Atina’nın en havalı, en sosyetik sahil semti Glyfada’da yaşyoruz ailecek. Hani şu herkesin jilet gibi giyindiği, palmiyelerin altından buzlu frappelerle havalı havalı geçtiği yer. Banka kurulmuşum, Ege meltemi yüzüme vuruyor, ben de yarı Yunan yarı Türk o bicultural bünyemle "dişil enerjim tavan" modunda takılıyorum. Derken yanımdaki banka, takıları parıl parıl parlayan, ipek şallar içinde çok şık Hintli bir kadın oturdu. Kadın paketli bir şeyler yedi, yedi... Sonra hiç istifini bozmadan o ambalaj plastiklerini, cips paketini Glyfada’nın pırıl pırıl çimlerinin üzerine şak diye atıverdi ! O an içimdeki Atinalı aristokrat tarafım uyandı. Hemen o kibar ve felsefi edamla kadına dönüp "Pardon madam," dedim, "Acaba o çöpleri alabilir misiniz ? Kadın bana bir döndü, elindeki altın bilezikleri şıngırdatıp kafasını o meşhur Hint tarzıyla hafifçe yana sallayarak, "Arey yaar! Yeh kya bakwas hai ?" diye söylenmeye başladı. Sonra da İngilizceyle karışık "Excuse me ? Doğanın kendisi bir dönüşümdür canım ! Ayrıca rüzgar onu sürükler, belediyenin temizlikçileri ne iş yapıyor ? 'Rukiye !' 'Shanti! ' İstihdam yaratıyorum ben burada !" diyerek çöp atmayı ülke ekonomisine katkı diye ambalajladı. Bizim Atinalı tarafım o an kilitlendi tabii ! "Acaba felsefi bir yanıt mı versem, Platon’un etik kuramından mı girsem, yoksa belediyeye dilekçe mi yazsam ?" diye bürokrasi çalıştırırken, baktım diplomasiyle bu iş çözülmeyecek... Devreye anında benim İzmirli/Türk kanı gird i! "Çekil bakayım kenara Atinalı, bu iş felsefeyle çözülmez !" dedi. Ben bir anda dikleştim, gözlükleri kafama ittim, gözlerimi kadına dikip Türk usulü mahalle baskısı moduna geçtim: "Bana bak abla ! Ne istihdamı, ne Rukiye’si ?! Sen o çöpü oradan alıyor musun, yoksa ben o altın bileziklerini tek tek toplayıp o cips paketinin içine koyup eline mi tutuşturayım ?!" Kadın panikle gözlerini açıp, "Nahin, nahin ! Tum pagal ho kya ? What are you saying? !" diye Hintçe feryat etmeye başladı. "Ne 'nahin'i ne 'pagal'ı !" diye lafı patlattım. "Burası Ege sahili ! Biz burada rüzgara çöp bırakmayız, adamı çöpüyle beraber paketleriz ! 'Rüzgar götürür' diyor bir de ! Bak ben bir esersem seni Pire Limanı'na kadar sürüklerim, oradan da kargo gemisiyle Bombay’a geri gidersin ! Kalk o çöpü al oradan, beni akşam akşam çıldırtma ! Aranıyorum ulan ben bu sahilde !" Kadın benim gözlerdeki o katıksız Ege çılgınlığını görünce, "Arey Baap Re !" diye bağırıp neye uğradığını şaşırdı. Baktı ki kibar Yunan kadın gitti, arkasından tam bir Türk mahalle ablası fırtınası geliyor, hiç sesini çıkaramadı. Bükemediği eli öptü, "Achha, achha !" diye söylene söylene tıpış tıpış eğildi, çöpleri tek tek toplayıp gidip çöp kutusuna attı. Sonra da arkasına bakmadan, bileziklerini şıngırdata şıngırdata kaçtı.