ฟื้น (ขึ้นมาพักผ่อนบ้างดิ่วะ)

ㅤ “แล้วพี่ก็ไม่ได้ล้อเล่น” คราวนี้เขาอดใจไม่ไหว ประกบมือกับสองแก้มของอีกฝ่าย จับบีบเน้น ๆ อย่างที่ใจนึกมันเขี้ยวมานาน มาร์ชเมลโลจังเลยอะ นุ๊มนุ่ม “…พี่จะจีบ เคปะ” กฤตฉีกยิ้มแฉ่ง “จากนี้ไปก็ทำใจให้ชินแล้วกัน เพราะพี่จะเสนอหน้ามาหาเราบ่อย ๆ” ㅤ

ㅤ “ก็ฟ้องดิ” คราวนี้รณกฤตกอดอก ยักคิ้วท้าทาย จะได้รู้กันให้ชัดไปเลยว่าลูกชายบ้านมงคลทิวัตถ์กำลังตามจีบสาว ๆ รุจรวิศร์ญาณาธร — หากพี่พีร์จองตัวยี่หวาไปแล้ว คนน้องก็ต้องเป็นของเขาแหละวะ ใครแย่งมีต่อย ㅤ

ㅤ พูดออกไปแล้ว พูด ออก ไป แล้ว โลกจะต้องจารึกไว้ ว่านายรณกฤต มงคลทิวัตถ์ มัธยมห้าแห่งสวนแก้ววิทยาได้รวบรวมความกล้า ป้องประกาศจะจีบสาวขึ้นมาเป็นครั้งแรกในชีวิต วอนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ขอให้ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดีทีเถอะ เพี้ยง! ㅤ

ㅤ “คือรู้ตัวไหมเนี่ย” กฤตก้มลงไปสบตาคนตัวเล็กกว่า “ว่าพี่” ก่อนชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง “จะจีบ” แล้วชี้กลับไปที่อีกฝ่าย “…จะจีบเราอะ ยัยจิ๋ว” ㅤ

ㅤ “ก็ต้องเป็นน้องเท่านั้นดิ” กฤตว่า เดินมาหยุดอยู่หน้าห้องคัฟเวอร์แดนซ์ มองผ่านประตูกระจกเข้าไปพอจะเห็นอ้อนแอ้นกับลูกศรซ้อมเต้นเพลงเกาหลีอยู่ไม่ห่าง “เป็นน้องเท่านั้น ที่มาชวนพี่ได้” เขาแปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกันที่กล้าพูดประโยคชวนเขินออกมาด้วยน้ำเสียงไม่ได้สั่นอย่างที่คิด ㅤ