Ali Sabancı: “Sabancıda cep telefonu lisans ihalesine girdik, 4 ortakla beraber hazırlanıyorduk, yaklaşık 3 yıl bu iş için çalıştık,” “Tam o sırada Sakıp amcamdan genel müdürlere bir talimat gidiyor: cep telefonu bir lükstür ve yasaktır.” “Bir tarafta cep telefonu işine girmek için ihale kovalıyoruz, diğer tarafta kendi şirketimizde cep telefonu lüks görülüyor ve yasaklanıyor.” “Aslında organizasyonun bu işe inanmadığını bize söylüyordu.” “3 sene çalıştığımız cep telefonu ihalesini kaybettik, ertesi gün şirketteki cep telefonu yasağı kalktı.” “Sonra değerlendirme toplantısına girdik, üst yönetimde kaybettiğimize sevinen insanlar olduğunu gördüm.” “Ben de bugün o ihaleyi kaybettiğimize üzülmüyorum, çünkü patronun veya yatırımcının inanmadığı bir işi zorla yürütmeye çalışıyorsunuz, bu çok zor.” “O dönem üst yönetimdeki bazı insanların kendi cep telefonu numarasını bile bilmediğini hatırlıyorum, çünkü aramaları özel kalem yapıyor, telefonu biri uzatıyor.” “Kendi hayatında cep telefonuna ihtiyaç duymayan insana bunun gelecekte nasıl büyük bir pazar olacağını anlatmaya çalışıyorsunuz, orada bir zihniyet farkı vardı.” “Ben bunu zamanında yeterince okuyamadım, bugün dönüp baktığımda onların bana aslında şunu söylediğini görüyorum: Ali, bizi yorma. Ben bunu o zaman anlayamadım.” “Bana, kendinizi en başarısız hissettiğiniz olay nedir diye sordular, ben, “Sabancı Holdingde geçirdiğim yılların tamamı dedim.” Sabancı döneminde Türk neti satın aldık, internet daha Türkiyede yeni yeni büyüyordu, biz de bu alanın geleceğine inanıyorduk, şirketi aldıktan sonra içine ciddi para koyduk. Ama sonuç beklediğimiz gibi olmadı, Türk nette yaklaşık 25 milyon dolar batırdık. Aynı dönem Ferit Şahenk 72 milyon dolar batırdı. Biz 25 milyon dolar batırdığımız için sevinmiştik. Türk nete yatırım yaptığımız dönemde Comnet diye başka bir internet şirketinde de hissedardım, iki şirket aşağı yukarı benzer işler yapıyordu. Türk net kurumsal yapının içine girdi, Comnetin başında ise bu işi bilen, girişimci insanlar vardı. Türk nette yaklaşık 25 milyon dolar kaybettik, Comneti Borusana sattığımızda ise dolar bazında çok ciddi para kazandık. Aynı dönem, benzer sektör, sonuç tamamen farklı, işi kimin yönettiği inanılmaz önemli. Babam yoğurdu severdi, bir gün, yoğurt işine girelim dedi. O dönem Çoban diye bir marka vardı, yanlış hatırlamıyorsam İstanbul pazarında ikinci sıradaydı, biz de girdik. Ortada zaten çalışan bir marka vardı, sonra biz o markayı geliştirmeye başladık. Çoban Yoğurta girdikten sonra işi kurumsallaştırmaya başladık, İngiltereden danışmanlar getirdik, sistemi değiştirdik, ürünü değiştirdik, sonunda Çoban Yoğurt kalmadı. Yıllar sonra Amerikada Chobani diye bir yoğurt markası çıktı, adam milyarlarca dolarlık şirket kurdu. İnsan dönüp bakınca ister istemez düşünüyor, aynı kategoride bir işi bir yerde batırıyorsunuz, başka biri başka ülkede devasa bir marka yaratıyor. Bizim yoğurt firmasından geriye sadece Çatalcada yaklaşık 18 dönüm fabrika arsası kaldı…