Αλ. Τσίπρας: Μερικοί στην αντιπολίτευση προτιμούν χίλιες φορές τον Μητσοτάκη από μια προοδευτική κυβέρνηση με κορμό την ΕΛ.Α.Σ. Θα είμαι ευθύς, γιατί άλλο οι επιθέσεις, και μάλιστα οι προσωπικές, που τις αποστρέφομαι απολύτως και άλλο η ανάγκη, η πολιτική διαφωνία να κατατίθεται και η αντιπαράθεση να γίνεται επί των πολιτικών επιλογών. Ο κ. Ανδρουλάκης έχει δηλώσει ότι αποκλείει τη συνεργασία με τη ΝΔ, επικαλούμενος μάλιστα την απόφαση του πρόσφατου συνεδρίου του. Έχει επίσης όμως πει, στη ΔΕΘ σε σχετική ερώτηση για το με ποιον θα κυβερνήσει, αν δεν είναι πρώτος, ότι ο ελληνικός λαός θα αποφασίσει με την ψήφο του. Και χθες πάλι δήλωσε πως πρωθυπουργός θα γίνει ο αρχηγός του πρώτου κόμματος. Τώρα, πώς συνάδουν όλα αυτά μαζί, ας μου εξηγήσει κάποιος. Ιδίως όταν, σχεδόν σε όλες τις μετρήσεις, αυτή τη στιγμή η ΝΔ του κ. Μητσοτάκη παραμένει στην πρώτη θέση. Θα το πω ακόμη πιο απλά: αν ούτε ένας πολίτης δεν πιστεύει και δεν θα βρείτε κανέναν στον δρόμο να σας απαντήσει πως είναι πιθανή μια συγκυβέρνηση δική μου και της ΕΛ.Α.Σ. με τη δεξιά και τη ΝΔ, υπάρχει άραγε έστω ένας πολίτης που, αν τον ρωτήσετε, να αποκλείει κατηγορηματικά και εντελώς την πιθανότητα συγκυβέρνησης ΝΔ -ΠΑΣΟΚ μετά τις επόμενες εκλογές; Πιστεύω ότι δεν θα βρείτε. Εγώ γυρνάω στον κόσμο, κουβεντιάζω. Κουβεντιάζω με ανθρώπους. Δεν το θεωρούν βέβαιο, αλλά δεν θα βρείτε ούτε ναι ούτε ένα να το αποκλείσει κατηγορηματικά. Εγώ θέλω να επαναλάβω κάτι: όλα τα κόμματα της προοδευτικής και δημοκρατικής αντιπολίτευσης τα σέβομαι. Σέβομαι το ΠΑΣΟΚ, όπως σέβομαι και το ΚΚΕ, όπως σέβομαι και τον ΣΥΡΙΖΑ που θέλει να διατηρήσει την παρουσία του. Και αυτό δεν το λέω στα λόγια. Το έχω αποδείξει έμπρακτα μέσα από την πολιτική μου διαδρομή. Πριν έναν χρόνο και πλέον, αρχές Οκτώβρη ήταν, πέρυσι, παραιτήθηκα από βουλευτής, δεν αξιοποίησα κανένα προνόμιο. Ούτε της βέβαιης επανεκλογής που έχουν οι πρώην πρωθυπουργοί, ούτε καν της παρουσίας μου στη Βουλή ή της βουλευτικής αποζημίωσης. Δεν έκτισα τα πολιτικά μου σχέδια, ούτε πάνω σε βουλευτικά προνόμια, ούτε πάνω σε κρατικές αποζημιώσεις. Ούτε πάνω σε περιουσιακά στοιχεία, κομματικά εννοώ, παρότι θα μπορούσε να πει κανείς ότι εγώ συνέβαλα στα μέγιστα στην δημιουργία τους ή στη διαφύλαξή τους. Εκλεγμένος πρωθυπουργός δύο φορές, και μάλιστα με ποσοστά 35-36%, σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις σίγουρα όταν πήρα το ρίσκο της ψήφου της απλής αναλογικής, μου