1999 Sepang GP kralın unutulmaz geri dönüşlerinden birine ev sahipliği yapmıştı. Michael Schumacher, Silverstone'da geçirdiği ve sağ bacağının kırılmasına neden olan kazadan üç ay sonra, takvime yeni eklenen Sepang Pisti'nde muhteşem bir performansla yarışlara döndü. Schumacher, üç aylık aranın ardından bacağında titanyum plaka olmasına ve daha önce hiç yarışmadığı bir pist olmasına rağmen, Ferrari takım arkadaşı Eddie Irvine'a 0.947 saniye (neredeyse 1 saniye) fark atarak pole pozisyonunu kazandı. Şampiyonluk şansı kalmayan Schumacher, yarışın büyük bölümünü domine edebilecek hızda olmasına rağmen, şampiyonluk mücadelesi veren takım arkadaşı Eddie Irvine'a yardımcı oldu. Liderliği erken turlarda Irvine'a bıraktı ve arkadaki McLaren pilotu Mika Häkkinen'i yavaşlatıp tampon görevi gördü.Yarışı Irvine birinci sırada tamamlarken, Schumacher yarışı ikinci sırada bitirdi ve Ferrari'ye duble kazandırdı. Herkesten bir saniye hızlı olduğu şahane pole turunu kaç kere izledim hatırlamıyorum.Cidden müthiş #F1 #KeepFightingMichael

1990'ların başında, Formula 1 pilotları araçtaki hızı görmek için hız göstergesi (kilometre saati) kullanmaz, yalnızca devir saatine (takometre) bakarlardı. Benetton takımında yarışırken dijital hız göstergesi isteyen ilk pilot Schumacher olmuş ve mühendislerini şaşırtmıştı. Ancak efsane pilot bununla yetinmeyip direksiyonunun üzerine yan yana üç farklı hız göstergesi yerleştirilmesini talep etti. Mühendislerin ilk başta garipsediği bu sistemin işleyişi ve mantığı şu şekildeydi:Ortadaki Gösterge (Anlık Hız): Aracın o anki gerçek zamanlı hızını gösteriyordu.Soldaki Gösterge (Minimum Viraj Hızı): Schumacher'in virajın en derin noktasında (apex) düştüğü en düşük hızı kaydediyor ve bir sonraki frene kadar bu veriyi ekranda sabit tutuyordu. Sağdaki Gösterge (Maksimum Düzlük Hızı): Düzlükte ulaşılan en yüksek hızı hafızasında tutuyor ve Schumacher yeniden tam gaz yapana kadar ekranda kalıyordu. Schumacher Bu Sistemi Neden Kullandı?Schumacher, her turda hangi virajı kaçıncı viteste dönmesi gerektiğini (örneğin 2. vites mi yoksa 3. vites mi daha avantajlı) ve viraj çıkışında düzlük hızına nasıl yansıdığını milimetrik olarak analiz etmek istiyordu. Ayrıca mühendisler vites oranlarını değiştirdiğinde, motor devri aynı kalsa bile hız değişeceği için referans noktalarını kaybetmemeyi amaçlıyordu.Yıllar sonra Benetton mühendisi Willem Toet, Schumacher'in bu sistemi sürüş tarzını kusursuzlaştırmak için bir "öğrenme aracı" olarak kullandığını ve arabayı adeta bir laboratuvara çevirerek F1'de veri analizinin önemini değiştirdiğini belirtmiştir. Schumacher tamamen ustalaştıktan sonra bu göstergelere ihtiyacı kalmamış ve sistem kokpitten kaldırılmıştır. Biraz uzun bir gönderi oldu ama cidden her detayıyla muazzam bir pilottu Schumacher, çok özledik #F1 #KeepFightingMichael