. . . 𝙞𝙨 𝙝𝙚𝙧𝙚

⠀ เสียงฝีเท้าหยุดลงหน้าประตูห้องพิเศษอย่างเงียบเชียบ ผมเพียงยืนอยู่ตรงนั้น วางสายตาไปยังช่องกระจกเล็ก ๆ บนบานประตู ไม่ได้ยกมือเคาะเรียกใคร ไม่แม้แต่จะแตะต้องลูกบิด ยิ่งความความคิดจะเปิดเข้าไปยิ่งไม่มี #ไอราวัณทัก ⠀

⠀ “ช้าไปสองนาที มัวโอ้เอ้อะไรอยู่” กับแค่ต้องขึ้นมารายงานอาการทุกสองชั่วโมงจะยากเย็นอะไรนัก เมื่อครู่ผมเห็นกลุ่มเด็กผู้หญิงยืนออหน้าตึก น่าสงสัยจะตายชักว่าอาจจะขึ้นมาหาอีกฝ่าย “ต่อไปมาทุกครึ่งชั่วโมง” “ไม่, ทุกสิบนาทีไปเลย!” หรือผมควรติดกล้องวงจรปิดไปเลยดีกว่า #ไอราวัณทัก ⠀

⠀ ผมไม่เข้าใจสักนิดว่าสิ่งที่หมอกำลังพยายามอธิบายอยู่หมายความว่ายังไง จวบจนได้ยินคำง่าย ๆ อย่าง ‘ฟื้นตัวดี’ ‘เป็นไปในทิศทางที่ดี’ ‘ใกล้หายดี’ ก็ถึงได้โล่งใจขึ้น “อืม รักษาแบบดีที่สุดต่อไป ต้องหายสนิทเท่านั้น ห้ามให้มีผลกระทบใด ๆ ภายหลังเด็ดขาด” #ไอราวัณทัก ⠀

⠀ “ไอ้ไนซ์มันเป็นบ้าอะไรอีก” เข้าเดือนตุลาทีไรมันเป็นต้องประสาทหลอนทำตัวเพ้อเจ้อ ผมที่ไม่ค่อยใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ไม่รู้หรอกว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ที่แน่ ๆ โคตรไร้สาระ “ระวังอย่าให้เสียงไปดังรบกวนห้องนั้นก็แล้วกัน” #ไอราวัณทัก ⠀