Vijlbrief is gehoord door de enquetecommissie Gaswinning Groningen, in zijn functie van staatssecretaris en van directeur-generaal Energie (2010). Is Vijlbrief ook gehoord over de periode dat hij thesaurier-generaal bij het ministerie van Financiën was en over Gasterra en de gasbeton ging? Hans Vijlbrief was van 1 juli 2011 tot 2018 thesaurier-generaal bij het ministerie van Financiën. Hij kwam van Economische Zaken (waar hij o.a. DG Energie was) en was bij Financiën ook betrokken bij financieel-economische aspecten van gaswinning in die periode; verantwoordelijkheid voor het winningsbeleid (dat lag bij EZ). Verhagen (CDA) heeft in 2011 - het jaar voor de aardbeving in Huizinga (Groningen) - de gaswinningsplafonds illegaal opgehoogd. Wiebes (VVD) (afkomstig van Shell en McKinsey en nu weer bij McKknsey) werkte tot 2010 als ambtenaar bij het Ministerie van Economische Zaken (o.a. als directeur Marktregulering en plaatsvervangend secretaris-generaal). Wiebes werd in 2017 minister van Economische Zaken en Klimaat (in Rutte III). In die rol nam hij in 2018 het besluit om de gaswinning uit Groningen sterk te reduceren en uiteindelijk te stoppen (na de parlementaire druk en adviezen van het Staatstoezicht op de Mijnen). Ook verleende Wiebes in die periode de vergunning voor de fusie tussen de spotmarkt en derivatenhandel van de gasbeurs. De fusie van spotmarkt en derivatenhandel maakte energieinflatie mogelijk (door wijziging van Elektriciteitsrichtlijn in 2009 werden lidstaten verantwoordelijk voor energiearmoede => Europese schulden mogelijk) met name door verhoogde volatiliteit, speculatieve prikkels en een groter pass-through-effect na 2022.

Ook uit het arrest van het Gerechtshof (de artikel 12 Sv-procedure mbt Euribormanipulatie) van 19 mei 2015 blijkt dat het stelsel van toezichthouders opmerkelijk traag heeft gereageerd in dat zogenoemde Tafelbergdossier. Dit gegeven was naar het oordeel van het Hof van belang voor de beoordeling van het beklag, hoewel het geen afbreuk deed aan de strafbaarheid van de daders. Bovendien lijken er opzettelijk allerlei (basale) procedurele (vorm)fouten in de opsporing en vervolging te zijn gemaakt. Zo komt volgens het Hof naar voren dat onderzoek in Nederland is verricht op basis van onderzoeksresultaten die door buitenlandse diensten ter beschikking waren gesteld en dat de onderzoekers in Nederland, te weten @DNB_NL- en @FIOD- medewerkers hun onderzoekshandelingen niet primair in een strafrechtelijk kader hebben geplaatst. Daarnaast heeft intern Rabobank onderzoek plaatsgevonden. Personen zijn gehoord zonder de cautie dat zij niet tot antwoorden verplicht waren, waarbij ook de status verdachte, getuige, of disciplinair gehoorde in een aantal gevallen onduidelijk is gebleven. Stukken zijn aan het dossier toegevoegd zonder inbeslagname op basis van strafvordering. Bevindingen van buitenlandse onderzoeken zijn aan het dossier toegevoegd, zonder dat duidelijk is of deze onderzoeksresultaten in het kader van een strafvervolging in Nederland zonder meer kunnen worden gebruikt. Vele betrokken en gehoorde personen hebben kennisgenomen van de in de stukken vastgelegde en in verhoren voorgehouden onderzoeksresultaten in binnen- en buitenland. Ook de Euribor “manipulatie” blijkt onderdeel van het Worst Bank Scenario (de benchmark is vervangen door reporente zoals SOFR) en ook in dat dossier zie je dat @FIOD en @Het_OM allerlei steken laten vallen.