dat even appen naar mijn mentor van havo 5 die zei dat ik misschien met moeite mbo4 kon afronden? 👀