Urodziła 10 dzieci w 10 lat, wprowadziła do Francji polskie łóżka ‘à la Polonaise’, szarlotkę i paszteciki à la reine, a robiła to wszystko w cieniu metres męża. Kopciuszek, ale i mocna kobieta. #EchoHistorii ➡️23.06.1703 – urodziła się Maria Leszczyńska. Fascynująca postać, choć niedoceniana. Jedyna Polka na francuskim tronie, córka wygnanego króla Stanisława Leszczyńskiego, żona Ludwika XV i najdłużej panująca królową Francji (ponad 42 lata). Urodziła się w Trzebnicy, dzieciństwo spędziła w ciągłych podróżach i na emigracji, w skromnych warunkach, co ukształtowało jej łagodny charakter. W 1725 roku niespodziewanie poślubiła króla Francji. Początkowo odpadła w „selekcji” kandydatek, ale ostatecznie wybrano ją właśnie dlatego, że nie wnosiła żadnych groźnych sojuszy politycznych. Ślub odbył się we wrześniu 1725 r. w Fontainebleau. Urodziła 10 dzieci (8 córek i 2 synów) w ciągu zaledwie 10 lat. Tylko jeden syn przeżył dzieciństwo – delfin Ludwik, który został ojcem Ludwika XVI, Ludwika XVIII i Karola X. Była bardzo oddaną matką i wychowywała dzieci w duchu religijnym.Ludwik XV szybko stracił zainteresowanie żoną i miał liczne kochanki (m.in. słynną Madame de Pompadour). Maria wiedziała o romansach, ale zachowywała godność i dyskrecję, a król zachował dla niej pewien szacunek i uczucie. Organizowała koncerty polskich chórów, spopularyzowała łóżko w stylu "à la Polonaise", wprowadziła zwyczaj jedzenia soczewicy i podobno przyczyniła się do popularności szarlotki (choć to bardziej legenda). Razem z kucharzami stworzyła słynne francuskie "bouchée à la reine" – paszteciki z drobiem. Mówiła płynnie w co najmniej 7 językach (w tym polskim, francuskim, włoskim, niemieckim, łacinie, szwedzkim i angielskim), grała na klawesynie, gitarze i lirze korbowej, uwielbiała muzykę (spotkała nawet małego Mozarta i jego siostrę). Była też mistrzynią haftu i igły – swoje prace oddawała biednym kościołom Zmarła w 1758 roku.