κόστισε, μας κόστισε. Αλλά δεν το μετανιώνω. Γιατί πιστεύω ειλικρινά και βαθιά στην ανάγκη προγραμματικής συνεννόησης των προοδευτικών δυνάμεων στον τόπο και κοινής δράσης, όταν συμφωνούμε. Προφανώς όμως δεν είμαστε στο ίδιο κόμμα, είμαστε διαφορετικά κόμματα, και θα είμαστε ανταγωνιστές. Αλλά ο ανταγωνισμός μας πρέπει να είναι στο πώς θα παράγουμε καλύτερες ιδέες, καλύτερη πολιτική, για να πείσουμε τους πολίτες πώς θα αντιπολιτευτούμε καλύτερα σήμερα από τη ΝΔ, τη δεξιά και τη Συντηρητικές πολιτικές. Πίσω από την επιλογή, λοιπόν, της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, να κάνει την ΕΛ.Α.Σ. και εμένα προσωπικά τον βασικό του αντίπαλο και εχθρό, πιστεύω, συντρόφισσες και σύντροφοι, ότι δεν κρύβεται μονάχα μια υπαρξιακή πολιτική αγωνία. Κρύβεται και κάτι άλλο. Κάποιοι τρέμουν την ιδέα πως μπορεί αύριο να συγκροτηθεί μια προοδευτική εναλλακτική κυβέρνηση στον τόπο, με την ΕΛ.Α.Σ. ως βασικό της κορμό. Και να πούμε και μια αλήθεια ακόμη: μερικοί στην αντιπολίτευση προτιμούν χίλιες φορές τον Μητσοτάκη και τη δεξιά, από μια προοδευτική κυβέρνηση με κορμό την ελληνική αριστερή συμπαράταξη. Ακριβώς γι' αυτό είναι που επιλέγουν τη στρατηγική της έντασης και της διαρκής επίθεσης. Αυτό ασφαλώς δεν το ανακαλύψαμε τώρα, το είχαμε καταλάβει, όταν είχαν αρνηθεί να ψηφίσουν την απλή αναλογική, ανοίγοντας έτσι διάπλατα τον δρόμο στον Κυριάκο Μητσοτάκη, το 2019, το 2016 άνοιξε αυτός ο δρόμος. Το εμπεδώσαμε όταν το 2023, μετά από τέσσερα χρόνια, επί κυβέρνησης της ΝΔ και αφού είχε ξεσπάσει στην είσοδο το σκάνδαλο των υποκλοπών, αφού είχαν γίνει η τραγωδία των Τεμπών, το έγκλημα των Τεμπών, αυτοί αρνήθηκαν να δηλώσουν την υποστήριξή τους στην προοπτική μιας προοδευτικής διακυβέρνησης, με τα γνωστά επακόλουθα. Το έχουμε διαπιστώσει πάρα πολλές φορές, ακόμη και όταν νόμιζαν οι αφελείς πως αν έχανε ο Τσίπρας, θα άνοιγε ο δρόμος να γίνουν οι εναλλακτικοί λύσεις. Κι όμως, έφυγα. Παραιτήθηκα. Τους έστρωσα αυτόν τον δρόμο, μήπως και τα καταφέρουν αυτοί απέναντι στη δεξιά. Και τι έκαναν τώρα; Τίποτα. Αυτή είναι και η αιτία που είμαι σήμερα σε αυτό εδώ το έδρανο και είμαστε όλοι μαζί εδώ, σε αυτόν τον χώρο, και δίνουμε αυτή τη μάχη. Η αιτία είναι αυτή: να υπάρξει στον τόπο μας ισχυρή, δυνατή, προοδευτική παράταξη που θα μπορεί να κοιτάει στα μάτια τη δεξιά και να την αντιμετωπίζει στα ίσα στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. youtu.be/HXblt9ADPtI?si=GnlT…